Η ιστορία στα μέτρα του Ιμπεριαλισμού

Αθωώνουν
και τον Αδόλφο!

Ο
πρω­θυ­πουρ­γός του Ισρα­ήλ Μπέ­νια­μιν Νετα­νιά­χου, μιλώ­ντας στο Παγκό­σμιο Εβραϊκό
Συμ­βού­λιο, τόνι­σε πως ο Αδόλ­φος Χίτλερ δεν ήθε­λε να εξο­ντώ­σει τους Εβραίους
αλλά να τους απε­λά­σει αλλά την ιδέα του Ολο­καυ­τώ­μα­τος του την έδω­σε ο μουφτής
της Ιερου­σα­λήμ Αμίν Αλ-Χου­σεϊ­νί. Και κατά Νετα­νιά­χου πάντα, ο Αδόλ­φος άκουσε
τις υπο­δεί­ξεις του Μου­φτή και ξεκί­νη­σε το κάψι­μο… Αυτά υπο­τί­θε­ται ότι
δια­δρα­μα­τί­στη­καν το Νοέμ­βριο του 1941. 
Σχο­λιά­ζο­ντας τους ανι­στό­ρη­τους αυτούς ισχυ­ρι­σμούς του ισραηλινού
πρω­θυ­πουρ­γού, ο Γερ­μα­νός κυβερ­νη­τι­κός εκπρό­σω­πος, τόνι­σε πως η ευθύ­νη του
Ολο­καυ­τώ­μα­τος των Εβραί­ων στον Β’ Παγκό­σμιο Πόλε­μο ανή­κει εξ ολο­κλή­ρου στο
Γερ­μα­νι­κό έθνος και δεν υπάρ­χουν ικα­νά ιστο­ρι­κά στοι­χεία που να το κάνουν αυτό
να αλλά­ξει. Οι ισχυ­ρι­σμοί του Νετα­νιά­χου ξεσή­κω­σαν παγκό­σμια θύελλα
αντι­δρά­σε­ων, με ιστο­ρι­κούς μελε­τη­τές να κάνουν λόγο για σοβα­ρό λάθος ή για σκόπιμη
ενέρ­γεια με ιστο­ρι­κά ανυ­πό­στα­τες θέσεις. Χαρα­κτη­ρι­στι­κή είναι η θέση που πήρε ο
επι­κε­φα­λής της ισραη­λι­νής αντι­πο­λί­τευ­σης, Ισα­άκ Χερ­τζόγκ ο οποί­ος έκα­νε λόγο
για «επι­κίν­δυ­νη παρα­ποί­η­ση της ιστο­ρί­ας», απαι­τώ­ντας από τον πρω­θυ­πουρ­γό να
επα­νορ­θώ­σει τονί­ζο­ντας ότι: «Ο Νετα­νιά­χου αθω­ώ­νει τον ναζι­σμό και τον ρόλο που
έπαι­ξε αυτός ο απαί­σιος δήμιος, Αδόλ­φος Χίτλερ, σε αυτή την τρο­με­ρή τραγωδία
που έπλη­ξε τον λαό μας στο Ολο­καύ­τω­μα. Τα σχό­λια του πρω­θυ­πουρ­γού είναι
παι­χνί­δι στα χέρια των αρνη­τών του Ολο­καυ­τώ­μα­τος», δήλω­σε στη συνέ­χεια ο
Χερ­τζόγκ. Το ίδιο αυστη­ρή και η ισραη­λι­νή πολι­τι­κός Ζεχα­βά Γκα­λόν από το
αρι­στε­ρό κόμ­μα Μέρετζ (Meretz «Σθέ­νος» στα εβραϊ­κά), που είπε ότι: «Ίσως πρέπει
να κάνου­με εκτα­φή στις σορούς των 33.771 Εβραί­ων που δολο­φο­νή­θη­καν από τα SS στη σφα­γή του Μπά­μπι Γιαρ
τον Σεπτέμ­βριο του 1941, πολύ πριν ο μου­φτής και ο Χίτλερ συνα­ντη­θούν όπως
ισχυ­ρί­στη­κε ο Νετα­νιά­χου. Και ο γενι­κός γραμ­μα­τέ­ας της Ο.Α.Π, Σάεμπ Έρεκατ,
δήλω­σε: «Ότι εκ μέρους των χιλιά­δων Παλαι­στι­νί­ων που πολέ­μη­σαν τους Ναζί, στο
πλευ­ρό των συμ­μα­χι­κών στρα­τευ­μά­των υπε­ρα­σπι­ζό­με­νοι τη διε­θνή δικαιο­σύ­νη, το
Κρά­τος της Παλαι­στί­νης καταγ­γέλ­λει αυτές τις ηθι­κώς αδι­καιο­λό­γη­τες και
εμπρη­στι­κές δηλώ­σεις του ισραη­λι­νού πρωθυπουργού».
Ο Νετα­νιά­χου απο­σιω­πά επί­σης το γεγο­νός ότι εκτός από τους εβραί­ους του
ολο­καυ­τώ­μα­τος στους ίδιους φούρ­νους έγι­ναν στά­χτη πάνω από 1.000.000 Ρομά και
Σίντι – Σλά­βοι – Κομ­μου­νι­στές – Άτο­μα με ειδι­κές ανά­γκες- Ομο­φυ­λό­φι­λοι –Πιστοί
δια­φό­ρων δογ­μά­των και άλλοι…  Αυτό είναι
ένα ακό­μα στοι­χείο που καταρ­ρί­πτει το μύθο που έφτια­ξε ο Νετα­νιά­χου για το
«Μου­φτή». Ανι­στό­ρη­το αφή­γη­μα που εφευ­ρέ­θη­κε για να ενο­χο­ποι­ή­σει τον Αρα­βι­κό Λαό
ως υπαί­τιο για το ολο­καύ­τω­μα και παράλ­λη­λα να θεμε­λιώ­σει «ιδε­ο­λο­γι­κά» το
συνε­χές σιω­νι­στι­κό έγκλη­μα σε βάρος του Παλαι­στι­νια­κού Λαού. Αξιο­ση­μεί­ω­το είναι
το γεγο­νός ότι ο μύθος του «Μου­φτή» δημο­σιο­ποι­ή­θη­κε σε μια χρο­νι­κή στιγ­μή που η
Παλαι­στι­νια­κή σημαία υψώ­θη­κε στην έδρα του ΟΗΕ, παρά τις όποιες αντι­δρά­σεις… Η
προ­σπά­θεια αθώ­ω­σης της Ναζι­στι­κής θηριω­δί­ας έρχε­ται σε μια επο­χή που τα
καθη­με­ρι­νά θύμα­τα της Σιω­νι­στι­κής θηριω­δί­ας πολ­λα­πλα­σιά­ζο­νται. H 7η Ιου­λί­ου του
14 ξανα­φέρ­νει στη μνή­μη το μαζι­κό έγκλη­μα του 1982 στους προσφυγικούς
καταυ­λι­σμούς Σάμπρα και Σατί­λα. Τον Ιού­λιο του 14 η επί­θε­ση στη Γάζα με
αερο­πλά­να και στρα­τό κόστι­σε τη ζωή σε 2.200 παλαι­στί­νιους, στην πλειονότητά
τους άμα­χους, ανά­με­σά τους 299 γυναί­κες και 551 παι­διά, ενώ οι τραυματίες
ανέρ­χο­νταν σε 11.000 – ήταν μια επί­θε­ση σε 1,8 εκατ. ανθρώ­πους εγκλωβισμένους
σε μια μικρή παρα­λια­κή περιο­χή. Ένα από τα πολ­λά εγκλή­μα­τα πολέ­μου που
δια­πράτ­το­νται καθη­με­ρι­νά και που θα τα χει­ρο­κρο­τού­σε αβί­α­στα ακό­μα και ο
αιμο­στα­γής «Δήμιος της Πρά­γας» τόσο για την έκτα­ση, όσο και την αγριό­τη­τα τους!
Βεβαί­ως υπάρ­χουν και σημα­ντι­κό­τα­τες Ισραη­λι­νές φωνές αντι­πο­λε­μι­κές είτε μέσα
στην Κνε­σέτ όπως αυτές του κόμ­μα­τος Meretz και τις μειο­νο­τι­κής βου­λευ­τί­νας Χανίν Ζοά­μπι. Καθώς και ένα πλα­τύ δίκτυο
κινη­μα­τι­κών αντι­πο­λε­μι­κών οργα­νώ­σε­ων και αντιρ­ρη­σιών συνεί­δη­σης με μια συνεχή
αγω­νι­στι­κή παρου­σία στους δρό­μους και στις πλα­τεί­ες, καθώς και το διαδικτυακό
κίνη­μα ειρή­νης που απο­κτά­ει τερά­στια διε­θνή δυνα­μι­κή ιδιαί­τε­ρα στους νέους
ανθρώ­πους. Φωνές που αντα­μώ­νουν με εκεί­νες τις Παλαι­στι­νια­κές που ζητούν να
ζήσουν με ειρή­νη τα ανοι­ξιά­τι­κα χαμό­γε­λα των παι­διών τους και όχι σφρα­γι­σμέ­να με
θάνα­το μάτια τους… Μα αυτές οι κινη­μα­τι­κές φωνές που αγω­νί­ζο­νται για ειρήνη,
σκε­πά­ζο­νται από εκρή­ξεις βομ­βών φωσφό­ρου και δια­σπο­ράς και πρόσφατα
πυρο­βο­λού­νται άοπλες, ανε­ξάρ­τη­τα αν βγαί­νουν από στό­μα­τα ισραη­λι­νά ή
παλαι­στι­νια­κά… Το Ισρα­ήλ μετρά­ει ήδη 11 δικούς του νεκρούς δια­δη­λω­τές από
κρα­τι­κά πυρά, σε πρό­σφα­τες αντι­πο­λε­μι­κές δια­δη­λώ­σεις αλλά και σκοτωμένους
από…λάθος! Οι Σιω­νι­στές δεν ξεχω­ρί­ζουν, πυρο­βο­λούν αδί­στα­κτα όσους και όποιους
τους εμπο­δί­ζουν, ως πότε όμως;