H ανοχή στηρίζει τον φασισμό…

Ο 39χρονος Νιγη­ρια­νός Αλί­κα Ογκορ­κούκ­βου, ζού­σε στην
πόλη Τσι­βι­τα­νό­βα Μάρ­κε της κεντρι­κής Ιτα­λί­ας. Παντρε­μέ­νος με δύο παιδιά,
εργα­ζό­νταν για να τα βγά­λει πέρα…

Κάποια μέρα έπε­σε θύμα τρο­χαί­ου που τον άφη­σε ανάπηρο
και το χει­ρό­τε­ρο: ανή­μπο­ρο να δου­λέ­ψει… Ετσι ο Αλί­κα έγι­νε επαί­της… Σαν πολλούς
συμπα­τριώ­τες του και άλλους Αφρι­κα­νούς, που …βαρέ­θη­καν την χλι­δή και την
πλού­σια ζωή στην Αφρι­κή και έρχο­νται εδώ για …την περιπέτεια…

Εδώ, όμως εκτός των άλλων έχουν να αντι­με­τω­πί­σουν τη ‘ξυνά­δα’
των πολι­τι­σμέ­νων ευρω­παί­ων, που γαλου­χη­μέ­νοι στα νάμα­τα του Χριστιανικού
πολι­τι­σμού δεν τους περισ­σεύ­ει όχι χιτώ­νας αλλά ούτε ο πυρε­τός τους για να τον
μοι­ρα­στούν… Αντι­θέ­τως μάλι­στα, ευκαι­ρί­ας δοθεί­σης, επι­δει­κνύ­ουν αυτό το …ανώ­τε­ρο
πνεύ­μα των ανθρω­ποει­δών με την θρα­σύ­δει­λη βία, που τους χαρα­κτη­ρί­ζει… Εχου­με πρόσφατη
εμπει­ρία ως χώρα, ως κοινωνία…

Ενας από αυτούς, ο 32χρονο Φιλί­πο Φερ­λά­τσο δεν ανέχτηκε
την παρά­κλη­ση του Αλί­κα για βοή­θεια… Επε­σε πάνω του, τον κοπά­νη­σε αρκε­τή ώρα με
την πατε­ρί­τσα του και στην συνέ­χεια του έσφι­ξε τον λαι­μό. Μέχρι τέλους… 

Πάει ο Αλί­κα… Ο Φιλί­πο κατά­λα­βε, ότι μπο­ρού­σε να
χαλα­ρώ­σει τα χέρια του… Το έργο του, η απο­στο­λή του είχε ολοκληρωθεί… 

Ο Φιλί­πο είναι ένα από τα αρκε­τά καθάρ­μα­τα, που μας κάνουν
να ντρε­πό­μα­στε για τον χωρο­χρό­νο, που βιώ­νου­με… Σκά­λες σοβα­ρό­τε­ρο, ζήτη­μα, όμως
είναι η στην περιο­χή του απί­στευ­του ανο­χή της κοι­νω­νί­ας… Ντό­πιοι και τουρίστες
παρα­κο­λού­θη­σαν το έγκλη­μα σε όλη του την εξέ­λι­ξη. Και όπως να το κάνεις θα πέρασαν
κάποια λεπτά μέχρι να ολο­κλη­ρω­θεί το έργο αυτού 32χρονου ελε­ει­νού… Ακρι­βώς, όσο
έπρε­πε για να ενερ­γο­ποι­ή­σουν τα κινη­τά τους στην λήψη βίντεο και φωτογραφιών
για την απο­τύ­πω­ση του …δρώ­με­νου… Ως δρώ­με­νο το αντι­με­τώ­πι­σαν οι δεκά­δες, εκατοντάδες
δια­βαί­νο­ντες, που θα μπο­ρού­σαν στη συνέ­χεια να το δεί­ξουν στους δικούς τους… Να
το προ­σφέ­ρουν ή να το που­λή­σουν στα διψα­σμέ­να ΜΜΕ, που πολύ θα το χρειαστούν
για να το προ­σφέ­ρουν με τη σει­ρά τους στους κανα­πε­δά­τους θεα­τές της αθλιότητας…
 

Αυτή η κατα­ρα­μέ­νη φάση της ανο­χής ή της υπο­τί­μη­σης είναι
η εισα­γω­γή στην κανο­νι­κο­ποί­η­ση της βαρβαρότητας… 

Ο ‘κύριος’ αυτός είναι ένας νέος… Ενας 32χρονος… Πιο ξέρει
τί πλύ­ση εγκε­φά­λου έχει υπο­στεί για να μπο­ρεί να ερμη­νεύ­σει τις δυστο­πί­ες του
συστή­μα­τος με την βοή­θεια του ρατσι­σμού και του εθνι­κι­σμού… Σκε­φτεί­τε, όμως!!!
Τόσοι παρευ­ρι­σκό­με­νοι δεν ένω­σαν για λίγο τις δυνά­μεις τους ώστε να ξεσφίξουν
τα χέρια του αλή­τη από τον λαι­μό του Αλί­κα… Υπήρ­ξαν παθη­τι­κοί θεα­τές, εκχωρώντας
τον ζωτι­κό τους χώρο στην βαρ­βα­ρό­τη­τα, την αθλιό­τη­τα, την κτη­νω­δία κάποιου ‘ομοει­δούς’…
Είναι πιθα­νόν να υπήρ­ξαν κάποιοι -λίγοι ή περισ­σό­τε­ροι- που συμ­φω­νού­σαν με την
εθνο­κα­θαρ­τή­ρια πρά­ξη του 32χρονου φονιά…

Αυτός είναι ο κρί­σι­μος χρό­νος, που ανα­με­τριώ­νται η ανθρωπιά
και η κτη­νω­δία… Πόσες τέτοιες ή παρό­μοιες σκη­νές δεν εξε­λί­χτη­καν σε ολόκληρη
την Ευρώ­πη του μεσο­πο­λέ­μου με αιχ­μή βεβαί­ως την Γερ­μα­νία με τους Ναζί… 

Το έχου­με πάρει το μήνυ­μα;;; Μακάρι.

Ας θυμη­θού­με το τρα­γού­δι του Γιάν­νη Μαρκόπουλου
με τους θαυ­μά­σιους στί­χους του Γιώρ­γου Σκούρ­τη και την μονα­δι­κή φωνή του
Νίκου Ξυλού­ρη: Μπή­καν στην πόλη οι οχτροί. Νομί­ζου­με πως ταιριάζει
σε κατα­στά­σεις σαν το φονι­κό του 39χρονου Νιγη­ρια­νού από ένα λευκό
λεβε­ντό­παι­δο, που από τώρα ξέρου­με, ότι αργά ή γρή­γο­ρα θα πέσει στα μαλακά…
Σήμε­ρα, βέβαια κατα­δί­κα­σαν ακό­μη και τα ακρο­δε­ξιά κόμ­μα­τα… Πλη­σιά­ζουν οι εκλογές
και χρειά­ζο­νται …διευ­ρυ­μέ­νο προ­σω­πείο… Την ουσία, όμως την ξέρουν και θα την
τηρή­σουν, ευκαι­ρί­ας δοθείσης…