Για το Φεστιβάλ των Φωκαέων - Φαιακία

Για το Φεστιβάλ των Φωκαέων

Μιλά­με για το φεστι­βάλ των Κανών, της πόλης, που ίδρυ­σαν Φωκα­είς μετα­νά­στες τον 8ο π.Χ αιώ­να και που την σύγ­χρο­νη επο­χή είναι διά­ση­μη για το φεστι­βάλ κινη­μα­το­γρά­φου, ίσως του πιο έγκρι­του στην Γηραιά Ηπει­ρο… Η φίλ­τα­τη Νέλυ Δεμέ­στι­χα κατα­θέ­τει την κρι­τι­κή της ματιά στους ανα­γνώ­στες της ΦΑΙΑΚΙΑΣ.

ΚΑΝΝΕΣ: η γαλ­λι­κή απάντηση
στο κίτς  των ημε­ρών μας και ο Λάνθιμος

Το Φεστι­βάλ των Καν­νών  τα τελευταία 
χρό­νια   έχει πάρει συνήθειες
outre Atlantiques.
 H
κρι­τι­κή  επι­τρο­πή -το περί­φη­μο Jury- Αμε­ρι­κα­νο­κρα­τεί­ται.  Φέτος οι αδελ­φοί Κοέν μαζί με άλλους τρείς
συμπα­τριώ­τες τους.  Χολ­λυ­γου­ντί­ζουν  απρόσφορα 
οι πάλαι ποτέ ερευ­νη­τές σκη­νο­θέ­τες. Θεμα­το­λο­γία   ανόητη 
μικρή  χωρίς καμία από τις
προ­κλή­σεις της καθημερινότητας.Ψυχανάλυση 
της επι­δερ­μί­δας  του Νόρ­μαν Μέηλερ,
Επι­στη­μο­νι­κή φαντα­σία  Φράνκ Μίλερ των
300, φάρ­σες γιά τα κολ­λέ­για τους με τα Prom 
και τα Graduate.
      
Aνα­πό­φευ­κτα  έφτα­σαν και οι
μοδέ­λες που παρι­στά­νουν τις ηθο­ποιούς  με
βαρειές τουα­λέ­τες  και το παρακατιανό
χαλί της Κρουα­ζέτ  έγι­νε πεδίο μάχης από
έξω­μες και συρ­τές τουα­λέ­τες μορ­φή κι
αντί να πεί κάποιος κάτι γιά τι χάλι του επι­πέ­δου των ται­νιών  ασχολείτο 
με τα κιλά της  70χρονης
Ντε­νέβ  που γερ­νά­ει ανθρώ­πι­να κι έξω από
μύθους.
    
Σε αυτό το επί­πε­δο την πρό­κλη­ση της παρα­παί­ου­σας Γαλ­λί­ας   πετώ­ντας το γάντι στο πρό­σω­πο του δήθεν  την είχε η Σοφί Μαρ­σώ. Ηθο­ποιός του Μολιέρου,
ζωγρά­φος, τρα­γου­δί­στρια, ακτι­βί­στρια και τελευ­ταία σκη­νο­θέ­τι­δα η κοπέ­λα που
έφτυ­σε στο πρό­σω­πο το Ζαν Μαρί Λεπέν όταν τόλ­μη­σε να εμφα­νι­σθεί απε­να­ντί της
στη τηλε­ό­ρα­ση το 2008  σαν η μόνη  Γαλ­λί­δα του Jury  με ισό­τι­μη την Σιέ­να Μίλ­λερ (εδώ γελά­με)  κι άλλους τρείς Αμε­ρι­κά­νους, ένα Κανα­δό κι
ένα Μεξι­κά­νο   βρή­κε  τρό­πο να υπο­σκε­λί­σει τις παρου­σί­ες των
περι­φε­ρό­με­νων ασκό­πως Μπάρ­μπυ. Παρόλο 
που  το κορί­τσι  ταλαιπωρήθηκε 
από τους έκπτω­τους που τρύ­γη­σαν ομορ­φιά και νιά­τα, το ταλα­ντό της
παρέ­μει­νε αγνό και παρ­θέ­νο. Την συνάντησαν 
αστέ­ρες της από­λυ­της ντεκαντέντσιας 
αρχί­ζο­ντας από τον Ζου­λάφ­σκι περ­νώ­ντας από τον Λάμ­λεϊ με τελευ­ταία στάση
τον τελεί­ως γερο­ξε­πε­σμέ­νο  Κρι­στόφ  Λαμπέρ. 
Αυτή η βασί­λισ­σα Ελι­ζα­μπέτ που
πόθη­σε  και  αγα­πή­θη­κε κρυ­φά από τον Braveheart  κατα­να­λώ­θη­κε παρέ­χο­ντας το δρο­σε­ρό γέλιο
γαλ­λί­δας μαθή­τριας  σε διάττοντες
κομήτες. 
    
Το πανά­λα­φρο φόρε­μά της σηκώ­θη­κε μπρο­στά στις κάμε­ρες ακού­σια (?) ενώ
την συνό­δευε ο Ντελ Τόρο και την επο­μέ­νη δεν δίστα­σε να  δεί­ξει το σφι­χτό αρι­στε­ρό της στή­θος  χαμο­γε­λώ­ντας απλή και σχε­δόν αγνή από
πρό­σθε­τα αξεσουάρ.
Όσο γιά την εθνι­κή μας συμ­με­το­χή  του Γιώρ­γου Λάν­θι­μου, ο  Ελλη­νας acteur παρου­σί­α­σε
άλλο ένα «περί­ερ­γο» φιλμ (weird wave), αυτήν τη φορά αγγλό­φω­νο –και άρα πιο
οικείο στους ξένους– με πρω­τα­γω­νι­στές γνω­στούς σταρ του παγκό­σμιου σινε­μά όπως
η Ρέι­τσελ Βάις και ο Κόλιν Φάρελ.
 Σχε­τι­κά συγκρα­τη­μέ­νες οι κρι­τι­κές  όπως εκεί­νη του Πίτερ Μπράν­τσο στον Guardian:
  “είναι ο γνή­σιος σου­ρε­α­λι­σμός και
η αίσθη­ση της αυθε­ντι­κό­τη­τας που απο­πνέ­ει η ται­νία, παρά τις δυσκο­λί­ες και το
φορ­μα­λι­στι­κό της κατα­σκευ­ής της”. Σε αυτήν τη βάση υπάρ­χει το
χαρα­κτη­ρι­στι­κό σχό­λιο  μιάς άλλης  κριτικού, 
της Πατρί­τσια Λέην- Γουόλ­ντωρφ όπου επι­ση­μαί­νει: «Πριν από την προβολή
εκεί­νο που συζη­τιό­ταν ήταν αν ο Λάν­θι­μος θα “ξεπου­λη­θεί” περιο­ρί­ζο­ντας την
από­λυ­τη παρα­δο­ξό­τη­τα του ύφους του ή θα έχα­νε μία ευκαι­ρία ακρι­βώς επει­δή δεν
έκα­νε το παρα­πά­νω. Λοι­πόν η προ­βο­λή της Παρα­σκευ­ής μάς έδει­ξε ότι δεν
ξεπουλήθηκε».
Πάντως
για να κατα­λά­βου­με το weird wave αρκεί
να ακού­σου­με  το συμπέ­ρα­σμα του ποιο­τι­κό­τα­του  πρω­τα­γω­νι­στή της ται­νί­ας Κόλιν  Φάρελ: ” Ήταν το καλύ­τε­ρο σενά­ριο που
έχω δια­βά­σει ποτέ. Ακό­μη όμως δεν το έχω κατα­λά­βει τελείως”
Τα συμπε­ρά­σμα­τα δικά  σας.
0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted