Τί σπου­δαίο εργα­λείο!!! Μας κού­ρα­ζε όταν τον μαθαί­να­με… Νευ­ριά­ζα­με με τις αστο­χί­ες μας… Αλλά και πάλι εκεί… Με πεί­σμα σαν απαγ­γε­λία σε εθνι­κή επέτειο… 

Ετσι, με την βοή­θειά του απο­κτή­σα­με μία πιο συνο­λι­κή, πιο επο­πτι­κή αντί­λη­ψη των μεγε­θών. Ο πολ­λα­πλα­σια­σμός έγι­νε η μαγι­κή πρά­ξη αύξη­σης των μεγε­θών, που η βάση της ήταν ο πυθα­γό­ρειος πίνα­κας… Ξεκού­ρα­στη, χωρίς την ανά­γκη όλων των ενδιά­με­σων απα­νω­ρών προ­σθέ­σε­ων των αριθ­μό των οποί­ων όρι­ζε ο πολ­λα­πα­σια­στής… Αλλά και η διαί­ρε­ση ήταν στη­ριγ­μέ­νη στο πυθα­γό­ρειο πίνα­κα… Αυτός μας έλε­γε πόσε φορές χωρά­ει το α στο β… Και εδώ, αντί να κάνου­με συνε­χείς αφαι­ρέ­σεις ανα­ζη­τού­σα­με το πηλί­κο σαν αντί­στρο­φη δια­δι­κα­σία προς τον πολλαπλασιασμό… 

Για­τί οι προ­σθέ­σεις των μίζε­ρων φέρουν μίζε­ρο άθροι­σμα… Ενώ ο πολ­λα­πλα­σια­σμός τους οδη­γεί σε νέες ανώ­τε­ρες ποιό­τη­τες… Κάποιοι θα χαρα­κτη­ρί­σουν εμάς μίζε­ρους… Εντά­ξει ο Alexis ξέρει μαθη­μα­τι­κά… Απλά χρη­σι­μο­ποιεί την αριθ­μη­τι­κή για να σαλ­πί­σει το πέταγ­μα προς τα μπρος… Αλλο ένα από εκεί­να τα κολ­πά­κια από το οπλο­στά­σιο της μικρο­πο­λι­τι­κής, για να συνε­γεί­ρει και να εμπνεύ­σει τις ‘μάζες’… Συν­θή­μα­τα κενά, χωρίς αντί­κρι­σμα… Πολ­λές φορές έξω και από τον ορθό λόγο όπως και αυτό το χτε­σι­νό του Alexis. Για­τί φυσι­κά ο πολ­λα­πα­σια­σμός δεν αλλά­ζει την ποιό­τη­τα των αλλε­πάλ­λη­λα προ­στι­θέ­με­νων… Λου­λού­δια φρέ­σκα προ­σθέ­τεις, όμορ­φη ανθο­δέ­σμη θα φτιά­ξεις… Λου­λού­δια μαρα­μέ­να προ­σθέ­τεις, ένα μάτσο χάλια θα φτιά­ξεις για τα σκου­πί­δια… Ο Alexis, όμως συν­δυά­ζο­ντας την απο­μά­κρυν­ση απο την αρχη­γία του κόμ­μα­τος, όταν η συνέ­χι­ση της κατη­φό­ρας ήταν προ­δια­γε­γραμ­μέ­νη, αρνού­με­νος νέα υπο­ψη­φιό­τη­τα για την αρχη­γία, όταν το που­λέν του ο Στέ­φα­νος σάρω­νε σε όλες τις εσω­κομ­μα­τι­κές ψηφο­φο­ρί­ες και τις δημο­σκο­πή­σεις, απο­ποιού­με­νος την βου­λευ­τι­κή ιδιό­τη­τα, και εκδί­δο­ντας την ‘Ιθά­κη’ πιστεύ­ει προ­φα­νώς, πως ήλθε η ώρα να σβή­σουν οι οδυ­νη­ρές συνέ­πειες της κωλο­τού­μπας του 2015. Με ‘ταχυ­δα­κτυ­λουρ­γι­κό’ κόλ­πο ξεπέ­ρα­σε την κρί­σμη, ιστο­ρι­κή ‘στιγ­μή’ … Εξύ­μνη­σε την περή­φα­νη στά­ση του Ελλη­νι­κού λαού στο δημο­ψή­φι­σμα με το απί­στευ­το 62% του ΟΧΙ, χωρίς να μας εξη­γή­σει, πως αυτό το απο­τέ­λε­σμα ‘δέσμευ­σε’ τον ίδιο… Απλά μας είπε, πως το απο­τέ­λε­σμα, ήταν ένα δια­πραγ­μα­τευ­τι­κό ατού για τον ίδιο… Τί να πούμε…