“Προηγμένη” Δημοκρατία…

👉Η στρο­φή, που παρα­τη­ρού­με τελευ­ταία στην χώρα προς την …διεύ­ρυν­ση
της πολι­τι­κής δημο­κρα­τί­ας (νόμος για την Παι­δεία, κατα­στο­λή δια­δη­λώ­σε­ων, μεταχείριση
Κου­φο­ντί­να κ.α.) συμ­βα­δί­ζουν με το …βάθε­μα της κοι­νω­νι­κής δημο­κρα­τί­ας, που ιδιαιτέρως
το ….βιώ­νου­με στην …συνε­χή ανα­βάθ­μι­ση του ΕΣΥ, στην μεθο­δο­λο­γία αντι­με­τώ­πι­σης της
παν­δη­μί­ας κ.α. 

Αν μάλι­στα λάβου­με υπό­ψη και το …αλύ­πη­το χτύ­πη­μα του μεγάλου
κεφά­λαιου (βλέ­πε κανα­λάρ­χες, ερη­μί­της κ.λ.π.) θα μπο­ρού­σε κανείς να πει, πως
βρι­σκό­μα­στε σε φάση …λαϊ­κής δημο­κρα­τί­ας στα­θε­ρά προ­σα­να­το­λι­σμέ­νης προς τον
σοσια­λι­σμό… Δηλα­δή δεν είναι ακό­μα σοσια­λι­σμός αλλά έρχε­ται όπου νάναι…

Αυτά που συμ­βαί­νουν στη χώρα μας βέβαια δεν είναι …ξεκομ­μέ­να
(που λέγα­με…) από το παγκό­σμιο γίγνε­σθαι… Ολη η ΕΕ βαδί­ζει ραγδαία προς το
βάθε­μα της δημο­κρα­τί­ας… Π.χ. η Ισπα­νία… Που έχει και κεντρο­α­ρι­στε­ρή κυβέρνηση,
παρα­κα­λώ!!! Ενας αλή­της ράπερ ο Πάμπλο Χασέλ, προ­σπα­θεί κάπου μία
δεκα­ε­τία, να βάλει εμπό­δια στο βάθε­μα της δημο­κρα­τί­ας… Γρά­φει, λοιπόν
τρα­γού­δια, που καταγ­γέλ­λουν την μοναρ­χία, την θρη­σκεία και το κρά­τος… Μία
τριά­δα, που αντι­στοι­χεί, τηρου­μέ­νων των ανα­λο­γιών στην …δική μας: πατρίς,
θρη­σκεία, οικο­γέ­νεια… Πρό­κει­ται δηλα­δή για μία κατά­πτυ­στη συκο­φά­ντη­ση των
ισχυ­ρό­τε­ρων θεσμών της δημο­κρα­τί­ας… Η μοναρ­χία, ως γνω­στόν, κρά­τη­σε …αυστη­ρή
αντι­φα­σι­στι­κή στά­ση στον εμφύ­λιο συμ­μα­χώ­ντας με τον Φράν­κο και δεί­χνο­ντάς του
αιώ­νια ανο­χή και στή­ρι­ξη…  Τι να έκανε;;;
Να πήγαι­νε με τους αναρ­χι­κούς, του κομ­μου­νι­στές, τους σοσια­λι­στές και τους δημοκράτες;;;
Γίνο­νται αυτά;;; Α!Πα!Πα!

Τέλος πάντων. Αντι­λαμ­βά­νε­στε πόσο εχθρός της δημο­κρα­τί­ας είναι ο
Πάμπλο Χασέλ… Γι’ αυτό, πρώ­τη φορά με αυτές τις κατη­γο­ρί­ες κατα­δι­κά­στη­κε το
2014 αλλά απο­φυ­λα­κί­στη­κε το 2019… Αυτός όμως αμε­τα­νό­η­τος συνέ­χι­σε τα ίδια… Και
σήμε­ρα το καθε­στώς του …ξηγιέ­ται αναλόγως…

Στη χώρα μας αυτό μεθο­δεύ­ε­ται …αρι­στο­τε­χνι­κά. Και ας θεω­ρεί­ται ή
ας χαρα­κτη­ρί­ζε­ται χοντρο­κομ­μέ­νη… Εξάλ­λου τέτοιοι θεσμοί όπως η πανεπιστημιακή
αστυ­νο­μία και τέτοια μέτρα, όπως το μαζι­κό ξυλο­φόρ­τω­μα μέσα στους Ακαδημαϊκούς
χώρους θα έχουν και …αντι­δρά­σεις… Σημα­σία έχει πόσες και πόσο… Τα φίλια ΜΜΕ (δηλα­δή
σχε­δόν όλα) φρο­ντί­ζουν εξαι­ρε­τι­κά τί θα παρου­σιά­σουν, πώς θα το παρουσιάσουν
και τι θα στεί­λουν στα τάρ­τα­ρα της συγκά­λυ­ψης… Κάθε μέτρο, λοι­πόν και κάθε “άξια”
εφαρ­μο­γή του συμ­βάλ­λει στην δια­μόρ­φω­ση ενός νέου, πρω­το­φα­νούς για την μετά την
χού­ντα περί­ο­δο αυταρ­χι­σμού, που φυσι­κά δομεί­ται πέτρα την πέτρα, χωρίς αιφνιδιαστικές
και θεα­μα­τι­κές ανα­στο­λές του συντάγ­μα­τος… Και αυτό σε παγκό­σμια κλί­μα­κα με τις κατά
τόπους προ­σαρ­μο­γές… Και ό,τι χτί­ζε­ται, χτί­ζε­ται για να μεί­νει… Κι’ αυτό δε
γίνε­ται για­τί βάρε­σε …αγέ­ρας τσα­μπου­κά στους φωτει­νούς εγκε­φά­λους του
συστή­μα­τος… Το χρειά­ζε­ται, το απαι­τεί η ενερ­γός κρί­ση του καπιταλισμού… 

Αυτό το γνω­ρί­ζει, πάνω-κάτω, και το ανα­λύ­ει η …άλλη πλευ­ρά αλλά
αρνεί­ται να ξεπε­ζέ­ψει στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα, στην καθη­με­ρι­νό­τη­τα, να αντι­λη­φθεί τις
δια­στά­σεις της και να ανα­γνω­ρί­σει τις ανά­γκες της… Ή τρα­βά­ει τον δρό­μο του άνευ
όρων και αιτί­ων συμ­βι­βα­σμού, συνει­δη­τά ή ασυ­νεί­δη­τα, παγι­δευ­μέ­νη σε έναν
παθο­λο­γι­κό κυβερ­νη­τι­σμό, που πολύ σύντο­μα την έχει κάνει …αγνώ­ρι­στη…

Γι’ αυτό δεν μας περισ­σεύ­ει η αισιο­δο­ξία για τα τρέ­χο­ντα… Χωρίς
να αρνού­μα­στε ή να κλεί­νου­με την πόρ­τα μας στο νέο… Ισα-Ισα…