Ανθρωποι και αριθμοί…

Η στα­τι­στι­κή είναι μία εξαι­ρε­τι­κά γοη­τευ­τι­κή επι­στή­μη… Δίνει
στον άνθρω­πο μαγι­κές δυνα­τό­τη­τες… Με σωστές μετρή­σεις από πεπε­ρα­σμέ­να δείγματα
μπο­ρεί να βγά­λει συμπε­ρά­σμα­τα για τερά­στιους πλη­θυ­σμούς… Για όλους τους …κατοι­κού­ντες
επί της γης. Ταυ­τό­χρο­να μπο­ρεί με εξαι­ρε­τι­κά υψη­λές πιθα­νό­τη­τες να κάνει
ακρι­βείς προ­βλέ­ψεις για πολ­λά από …τα μελ­λού­με­να… Όχι, από­λυ­τες βεβαιό­τη­τες, βέβαια… Ο
άνθρω­πος δεν είναι αυτός που τα … πανθ’ ορά ούτε κατέ­χει το χάρι­σμα της προφητείας
…πλην ελα­χί­στων εξαι­ρέ­σε­ων, που περι­γρά­φο­νται ως τέτοιες…

Σπου­δαίο εργα­λείο λοι­πόν η στα­τι­στι­κή, που όταν βρε­θεί σε
κατάλ­λη­λα χέρια μπο­ρεί να είναι πολύ­τι­μος βοη­θός της ανθρω­πό­τη­τας… Ως εργαλείο,
βέβαια, δεν έχει από μόνο του απο­φα­σι­στι­κές ικα­νό­τη­τες… Μπο­ρεί π.χ. να πέσει
στα χέρια (όπως συχνό­τα­τα συμ­βαί­νει) μεγά­λων οικο­νο­μι­κών κολοσ­σών, που έχουν
κεντρι­κό τους ενδια­φέ­ρον την αύξη­ση του ποσο­στού του κέρ­δους τους, την διεύρυνση
της εκμε­τάλ­λευ­σης της ανθρώ­πι­νης εργα­σί­ας και την ενί­σχυ­ση της αλλο­τρί­ω­σης… Σε
τέτοιες περι­πτώ­σεις η στα­τι­στι­κή θα κάνει σατα­νι­κές ειση­γή­σεις για να γίνει πιο
δύσκο­λη έως εφιαλ­τι­κή η ζωή των εργαζόμενων…

Με δια­φο­ρε­τι­κή χρή­ση μπο­ρεί να μας βοη­θή­σει συγκλο­νι­στι­κά… Επιβεβαιώνοντας
π.χ. ή απορ­ρί­πτο­ντας την απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τη­τα θερα­πευ­τι­κών σχη­μά­των,  να “επι­λέ­ξει” θερα­πευ­τι­κές επι­λο­γές, να
δια­γνώ­σει την βλα­πτι­κή επί­δρα­ση περι­βαλ­λο­ντι­κών παρα­γό­ντων κ.λ.π.

Οι αριθ­μοί, λοι­πόν πρέ­πει να είναι βοη­θοί του ανθρώ­που… Αυτό
εξάλ­λου ισχυ­ρί­ζο­νται και οι … απο­φα­σί­ζο­ντες στο όνο­μα της ανθρω­πό­τη­τας… Η
αλή­θεια είναι πως όσο πιο συχνά ακού­με την δια­κή­ρυ­ξη: οι άνθρω­ποι πάνω από τους
αριθ­μούς, τόσο περισ­σό­τε­ρο πρέ­πει να τους φοβόμαστε… 

Η παν­δη­μία υπήρ­ξε λαμπρό πεδίο χρη­σι­μο­ποί­η­σης των αριθ­μών για δημαγωγία,
“φρο­νη­μα­τι­σμό”, απο­προ­σα­να­το­λι­σμό και υπο­τα­γή… Ουσια­στι­κά, οι αριθ­μοί υπήρξαν
φανε­ρό και κρυ­φό εργα­λείο της “Νεκρο­πο­λι­τι­κής”. Ετσι, ορί­ζει ο Καμερουνέζος
φιλό­σο­φος Αχιλ­λέ­ας Μπέ­μπε, στο δοκί­μιο του: “Νεκρο­πο­λι­τι­κή” το περιε­χό­με­νο του
Νεο­φι­λε­λευ­θε­ρι­σμού, που στο απώ­γειό  του απο­φα­σί­ζει
-μέσω του πολι­τι­κού του προ­σω­πι­κού- ποιος αξί­ζει να ζει και ποιος όχι… Οι επιλογές
αυτές δεν γίνο­νται τυχαία και πρό­χει­ρα αλλά με την βοή­θεια υπο­λο­γι­στι­κών αλγορίθμων…

Η κρί­ση της παν­δη­μί­ας υπήρ­ξε κρί­σι­μη για την προ­ώ­θη­ση αυτής της πολιτικής…
Στην Βρα­ζι­λία π.χ. των εκα­το­ντά­δων χιλιά­δων κρου­σμά­των και θυμά­των, ο πρόεδρος
Ζαΐρ Μπολ­σο­νά­ρο δήλω­νε: «Κάποιοι θα πεθά­νουν; Ας πεθά­νουν. Λυπά­μαι, έτσι
είναι η ζωή» Με αυτό τον τρό­πο αιτιο­λό­γη­σε την σχε­δόν πλή­ρη ανυπαρξία
αντι-επι­δη­μι­κής πολι­τι­κής και την “φυσι­κή” του προ­τε­ραιό­τη­τά του στην συνέ­χι­ση της
οικο­νο­μι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας.  Πρω­το­πό­ρος
στην λογι­κή αυτή και ο πρό­ε­δρος Τραμπ, ο οποί­ος παρά­καμ­πτε ακό­μη και τους συντηρητικότερους
επιδημιολόγους. 

Αλλά και οι πιο …δημο­κρα­τι­κές κυβερ­νή­σεις (π.χ. Μεγά­λη Βρετανία,
Σου­η­δία κ.λ.π.) με δυσκο­λία απέ­κρυ­πταν την σφο­δρή τους επι­θυ­μία να μην
επη­ρε­α­σθεί η οικο­νο­μι­κή δρα­στη­ριό­τη­τα ακό­μη και στις δυσκο­λό­τε­ρες φάσεις της πανδημίας…
Και εδώ οι αριθ­μοί λένε την καθα­ρή αλή­θεια, ιδιαί­τε­ρα αν τους παρακολουθήσουμε
δια­χρο­νι­κά και αν βεβαί­ως ψάξου­με σε κατάλ­λη­λες πηγές του δια­δι­κτύ­ου να τους βρούμε.
Διό­τι, χρη­σι­μο­ποιού­νται και αυτοί ως εξαρ­τή­μα­τα της συστη­μι­κής προ­πα­γάν­δας και
γι’ αυτό άλλο­τε προ­βάλ­λο­νται και άλλο­τε απο­σιω­πώ­νται ή διαστρεβλώνονται…
Υπάρ­χουν πλεί­στα όσα παρα­δείγ­μα­τα αριθ­μη­τι­κών fake news. Γενι­κά, σε όλη την …πολι­τι­σμέ­νη Δύση οι αριθ­μοί-δεί­κτες των
συστη­μά­των Υγεί­ας ακό­μη και προ κορο­νοϊ­ού απο­σιω­πού­νταν συστη­μα­τι­κά… Και αυτό, για
να μην προ­κα­λεί­ται το κοι­νό αίσθη­μα από την βαθιά και εγκλη­μα­τι­κή εγκατάλειψη
των δημο­σί­ων συστη­μά­των υγεί­ας σε κλί­μα φιλε­λευ­θε­ρι­σμού, είτε …ανθη­ρού είτε
αποξηραμένου… 

 Οι αριθ­μοί, λοι­πόν, είναι
εξαι­ρε­τι­κά χρή­σι­μοι… Στην πρώ­τη φάση π.χ. της παν­δη­μί­ας χρη­σι­μο­ποι­ή­θη­καν για να
δομή­σουν το κυβερ­νη­τι­κό αφή­γη­μα, που μας ήθε­λε …πρώ­τους και καλύ­τε­ρους σε όλη της
Ευρώ­πη. Οποιος τολ­μού­σε να κάνει κρι­τι­κή για τις δομι­κές ανε­πάρ­κειες του ΕΣΥ ή
για τις τρα­γι­κές παλι­νω­δί­ες, που μας εισή­γα­γαν στην βαθύ­τε­ρη κρί­ση των δύο
επό­με­νων κυμά­των, βρι­σκό­νταν αντι­μέ­τω­πος με το απο­στο­μω­τι­κό: ιδού οι αριθ­μοί!!!

Στην διάρ­κεια, όμως του δεύ­τε­ρου και του τρί­του κύμα­τος, που
φτά­σα­με να κατέ­χου­με τα πρω­τεία στην θνη­τό­τη­τα και την θνη­σι­μό­τη­τα στην Ευρώπη,
οι αριθ­μοί έφυ­γαν από το σχε­τι­κό προ­σκή­νιο… Χρειά­στη­κε …αγώ­νας για να ανακοινώνεται
όχι μόνον ο αριθ­μός των κρου­σμά­των αλλά και ο αριθ­μός των πραγ­μα­το­ποιού­με­νων τεστ
ώστε να γίνε­ται γνω­στός ο κρί­σι­μος δεί­κτης θετικότητας… 

Βαδί­ζο­ντας προς το τέλος της παν­δη­μί­ας (;) δεν είναι δύσκο­λο να
προ­βλέ­ψου­με, πως οι αριθ­μοί θα γίνουν και πάλι εργα­λείο θριαμ­βο­λο­γί­ας… Ηδη δεν
κρύ­βου­με τη χαρά μας, που “πέσα­με” στα δύο χιλιά­δες κρού­σμα­τα, στους εξακόσιους
τόσους δια­σω­λη­νω­μέ­νους και σε αριθ­μό νεκρών μικρό­τε­ρο από τρι­ψή­φιο ανά 24ωρο… Φαντάζεστε
τι θα γίνε­ται καθώς οι αριθ­μοί αυτοί θα υποχωρούν… 

“Θρί­αμ­βος” θα είναι έτσι και αλλιώς αν το τέλος της παν­δη­μί­ας μας
βρει με 15 ή 20 ή 30 χιλιά­δες νεκρούς… Τι να κάνου­με, που λέει ωμά αλλά
ειλι­κρι­νέ­στα­τα και συνε­πέ­στα­τα προς την ιδε­ο­λο­γία του ο Μπολ­σο­νά­ρο. Αυτό, που και
οι υπό­λοι­ποι εννο­ούν αλλά το δια­τυ­πώ­νουν με την γνω­στή Μαυρογιαλούρικη,
υπο­κρι­τι­κή και παρα­πλα­νη­τι­κή δημο­κρα­τι­κο­φά­νεια… Οποιος και αν είναι ο τελικός
απο­λο­γι­σμός θα απο­τε­λεί νίκη… Θα επι­στρα­τευ­θούν και ειδι­κοί, που απέ­δει­ξαν, ότι
γνω­ρί­ζουν …πώς πετά­ει ο γάι­δα­ρος. Αυτοί θα …τεκ­μη­ριώ­σουν επι­στη­μο­νι­κά το
περιε­χό­με­νο της νίκης… Σαν τέλειοι σεφ θα ανα­κα­τέ­ψουν, θα απο­κλεί­σουν και θα
μαγει­ρέ­ψουν τους αριθ­μούς, ώστε το συμπέ­ρα­σμα για το πέταγ­μα του γαϊ­δά­ρου να
έχει και …στα­τι­στι­κή φερεγγυότητα… 

Ασφα­λώς κρί­σι­μα μεγέ­θη σε αυτή την πραγ­μά­τω­ση είναι ο βαθ­μός εξοικείωσης,
συναί­νε­σης, προ­σαρ­μο­γής και υπο­τα­γής των άμε­σων ενδια­φε­ρο­μέ­νων, δηλα­δή ημών…  

Αξί­ζει να ανα­λο­γι­σθού­με, πως η έκφρα­ση: οι άνθρω­ποι πάνω από τους
αριθ­μούς είναι εγγε­νώς φαύ­λη και απο­τε­λεί έμμε­ση αλλά σαφή ομο­λο­γία… Οι
αριθ­μοί (κυρί­ως η δυνα­μι­κή τους) αντι­πα­ρα­τί­θε­νται με τους ανθρώ­πους, μόνον εκεί,
που τα κέρ­δη των ολί­γων ενδια­φέ­ρουν αυτό­νο­μα, πέρα από την συλ­λο­γι­κή ανθρώ­πι­νη ποιότητα
ζωής, υγεί­ας και ύπαρ­ξης.