σήμερα, έμπαινε τέλος σε όποια ελπίδα ή αυταπάτη για τη δημιουργία ενός σύγχρονου
εθνικού αστικού Ελληνικού κράτους… Τα δολοφονικά χέρια των Μαυρομιχαλαίων
συμβολίζουν αυτό το τέλος και ταυτόχρονα
επισφραγίζουν την επικυριαρχία των μεγάλων δυνάμεων της εποχής πάνω στην νεαρή Ελληνική Πολιτεία. Διαιωνιζόμενη μέχρι και σήμερα με διαδοχές στο πλαίσιο των κυρίαρχων
αλλά και των εντόπιων “επιστατών” τους…
Πρωταγωνιστική προσωπικότητα
ο Ιωάννης Καποδίστριας στο
παγκόσμιο σκηνικό της εποχής και με απόλυτη ανιδιοτέλεια και υπέρτατο πάθος αφοσιωμένη
στη θεμελίωση της σύγχρονης Ελλάδας…
Το Ελληνικό κράτος ελάχιστα
τον τιμά … Και πολύ καλά κάνει… Μόνον χολή και μίσος έτρεφαν οι κοτζαμπάσηδες
για τον Κυβερνήτη… Αυτοί ορματίζονταν βιλαέτια και προνόμια… Και κράτος
μπάχαλο, που να τους τα εξασφαλίζει… Καλή ώρα!!!
Βρεθήκαμε σήμερα εκεί
στην Κουκουρίτσα… Στο εξοχικό του σπίτι, που έχει μετατραπεί σε μουσείο και που
λειτουργεί Τρίτη με Κυριακή 10 π.μ. έως 4 μ.μ. Πρόκειται για έναν θαυμάσιο χώρο,
που έχει συγκεντρώσει και ταξινομήσει κειμήλια του κυβερνήτη, επιμελέστατα
προβεβλημένα… Θαυμάσια και η επιμέλεια της Ντάριας Κοσκόρου στην λειτουργία του…
Ο περιβάλλον χώρος με όλα τα χρώματα και τα σχήματα της Κερκυραϊκής φύσης,
μοιάζει να τιμά τον Απόντα κάτοχό του…
Η επίσκεψη στο Μουσείο
Καποδίστρια είναι μεταξύ άλλων πράξη σεβασμού στην ιστορία… Την προτείνουμε σε
φίλους και επισκέπτες.
ΥΓ. Για τις ανοησίες,
που μας φιλοδώρησε η επιτροπή γιορτασμού των 200 χρόνων από το 1821 βρήκαμε ένα
πολύ καλό σχετικό κείμενο του Σπύρου Αλεξίου, που σας το έχουμε
ξαναπροτείνει προς ανάγνωση: Ο «δικτάτορας» Καποδίστριας και «η μαμά η
Διαλεκτική»