Μέχρι τώρα είναι αλήθεια, πως οι ειδήσεις της καθημερινότητας, που μας έρχονται από την Κρήτη δεν είναι και τόσο αισιόδοξες… Συχνά στα αστυνομικά δελτία αναφέρονται πράξεις υπερβολικής βίας ενώ το μεγάλο καρκίνωμα του νησιού είναι τα τροχαία δυστυχήματα, ιδιαίτερα στον Βόρειο οδικό άξονα…
Ξεκληρίσματα νέων ανθρώπων, εργαζόμενων και οικογενειών έχουν καταντήσει τόσο συνηθισμένα, που ‘χάνουν’ ακόμη και την ειδησεογραφική τους αξία. Και σε αυτό το κλίμα ισοπεδώνονται θεμελιώδεις κοινωνικές αξίες, όπως το ενδιαφέρον για την ζωή, η επιθυμία για την βελτίωσή της, η συλλογικότητα, η συμμετοχή στις δυσκολίες του άλλου κ.λ.π.
Γι’ αυτό, όταν διαβάσαμε την παρακάτω είδηση αισθανθήκαμε ευφορία και ικανοποίηση: βενζινάδικο στην Κίσσαμο να κόψει τα καύσιμα σε όσους δεν φορούν κράνος!!!
Δεν είναι από βίτσιο, που χαρήκαμε για ένα θέμα, που πρωταγωνιστεί η ανάξια και άδικη απώλεια της ζωής. Είναι γιατί, πολύ απλά, είδαμε επιτέλους έναν πολίτη του νησιού έναν πολίτη του κόσμου, έναν βενζινοπώλη να εξεγείρεται για αυτό τον απαράδεκτο χαμό και να παίρνει -στα πλαίσια των δυνατοτήτων του- μέτρο ανάσχεσης: δεν θα βάζει βενζίνα σε όσους δικυκλιστές δεν φοράνε κράνος!!!
Αφορμή η τελευταία θανατηφόρα κατάληξη 16χρονου οδηγού μηχανής στην Κίσσαμο…
Φυσικά, πολλοί θα πουν, δικαίως, ότι αυτή η αντίδραση δεν μπορεί να αλλάξει την νοοτροπία των εκατοντάδων χιλιάδων οδηγών, που κυκλοφορούν στην νησί. Σωστά! Αθλια είναι η συνολική στάση της πολιτείας σε επίπεδο κατασκευής ασφαλών αυτοκινητοδρόμων, οδικής παιδείας, εποπτείας και ελέγχου στις εθνικές οδούς…
Η στάση του βενζινοπώλη είναι πράξη αγανάκτησης, που απευθύνεται και στην πολιτεία, που δεν κάνει τίποτε το ουσιαστικό. Είναι όμως μία κρούση του κώδωνα κινδύνου στους ίδιους τους πολίτες…
Το μήνυμά του είναι επιστημονικά ορθότατο αφού η χρήση του κράνους καθορίζει -κατά κανόνα- μία διαμετρικά αντίθετη βλάβη στα τροχαία δυστυχήματα των δικυκλιστών και -κατ’ επέκταση- στην πρόγνωση και την έκβαση…
Από βάθους καρδίας, λοιπόν: Μ Π Ρ Α Β Ο στον λεβέντη, που τιμά την ανθρώπινη υπόστασή του και την ιδιότητά του σαν πολίτη συμμέτοχου σε μία κοινωνία, που ευτελίζει καθημερινά την αξία της ανθρώπινης ζωής.
Post Views: 4
