Οι κάτοικοι της ιστορικής Μήλου, με την
καλή τους προαίρεση και τις καλλιτεχνικές τους ευαισθησίες – δικό τους έργο η
περίφημη και δοξασμένη Αφροδίτη- βρέθηκαν ξαφνικά στο προσκήνιο των σύγχρονων
πολιτικών ανακατατάξεων…
Γιατί οι Μήλειοι είχαν την τύχη των
αδύναμων, όταν στάθηκαν μπροστά στους …ισχυρούς ‘δημοκράτες’ Αθηναίους, που
απαίτησαν την ένταξή τους στην Αθηναϊκή συμμαχία… Όχι, γιατί οι Αθηναίοι είχαν
ανάγκη από την στρατιωτική τους συμβολή αλλά γιατί επιθυμούσαν σφόδρα την
ένταξη των οικονομικών της στην ‘συμμαχία’.
Δηλαδή, στο ταμείο της υπερδύναμης,
που το διαχειρίστηκαν οι πολιτικοί της άνδρες κατά το δοκούν… Πάλι καλά, που η
διαχείριση Περικλή μας άφησε την ακρόπολη και τον Παρθενώνα…
Την πρώτη φορά, το
425 π.Χ το έκαναν πιο ήρεμα στέλνοντας τον Νικία για να κάνει την είσπραξη… Την
δεύτερη φορά, όμως, το 416 π.Χ. ξεσάλωσαν.
Δύο χρόνια έκαιγαν, κατέστρεφαν,
σκότωναν και τροφοδοτούσαν τα σκλαβοπάζαρα με ελεύθερους Μηλείους και Μηλείες…
Χρειάστηκε το τέλος του πολέμου και η παρέμβαση της Σπάρτης για να γίνει μερική
αποκατάσταση τη ζημιάς στο νησί, που άνθισε οικονομικά και πολιτιστικά επί
Μακεδόνων, Πτολεμαίων και Ρωμαίων…
Στο αίτημα των Μηλείων να
διαπραγματευτούν επί ίσοις όροις και με βάση τις αρχές του δικαίου, οι Αθηναίοι
γέλασαν και με μεγάλη φυσικότητα απάντησαν, πως αυτό είναι δυνατό μόνον επί
ισοδύναμων συζητητών… Αλλιώς ο αδύνατος υποτάσσεται στην επιθυμία του
ισχυρότερου…
Το ζήτημα της Γροιλανδίας είναι μία
παρόμοια περίπτωση, που ο Τραμπ αναδεικνύεται στον πιο γνήσιο, ωμό και κυνικό
εκφραστή του δικαίου του ισχυρότερου… Το οποίο επικαλείται πιθανότατα χωρίς να
έχει ιδέα από Θουκιδίδη, Πελοποννησιακό πόλεμο, Αθηναίους και Μηλείους… Του
βγαίνει από φυσικού του… Το είπε ξεκάθαρα… Δεν έχει καθόλου ανάγκη την γνώση
του διεθνούς δικαίου. Του φτάνει το μυαλό του για να παίρνει τις αποφάσεις του…
Ετσι είχαν τα πράγματα το 416-414 π.Χ.
Οι παντοδύναμοι Αθηναίοι κακοποιούσαν έναν ολόκληρο λαό για να δώσουν
-μεταξύ άλλων- και ένα ισχυρό διδακτικό παράδειγμα σε άλλους εταίρους της συμμαχίας,
που δυσανασχετούσαν… Κι’ άλλοι εταίροι υπέφεραν από τους όρους της συμμαχίας
αλλά ήταν ουσιαστικά αδύναμοι, ασυντόνιστοι, πολιτικά επαμφοτερίζοντες,
συναισθηματικά υποταγμένοι… Κάτι, που -τηρουμένων των αναλογιών- θυμίζει την
ηγεσία της ΕΕ και τους ευρωπαίους του ΝΑΤΟ. Για όλους αυτούς ο Τραμπ είναι ο daddy, όπως τον είχε δημόσια χαρακτηρίσει ο
Γ.Γ. του ΝΑΤΟ Μαρκ Ρούτε. ‘Daddy με τις πολλές ‘καλές και πρόστυχες- σημασίες της λέξης…
Και εκεί, λοιπόν, που οι Αθηναίοι
ετοίμασαν και ξεκίνησαν για να επεκτείνουν την παρουσία τους και την ισχύ τους στην
Δύση, βρέθηκαν οι Συρακούσιοι, που όχι μόνον αντιστάθηκαν αλλά κατανίκησαν και κατέστρεψαν
την Αθηναϊκή πολεμική μηχανή… Λίγα χρόνια μετά, η Αθήνα υποτάσσονταν στην
Σπάρτη και ποτέ δεν συνήλθε σε επίπεδο ηγέτιδας δύναμης…
Ισως αυτή η τελευταία περίοδος της σχέσης
Αθήνας – Μήλου να είναι πολλαπλώς διδακτική για τους πρωταγωνιστές των
σύγχρονων πολιτικών παίγνιων, πάντοτε στα πλαίσια της φιλελεύθερης συνολικής Δύσης…
Για τους παντός είδους εξουσιαστές και εξουσιαζόμενους…
