ΨΕΜΑΤΑ, ΜΠΟΥΡΔΕΣ ΚΑΙ ΚΑΥΤΕΣ ΚΟΤΣΑΝΕΣ - Φαιακία

ΨΕΜΑΤΑ, ΜΠΟΥΡΔΕΣ ΚΑΙ ΚΑΥΤΕΣ ΚΟΤΣΑΝΕΣ

Μία σύντο­μη περι­ή­γη­ση στο πολι­τι­κό σκη­νι­κό πραγ­μα­το­ποιεί ο Στά­θι­ης Σταυ­ρό­που­λος ή άλλως Στά­θης, στο σημεί­ω­μά του, που δημο­σιεύ­ε­ται σήμε­ρα στο enikos.gr.Ενδιαφέρουσα όχι μόνο στη λεπτο­μέ­ρεια όσο και στο γενι­κό χρώ­μα του σκη­νι­κού της από­λυ­της σήψης… Αντιγράφουμε…

ΨΕΜΑΤΑ,
ΜΠΟΥΡΔΕΣ ΚΑΙ ΚΑΥΤΕΣ ΚΟΤΣΑΝΕΣ 

Απο­λύ­θη­κε απ’ το «Έθνος» ο
δημο­σιο­γρά­φος κ. Πανα­γιώ­της Πανα­γιώ­του (Παν-Παν) διό­τι δεν
κατά­φε­ρε να επη­ρε­ά­σει τον κ. Κου­βέ­λη να ψηφί­σει υπέρ του κ.
Δήμα, καθώς ο κ. Πανα­γιώ­του δια­βε­βαί­ω­νε τον κ.
Γ. Μπό­μπο­λα ότι θα το κατορ­θώ­σει, με
απο­τέ­λε­σμα να οδη­γη­θού­με σε εκλο­γές (το «Ποντί­κι» και άλλα μέσα
ενη­μέ­ρω­σης). Δηλα­δή, ένας δημο­σιο­γρά­φος-οργα­νέ­το του εκδό­τη του (και) για άλλες
δου­λειές, ένας πολι­τι­κός που είχε δώσει την εντύ­πω­ση ότι μπο­ρεί να επηρεάζεται
από ένα οργα­νέ­το -ή που είχε άλλο­τε επη­ρε­α­σθεί από δαύ­το- και ένας εκδό­της που
ταυ­το­χρό­νως λαμ­βά­νει εργο­λα­βί­ες απ’ το Δημό­σιο. Δεν νομί­ζω ότι ο Μιχαήλ
Αγγε­λο
ς θα μπο­ρού­σε να έχει ζωγρα­φί­σει καλύ­τε­ρα το σύμπλεγ­μα της
Διαπλοκής.
 Κάθο­μαι και γρα­δά­ρω το πράγ­μα όσο πιο νηφά­λια και
ψύχραι­μα μπο­ρώ. Και από παντού είναι
ορα­τό ότι η χώρα βρίσκεται
στην πιο
βαθειά παρακ­μή απ’ τη Μετα­πο­λί­τευ­ση και μετά.
Η κρί­ση έχει βγά­λει στον αφρό όλη τη λάσπη που τη
δημιούρ­γη­σε.
Για πρώ­τη φορά τέτοιο
χάλι, τέτοιος κατι­μάς! Ο κ. Βασί­λης
Οικο­νό­μου
, ΠΑΣΟΚ, ύστε­ρα ΔΗΜΑΡ, ύστε­ρα ανε­ξάρ­τη­τος, ύστε­ρα παρ’ όλίγον
ΕΛΙΑ, ύστε­ρα παρό­χθιος στο Ποτά­μι – τσουπ! στο
Επι­κρα­τεί­ας της
Ν.Δ.! Η κυρία
Γκε­ρέ­κου. Ή, όταν ο κ. Θεο­χά­ρης
συνα­ντή­θη­κε με την κυρία
Δρέτ­τα στα ψηφο­δέλ­τια του ανα­νε­ω­τή της
πολι­τι­κής ζωής,
Σταύ­ρου και κυρ Mega και άμα λάχει Ν.Δ., άμα
λάχει ΣΥΡΙΖΑ…!!!
Και
πάνω
απ’ όλους ο ίδιος ο κ. Πρω­θυ­πουρ­γός ! Να το παί­ζει ο
ίδιος
ηθο­ποιός στα προ­ε­κλο­γι­κά σπο­τά­κια του κόμ­μα­τός του – κακός
ηθο­ποιός, θλι­βε­ρός, να μιλά σαν να δια­φη­μί­ζει πρί­τι κολάν κι από πάνω η κυρία
Σπυ­ρά­κη να μέμ­φε­ται τον κ. Λαζό­που­λο σαν
μαι­νό­με­νη ιερο­ε­ξε­τα­στής για τη σάτι­ρα που κάνει ο καλ­λι­τέ­χνης στη Ν.Δ. Μα αν
ένας σατι­ρι­κός δεν σατι­ρί­σει τη Ν.Δ., τον ΣΥΡΙΖΑ, το ΚΚΕ κι όλο το πολιτικό
φάσμα, τι θα σατι­ρί­σει; το μανι­κιούρ της Μαρί­ας της Μαγδα­λη­νής; Βεβαί­ως η κυρία
Σπυ­ρά­κη, όπως άλλω­στε και ο κ. Σαμα­ράς, είναι Charlie Hebdo, αρκεί τα σκί­τσα να
’ναι για τη συνι­στώ­σα Ρόζα.
Μιλά­με για
ξεπε­σμό. Ο κ. Χαρ­δού­βε­λης είναι «χαρού­με­νος»
που μας φορ­μά­ρα­νε τα Μνη­μό­νια διό­τι από μόνοι μας δεν θα μπο­ρού­σα­με να κάνουμε
τις μεταρ­ρυθ­μί­σεις. Πιο ραγιάς, πεθαί­νεις.

Και ποιες
μεταρ­ρυθ­μί­σεις
; αυτές που έστει­λαν στον άλλο κόσμο χιλιάδες
συναν­θρώ­πους μας (περισ­σό­τε­ρους απ’ όσους θα ήθε­λαν να φάνε οι τζι­χα­ντι­στές στα
πιο τρε­λά τους όνει­ρα); Ποιες μεταρ­ρυθ­μί­σεις; αυτές που οδή­γη­σαν 1.500.000 στην
ανερ­γία και 4.500.000 στη φτώχεια;
Το πρό­βλη­μα με
αυτήν την κυβέρ­νη­ση δεν είναι μόνον ότι άλλα λέει και
άλλα κάνει, δεν είναι μόνον τα ψέμα­τα, είναι
και οι μπούρ­δες.
Για παρά­δειγ­μα,
κλεί­νει 400.000 μαγα­ζιά ο κ. Σαμα­ράς και κατη­γο­ρεί την Αριστερά
ότι θα απο­κα­θη­λώ­σει τις εικό­νες. Στέλ­νει η κυβέρ­νη­ση των ανδρει­κέ­λων τις
πρώ­τες κατοι­κί­ες στον πλει­στη­ρια­σμό και
κατη­γο­ρεί την Αρι­στε­ρά ότι δεν έδει­ξε, ούτε δείχνει
συναί­νε­ση.
Μπούρ­δες με
τα ΑΤΜ
, μπούρ­δες με τα περι­στέ­ρια του… Αγί­ου Πνεύ­μα­τος που εν είδει
τουίτ βλα­σφή­μη­σε ο κ. Τσί­πρας. Μπούρ­δες ατε­λεί­ω­τες. Σκοτώνουν
τις Συλ­λο­γι­κές Συμ­βά­σεις και κατη­γο­ρούν τον ΣΥΡΙΖΑ ότι είναι εθνι­κός κίνδυνος.
Εγκα­λούν την Αρι­στε­ρά «πού θα βρει τα λεφτά» που οι ίδιοι τα κρύ­βουν στις Λίστες
Λαγκάρντ και προ­στα­τεύ­ουν τη φορο­δια­φυ­γή, το λαθρε­μπό­ριο, τις μίζες και τα
θαλασσοδάνεια.
Ένα
ψέμα
μπο­ρεί να είναι ένα ψέμα. Φέρ’ ειπείν, τα
18 Σημεία Σαμα­ρά στο Ζάπ­πειο. Φέρ’ ειπείν, οι
αγω­νιώ­δεις προ­σπά­θειες να χωθεί κάτω απ’ το χαλί το «e-mail
Χαρ­δού­βε­λη»
– δηλα­δή τα νέα μέτρα που έχει συμφωνήσει
με την Τρόι­κα να πάρει η κυβέρ­νη­ση που τάχα δεν θα έπαιρ­νε άλλα
μέτρα.
Ένα ψέμα μπο­ρεί να
’ναι ένα ψέμα, αλλά οι ακα­τά­σχε­τες μπούρ­δες είναι μια αφό­ρη­τη ξεφτί­λα – σαν να
επι­στρέ­φει η κυρία Τρέ­μη στο Mega, ένας πανι­κός, σαν να
επι­στρέ­φει
η κυρία Τρέ­μη στο Mega (δις).
Πέφτουν! και πέφτουν με τον πιο
ντρο­πια­στι­κόν τρό­πο. Ακό­μα πιο ντροπιαστικόν
κι από ’κεί­νον με τον οποί­ον έπε­σε ο κ. Σημί­της στέλ­νο­ντας τον
Γιωρ­γά­κη να χάσει αντ’ αυτού. Ο κ. Σαμα­ράς πέφτει και νομί­ζει ότι τον ρίχνει ο
ΣΥΡΙΖΑ κι όχι τα ίδια του τα έργα. Δαι­μο­νο­ποιεί λοι­πόν την
αξιω­μα­τι­κή αντι­πο­λί­τευ­ση κι αρχί­ζει το φρικ-σόου. Ο ΣΥΡΙΖΑ θα
αφο­πλί­σει τους αστυ­νο­μι­κούς, θα ρίξει τον φρά­χτη στον Εβρο και θα πλημ­μυ­ρί­σει η
χώρα λαθρο­με­τα­νά­στες, θα παρα­δώ­σει τη Φλώ­ρι­να στους Σκο­πια­νούς, θα μας κάνει τις
γρα­βά­τες σαΐ­τες (έχε­τε προ­σέ­ξει ότι ο Τσί­πρας δεν φορά­ει γρα­βά­τα), θα βγά­λει τον
Μεγα­λέ­ξαν­δρο ντι­γκι­ντά­γκα και θα βάλει τις μπε­κά­τσες να κυνηγάνε
ΑΕΚτζήδες.
Με κάθε
ειλι­κρί­νεια
! απ’ το 1973 στην πολι­τι­κή ζωή κι απ’ το 1980 στη
δημο­σιο­γρα­φία τέτοια κατά­ντια των αστι­κών πολιτικών
δυνά­με­ων
σ’ αυτήν τη χώρα δεν έχω ξανα­δεί. Από τους
οργου­ε­λι­κούς ευφη­μι­σμούς του «εκσυγ­χρο­νι­σμού» (απα­σχο­λή­σι­μοι,
ευέ­λι­κτη εργα­σία, αυτο­προσ­διο­ρι­σμός, αφή­γη­μα και χίλια άλλα τέτοια) φθά­σα­με στην
αργκό Σαμα­ρά και στο παρα­λή­ρη­μα Βενι­ζέ­λου. Ο
Γιωρ­γά­κης γυρί­ζει όπως ο εγκλη­μα­τί­ας στον τόπο του εγκλή­μα­τος, ο κ.
Κου­τσού­μπας έχει πάει βόλ­τα το ΚΚΕ στο υπερ­πέ­ραν (ποτέ ο
άνθρω­πος αυτός δεν είπε ότι είναι θρα­σύς ο κ. Σαμα­ράς, αλλά ότι
είναι θρα­σύς ο κ. Τσί­πρας, ποτέ δεν είπε ότι είναι
ξετσί­πω­τος ο κ. Βενι­ζέ­λος, αλλά ότι είναι
ξετσί­πω­τος ο κ. Τσί­πρας) – και η ντρο­πή της μπούρ­δας τέλος δεν
έχει. Ένα χρυ­σαυ­γί­τι­κο επί­πε­δο Μπαλ­τά­κου, Γεωργιάδη,
Σπυ­ρά­κη, Βενι­ζέ­λου, Σαμα­ρά
δια­τρέ­χει τον πολι­τι­κό λόγο. Όπου
πρω­τα­γω­νι­στούν οι απει­λές, οι εκβια­σμοί, ο
φόβος, ο διχα­σμός.
Και είναι αυτή
η ρητο­ρι­κή φυσι­κό επα­κό­λου­θο ανά­λο­γων έργων, ή
μάλ­λον ανά­λο­γων εγκλη­μά­των. Διό­τι το άγος των εγκλημάτων
ενα­ντί­ον αυτής της χώρας τελειω­μό δεν έχει. Το σώμα της πωλεί­ται, ή μάλλον
λεη­λα­τεί­ται, οι πολί­τες υπο­φέ­ρουν, οι νέοι φεύ­γουν, οι γέρο­ντες τρέ­μουν για το
αύριο – και οι πολι­τι­κοί που θα έπρε­πε να απο­λο­γη­θούν για όλα αυτά λένε
μπούρ­δες, όπως οι μπούρ­δες που λέει ο κ. Ξηρός
για τα δικά του έργα. Σοκά­ρει, αλλά είναι αλή­θεια: στο ίδιο επί­πε­δο μπούρδας
κινεί­ται ο κ. Γεωρ­γιά­δης λέγο­ντας τα απί­θα­να, στο ίδιο και ο κ. Σαμαράς –
λαλί­στα­τος για τη θεω­ρία των δύο άκρων, άφω­νος για τους καρ­κι­νο­πα­θείς που μένουν
αβο­ή­θη­τοι, ψεύ­της για τα χαρά­τσια, τα νέα (κάθε φορά) μέτρα, άλλα λόγια να
αγα­πιό­μα­στε για την υπο­δού­λω­σή του στην κυρία Μέρ­κελ – αυτό το «ουδείς
ανα­μάρ­τη­τος»
που της είπε είναι εφά­μιλ­λης απα­ξί­ας με
το «ένα μικρό δωρά­κι στον εαυ­τό σου» του Ανδρέα
Παπαν­δρέ­ου
.
Δεν ξέρω αν ο κ.
Πρω­θυ­πουρ­γός θα κάνει τον κακό ηθο­ποιό και σε άλλο προ­ε­κλο­γι­κό σποτ της Ν.Δ.,
αλλά η ευή­θεια δεν μετρά­ται μόνον με τον σάλο της δια­κω­μώ­δη­σής της στο
δια­δί­κτυο, μετρά­ται και απ’ το θανα­τη­φό­ρο μείγ­μα που δημιουρ­γούν τα ψέμα­τα όταν
ανα­κα­τεύ­ο­νται με τις μπούρδες…
Διό­τι, όταν λες, φέρ’ ειπείν, ότι το
χρέ­ος είναι βιώ­σι­μο, είσαι φονιάς. Οταν μετά, εσύ ο ίδιος λες
ότι το χρέ­ος δεν είναι βιώ­σι­μο, πάλι φονιάς είσαι. Οταν όμως, για να
υπο­στη­ρί­ξεις πότε το ένα και πότε το άλλο, λες τις ίδιες ή διαφορετικές
μπούρ­δες, δεν είσαι μόνον φονιάς, αλλά νομί­ζεις κι από πάνω ότι ο φόνος είναι
δικαί­ω­μά σου. Το ίδιο ακρι­βώς που νόμι­ζε ο Τζακ ο
Αντε­ρο­βγάλ­της,
το ίδιο ακρι­βώς που νομί­ζουν «τα θηρία ή οι θεοί», οι
φασί­στες και κάθε είδους ουτι­δα­νός εθι­σμέ­νος στην ασυλία
του…
0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted