ΗΠΑ: η ακροδεξιά ανασυντάσσεται

Νέα άνθη­ση στην οργά­νω­ση της ακρο­δε­ξιάς στις ΗΠΑ σήμα­νε η εκλο­γή Ομπά­μα… Ηταν οι αρχές της δεκα­ε­τί­ας του 1990, που η εκλο­γή του Μπιλ Κλί­ντον είχε οδη­γή­σει σε έναν παρό­μοιο παρο­ξυ­σμό ακρο­δε­ξιάς οργα­νω­τι­κής υστε­ρί­ας. Ο τότε Αμε­ρι­κα­νός Πρό­ε­δρος χαρα­κτη­ρι­ζό­ταν ως … προ­δό­της και …εφά­μιλ­λος του Χίτλερ (τρι­κυ­μί­ας κρα­νί­ου το ανά­γνω­σμα)… Για όσους έχουν βιώ­σει την Εξω­τε­ρι­κή πολι­τι­κή των ΗΠΑ επί Κλί­ντον οι παρα­πά­νω χαρα­κτη­ρι­σμοί και αιτιά­σεις μοιά­ζουν του­λά­χι­στον εξω­φρε­νι­κοί. Επει­δή, όμως εχουν απο­δο­θεί στα “σοβα­ρά”, πρέ­πει να μας βοη­θή­σουν να κατα­νο­ή­σου­με τον πολι­τι­κό πολι­τι­σμό στις ΗΠΑ, που ορί­ζουν σε άλλο σύστη­μα συντε­ταγ­μέ­νων το «προ­ο­δευ­τι­κό» και το «συντη­ρη­τι­κό».
Μετά, λοι­πόν, από μία 10ετία πρα­κτι­κής εξα­φά­νι­σης –επί πατρός και υιού Μπους ο αγώ­νας … είχε δικαιω­θεί- άρχι­σαν να επα­νεμ­φα­νί­ζο­νται σε ολό­κλη­ρη την χώρα σαν μανι­τά­ρια. Περί­που 50 ένο­πλες ομά­δες εμφα­νί­στη­καν μέσα σε λίγους μήνες. Δεν έχουν φτά­σει ακό­μη στο ύψος των ετών 1994-1995 αλλά οι ρυθ­μοί αύξη­σής τους είναι εντυ­πω­σια­κοί και πρω­το­φα­νείς.
Πρό­σφα­τη αφορ­μή το ετοι­μα­ζό­με­νο σχέ­διο για ανα­μόρ­φω­ση του συστή­μα­τος υγεί­ας στις ΗΠΑ. Για να κυριο­λε­κτή­σου­με, πρό­κει­ται μάλ­λον για την δημιουρ­γία κοι­νω­νι­κού συστή­μα­τος, αφού μέχρι σήμε­ρα η παρο­χή Υγειο­νο­μι­κών Υπη­ρε­σιών έχει ενα­πο­τε­θεί σχε­δόν ολο­κλη­ρω­τι­κά στον Ιδιω­τι­κό Τομέα. Ε! λοι­πόν! η απλή υπό­σχε­ση δημιουρ­γί­ας κρα­τι­κού συστή­μα­τος υγεί­ας προ­κα­λεί μαζι­κές δια­δη­λώ­σεις σε όλες σχε­δόν τις Πολι­τεί­ες με ηγέ­τες τους οργα­νω­μέ­νους ακρο­δε­ξιούς και κοι­νό τους θορυ­βη­μέ­νους μικρο­α­στούς οπα­δούς τους. Στα περι­φε­ρό­με­να πλα­κάτ ο Ομπά­μα χαρα­κτη­ρί­ζε­ται …Μαρ­ξι­στής, Κομ­μου­νι­στής (ήμαρ­τον Κύριε), που απει­λεί τους Αμε­ρι­κα­νούς με μαζι­κή υπο­δού­λω­ση…
Σε άλλες δια­δη­λώ­σεις ακό­μη και λίγα μέτρα μακρύ­τε­ρα από τον πρό­ε­δρο Ομπά­μα, οι …ακραιφ­νείς πατριώ­τες Αμε­ρι­κα­νοί κατε­βαί­νουν με τα κου­μπού­ρια τους, που ορκί­ζο­νται, ότι δεν πρό­κει­ται να τα παρα­τή­σουν…
Ενδια­φέ­ρου­σες πλη­ρο­φο­ρί­ες περιέ­χο­νται σε σημεί­ω­μα του Τσιπ Μπέρ­τλετ εκ μέρους της «Εται­ρεί­ας Πολι­τι­κής Ερευ­νας», μιας οργά­νω­σης, που ασχο­λεί­ται με την μελέ­τη της ακρο­δε­ξιάς.
… Το «πατριω­τι­κό κίνη­μα» έχει τις ρίζες του, γρά­φει ο Μπέρ­τλετ, στις 10ετίες 1950-60. Οι ίδιες «αρχές» ισχύ­ουν και σήμε­ρα: «Αρνη­ση» της τυραν­νί­ας, ανα­γό­ρευ­ση της εισο­δη­μα­τι­κής φορο­λο­γί­ας ως σοσια­λι­σμού, και υπε­ρά­σπι­ση της οπλο­φο­ρί­ας. Η σχε­τι­κή προ­πα­γάν­δα ενι­σχύ­ε­ται σήμε­ρα από την εκτός ΗΠΑ γέν­νη­ση του Μπά­ρακ Ομπά­μα, που κατά την γνώ­μη των ακρο­δε­ξιών τον καθι­στά de jure ακα­τάλ­λη­λο να κατα­λά­βει την θέση του Προ­έ­δρου των ΗΠΑ. Για τους ακρο­δε­ξιούς η Ομο­σπον­δια­κή κυβέρ­νη­ση ήταν πάντο­τε εχθρός, αφού σαν κεντρι­κό όργα­νο εξου­σί­ας έπρε­πε να παίρ­νει μέτρα συνο­λι­κώς εφαρ­μο­ζό­με­να, που χαρα­κτη­ρί­ζο­νταν από τους υπερ­φι­λε­λεύ­θε­ρους ως «κρα­τι­σμός» Όταν, σε αυτή την κυβέρ­νη­ση προϊ­στα­ται ένας «αρά­πης», τότε τα πράγ­μα­τα είναι …χει­ρό­τε­ρα από ποτέ…
Το φάντα­σμα της επί­θε­σης στην Οκλα­χό­μα, στις 19 Απρί­λη του 1995, από τον οργα­νω­μέ­νο ακρο­δε­ξιό Τίμο­θυ Μακ­βαίη με 168 θύμα­τα πλα­νιέ­ται ξανά πάνω από την χώρα. Το εκρη­κτι­κό μίγ­μα οργής, ρατσι­σμού και υπε­ρε­θνι­κι­σμού είναι έτοι­μο να αναφλεγεί.