Ο ΣΥΡΙΖΑ νίκησε… Ο λαός;;; - Φαιακία

σκέψεις

Ο ΣΥΡΙΖΑ νίκησε… Ο λαός;;;

Δευτέρα 21 Σεπτεμβρίου 2015
Μίλτος Βασιλείου
Γρά­φα­με μετά την κωλο­τού­μπα, ότι το πρώ­το θύμα θα είναι το λαϊ­κό κίνη­μα στην παρού­σα του φάση… Η παλ­λαϊ­κή συνέ­γερ­ση του ΟΧΙ με την πρω­το­φα­νή και πολυ­πό­θη­τη από 10ετίες συμ­με­το­χή της νεο­λαί­ας και ο επί­σης πρω­το­φα­νής ταξι­κός χαρα­κτή­ρας του απο­τε­λέ­σμα­τος στο δημο­ψή­φι­σμα σκορ­πί­στη­καν πριν προ­λά­βουν να ωρι­μά­σουν και να παγιω­θούν, με την υπο­γρα­φή του Γ’ μνη­μό­νιου… Οι απο­ψι­νοί πανη­γυ­ρί­ζο­ντες καλά θα κάνουν να αντι­κρύ­σουν και να αφου­γκρα­στούν την οργή της απο­χής των νέων, κυρί­ως… Είναι ένα από τα σημα­ντι­κό­τε­ρα περιε­χό­με­να της Ιου­λια­νής ήττας αυτή η τάση επι­θε­τι­κής ιδιώ­τευ­σης, που υλο­ποιεί -με τον ένα ή τον άλλο τρό­πο- το: Ολοι είναι ίδιοι… Το ξέρουν, βέβαια και ίσως αυτό μεγα­λώ­νει το γλέ­ντι και το κέφι τους αφού γνω­ρί­ζουν πολύ καλά, πολύ ανα­λυ­τι­κά και σε βάθος, ότι φιλο­λαϊ­κή πολι­τι­κή μέσα στο Γ΄μνημόνιο είναι πικρό ανέκ­δο­το. Δεν δίστα­σαν, όμως, να το χρη­σι­μο­ποι­ή­σουν ως πολι­τι­κό προ­ε­κλο­γι­κό λόγο υπο­σχε­σιο­λο­γί­ας… Ενός εκσυγ­χρο­νι­σμέ­νου Μαυρογιαλουρισμού… 
Στην νέα Βου­λή κυριαρ­χούν οι φιλο­μνη­μο­νια­κές δυνά­μεις, που ήδη έχουν ξεκι­νή­σει το στή­σι­μο του σκη­νι­κού: κυβέρ­νη­ση-αντι­πο­λί­τευ­ση υπέρ του συστή­μα­τος, της ασφά­λειάς του και της κατά το δυνα­τόν- διαιώ­νι­σής του… 
Συμ­με­τέ­χει στην Νέα Βου­λή και η φασι­στι­κή Χρυ­σή Αυγή… Η συνε­πέ­στε­ρη και επι­κιν­δυ­νό­τε­ρη φιλο­μνη­μο­νια­κή συστη­μι­κή δύναμη… 
Συμ­με­τέ­χει και το ΚΚΕ. Η τακτι­κή του για την επί­τευ­ξη του στρα­τη­γι­κού στό­χου, δηλα­δή του σοσια­λι­σμού, (τότε και μόνον τότε, θα ηττη­θούν και τα μνη­μό­νια κατά την δοξα­σία του) μοιά­ζει εξαι­ρε­τι­κά δύσκο­λη χωρίς θαυ­μα­τουρ­γιές παρεμβάσεις… 
Δεν συμ­με­τέ­χουν δυνά­μεις της Ριζο­σπα­στι­κής αρι­στε­ράς, που θα μπο­ρού­σαν να απο­τε­λέ­σουν μονα­δι­κή, ίσως, εναλ­λα­κτι­κή προ­σέγ­γι­ση της πολι­τι­κής πραγ­μα­τι­κό­τη­τας, που θα εξε­λίσ­σε­ται από αύριο… Μίας πραγ­μα­τι­κό­τη­τας, που δεν χρειά­ζε­ται ιδιαί­τε­ρη ευστρο­φία, για να είναι κανείς σίγου­ρος, πως θα είναι παρα­τε­τα­μέ­να σκλη­ρό­τε­ρη και μακρο­πρό­θε­σμα κατα­δι­κα­στι­κή για τον λαό, τα συμ­φέ­ρο­ντά του και τις δυνα­τό­τη­τες απο­τε­λε­σμα­τι­κής αντί­δρα­σής του… 
Ευθύ­νες πολ­λές στο δια­χρο­νι­κό αλλά και στο πρό­σφα­το παρελ­θόν, τόσο με τις επι­κίν­δυ­νες ιδε­ο­λο­γι­κο­πο­λι­τι­κές ακρο­βα­σί­ες από τη μία όσο και με τα σύν­δρο­μα καθα­ρό­τη­τας και απο­μο­νω­τι­σμού, που έχουν για τα καλά παγιω­θεί και μοιά­ζουν ακα­τά­βλη­τα… Μία εναλ­λατ­κι­κή φωνή στο κοι­νο­βού­λιο θα ήταν χρή­σι­μη για τους λαϊ­κούς αγώ­νες αλλά οι δυνά­μεις της Ριζο­σπα­στι­κής Αρι­στε­ράς εξα­κο­λου­θούν να δια­κα­τέ­χο­νται από …εφη­βι­κής νοο­τρο­πί­ας παρα­ξε­νιές, αφού έτα­ξαν, υπέρ όλα, την καθα­ρό­τη­τα από ρεφορ­μι­στι­κή σκό­νη… Με αυτά και με αυτά δεν πεί­σα­με, ότι έχου­με Β’ σχέ­διο, ικα­νό να βάλει τέρ­μα στα δει­νά και να ανοί­ξει το δρό­μο της ανά­πτυ­ξης υπερ του λαού, της αλη­θι­νής πολιτ­κο­οι­κο­νο­μι­κής εξου­σί­ας υπερ του λαού… Το ζήτη­μα αυτό δεν είναι λεπτο­μέ­ρεια… Θα το βρί­σκου­με συνέ­χεια μπρο­στά μας και θα κατα­λή­γου­με να μιλά­με μέχρι και για εθε­λο­δου­λεία… Το έκα­ναν αρκε­τοί, όταν αδυ­να­τού­σαν και αδυ­να­τούν να εξη­γή­σουν την λαϊ­κή απρο­θυ­μία για τολ­μη­ρές απο­φά­σεις και κινή­σεις. Ακό­μη και αν εκτι­μώ­νται οι καλές προ­θέ­σεις και η σπα­νί­ζου­σα στις μέρες εντι­μό­τη­τα δεν είναι δυνα­τή η εξου­σιο­δό­τη­ση για ζητή­μα­τα, που παρα­μέ­νουν θολά και κατη­γο­ρού­νται σε βαθ­μό εγκε­φα­λι­κής πλύ­σης από το σύστη­μα ως άλμα στο κενό…
Θα ακού­σου­με πάλι τα γνω­στά για τις δύσκο­λες συν­θή­κες διε­ξα­γω­γής του αγώ­να (πράγ­μα­τι ήταν δύσκο­λες) καθώς και τις υπο­σχέ­σεις για την συνά­ντη­ση στα λαϊ­κά κινή­μα­τα, που σχε­δόν όλοι παρα­δέ­χο­νται ότι δεν βρί­σκο­νται και στην καλύ­τε­ρη άνθη­σή τους ούτε γνω­ρί­ζουν οι ίδιοι τρό­πους και μεθό­δους ανα­θέρ­μαν­σης και επί­τευ­ξης της απο­λύ­τως απα­ραί­τη­της ευρύ­τα­της λαϊ­κής συμ­με­το­χής. Για να μην μετα­τρέ­πο­νται οι κινη­το­ποι­ή­σεις σε “επα­να­στα­τι­κές” προ­πο­νή­σεις. Για να πάψουν να μας χαϊ­δεύ­ουν με συμπο­νε­τι­κή ειρω­νία οι νεο­φι­λε­λεύ­θε­ροι αμύντορες… 
Υπάρ­χουν και άλλα απαι­σιό­δο­ξα στοι­χεία του πολι­τι­κού-κομ­μα­τι­κού σκη­νι­κού, που ξεδι­πλώ­νε­ται μετά τις εκλο­γές… Η -έστω και περιο­ρι­σμέ­νη- ανά­καμ­ψη του ΠΑΣΟΚ της κ. Φώφης δεί­χνει για τα καλά πως είναι εδώ… Οχι και πολύ ενω­μέ­νο αλλά αρκε­τά δυνα­τό, πολύ περισ­σό­τε­ρο του δέο­ντος… Επι­βε­βαιώ­νει, την άπο­ψη της ΦΑΙΑΚΙΑΣ, πως ο ΠΑΣΟ­Κι­σμός είναι ιδιό­τη­τα, περα­σμέ­νη για τα καλά στα γονί­δια της πολι­τι­κής και κοι­νω­νι­κής μας συμπε­ρι­φο­ράς… Η ψήφος στην Ενω­ση Κεντρώ­ων, δεν απο­τε­λεί ασφα­λώς πολι­τι­κή ανα­γνώ­ρι­ση του κατά τα άλλα συμπα­θούς κ. Λεβέ­ντη αλλά ολο­φά­νε­ρη διά­θε­ση καθει­ρώ­νευ­σης, υπο­τί­μη­σης και απο­δο­κι­μα­σί­ας του πολι­τι­κού γίγνεσθαι…
Η ιστο­ρία βέβαια δεν γυρί­ζει πίσω… Εχει όμως σκα­μπα­νε­βά­σμα­τα και η αίσθη­σή μας είναι πως ζού­με τώρα μία φάση πισο­γυ­ρί­σμα­τος… Το σύστη­μα έχει οργα­νω­θεί πολι­τι­κά με τον καλύ­τε­ρο δυνα­τό τρό­πο για να συνε­χί­σει και να κλι­μα­κώ­σει την μνη­μο­νια­κή του λαί­λα­πα και -κυρί­ως- για να κρα­τά έναν λαό εξαν­δρα­πο­δι­σμέ­νο στα χρέη της εξάρ­τη­σης. Ισχυ­ρό παρά­δειγ­μα προς απο­φυ­γή για τους υπό­λοι­πους λαούς της Ευρώ­πης, του κόσμου… 
Νέες δυνά­μεις θα ανα­δει­χθούν, νέα σχή­μα­τα θα προ­κύ­ψουν… Αυτό­μα­τα, όχι… Αν σοβα­ρευ­τού­με και πέσου­με με τα μού­τρα στο δια ταύτα…
Post Views: 3
0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted