Χωρίς πλάκα… Είναι επικίνδυνοι…

Χαρα­κτη­ρι­στι­κή και άκρως απο­κα­λυ­πτι­κή για τις κυβερνητικές
προ­θέ­σεις ήταν η παύ­ση της καθη­με­ρι­νής ενη­μέ­ρω­σης για πρώ­τη φορά από την έναρξή
της… Και αυτό σε μέρες υψη­λό­τα­του επι­πο­λα­σμού… Όταν έχει κατα­γρα­φεί, πως και
μόνον η ανα­κοί­νω­ση απο­τε­λεί έναν κάποιο παρά­γο­ντα αύξη­σης της κοι­νω­νι­κής ευαισθησίας…

Τέτοιου είδους δικο­λα­βι­σμοί, γίνο­νται υποχρεωτικοί
όταν καλεί­σαι να δικαιο­λο­γή­σεις τα αδι­καιο­λό­γη­τα, να καλύ­ψεις όσα δεν
καλύ­πτο­νται… Για­τί ΟΛΑ αυτά δεν είναι ούτε απο­σπα­σμα­τι­κά ούτε τυχαία!!! Απο­τε­λούν εκφρά­σεις της ίδιας πολι­τι­κής της τουριστικής
φιγού­ρας και της ουσια­στι­κής αδια­φο­ρί­ας για την παν­δη­μία και τις συνέ­πειές της…
Και αυτή η πολι­τι­κή υγεί­ας με την σει­ρά της είναι κομ­μά­τι της καθολικής
φιλε­λεύ­θε­ρης αντί­λη­ψης, που απο­τε­λεί για την κυβέρ­νη­ση στα­θε­ρό μπού­σου­λα ενώ δημιουργεί
και καθη­με­ρι­νό άγχος για την πιστή της εφαρμογή.

Είναι εντυ­πω­σια­κή η απου­σία ντρο­πής για τέτοιες
εξαγ­γε­λί­ες, που γίνο­νται από την πρώ­τη μέρα της παν­δη­μί­ας χωρίς φυσι­κά κανένα
πρα­κτι­κό αντί­κρι­σμα πέρα από την εξου­θέ­νω­ση των υγειο­νο­μι­κών και την προφανή
κατάρ­ρευ­ση του ΕΣΥ… Επό­με­νη αλυ­σί­δα του συνειρ­μού είναι, πώς όλα αυτά τα
κωμι­κο­τρα­γι­κά απο­τε­λούν από­δει­ξη της δική μας ανε­κτι­κό­τη­τας στον εμπαιγ­μό και
την βαρβαρότητα… 

Εδώ ποντά­ρει η επι­τυ­χία του παρά­λο­γου, του
αντι­κοι­νω­νι­κού… Είναι τα δικά μας κατηρ­γη­μέ­να αντα­να­κλα­στι­κά, που επι­τρέ­πουν σε
σοφι­στές δικο­λά­βους να εξυ­μνούν την άλω­ση ως κατά­κτη­ση, την πτώ­ση ως ανύψωση,
την ήττα ως θρίαμβο…