Εγινε η αρχή, αναμένεται η συνέχεια…

Η
συγκρό­τη­ση της Επι­τρο­πής Αλή­θειας Δημό­σιου Χρέ­ους δεν απο­τε­λεί μόνο δικαίωμα
της Ελλά­δας, αλλά και συμ­βα­τι­κή της υπο­χρέ­ω­ση. Ο λογι­στι­κός έλεγ­χος του χρέους
είναι υπο­χρε­ω­τι­κός για χώρες που βρί­σκο­νται σε πρό­γραμ­μα δημοσιονομικής
εξυ­γί­αν­σης, όπως προ­βλέ­πει και ο Κανο­νι­σμός 472 του 2013 του Ευρω­παϊ­κού Συμβουλίου
και του Ευρω­κοι­νο­βου­λί­ου. Επί­σης, στη δια­κή­ρυ­ξη του ΟΗΕ ανα­φέ­ρε­ται ότι «η
απο­πλη­ρω­μή του χρέ­ους δεν μπο­ρεί να απο­τρέ­ψει το κρά­τος από το να παρέ­χει στους
πολί­τες του στοι­χειώ­δη ανθρώ­πι­να δικαιώ­μα­τα όπως η υγεία ή η παι­δεία». Κυρίως
όμως απο­τέ­λε­σε μια πρώ­τη νίκη του μαχό­με­νου εργα­τι­κού, λαϊ­κού και νεολαιίστικου
κινή­μα­τος, των ριζο­σπα­στών επι­στη­μό­νων και οικο­νο­μο­λό­γων και των δυνά­με­ων που
μάχο­νται για άμε­ση στά­ση πλη­ρω­μών προς τους πιστω­τές και τη δια­γρα­φή του
χρέ­ους, ενά­ντια στην αντι­δρα­στι­κή μνη­μο­νια­κή πολι­τι­κή και τους θεσμούς της
Τρόι­κας (ΕΕ, ΕΚΤ, ΔΝΤ).

Η
δημιουρ­γία της πυρο­δό­τη­σε αντι­δρά­σεις και άνοι­ξε ένα κύκλο συζη­τή­σε­ων στην
Αριστερά.

Οι
σφο­δρές αντι­δρά­σεις από τη μεριά των μνη­μο­νια­κών και νεο­μνη­μο­νια­κών κομμάτων
της αντι­πο­λί­τευ­σης (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, Ποτά­μι) και των Μέσων Ενη­μέ­ρω­σης που αποτέλεσαν
αιχ­μή του δόρα­τος της δια­πλο­κής, μορ­φο­ποιούν και εκφρά­ζουν τα συμφέροντα
ισχυ­ρών μονο­πω­λια­κών κύκλων που προ­ω­θούν την αδια­τά­ρα­κτη συμ­με­το­χή στην ΕΕ και
στην ευρω­ζώ­νη και συν­δια­μορ­φώ­νουν – όταν δεν υπα­γο­ρεύ­ουν – τα μνη­μο­νια­κά μέτρα
της μέχρι τώρα εφαρ­μο­ζό­με­νης κανι­βα­λι­κής πολι­τι­κής των κυβερ­νή­σε­ων ΝΔ – ΠΑΣΟΚ –
ΔΗΜΑΡ, της ΕΕ και του ΔΝΤ.

Στους
κόλ­πους των αστι­κών επι­τε­λεί­ων υπάρ­χουν δυνά­μεις που, για δικούς τους λόγους,
τοπο­θε­τού­νται ευνοϊ­κά στο ζήτη­μα της δια­γρα­φής του χρέ­ους, γεγο­νός το οποίο
πιστο­ποιεί και συμπυ­κνώ­νει τόσο η παρου­σία του Προ­έ­δρου της Δημο­κρα­τί­ας στην
εναρ­κτή­ρια συνε­δρί­α­ση της Επι­τρο­πής όσο και η τοπο­θέ­τη­σή του ότι η δια­γρα­φή του
χρέ­ους απο­τε­λεί υπο­χρέ­ω­ση «απέ­να­ντι στον τόπο και στις γενιές που έρχονται».

Η ίδια η
συγκρό­τη­ση και δρά­ση της επι­τρο­πής μπο­ρεί να απο­τε­λέ­σει εργα­λείο οικονομικής
πολι­τι­κής, χρή­σι­μο για μια ουσια­στι­κή δια­γρα­φή μεγά­λου μέρους του εξωτερικού
χρέ­ους για όποια κυβέρ­νη­ση κινεί­ται προς αυτή την κατεύ­θυν­ση. Μπο­ρεί να
απο­κα­λύ­ψει τα σκο­τει­νά σημεία της προ­σφυ­γής στο Μνη­μό­νιο, το ρόλο και τις
δια­συν­δέ­σεις με διε­θνείς κερ­δο­σκό­πους, τις «ταρί­φες» της μίζας των ανοικτών
του­λά­χι­στον υπο­θέ­σε­ων σε εξο­πλι­στι­κά προ­γράμ­μα­τα, σε προ­μή­θειες του Δημοσίου
και προ­μή­θειες των νοσο­κο­μεί­ων, ή σε συμ­με­το­χή στα κυκλώ­μα­τα διαφθοράς
εται­ρειών από το εξω­τε­ρι­κό ανα­δει­κνύ­ο­ντας την διε­θνή διά­στα­ση της διαφθοράς.
Μπο­ρεί να οδη­γή­σει σε διε­ρεύ­νη­ση της δια­φθο­ράς των προ­γραμ­μά­των του ΕΣΠΑ, σε
δικα­στι­κό έλεγ­χο των πεπραγ­μέ­νων του ΤΑΙΠΕΔ, κ.α.

Η
συγκρό­τη­ση της Επι­τρο­πής Αλή­θειας Δημό­σιου Χρέ­ους απο­τε­λεί επο­μέ­νως μια πρώτη
επι­τυ­χία των δυνά­με­ων που μάχο­νται για την δια­γρα­φή του δημό­σιου χρέους.
Ωστό­σο, μέτρο αυτής της επι­τυ­χί­ας θα είναι το ίδιο το έργο της. Η επι­τυ­χία της
Επι­τρο­πής και η συμ­με­το­χή μας σε αυτή θα «ολο­κλη­ρω­θεί» εάν κι εφό­σον καταφέρει
να απο­δεί­ξει την δυνα­τό­τη­τα δια­γρα­φής του δημό­σιου χρέ­ους βοη­θώ­ντας το εργατικό
και λαϊ­κό κίνη­μα στον αγώ­να του.

Έως τώρα
ο ανε­ξάρ­τη­τος χαρα­κτή­ρας της επι­τρο­πής, η συμ­με­το­χή επι­στη­μό­νων και αγωνιστών
από το εξω­τε­ρι­κό που έχουν δια­κρι­θεί για την συμ­βο­λή τους στην πάλη για
μονο­με­ρή δια­γρα­φή του χρέ­ους, η συμ­με­το­χή ακό­μη και διακεκριμένων
εμπει­ρο­γνω­μό­νων του ΟΗΕ ειδι­κών σε θέμα­τα ανθρω­πί­νων δικαιω­μά­των και δημοσίου
χρέ­ους που έχουν συγκρου­στεί με κυβερ­νή­σεις, η εκπε­φρα­σμέ­νη βού­λη­ση όλων των
συμ­με­τε­χό­ντων για πλή­ρη δια­φά­νεια στα ευρή­μα­τα και ο ανι­διο­τε­λής – εθελοντικός
χαρα­κτή­ρας της συμ­με­το­χής όλων των μελών της επι­τρο­πής συνι­στούν τις
προ­ϋ­πο­θέ­σεις πως ο εν εξε­λί­ξει λογι­στι­κός έλεγ­χος του δημό­σιου χρέ­ους θα
εξε­λι­χθεί απρό­σκο­πτα, χωρίς άνω­θεν πολι­τι­κές παρεμ­βά­σεις που θα ήθε­λαν να τον
μετα­τρέ­ψουν σε κολυμ­βή­θρα του Σιλω­άμ για την εξυ­πη­ρέ­τη­ση του χρέους.

Η δική
μας συμ­με­το­χή στην Επι­τρο­πή Αλή­θειας του Δημό­σιου Χρέ­ους μονα­δι­κό σκο­πό και
δέσμευ­ση έχει να υπη­ρε­τή­σει την προ­ώ­θη­ση του λαϊ­κού αιτή­μα­τος για μονομερή
δια­γρα­φή του δημό­σιου χρέ­ους. Η συμ­με­το­χή μας κρί­νε­ται επο­μέ­νως από την
προ­ώ­θη­ση αυτού ακρι­βώς του στό­χου, όπως ανα­λυ­τι­κά περι­γρά­φε­ται από την στην
δια­κή­ρυ­ξη της «Κίνη­σης για την Δια­γρα­φή του Χρέ­ους Τώρα», της οποί­ας ενερ­γά και
ιδρυ­τι­κά μέλη είμα­στε. Εκπρο­σω­πού­με και λογο­δο­τού­με σε αυτό το πλαίσιο,
θεω­ρώ­ντας τον εαυ­τό μας «αιρε­τό και ανα­κλη­τό» εκπρό­σω­πο του αναπτυσσόμενου
αυτού κινή­μα­τος. Η συμ­με­το­χή μας επί­σης εδρά­ζε­ται στην αυτο­πε­ποί­θη­ση που
δημιουρ­γεί το δίκιο των λαϊ­κών δικαιω­μά­των και ανα­γκών. Αυτο­πε­ποί­θη­ση που
μπο­ρεί να αντι­με­τω­πί­σει τις υπαρ­κτές ψευ­δαι­σθή­σεις απέ­να­ντι στη ραγδαία
μεταλ­λασ­σό­με­νη κυβερ­νη­τι­κή πολι­τι­κή ή τους φόβους αφο­μοί­ω­σης από αυτή. Είναι
κοι­νή και δικαιο­λο­γη­μέ­νη η δυσπι­στία προς τις κυβερ­νή­σεις στην Ελλά­δα και
διε­θνώς, οι οποί­ες, καθώς υπο­χω­ρούν από δια­κη­ρυγ­μέ­νους στό­χους, σχεδιάζουν
ταυ­τό­χρο­να και τη μορ­φή μιας αφο­μοιώ­σι­μης αντι­πο­λί­τευ­σης στα δικά τους μέτρα.

Με
επί­γνω­ση αυτών των δυσκο­λιών και αντι­φά­σε­ων συμ­με­τέ­χου­με θεω­ρώ­ντας ότι η
συμ­με­το­χή μας στην Επι­τρο­πή πηγά­ζει από την λαϊ­κή ανά­γκη της μονομερούς
δια­γρα­φής του χρέ­ους. Επί­σης, εδρά­ζε­ται στις προ­ϋ­πο­θέ­σεις συμ­με­το­χής στα κέντρα
λήψης απο­φά­σε­ων όπως αυτές καθο­ρί­ζο­νται από το εργα­τι­κό και λαϊ­κό κίνημα.

Η ίδια
εξάλ­λου η τεκ­μη­ρί­ω­ση της ανά­γκης δια­γρα­φής ενέ­χει ριζο­σπα­στι­κό χαρα­κτή­ρα και
δεν απο­τε­λεί περιτ­τή πολυ­τέ­λεια ή μια συζή­τη­ση μετα­ξύ τεχνο­κρα­τών περί
δια­γραμ­μά­των. Άλλω­στε, κανέ­να μεγά­λο βήμα στην ιστο­ρία δεν πραγματοποιήθηκε
χωρίς ενδε­λε­χή ανά­λυ­ση της κατά­στα­σης που να ακυ­ρώ­νει την βολι­κή για τις κυρίαρχες
τάξεις ερμη­νεία της πραγ­μα­τι­κό­τη­τας και να εξο­πλί­ζει τις λαϊ­κές δυνά­μεις με την
δύνα­μη της αλήθειας.

Σήμε­ρα,
αυτή η πρα­κτι­κή και ανά­λυ­ση έρχε­ται αντι­μέ­τω­πη, αμφι­σβη­τεί και υπο­νο­μεύ­ει τις
υπο­χω­ρή­σεις της κυβέρ­νη­σης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ όπως απο­τυ­πώ­θη­καν σε τρία κορυφαία
γεγονότα:

– την
υπο­γρα­φή της συμ­φω­νί­ας του Συμ­βου­λί­ου υπουρ­γών Οικο­νο­μι­κών της ευρω­ζώ­νης στις
20 Φεβρουα­ρί­ου, (όπου «οι ελλη­νι­κές αρχές επα­να­λαμ­βά­νουν την κατηγορηματική
τους δέσμευ­ση να τηρή­σουν τις οικο­νο­μι­κές τους υπο­χρε­ώ­σεις προς όλους τους πιστωτές
τους πλή­ρως και εγκαίρως»).

– τη
δήλω­ση από τη Ν. Υόρ­κη στις 5 Απρι­λί­ου, του υπουρ­γού Οικο­νο­μι­κών Γ. Βαρουφάκη
ότι η Ελλά­δα θα πλη­ρώ­σει τις δόσεις στο διη­νε­κές. Υπεν­θυ­μί­ζου­με ότι ο υπουργός
Οικο­νο­μι­κών δια­φώ­νη­σε με την ανά­γκη του λογι­στι­κού ελέγ­χου, μόλις πρό­σφα­τα κατά
την έναρ­ξη των εργα­σιών της Επι­τρο­πής, όπως είχε δια­φω­νή­σει με την ιδέα του
λογι­στι­κού ελέγ­χου και όταν είχε κυκλο­φο­ρή­σει το ντο­κι­μα­ντέρ Debtocracy, το
2011. Δεν τον ήθε­λε πάνω κάτω για τους ίδιους λόγους που τον ήθε­λε το λαϊκό
κίνη­μα. Τέλος,

– την
απα­ρά­δε­κτη πρα­κτι­κή της απο­πλη­ρω­μής των δόσε­ων στο ΔΝΤ (350 εκ. στις 20/3, 458 εκ. στις 9/4, κοκ) κι
ευρύ­τε­ρα της εξυ­πη­ρέ­τη­σης του χρέους.

Η από­δει­ξη του παράνομου,
απε­χθούς, αντι­συ­νταγ­μα­τι­κού, κ.α. χαρα­κτή­ρα του χρέ­ους δεν θα απο­τε­λέ­σει μόνο
ένα πρώ­της τάξης εργα­λείο για όποια κυβέρ­νη­ση θέλει να προ­χω­ρή­σει στη μονομερή
δια­γρα­φή του, θέτο­ντάς την προ των ευθυ­νών της αν δεν το αξιο­ποι­ή­σει. Επίσης,
θα απο­κα­λύ­πτει πως η δια­γρα­φή του διευ­κο­λύ­νει ουσια­στι­κά τη χορή­γη­ση αυξήσεων
σε μισθούς και συντά­ξεις ή την πραγ­μα­το­ποί­η­ση προ­σλή­ψε­ων στην παι­δεία και την
υγεία. Θα κινη­το­ποι­ή­σει επί­σης την κοι­νω­νία κι όσους έχουν συμ­φέ­ρον από την
μονο­με­ρή δια­γρα­φή του χρέ­ους καθώς θα ανα­δει­κνύ­ει αξιο­ποι­ή­σι­μα για την λαϊκή
πάλη άρθρα του διε­θνούς κι εσω­τε­ρι­κού δικαί­ου που απο­τε­λούν κατα­κτή­σεις του
εργα­τι­κού κινή­μα­τος και συμπυ­κνώ­νουν επα­να­στα­τι­κές εξάρ­σεις της ιστορίας.
Επι­πλέ­ον θα κατα­φέ­ρει καί­ριο πλήγ­μα στους εκμε­ταλ­λευ­τι­κούς και καταπιεστικούς
μηχα­νι­σμούς της ευρω­ζώ­νης και της Ευρω­παϊ­κής Ένω­σης, και θα προ­ω­θή­σει τον
παγκό­σμιο αγώ­να ενά­ντια στο κατα­στρο­φι­κό καπι­τα­λι­στι­κό σύστη­μα, το οποίο
σήμε­ρα, στην επο­χή της χρη­μα­τι­στι­κο­ποί­η­σης, περισ­σό­τε­ρο παρά ποτέ στηρίζεται
στην καθυ­πό­τα­ξη των εργα­ζο­μέ­νων μέσω των πιστω­τι­κών σχέ­σε­ων. Εν κατακλείδι
μπο­ρεί να δώσει νέα ώθη­ση στο κίνη­μα, ενδυ­να­μώ­νο­ντας την ανα­ντι­κα­τά­στα­τη λαϊκή,
διε­θνι­στι­κή και μακρο­χρό­νια δρά­ση για τη συνο­λι­κή δια­γρα­φή του χρέ­ους που είναι
αυτή η οποία θα κρί­νει τις εξελίξεις.