Οι ταριφάδες - Φαιακία

Οι ταριφάδες

Γρά­φει η φίλ­τα­τη Νέλ­λυ Δεμέ­στι­χα με ξεχω­ρι­στή ευαι­σθη­σία και η ΦΑΙΑΚΙΑ αναπαράγει.

ΟΙ  ΤΑΡΙΦΑΔΕΣ
Φυσι­κά  δεν είναι όλοι ίδιοι.
Η παγκό­σμια φυλή  των  οδη­γών αγο­ραί­ων οχη­μά­των παντα­χού αλλη­λέγ­γυα  σε εγχώ­ριο όσο και
παγκό­σμιο επί­πε­δο  δια­θέ­τει δυστυ­χώς  τα ίδια
χαρακτηριστικά…
Οι εξαι­ρέ­σεις ισχύ­ουν αλλά συν­θλί­βο­νται από τα πολ­λα­πλά ιδιώ­μα­τα αυτής της ανώ­τε­ρης ράτσας, που ο δρόμος
τους ανή­κει, που δεν έχουν ποτέ ψιλά, που πρέ­πει να  ακούς τις
εξυ­πνά­δες τους και τις αθλη­τι­κές εκπο­μπές στη διαπασών.
Από το Presspublica πήρα την είδη­ση που 
δυστυ­χώς δεί­χνει  ότι  ο ναζι­σμός δεν είναι φωλια­σμέ­νος μονα­χά στα
γρα­φεία της Χρυ­σής Αυγής αλλά και στις πιά­τσες των ταξί.

«Έβγα έξω ρε από εδώ. Δεν θέλω ανά­πη­ρους στον χώρο μου, στο ταξί
μου».
Ήταν δυο μετά τα μεσά­νυ­χτα, 25/5, περιο­χή Νέας Σμύρ­νης. Ούρλιαζε
οδη­γός ταξί, απευ­θυ­νό­με­νος σε επι­βά­τη με κινη­τι­κή ανα­πη­ρία που μόλις είχε
επι­βι­βα­στεί στο πίσω κάθι­σμα για να επι­στρέ­ψει σπί­τι του ύστε­ρα από μια πολύ
κοπια­στι­κή βραδιά.
«Θα αστειεύ­ε­σαι άνθρω­πέ μου, άντε μπρά­βο ξεκίνα». 
«Ποιος αστειεύ­ε­ται ρε. Θα δεις τι θα πάθεις» 
Η άγρια αντα­πά­ντη­ση του οδη­γού ταξί συνο­δευό­με­νη από την απειλή
προ­σφο­ράς ενι­σχύ­σε­ων από ετοι­μο­πό­λε­μους συνα­δέλ­φους – “σε ένα λεπτό θα είναι
δέκα εδώ” – απευ­θυ­νό­ταν τόσο στον επι­βά­τη όσο και στους τέσ­σε­ρις άναυδους
φίλους του που ήταν εκεί για να μη περι­μέ­νει το ταξί χωρίς παρέα. 
«Κατέ­βα ρε, δεν θέλω ανά­πη­ρους στο ταξί μου. Για­τί ρε αλή­τες δεν
μου είπα­τε ότι θα παρα­λά­βω ανάπηρο;».
Ο επι­βά­της που ενώ­πιον της απει­λής ακό­μα και ξυλοδαρμού
υπο­χρε­ώ­θη­κε εσπευ­σμέ­να να απο­βι­βα­στεί ήταν ο κοι­νω­νιο­λό­γος και συγ­γρα­φέ­ας (με
σπα­στι­κή τετρα­πλη­γία) κύριος Ανδρέ­ας Κου­ζέ­λης εκ των ιδρυ­τών της Κίνησης
Χει­ρα­φέ­τη­σης ατό­μων με ανα­πη­ρία. Δυο ώρες πριν το επει­σό­διο είχε
πρω­τα­γω­νι­στή­σει ως guest star της προ­χω­ρη­μέ­νης καλ­λι­τε­χνι­κής ομά­δας Quilombola στην παρά­στα­ση «ανθρώ­πι­νου ζωο­λο­γι­κού κήπου» που είχε στη­θεί στη
πλα­τεία της Νέας Σμύρ­νης. Του τα έφε­ρε έτσι η τύχη ώστε να συνα­ντη­θεί πρόσωπο
με πρό­σω­πο με το «κτή­νος» πριν καν προ­λά­βει να γεμί­σει ξανά τις μπα­τα­ρί­ες του.
Είχε «αδειά­σει» προ­σφέ­ρο­ντας προη­γου­μέ­νως στο πολυ­πλη­θές κοι­νό τη δυνα­τό­τη­τα να
νιώ­σει και να προ­σλά­βει παρα­στα­τι­κά τι εστί ρατσι­στι­κή ασχήμια.
Όπως κάθε καλ­λιερ­γη­μέ­νος άνθρω­πος έτσι και ο κ. Κου­ζέ­λης δεν είναι
εκδι­κη­τι­κός. Αν και σε πλε­ο­νε­κτι­κή θέση – τέσ­σε­ρις αυτό­πτες μάρ­τυ­ρες, γνωστά
εξ’ αρχής τα στοι­χεία της εται­ρί­ας ταξί που κλή­θη­κε να τον παρα­λά­βει, γνωστά
πλέ­ον και τα στοι­χεία του οδη­γού – τόσο αυτός όσο και η Κίνη­ση της οποίας
μετέ­χει (κοι­νή η από­φα­ση) προ­σφέ­ρει στον θύτη την εναλ­λα­κτι­κή διέ­ξο­δο που ο
ίδιος του στέρησε.
Προ­κει­μέ­νου να απο­φύ­γει την δίω­ξη με ότι αυτή ενδεχομένως
συνε­πά­γε­ται (εκδί­ω­ξη από την εται­ρία, αφαί­ρε­ση της άδειας εργα­σί­ας), μπο­ρεί να
μετά­σχει στην επό­με­νη παρά­στα­ση ανθρώ­πι­νου ζωο­λο­γι­κού κήπου ως special guest
star  στον ειδι­κά γι’ αυτόν δια­μορ­φω­μέ­νο ρόλο του «ιδα­νι­κού παραδείγματος
προς αποφυγήν».
  Συμπέ­ρα­σμα: Οι υπάν­θρω­ποι ανι­με­τω­πί­ζο­νται πιό εύκο­λα με
το  χιού­μορ  παρά με τη βία. 
0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted