Ψέματα με κοντά πόδια

😉Επί ενά­μι­σι χρό­νο τώρα ακού­γα­με, πως η κυβέρ­νη­ση δεν κάνει βήμα
χωρίς την εισή­γη­ση των ειδι­κών… Τέτοιος σεβα­σμός στην επι­στή­μη, ρε παι­δί μου μας
είχε κατα­πλή­ξει και μας είχε γεμί­σει με ικα­νο­ποί­η­ση και σιγου­ριά… Όταν αποφασίζουν
οι ειδι­κοί, τί καλύτερο!!! 

Δηλα­δή, όχι ακρι­βώς… Η δια­δι­κα­σία ήταν ως εξής: ρωτού­σε π.χ. η
κυβέρ­νη­ση τους ειδι­κούς να αυξή­σου­με τον αριθ­μό των ελέγ­χων;;; Οι ειδι­κοί συσκέπτονταν
και απα­ντού­σαν π.χ.: Όχι. Οπό­τε και η κυβέρ­νη­ση π.χ. εφαρ­μό­ζο­ντας τις οδη­γί­ες της
επι­στή­μης δεν αύξα­νε τους ελέγ­χους… Ετσι π.χ. κατά το μέγι­στο μέρος της διαδρομής
μέχρι σήμε­ρα δεν ξέρα­με τί μας γινό­νταν από κρού­σμα­τα, περιο­χι­κές ή
επαγ­γελ­μα­τι­κές ή άλλες εστί­ες υπερμετάδοσης… 

Βέβαια, μερι­κές φορές, έβγαι­νε κάποιος από τους ειδι­κούς, που
ερω­τώ­με­νος έλε­γε, πως για το τάδε ζήτη­μα δεν ρωτή­θη­κε η επι­τρο­πή!!! Και ένας άλλος
για κάποιο άλλο ζήτη­μα επα­να­λάμ­βα­νε, πως δεν έγι­νε συνε­δρί­α­ση των ειδικών…
Ευτυ­χώς, όμως, αυτές οι περι­πτώ­σεις αντί να δημιουρ­γή­σουν εύλο­γες απο­ρί­ες και
αντί­στοι­χα δημο­σιο­γρα­φι­κά ρεπορ­τάζ, χάνο­νταν στον κάλα­θο αχρή­στων των φίλιων
ΜΜΕ έτσι ώστε να δια­τη­ρού­με την ψυχραι­μία και την αισιο­δο­ξία μας… 

Και εδώ, που τα λέμε, με ελά­χι­στες εξαι­ρέ­σεις “γκρι­νιά­ρη­δων” ελάχιστων
ειδι­κών, η συντρι­πτι­κή πλειο­ψη­φία μας καθη­σύ­χα­ζε γεμί­ζο­ντάς μας αισιο­δο­ξία για Πάσχα,
Καλο­καί­ρια, Χρι­στού­γεν­να, Πάσχα, Καλο­καί­ρια… Δεν παρέ­λει­παν μάλι­στα να
υπο­γραμ­μί­σουν σε ένα κοι­νό ολο­κλη­ρω­τι­κά απλη­ρο­φό­ρη­το, την “θαυ­μα­τουρ­γι­κή” δράση
των εμβο­λί­ων, που έρχονται… 

Τώρα, ο Περι­φε­ριάρ­χης Κεντρι­κής Μακε­δο­νί­ας, προ­τεί­νει συζήτηση
ειδι­κών στην τηλε­ό­ρα­ση, και απα­ντή­σεις σε ερω­τή­μα­τα του κοι­νού… Μόλις ενάμισι
χρό­νο μετά…Πάνω στο 4^ο κύμα… Με τις ΜΕΘ πάνω από την Λαμία μπουκωμένες…

Ολα αυτά, όμως δεν μπο­ρούν να επη­ρε­ά­σουν την ξεκά­θα­ρη απόφαση
των κυβερ­νώ­ντων για να μην ξανα­κλεί­σει η κοι­νω­νία, ακό­μη και αν χρεια­στεί, αφού
πρώ­τος και ανυ­πο­χώ­ρη­τος στό­χος είναι η …ανά­πτυ­ξη…

Γι’ αυτό, πολύ καλά έκα­νε ο Σπυ­ρί­δων – Αδω­νις, που υπο­γράμ­μι­σε ότι
οι απο­φά­σεις είναι πολι­τι­κές και σαν τέτοιες παίρ­νο­νται από την κυβέρ­νη­ση… ΟΙ
ειδι­κοί μπο­ρούν να συνε­δριά­ζουν και να λένε τη γνώ­μη τους… Η κυβέρνηση
απο­φα­σί­ζει… Τα άλλα είναι για το φαί­νε­σθαι… Και το φαί­νε­σθαι μας ενδιαφέρει
πολύ, πάρα πολύ… Αλλά όταν στρι­μώ­χνο­νται τα πράγ­μα­τα πέφτουν και οι μάσκες… Που
εδώ, που τα λέμε, μετά βίας έκρυ­βαν τα μάτια…Σαν καρ­να­βά­λι Βενετίας…