Ο όρος “συμμοριτοπόλεμος” ήταν σε συχνότατη χρήση από μεριάς επισήμων χειλέων του μετεμφυλιακού κράτους και των υποστηρικτών του ως έκφραση απαξιωτική, ατιμωτική και επικριτική για την άλλη πλευρά του εμφυλίου… Τουλάχιστον μέχρι την μεταπολίτευση, χωρίς να λείπουν και έκτοτε και μέχρι σήμερα οι λαμπροί συνεχιστές του πνεύματος της ανατροπής της ιστορίας, που τον χρησιμοποιούν ακόμη ως επίδειξη …ακραιφνούς εθνικοφροσύνης…
Ο όρος, όπως αποδεκινούν τα γεγονότα και έχει καταγράψει η ιστορία, είναι πολύ ακριβής με μία προϋπόθεση: να αλλάξει στρατόπεδο ο χαρακτηρισμός… Γιατί είναι πασίγνωστο και ευκόλως αποδεκνυόμενο, πως από δώ ήταν αυτοί, που αγωνίστηκαν ενάντια στο καταχτητή, ενάντια στον ναζισμό και τον φασισμό, για την εθνική ανεξαρτησία, την λαϊκή κυραρχία και την κοινωνική προκοπή. Που θυσίασαν ακόμη και το υπέρτατο αγαθό, τη ζωή τους δηλαδή, στον βωμό της προσωπικής τιμής και της συλλογικής αξιοπρέπειας. Και απο την άλλη πρωταγωνίστησαν δίνοντας ρυθμό, περιεχόμενο και ήθος της διαμάχης οι μοναρχοφασίστες, γερμανοτσολιάδες, χίτες, μαυραγορίτες κ.λ.π. Αυτοί, που αναγνώριζαν ως…ημέτερες απώλειες τον θάνατο γερμανών αξιωματικών… Με την ολόθυμη στήριξη, και ανάδειξη των Βρετανών… ελευθερωτών… Που, αντί να τους οδηγήσουν στο σκαμνί, τους χορήγησαν το μεγάλο συχωροχάρτι και τους ανέδειξαν σε θεματοφύλακες του εθνοπατριωτισμού.
Οι συμμορίες αυτές σε μία εποχή ενός ολοκληρωτικά απαξιωμένου αστικού πολιτικού κόσμου ανέλαβαν με φωτιά και τεσκούρι στην κυριολεξία να ανεβάσουν το ηθικό της παράταξης και να δώσουν στρατιωτικά επιχειρήματα-σαλπίσματα νίκης. Και το έργο τους αντάξιο του σκοπού τους… Μερικά παλουκωμένα κεφάλια, όπως του Αρη και πολλών άλλων συνθέτουν το πάνθεο των …εθνοπρεπών ενεργειών τους…
Σε αυτή την περίοδο, που πολλοί ιστορικοί την αντιπαρέρχονται συντομογραφικά αναφέρεται το εξαιρετικό -κατά τη γνώμη μας – ένθετο της τελευταίας έκδοσης της εφημερίδας ντοκουμέντο με τίτλο: Οι μαύρες μέρες της Λευκής Τρομοκρατίας… Που αρχίζει από τα Δεκεμβριανά και κλιμακώνεται μέχρι την έναρξη του εμφύλιου, χωρίς ουσιαστικά να σταματήσει για κάποιες 10ετίες ακόμη σε ποικίλλη ένταση… Θα μάθουν και οι γνωρίζοντες και πολύ περισσότερο θα καταλάβουν πολλά από εκείνα που η Ακαδημαϊκή ιστορική έρευνα αντιπαρέρχεται κάπως ψυχρά… Οπως π.χ. το πόσο αποφεύξιμος ήταν ο εμφύλιος από μεριάς αριστεράς…
Πολύ περισσότερο, όμως, αξίζει προς διδαχή ιστορίας στους μη γνωρίζοντες… Σε αυτούς, που δυστυχώς πληροφορούνται την κακοποίηση της ιστορίας ως αντικειμενική αλήθεια από τα ενεργά πλοκάμια της ακροδεξιάς…
Σε αυτή την περίοδο, που πολλοί ιστορικοί την αντιπαρέρχονται συντομογραφικά αναφέρεται το εξαιρετικό -κατά τη γνώμη μας – ένθετο της τελευταίας έκδοσης της εφημερίδας ντοκουμέντο με τίτλο: Οι μαύρες μέρες της Λευκής Τρομοκρατίας… Που αρχίζει από τα Δεκεμβριανά και κλιμακώνεται μέχρι την έναρξη του εμφύλιου, χωρίς ουσιαστικά να σταματήσει για κάποιες 10ετίες ακόμη σε ποικίλλη ένταση… Θα μάθουν και οι γνωρίζοντες και πολύ περισσότερο θα καταλάβουν πολλά από εκείνα που η Ακαδημαϊκή ιστορική έρευνα αντιπαρέρχεται κάπως ψυχρά… Οπως π.χ. το πόσο αποφεύξιμος ήταν ο εμφύλιος από μεριάς αριστεράς…
Πολύ περισσότερο, όμως, αξίζει προς διδαχή ιστορίας στους μη γνωρίζοντες… Σε αυτούς, που δυστυχώς πληροφορούνται την κακοποίηση της ιστορίας ως αντικειμενική αλήθεια από τα ενεργά πλοκάμια της ακροδεξιάς…