Το σύστημα εκδικείται

Συμπλη­ρώ­θη­καν 53 χρό­νια από τις 16 Οκτω­βρί­ου του 1968. Τότε, που
η Ολυ­μπιά­δα του Μεξι­κού, σημα­δεύ­τη­κε περισ­σό­τε­ρο από την πολι­τι­κή αγωνιστική
επί­δο­ση του χρυ­σού ολυ­μπιο­νί­κη των 200 μέτρων Τόμι Σμιθ και του χάλ­κι­νου ολυμπιονίκη
Τζων Κάρ­λος. 

Το ύψω­μα της γρο­θιάς τους κατά την τελε­τή από­δο­σης των Ολυμπιακών
μεταλ­λί­ων ήταν και παρα­μέ­νει μία αλη­σμό­νη­τη δια­μαρ­τυ­ρία για το καθε­στώς των
φυλε­τι­κών δια­κρί­σε­ων στις ΗΠΑ. Φυσι­κά, τους αφαι­ρέ­θη­καν τα μετάλ­λια στερήθηκαν
του δικαιώ­μα­τός τους συμ­με­το­χής σε αγώ­νες και υπέ­στη­σαν …όσα έπρε­πε για αυτή την
…απο­κο­τιά τους… 

Ισως, ακό­μη πιο ενδια­φέ­ρου­σα είναι η τύχη του αση­μέ­νιου ολυμπιονίκη
της κούρ­σας, του Αυστρα­λού Πήτερ Νόρ­μαν… 

Ο Πήτερ ήξε­ρε από πριν για την κίνηση
των δύο Αφρο­α­με­ρι­κα­νών κατά την τελε­τή… Δεν σφύ­ρι­ξε αδιά­φο­ρα… Ηταν σύμ­φω­νος και
μάλι­στα συμπα­ρα­στά­θη­κε φορώ­ντας στο στή­θος του σήμα οργά­νω­σης υπέρ των
ανθρώ­πι­νων δικαιωμάτων… 

Ο Πήτερ δεν γνώ­ρι­σε την δημο­σιό­τη­τα της κίνη­σης των δύο άλλων
αθλη­τών. Όμως το σύστη­μα ενήρ­γη­σε κατά τα δέο­ντα… Φυσι­κά και δεν του συγχώρεσε
την κίνη­ση συμπα­ρά­στα­σης. Η Αυστρα­λια­νή Ολυ­μπια­κή επι­τρο­πή τον απέ­βαλ­λε αμέσως
από την αθλη­τι­κή αντι­προ­σω­πία της χώρας και -τυπι­κά- του επέ­βα­λε την ελα­φρά ποινή
της επί­πλη­ξης… Το σημα­ντι­κό, όμως είναι, πως από εκεί­νη την μέρα του 1968 μέχρι
τον θάνα­τό του το 2006, ο Πήτερ Νόρ­μαν αντι­με­τώ­πι­σε την από­λυ­τη απα­ξί­ω­ση της Αυστραλιανής
Ολυ­μπια­κής Επι­τρο­πής… Αγνο­ή­θη­κε συστη­μα­τι­κά από κάθε αθλη­τι­κή εκδή­λω­ση με αποκορύφωμα
την πλή­ρη αγνό­η­σή του στους Ολυ­μπια­κούς αγώ­νες του Σίδνευ, το 2000.   

Ωραίο μάθη­μα για την απο­φυ­γή …τολ­μη­ρών ενερ­γειών… Το σύστημα
είναι εδώ και δεν ξεχνά… Η σιω­πή και η περι­θω­ριο­ποί­η­ση είναι μία εξαι­ρε­τι­κά “ευγε­νι­κή”
και ήπια τιμω­ρία. Σε αφα­νί­ζει από το προ­σκή­νιο του χώρου ζωής και δρά­σης σου
και σε κατα­δι­κά­ζει σε κοι­νω­νι­κή “απο­μό­νω­ση” και λήθη, που χρειά­ζε­ται σοβα­ρή συγκρότηση
και αυτο­γνω­σία για να την υπερβαίνεις… 

Τιμή, λοι­πόν στον Πήτερ Νόρ­μαν τον αφα­νή ήρωα της συμ­βο­λι­κής και
εμβλη­μα­τι­κής αντι­ρα­τσι­στι­κής κίνη­σης του 20^ου αιώ­να στον χώρο του
αθλητισμού. 

Τον τίμη­σαν οι δύο συνα­γω­νι­στές του Τόμι Σμιθ και Τζων Κάρ­λος στο
αγώ­νι­σμα του 1968, σηκώ­νο­ντας το φέρε­τρό του, στην κηδεία του το 2006.

Α! Ναι! Του ζήτη­σε συγ­γνώ­μη και η Βου­λή της Αυστρα­λί­ας το 2012…
Μόλις τέσ­σε­ρα χρό­νια μετά τον θάνα­τό του…