Ο καλύτερος συνήγορος της ιδιωτικοποίησης… - Φαιακία

Ο καλύτερος συνήγορος της ιδιωτικοποίησης…

Ως γνω­στόν η Δημο­τι­κή Αρχή της Κέρ­κυ­ρας προ­έρ­χε­ται και από τον ΣΥΡΙΖΑ…. Η εισα­γω­γή αυτή είναι πλη­ρο­φο­ρια­κή και κατά το δυνα­τόν αντι­κει­με­νι­κή αφού εκλεγ­μέ­νος σύμ­βου­λος και ορι­σθείς αντι­δή­μαρ­χος προ­σπά­θη­σε και πρό­σφα­τα να συμ­βάλ­λει σε τοπι­κές διερ­γα­σί­ες …ανα­γέν­νη­σης του ΠΑΣΟΚ. Λέμε προ­σπά­θη­σε για­τί δεν τον δέχτη­καν οι σύντρο­φοί του…
Εδώ κλεί­νει η εισα­γω­γι­κή παρέν­θε­ση άμε­σα σχε­τι­ζό­με­νη με το κύριο θέμα που είναι η δια­χεί­ρι­ση των σκουπιδιών… 
Προ­ε­κλο­γι­κά, η θριαμ­βευ­τι­κά πλειο­ψη­φί­σα­σα Δημο­τι­κή Παρά­τα­ξη είχε δηλώ­σει ως αυτο­νό­η­τη δέσμευ­σή της την δημό­σια δια­χεί­ρι­ση του προ­βλή­μα­τος της καθα­ριό­τη­τας μακρυά από ιδιω­τι­κές Εται­ρεί­ες ή προ­γραμ­μα­τι­σμούς ΣΔΙΤ… Μία τόσο κατη­γο­ρη­μα­τι­κή δέσμευ­ση με προ­ϋ­πό­θε­ση την στοι­χειώ­δη σοβα­ρό­τη­τα δηλώ­νει δύο πράγματα:
1) Την στα­θε­ρή ιδε­ο­λο­γι­κο­πο­λι­τι­κή προ­σή­λω­ση της παρά­τα­ξης στον δημό­σιο- κοι­νω­νι­κό χαρα­κτή­ρα παρο­χής των μεγά­λων του­λά­χι­στον δημο­τι­κών Υπηρεσιών.
2) Την ύπαρ­ξη οργα­νω­μέ­νου σχε­δί­ου αντι­με­τώ­πι­σης των άμε­σων αλλά και των μακρο­πρό­θε­σμων αιτη­μά­των προς επί­λυ­ση του πολύ μεγά­λου -είναι αλή­θεια- ζητή­μα­τος της συλ­λο­γής, απο­κο­μι­δής και δια­χεί­ρι­σης των σκου­πι­διών στο νησί-Δήμο.
Μία τέτοια προ­σέγ­γι­ση θα απο­τε­λού­σε τεκ­μή­ριο και προη­γού­με­νο, ότι η αρι­στε­ρά είναι αξιό­πι­στη όταν αρθρώ­νει λόγο ρηκτι­κό, ριζι­κά δια­φο­ρε­τι­κό και την αξιο­πι­στία της μπο­ρεί να την απο­δεί­ξει στην πρά­ξη (μιλά­με, ασφα­λώς, για την δια­χεί­ρι­ση των σκου­πι­διών και όχι για την μετά­βα­ση από τον σοσια­λι­σμό στον κομμουνισμό!!!).
Μία τέτοια λογι­κή θα ήταν πραγ­μα­τι­κά εναλ­λα­κτι­κή στην πεπα­τη­μέ­νη της προ­ε­κλο­γι­κής παρο­χο­λο­γί­ας και μπουρ­δο­λο­γί­ας και θα απο­τε­λού­σε δείγ­μα και πρό­κρι­μα άλλου ήθους. Του μεγά­λου ζητού­με­νου, δηλαδή.
Μία τέτοια δυνα­μι­κή αντι­με­τώ­πι­σης των δημο­τι­κών ζητη­μά­των θα έκα­νε ελκυ­στι­κές της αρι­στε­ρές ιδέ­ες και τους ελκό­με­νους προ­θυ­μό­τε­ρους για ενερ­γο­ποί­η­ση και δράση…
Αυτά, λοι­πόν, θεω­ρη­τι­κώς υπό συν­θή­κες στοι­χειώ­δους σοβα­ρό­τη­τας και γενι­κό­τε­ρα ρηκτι­κά δια­φο­ρε­τι­κού πολι­τι­κού ήθους
Στην πρά­ξη, όμως, φαί­νε­ται, ότι το βάρος των προ­βλη­μά­των είναι μεγα­λύ­τε­ρο από εκεί­νο, που μπο­ρεί να δαχει­ρι­σθεί μία προ­ε­κλο­γι­κή ελα­φρό­τη­τα “αρι­στε­ρού” μαυρογιαλουρισμού… 
Φαί­νε­ται, λοι­πόν, ότι η απαι­τού­με­νη επί­λυ­ση (για να μην πνι­γού­με στο σκου­πί­δι, δηλα­δή), κάνει πέρα το “αρι­στε­ρό” προ­φίλ, που εκχω­ρεί τη θέση του στην “απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τη­τα” του σοσιαλ­φι­λε­λεύ­θε­ρου τεχνο­κρα­τι­σμού… Ιδιώ­της για να καθα­ρί­σου­με, μια και -όπως δηλώ­σα­με- ο μεγα­λύ­τε­ρος εχθρός μας είναι η …ανα­πο­τε­λε­σμα­τι­κό­τη­τα της Δημο­τι­κής μηχα­νής… 
Αυτό δεν θα ήταν καταρ­χήν και για μικρό αυστη­ρά προσ­διο­ρι­σμέ­νο διά­στη­μα κατα­δι­κα­στέο… ΑΝ, βέβαια έτσι είχε δεσμευ­τεί η ίδια η παρά­τα­ξη και προ­ε­κλο­γι­κά έχο­ντας τεκ­μη­ριώ­σει το ανα­πό­φευ­κτο αυτής της παρέν­θε­σης στον δρό­μο για ορι­στι­κή δημό­σια-κοι­νω­νι­κή επί­λυ­ση του μεγά­λου προ­βλή­μα­τος της καθα­ριό­τη­τας… Θα είχε μάλι­στα την δυνα­τό­τη­τα να επι­κα­λε­στεί και την ΝΕΠ (νέα οικο­νο­μι­κή πολι­τι­κή) του μακα­ρί­τη Βλα­δί­μη­ρου, για να γυα­λί­σει με ολί­γον από συνέ­πεια το ιδε­ο­λο­γι­κό της προφίλ… 
ΑΦΟΥ, όμως, οι κήρυ­κες του δημό­σιου χαρα­κτή­ρα των υπη­ρε­σιών καθα­ριό­τη­τας υιο­θε­τούν την ανά­θε­ση τους σε ιδιώ­τη πριν αλέ­κτωρ φωνή­σαι τρίς (ούτε 3 μήνες δεν περά­σα­νε) είμα­στε και εμείς υπο­χρε­ω­μέ­νοι στην ΦΑΙΑΚΙΑ να ψαχτού­με, μήπως και κάνα­με λάθος τόσα χρό­νια υπο­στη­ρί­ζο­ντας τον δημό­σιο χαρα­κτή­ρα των κοι­νω­νι­κών αγα­θών… Αλλοι βέβαια δεν θα αναρωτηθούν…Απλά θα θριαμβολογήσουν.
ΥΓ1. Το “λέω και ξελέω” δεν είναι ποτέ προ­ο­δευ­τι­κό… Είναι de facto και de jure συντη­ρη­τι­κό, αντιδραστικό…
ΥΓ2. Και η προη­γού­με­νη Δημο­τι­κή Αρχή αν και ανή­κε στον “φιλε­λεύ­θε­ρο” χώρο υπο­στή­ρι­ξε, ότι εξα­να­γκά­στη­κε από τα πρά­μα­τα να κατα­φύ­γει στην βοή­θεια του ιδιώ­τη για να καθα­ρί­σει την πόλη… 
ΥΓ3. Στην ΦΑΙΑΚΙΑ, επει­δή έτυ­χε να γνω­ρί­ζου­με καλά και δια­χρο­νι­κά πρό­σω­πα και ήθη ουδε­μία έκπλη­ξη μας δημιουρ­γεί η ανώ­μα­λη προ­σγεί­ω­ση στα σκου­πί­δια… Ούτε η αντι­με­τώ­πι­ση των τρα­πε­ζο­κα­θι­σμά­των μας δημιούρ­γη­σε έκπλη­ξη, παρά τις δια­κη­ρύ­ξεις ότι την επό­με­νη των εκλο­γών θα καθα­ρί­σουν πεζό­δρο­μοι, πλα­τεί­ες και άλση… Του τύπου: στις 18 του Οκτώ­βρη σοσιαλισμός… 
ΥΓ4. Φαντα­ζό­μα­στε, ότι εκεί κάτω, κατά Κου­μουν­δού­ρου μεριά έχουν υπο­χρέ­ω­ση να τοπο­θε­τη­θούν. Το ζήτη­μα δεν είναι ούτε μονα­δι­κό, ούτε ειδι­κό… Η μόνη, ίσως, ιδιαι­τε­ρό­τη­τα του ζητή­μα­τος των σκου­πι­διών στην Κέρ­κυ­ρα είναι, πως ο Δήμος φέρε­ται να ανή­κει στον ΣΥΡΙΖΑ με ποσο­στό 60% παρά κάτι… Οφεί­λουν να ακού­νε καλύ­τε­ρα από όλους μας τα καμπα­νά­κια… Δικαιο­λο­γί­ες του τύπου: λεί­πει η θεία μου, περά­στε αργό­τε­ρα … είναι μάλ­λον κωμικοτραγικές…
ΥΓ5. Οι πανη­γύ­ρεις ορι­σμέ­νων και γνω­στών, πως …και­ρός ήταν να ξεφύ­γου­με από τις αγκυ­λώ­σεις της αρι­στε­ράς μπο­ρεί να μην ακού­γο­νται στα ώτα των αρμο­δί­ων, που βουί­ζουν από τις ιαχές των ποσο­στών των δημο­σκο­πή­σε­ων. Οι ασυ­νέ­πειες λόγων και έργων και οι συνε­χείς παλι­νω­δί­ες από δια­κη­ρύ­ξεις είναι το πανί­σχυ­ρο επι­χεί­ρη­μα για ουσιώ­δεις ομοιό­τη­τες προς πρα­κτι­κές Πανελ­λη­νί­ου ΣΟΚ. 
ΥΓ6. Σήμε­ρα, υπό όρους κανα­πέ και θριαμ­βο­λο­γού­σας επέ­λα­σης μοιά­ζει να ασχο­λού­μα­στε με τα ψιλά γράμ­μα­τα. Η ιστο­ρία όμως δίνει τα ραντε­βού της με απαι­τή­σεις συνέ­πειας στον χώρο και τον χρό­νο… Αν νομί­ζεις, ότι την ξεγέ­λα­σες, απα­τά­σαι πλά­νην οικτρά… Σε περι­μέ­νει στην πρώ­τη ή τη δεύ­τε­ρη γωνία και σου βγά­ζει περι­παι­κτι­κά τη γλώσσα.
0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted