Το ομολογούμε, ότι οι ραγδαίες αποσυνθετικές διεργασίες, που συμβαίνουν στο πανελλήνιο ΣΟΚ, μας γεμίζουν χαιρέκακα χαμόγελα… Απολαμβάνουμε δηλαδή -μετά από τόσα χρόνια σοσιαλιστικόμρφου αυταρχισμού και δημοκρατικοποιημένης μίζας- την διάλυση ενός από τους ενόχους σχηματισμούς για τα σημερινά δεινά του τόπου… Πιθανότατα -κατά τη γνώμη μας- του επικινδυνότερου, γιατί αυτό το μεθοδευμένα καταστροφικό έργο συντελέστηκε στο όνομα της λαϊκής κυριαρχίας, της εθνικής ανεξαρτησίας και των σοσιαλιστικών ιδεών…
Βέβαια, το λαμπορό σύστημα δεν σταυρώνει τα χέρια του… Είδαν και απόειδαν με τον ΓΑΠ και τον Βαγγέλη και αφού τους ξεζούμισαν για τα καλά τώρα ετοιμάζουν ποταμάκια, γεφυρούλες, λιμνούλες, αριστερούλες συσπειρώσεις, πιο φρόνιμες αριστερές και …ό,τι μας κάτσει…
Βέβαια η απόσυρση ΓΑΠ και πιθανότατα Ευάγγελου μετ’ ολίγον δεν θα είναι καταρχή οριστική… Οσο η μνημιακή μας πολιτική λειτουργία και το κοινωνικό μας ήθος μπάζουν νερά, τόσο οι “αρμόδιοι” έχουν την δυνατότητα επαναχρησιμοποίησης κατεδαφισμένων υλικών…Κάτι σαν ανακύκλωση δηλαδή… Ας λέγονται διάφορα γραφικά του τύπου… η ιστορία δεν γυρίζει πίσω κ.λ.π. Δεν γυρίζει, όταν υπάρχει ούριος άνεμος για να σπρώχνει τα πανιά κατά μπρος…
Εν πάσει περιπτώσει, η κίνηση των 150 στελεχών του συνδικαλιστικού και τώρα οι 4000 υπογραφές μελών του κινήματος (λέτε να γίνουν 5000;;;) μας θυμίζουν πολύ το ανεπανάληπτο σύνθημα του Ζαπείου προς τον ΓΑΠ: Γιώργο γερά να φύγει η δεξιά!!!
Για την ώρα μπορούμε να χαμογελάμε Σαρδώνια…Ετσι για λίγο… Ενα μικρό διάλειμμα στη πίκρα μας…