Η έρευνα θα φτάσει σε ‘βάθος’…

‘Το μαχαί­ρι θα
φτά­σει στο κόκα­λο’! Αυτή είναι η δια­βε­βαί­ω­ση του συρ­μού, που την
έχου­με ακού­σει χιλιά­δες φορές… Η οποία, φυσι­κά, ΔΕΝ επι­βε­βαιώ­θη­κε ΠΟΤΕ!!!

Λίγες μέρες έχουν περά­σει από το εγκλη­μα­τι­κό συμβάν
στα Τέμπη και φαί­νε­ται ήδη ξεκά­θα­ρα, πού πάει το …πρά­μα…

Στην αρχή είχα­με το ανθρώ­πι­νο λάθος… Τόσο ο πολυχρονεμένος,
όσο και οι βασι­κοί πυλώ­νες της …αντι­κει­με­νι­κής δημο­σιο­γρα­φί­ας εστί­α­ζαν πολύτροπα
και απο­κλει­στι­κά πάνω στον σταθ­μάρ­χη… Κάποιος δικη­γό­ρος μίλη­σε για δέντρο και
για δάσος και αγρί­ε­ψε ο γνω­στός Γιάν­νης του ΜΕΓΑ­λου κανα­λιού… Υπάρ­χει δάσος;;;
ανα­ρω­τή­θη­κε οργίλα… 

Ολες αυτές τις μέρες η ‘σε βάθος διε­ρεύ­νη­ση’ έχει λάβει
χαρα­κτή­ρα αστυ­νο­μι­κής έρευ­νας… Από Σέρ­λοκ Χολμς μέχρι Τζέιμς Μποντ τα σαΐ­νια μας
απο­κα­λύ­πτουν συνέ­χεια νεό­τε­ρα στοι­χεία, που μας …φωτί­ζουν…

Ενδει­κτι­κά τα παρα­πά­νω για την ποιό­τη­τα, την
σοβα­ρό­τη­τα, την διεισ­δυ­τι­κό­τη­τα της έρευ­νας… Πού και πού, υπάρ­χει κάποιος, που
τολ­μά­ει να μιλή­σει για δομι­κές και συστη­μι­κές ευθύ­νες… Χάνε­ται, όμως η φωνή στο
μέγα πλή­θος, που με …βαθύ­τα­τη ρηχό­τη­τα, υπη­ρε­τεί τον κύριο και πρω­ταρ­χι­κό στόχο.
Να μην μάθου­με, να μην πλη­σιά­σου­με ούτε κατ’ ελά­χι­στο στην αλη­θι­νή θεμελιώδη
αλή­θεια της γέν­νη­σης και του μεγέ­θους παρό­μοιων κοι­νω­νι­κών κατα­στρο­φών, που δεν
είναι άλλο από την καπι­τα­λι­στι­κή αδη­φα­γία. Αυτή, που επι­βάλ­λει την πλήρη
υπο­βάθ­μι­ση κάθε κοι­νω­νι­κής πρό­λη­ψης και φροντίδας… 

Οταν κανείς γνω­ρί­ζει, έστω και ελά­χι­στα, τα επίπεδα
τεχνι­κής και λει­τουρ­γι­κής ανε­πάρ­κειας των συστη­μά­των ασφα­λεί­ας στο Ελληνικό
σιδη­ρο­δρο­μι­κό δίκτυο, μόνον άξιον απο­ρί­ας είναι, που δεν είχα­με κάτι τέτοιο
νωρί­τε­ρα… Παρά τις πολ­λές προει­δο­ποι­ή­σεις με τις συχνές βλά­βες, καθυ­στε­ρή­σεις, εκτροχιασμούς,
η πραγ­μα­τι­κό­τη­τα …διέ­ψευ­δε μέχρι τώρα την λογι­κά, την στα­τι­στι­κά πιθα­νό­τε­ρη προσδοκία…

Τελι­κά, το δυστύ­χη­μα επήλ­θε, νομο­τε­λώς προς το είδος
και το μέγε­θος της πρό­νοιας, που επι­τρέ­πει, που αφή­νει η φιλε­λεύ­θε­ρη αστική
δημο­κρα­τία για την ποιό­τη­τα ζωής, την ακε­ραιό­τη­τα και την ίδια τη ζωή των ‘υπη­κό­ων’
τους στην καθη­με­ρι­νό­τη­τά τους.    

Το γνω­ρί­ζουν αυτό οι κυβερ­νη­τι­κοί επικοινωνιολόγοι,
πολύ καλά, άρι­στα… Ετσι, μαθαί­νου­με καθη­με­ρι­νά όλα τα σχε­τι­κά με την επι­φά­νεια του
ζητή­μα­τος. Αριθ­μοί νεκρών, τραυ­μα­τιών, αγνο­ού­με­νων, πορεία της δικα­στι­κής έρευνας,
δια­ξι­φι­σμοί για τις επι­τρο­πές διε­ρεύ­νη­σης κ.ο.κ. Κάτι σαν δελ­τία τύπου
διαν­θι­σμέ­να με απα­ραί­τη­τες εκφρά­σεις και εικό­νες, που στο­χεύ­ουν κατευ­θεί­αν στο
συγκι­νη­σια­κό του θυμι­κού μας και ελά­χι­στα ή καθό­λου στην διέ­γερ­ση του πολιτικού
μας προ­βλη­μα­τι­σμού για τα τρα­γι­κά συμβάντα… 

Από τις κοι­νο­βου­λευ­τι­κές δυνά­μεις μόνον το ΚΚΕ και το
ΜΕΡΑ 25 χρε­ώ­νουν τον καπι­τα­λι­σμό ως γενε­σιουρ­γό παρά­γο­ντα αυτού και άλλων δυστυχημάτων.
Η πει­στι­κή τους απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τη­τα είναι ένα άλλο (τερά­στιο) ζήτη­μα, που εκφεύγει
από τις σκο­πι­μό­τη­τες του κειμένου… 

Πρό­κει­ται, πράγ­μα­τι για μία ΜΕΓΑΛΗ …‘αλή­θεια’ αν έχεις
σκο­πό να υπε­ρα­σπι­στείς με νύχια και με δόντια τον φιλε­λευ­θε­ρι­σμό, τον
καπι­τα­λι­σμό ως απα­ρα­βί­α­στα ιερά… 

Από αυτή την άπο­ψη ας προ­σευ­χη­θού­με για …λιμούς, σεισμούς,
κατα­πο­ντι­σμούς…   

ΥΓ. 1. Παρα­κο­λου­θή­σα­με αυτό το διή­με­ρο την εκπο­μπή ‘Ράδιο αρβύ­λα’. Τέλεια παρά­θε­ση στοι­χεί­ων και σχο­λί­ων… Αμφι­βά­λα­με, ότι την βλέ­που­με… Μπο­ρού­με να την δού­με και θα την ενσω­μα­τώ­σου­με στην ΦΑΙΑΚΙΑ (σελί­δα VIDEO) από το κανά­λι της εκπομπής.

2. Μπρά­βο στην Ράνια Τζί­μα… Εξαι­ρε­τι­κή η αντί­στα­σή της στην προ­σπά­θεια …να λήξει το ζήτη­μα στην ‘προ­σω­πι­κή ευθύ­νη’, που κατέ­βα­λε ο Γιάν­νης ο …γνω­στός.