Επικίνδυνες καταστάσεις - Φαιακία

Επικίνδυνες καταστάσεις

Η αγά­πη για την εθνι­κή ομά­δα σε οποιο­δή­πο­τε άθλημα
είναι από­λυ­τα φυσιο­λο­γι­κή, θεμι­τή και αρε­στή… Ενας κανο­νι­κός πολί­της, είναι
φυσιο­λο­γι­κό να αγα­πά­ει τον τόπο, που γεν­νή­θη­κε, να τον δένουν δεσμοί κουλτούρας
μνή­μης και δρά­σης με αυτόν. Αυτός είναι ο άδο­λος πατριω­τι­σμός, που μετα­ξύ των
άλλων εγγυά­ται από την μία μεριά την υπε­ρά­σπι­ση της πατρώ­ας γης και από την
άλλη αισθή­μα­τα αδελ­φι­κό­τη­τας με άλλους λαούς…

Ακρι­βώς γι’ αυτό, κατά τη γνώ­μη μας, πατριω­τι­σμός και
διε­θνι­σμός είναι έννοιες αλληλοσυμπληρούμενες… 

Ειρή­σθω εν παρό­δω, ότι μιλά­με για αθλη­τι­σμό… Δηλα­δή  για παι­γνί­δι και ψυχαγωγία!!!

Ατυ­χώς, ατυ­χέ­στα­τα ζού­με σε μία επο­χή μαζικής
υπο­χώ­ρη­σης των αξιών και των ιδα­νι­κών του ανθρω­πι­σμού. Την θέση, που αφή­νουν καταλαμβάνουν
παρα­λη­ρή­μα­τα αρρω­στη­μέ­νης μισαλ­λο­δο­ξί­ας, εθνι­κι­στι­κού μίσους, έξαρσης
επι­θε­τι­κό­τη­τας, ακρο­δε­ξιού δηλητήριου…

Η μετα­τρο­πή του φιλά­θλου σε χού­λι­γκαν είναι έργο
μακράς πνο­ής για το σύστη­μα… Εχει παρέλ­θει ανε­πι­στρε­πτί η επο­χή, που οπα­δοί διαφορετικών
ομά­δων μπο­ρού­σαν να κάθο­νται δίπλα-δίπλα στο γήπε­δο… Κάτι τέτοιο σήμε­ρα θα
σήμαι­νε συνει­δη­τή πρό­κλη­ση πολε­μι­κού επει­σο­δί­ου. Τα ραντε­βού αλλη­λο­ε­ξό­ντω­σης με
όλα τα ενδε­χό­με­να ανοι­χτά, ακό­μη και την δολο­φο­νία, είναι πολύ της μόδας… Η ‘αρρώ­στια’
έχει φτά­σει στο σημείο δημιουρ­γί­ας αντι­πα­ρα­τι­θέ­με­νων συμ­μο­ριών μετα­ξύ φιλά­θλων της
ίδιας ομάδας…

Το σύστη­μα, που φαρι­σαϊ­κά …τύπτει τα στή­θη του και
υπό­σχε­ται ριζι­κή ανα­μόρ­φω­ση νομι­κών πλαι­σί­ων, λήψη αυστη­ρών μέτρων κ.λ.π.
πανη­γυ­ρί­ζει για την καθο­λι­κή εκτό­νω­ση της κοι­νω­νι­κής οργής σε δρό­μους ασφαλείς
για την ύπαρ­ξή του και την δια­τή­ρη­σή του…
 

Μέρος αυτής της κουλ­τού­ρας, δυστυ­χώς, έχει περά­σει και
στους οπα­δούς των εθνι­κών ομά­δων… Ενι­σχυ­μέ­νο με κορώ­νες ψεύ­τι­κου εθνοπατριωτισμού
προ­σκα­λεί σε συντρι­βή και εξό­ντω­ση του αντί­πα­λου στο όνο­μα προαιώνιας
εχθρό­τη­τας και υπό το φως μεγά­λων εθνι­κών κατορθωμάτων…

Η διεισ­δυ­τι­κό­τη­τα αυτού του πνεύ­μα­τος ‘θαυ­μα­στή’. Την
βιώ­σα­με στην πρό­σφα­τη περί­πτω­ση του πανευ­ρω­παϊ­κού πρω­τα­θλή­μα­τος, όπου μέρες
πριν τον ημι­τε­λι­κό είχε ξεκι­νή­σει εθνι­κός συνα­γερ­μός για να …’σβή­σου­με’ την
μικρα­σια­τι­κή κατα­στρο­φή. Συνε­ντεύ­ξεις επί συνε­ντεύ­ξε­ων, κενολογίες,
ασυ­ναρ­τη­σί­ες, που κατέ­λη­γαν σε ‘πατριω­τι­κό’ προ­σκλη­τή­ριο. Μιλά­με για τον
ημι­τε­λι­κό του Ευρω­παϊ­κού πρω­τα­θλή­μα­τος μπάσκετ…

Φυσι­κά, ακρι­βώς τα ίδια και χει­ρό­τε­ρα συνέ­βαι­ναν και
στην απέ­να­ντι όχθη… Ετοι­μοι, πανέ­τοι­μοι να μας ξανα­ρί­ξουν στην θάλασ­σα… Χωρίς
οίκτο, όπως είπε τελι­κά στέ­λε­χος της Τουρ­κι­κής απο­στο­λής… Ακό­μη και παί­χτες βαμμένοι
στα χρώ­μα­τα του μίσους… Ετοι­μοι να κατα­σπα­ρά­ξουν τους Γκιαούρηδες…

Εδώ αξί­ζουν έπαι­νο οι ‘Ελλη­νες διε­θνείς, που απέφυγαν
συστη­μα­τι­κά κάθε πρό­κλη­ση… από την αρχή του τουρ­νουά ως το τέλος… Μπρά­βο τους!

Η ήττα της εθνι­κής μας από την Τουρ­κία μπέρ­δε­ψε τους υπερπατριώτες…
Κάποιοι ανά­με­σά τους μίλη­σαν για συντρι­βή, εθνι­κή ταπεί­νω­ση, ντρο­πή και άλλα συναφή…

Άλλοι μετέ­τρε­ψαν εντέ­χνως το χάλ­κι­νο μετάλ­λιο σε …χρυ­σό…
Όταν το κερ­δί­σα­με το βαφτί­σα­με ‘χρυ­σό’… Ποι­η­τι­κή αδεία τάχα… Με μπό­λι­κη δόση από
υπερ­φί­α­λη λογόρροια. 

 Υπό­δειγ­μα ορθού λόγου από τον αρχη­γό της Εθνι­κής Κώστα Παπα­νι­κο­λά­ου… Όταν ρωτή­θη­κε αν το αισθά­νε­ται σαν
χρυ­σό απά­ντη­σε
: το μετάλ­λιο που κατα­χτή­σα­με είναι το χάλ­κι­νο και αυτό είναι
τερά­στια επι­τυ­χία
.   

Αυτή είναι η πραγ­μα­τι­κό­τη­τα. Χωρίς ψεύ­τι­κα στολίδια.
Αυτή χρειά­ζε­ται να ξέρου­με κάθε φορά…

  

0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted