Ψήγματα αλήθειας υπάρχουν… Η αλήθεια; - Φαιακία

Ψήγματα αλήθειας υπάρχουν… Η αλήθεια;

‘Ξεφυλ­λί­ζο­ντας’ τους ειδησεογραφικούς
ιστό­το­πους συνα­ντάς τις ‘αιρε­τι­κές’ τοπο­θε­τή­σεις, που έγι­ναν στο συνέ­δριο του
ΣΥΡΙΖΑ. Οπως αυτές των Βασι­λειά­δη και Σπίρτζη… 

Υπήρ­χε μέσα τους μπό­λι­κη ανα­φο­ρά στην στάση
μεγα­λο­στε­λε­χών του κόμ­μα­τος κατά την περί­ο­δο Κασ­σε­λά­κη.  Δεν στε­ρού­νται αλή­θειας οι ανα­φο­ρές στην
προ­θυ­μία π.χ. Παπά, Πολά­κη, Φάμε­λου κ.α. να στη­ρί­ξουν ολό­θυ­μα τον εξ Αμε­ρι­κής μεσσία
ανα­λαμ­βά­νο­ντας μάλι­στα την περι­θω­ριο­ποί­η­ση, την συκο­φά­ντη­ση και την γελιοποίηση
όσων δεν απο­δέ­χο­νταν να στρώ­σουν βάγια στον εκ της Ουά­σιγ­κτον ανα­νή­ψα­ντα φίλο
και θαυ­μα­στή του Μητσοτάκη.

Ομως, δεν χρειά­ζε­ται ξεχω­ρι­στή οξυδέρκεια
ή υψη­λού βαθ­μού ωρι­μό­τη­τα  για να αποδομήσεις
τα απί­στευ­τα, που ζήσα­με κατά την αρχη­γία του Στέ­φα­νου… Ηταν ίσως η πιο φαι­δρή πολιτικά
περί­ο­δος της ζωής μας και γι’ αυτό του οφεί­λου­με χάρι­τες, που μας χάρι­σε τέτοιες
στιγμές…

Αλλά όχι μόνον σε αυτόν… Τίπο­τε από τα
λόγια και τα έργα του Στέ­φα­νου δεν θα μας είχαν ψυχα­γω­γή­σει τόσο χωρίς την
ταυ­τό­χρο­νη και παράλ­λη­λη δρά­ση προ­θύ­μων και προθυμότατων… 

Σήμε­ρα πρό­θυ­μοι και προ­θυ­μό­τα­τοι έχουν
ανα­λά­βει τα ηνία συνε­χί­ζο­ντας στην ουσία την πολι­τι­κή παρα­κα­τα­θή­κη του ΣΥΡΙΖΑ
όχι μόνον του Στέ­φα­νου αλλά και του
Alexis από την κωλο­τού­μπα του 2015… 

Αυτή ακρι­βώς είναι η μεγά­λη παγί­δα των
‘επι­κρι­τών’ της πολ
ιτι­κής γραμ­μής του ΣΥΡΙΖΑ που δομεί­ται πάνω στις θέσεις του
μεγά­λου και ανι­στό­ρη­του συμ­βι­βα­σμού… Η αδυ­να­μία και από­λυ­τη απρο­θυ­μία της κριτικής
διά­θε­σης να ανα­φερ­θεί στην μεγά­λη οπι­σθο­χώ­ρη­ση του 2015, στα αίτια και στις πολιτικές
της συνέ­πειες ξεδο­ντιά­ζουν κάθε ουσία χρή­σι­μης κριτικής…

       

Οι προ­σω­πι­κές ευθύ­νες (που ασφαλώς
υπάρ­χουν) ανά­γο­νται σε κυρί­αρ­χες ενώ οι πολι­τι­κές και οι ευθύ­νες για την χάραξή
τους είναι εξα­φα­νι­σμέ­νες στα πολι­τι­κά ντο­κου­μέ­ντα του χώρου σε αυτό το συνέδριο
‘λήξης’ του ΣΥΡΙΖΑ. 

Αυτή την άπο­ψη την έχου­με εκφρά­σει εδώ και πολύ και­ρό, όταν
ακό­μη υπήρ­χαν αισιό­δο­ξοι και ποσο­στά δημο­φι­λί­ας, που επέ­τρε­παν έστω και φρούδες
ελπί­δες… Ενας ΣΥΡΙΖΑ απρό­θυ­μος και ανί­κα­νος να αιτιο­λο­γή­σει πολι­τι­κά την αποτυχία
του, αρκού­με­νος σε τετριμ­μέ­νες και πολυ­ερ­μη­νευό­με­νες γενι­κό­τη­τες έχει σαν σημαντικότερη
απο­στο­λή το τέρ­μα του ταξιδιού…

Η πορεία ενός κομ­μα­τι­κού σχη­μα­τι­σμού, που επι­κα­λεί­ται την αρι­στε­ρά σαν ρητο­ρι­κό σχή­μα, που προ­σβλέ­πει στο ακα­θό­ρι­στο της κεντρο­ασ­ρι­στε­ράς και εδρά­ζε­ται όλο και περισ­σό­τε­ρο στην αστι­κή του μετα­μόρ­φω­ση δεν έχει πολ­λούς λόγους ύπαρ­ξης… Υπάρ­χουν άλλοι φορείς, που ξέρουν και μπο­ρούν να κάνουν την ‘δου­λειά’ με μεγά­λη επι­τυ­χία… Απο­δε­δειγ­μέ­να… Μπο­ρεί να ‘ελπί­ζει’ μόνον σε ευνοϊ­κές συν­θή­κες για παι­γνί­δια μικρο-πολι­τι­κών παιγνίων.

Οσοι πήραν μέρος σε αυτόν, αν επιθυμούν
να είναι παρα­γω­γι­κοί, έχουν το χρέ­ος της πολι­τι­κής ερμη­νεί­ας των συμβάντων…
Αλλιώς ας περι­μέ­νουν τον
Alexis… Είναι πολύ πιθα­νόν, ότι  το σύστη­μα θα του το ανταποδώσει… 

 

0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted