Οπως διαβάζουμε στον ιστότοπο: Υποδομές (ypodomes.gr), με βάση το νέο Ρυθμιστικό σχέδιο για την Αθήνα, υπολογίζεται, ότι το κόστος κατασκευής των απραίτητων συγκοινωνιακών υποδομών σε μέσα σταθερής τροχιάς ξεπερνάει τα 5 δις ευρώ… Ο σχεδιασμός αφορά την διαμόρφωση ενός δικτύου μετρό, τραμ και προαστιακού συνολικού μήκους 115 χιλιμέτρων περίπου. Ασφαλώς αναγκαία έργα, -ίσως κατ΄ελάχιστο- αλλά τραγικά πολλά, πιθανόν ανέφικτα κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες κσι σίγουρα απίστευτα επιβαρυντικά για τον Ελληνικό λαό…
Η σημερινή αδιέξοδη κατάσταση από άποψη κοινωνική, οικονομική και πολιτιστική είναι απολύτως νομοτελής στην πολιτική γραμμή “ανάπτυξης” των μετεμφυλιακών κυβερνήσεων, που πανηγύριζαν για έργα, πρόοδο και εκσυγχρονισμό της χώρας και κατέληξαν σε μία παγκόσμια πρωτιά: Είμαστε το κράτος με την μεγαλύτερη αναλογικά συγκέντρωση πληθυσμού στην περιοχή της πρωτεύουσάς του (προσεγγίζει το 50%)… Ειρήσθω εν παρόδω, ότι το 1936, η Αθήνα με πληθυσμό μόλις 400 χιλιάδες κατοίκους διέθετε 180 χιλιόμετρα σε σιδηροτροχιές και σήμερα -ως πόλη των 5 εκατομυρίων- φιλοδοξεί μέσα από έργα μαμούθ να πλησιάσει τον αριθμό αυτό στα 2/3… Αν ποτέ, βέβαια, γίνουν αυτά τα έργα…
Βέβαια, κουβέντα δεν γίνεται, για το ποιοί ευθύνονται… Πολιτικές και πρόσωπα…Για το μοντέλο της εξάρτησης και του χτίστε, χτίστε, χτίστε, που ανήγαγε την οικοδομή σε κύρια μορφή οικονομικής δραστηριότητας και την αντιπαροχή με την αυθαιρεσία σε ρυθμιστικούς κανόνες της πολεοδόμησης ολόκληρης της Ελλάδας… Για όλα αυτά κουβέντα… Κρίμα, γιατί έτσι δεν αποδίδουμε στον καπιταλισμό και τον νεοφλελευθερισμό τα δέοντα εύσημά του…