Χοντραίνει το Ουκρανικό…

Ανα­βαθ­μί­ζε­ται η στρα­τιω­τι­κή
παρου­σία των Δυτι­κών στην Ουκρα­νία, με τα αμε­ρι­κά­νι­κα τανκς να
παρε­λαύ­νουν λίγες εκα­το­ντά­δες μέτρα από τα ρωσι­κά σύνο­ρα και την Αγγλία να
στέλ­νει συμ­βού­λους ενώ ζητά ενερ­γό­τε­ρη ανά­μει­ξη της ΕΕ στο πλευ­ρό του
Κιέ­βου.

Αγγλο­σα­ξω­νι­κά τύμπα­να πολέμου
ακού­γο­νται τις τελευ­ταί­ες ημέ­ρες στα σύνο­ρα της Ουκρα­νί­ας και της Ρωσί­ας, καθώς
Ουά­σινγ­κτον και Λον­δί­νο κλι­μα­κώ­νουν τις απει­λές ενα­ντί­ον της Μόσχας. Σε μια
κίνη­ση μικρής στρα­τιω­τι­κής σημα­σί­ας αλλά τερά­στιου συμ­βο­λι­κού χαρα­κτή­ρα, μια ίλη
αμε­ρι­κα­νι­κών αρμά­των μάχης παρή­λα­σε την περα­σμέ­νη Τρί­τη, με την αστε­ρό­εσ­σα να
κυμα­τί­ζει, στην πόλη Νάρ­βα της Εσθο­νί­ας – μερι­κές εκα­το­ντά­δες μέτρα από τα
ρωσι­κά σύνορα.

Στο ίδιο μήκος κύμα­τος και ο βρετανός
πρω­θυ­πουρ­γός Ντέι­βιντ Κάμε­ρον, ο οποί­ος ανα­κοί­νω­σε αυτή την
εβδο­μά­δα την απο­στο­λή στρα­τιω­τι­κών «συμ­βού­λων» αλλά και εξο­πλι­σμού στην
ουκρα­νι­κή κυβέρ­νη­ση. Του­λά­χι­στον 75 στε­λέ­χη του βρε­τα­νι­κού στρα­τού θα
ανα­πτυ­χθούν τις επό­με­νες ημέ­ρες και εβδο­μά­δες σε ουκρα­νι­κό έδα­φος, για να
συν­δρά­μουν σε επί­πε­δο τεχνο­γνω­σί­ας και δια­χεί­ρι­σης πλη­ρο­φο­ριών τις ουκρανικές
δυνά­μεις. Ουσια­στι­κά οι αμε­ρι­κα­νι­κές και βρε­τα­νι­κές δυνά­μεις προ­σφέ­ρουν το
σύνο­λο της βοή­θειας που μπο­ρούν να παρά­σχουν σε μια πολε­μι­κή ανα­μέ­τρη­ση, προτού
δια­τά­ξουν και άμε­ση επέμ­βα­ση από αέρος.

Παράλ­λη­λα τα μέσα ενη­μέ­ρω­σης ΗΠΑ και
Βρε­τα­νί­ας αλλά και μει­κτές κοι­νο­βου­λευ­τι­κές ομά­δες και των δυο χωρών
προ­ε­τοι­μά­ζουν την παγκό­σμια κοι­νή γνώ­μη για κλι­μά­κω­ση της αντι­πα­ρά­θε­σης με
απρό­βλε­πτες πλέ­ον εξε­λί­ξεις. Ήδη το Λον­δί­νο πιέ­ζει την ΕΕ για την επι­βο­λή ακόμη
σκλη­ρό­τε­ρων κυρώ­σε­ων ενα­ντί­ον της Ρωσί­ας – γνω­ρί­ζο­ντας φυσι­κά ότι οι κυρώσεις
εκτός από τη ρωσι­κή οικο­νο­μία πλήτ­τουν και το Βερολίνο.

Οι κινή­σεις της Ουά­σινγ­κτον και του
Λον­δί­νου έχουν προ­φα­νή στό­χο να ανα­τρέ­ψουν την ούτως η άλλως θνησιγενή
κατά­παυ­ση του πυρός που συμ­φω­νή­θη­κε στο Μινσκ κι έτσι να ανα­γκά­σουν το Βερολίνο
να συμπα­ρα­τα­χθεί μαζί τους δια­κό­πτο­ντας κάθε επα­φή με τη Μόσχα. Με αυτό τον
τρό­πο, όποια κι αν είναι η έκβα­ση ενός ψυχρού ή θερ­μού πολέ­μου στην Ουκρανία,
εξα­σφα­λί­ζουν ότι η Γερ­μα­νία και πολ­λές ακό­μη χώρες της ΕΕ θα εξαρτώνται
ενερ­γεια­κά από τα φιλο­α­με­ρι­κα­νι­κά καθε­στώ­τα του Περ­σι­κού Κόλ­που και όχι από τη
Ρωσία. Η κατά­παυ­ση του πυρός, η οποία συμ­φω­νή­θη­κε μετα­ξύ Ρωσί­ας, Γαλλίας,
Γερ­μα­νί­ας και της κυβέρ­νη­σης του Κιέ­βου, αλλά και κάθε προ­σπά­θεια εξομάλυνσης
της κατά­στα­σης απει­λούν να δυνα­μι­τί­σουν όλο τον αμε­ρι­κα­νι­κό σχε­δια­σμό που
ξεκί­νη­σε με το φιλο­φα­σι­στι­κό πρα­ξι­κό­πη­μα του Φεβρουα­ρί­ου του
2014.

Προ­κει­μέ­νου να επι­τύ­χει το στόχο
του ο Λευ­κός Οίκος, χρη­σι­μο­ποιεί πλέ­ον όλη του την επιρ­ροή στις
πρώ­ην σοβιε­τι­κές δημο­κρα­τί­ες αλλά και τις χώρες του πρώ­ην Ανα­το­λι­κού Μπλοκ.
Παράλ­λη­λα με την απο­στο­λή των βρε­τα­νών «εκπαι­δευ­τών» και οι πολω­νι­κές ένοπλες
δυνά­μεις ανα­κοί­νω­σαν ότι θα στεί­λουν δικό τους προ­σω­πι­κό για να ενι­σχύ­σει τις
επι­χει­ρή­σεις του ουκρα­νι­κού στρα­τού σε συμ­βου­λευ­τι­κό επί­πε­δο. Υπεν­θυ­μί­ζε­ται ότι
η Πολω­νία μαζί με τη Λιθουα­νία και την Ουκρα­νία έχουν σχη­μα­τί­σει ένα «μίνι
σύμ­φω­νο της Βαρ­σο­βί­ας» – δηλα­δή μια κοι­νή στρα­τιω­τι­κή δύνα­μη η οποία αν δεχθεί
επί­θε­ση από ρωσι­κές ή φιλο­ρω­σι­κές δυνά­μεις μπο­ρεί θεω­ρη­τι­κά να ενερ­γο­ποι­ή­σει το
άρθρο 5 του ΝΑΤΟ για την κοι­νή άμυ­να των μελών του. Πρόκειται
ουσια­στι­κά για έμμε­ση έντα­ξη της Ουκρα­νί­ας στις δομές της βορειοατλαντικής
συμ­μα­χί­ας – γεγο­νός που προ­φα­νώς αφο­ρά άμε­σα και την Ελλάδα.

Πέρα όμως από την τεχνι­κή βοή­θεια προς το Κίεβο
και την προ­σπά­θεια οικο­νο­μι­κού στραγ­γα­λι­σμού της Μόσχας, η Ουά­σινγ­κτον φροντίζει
και για την άμε­ση απο­στο­λή οπλι­κών συστη­μά­των στις ουκρα­νι­κές ένοπλες
δυνάμεις.

Ο πρό­ε­δρος της Ουκρα­νί­ας Πέτρο
Πορο­σέν­κο, που κάπο­τε φάντα­ζε ως η τελευ­ταία ελπί­δα γεφύ­ρω­σης του
χάσμα­τος ανά­με­σα στο Βερο­λί­νο και τη Μόσχα, βρέ­θη­κε την περα­σμέ­νη εβδο­μά­δα στο
Άμπου Ντά­μπι για… ψώνια. Τα «αφο­ρο­λό­γη­τα» που ζητού­σε όμως δεν ήταν τσιγάρα
και ρού­χα αλλά υπερ­σύγ­χρο­να όπλα που φιλο­ξε­νού­νταν στη ετή­σια Διε­θνή Έκθεση
Οπλι­κών Συστη­μά­των των Ηνω­μέ­νων Αρα­βι­κών Εμι­ρά­των (HAE). Ο ίδιος υπο­στη­ρί­ζει ότι
υπέ­γρα­ψε 20 συμ­φω­νί­ες, ύψους δεκά­δων εκα­τομ­μυ­ρί­ων δολα­ρί­ων, για την αγο­ρά όπλων
– προ­κα­λώ­ντας έτσι το εύλο­γο ερώ­τη­μα πού βρή­κε τα χρή­μα­τα, δεδο­μέ­νου ότι η
ουκρα­νι­κή οικο­νο­μία βρί­σκε­ται σε κατά­στα­ση ολο­κλη­ρω­τι­κής κατάρ­ρευ­σης λόγω των
συνε­χι­ζό­με­νων συγκρού­σε­ων στην Ανα­το­λι­κή Ουκρανία.

Τα ΗΑΕ απο­τε­λούν τον τέταρτο
μεγα­λύ­τε­ρο εισα­γω­γέα όπλων στον κόσμο, αγο­ρά­ζο­ντας ως επί το πλεί­στον από την
αμε­ρι­κα­νι­κή και δευ­τε­ρευό­ντως από τη γαλ­λι­κή πολεμική
βιο­μη­χα­νία. Και φυσι­κά ο λόγος που το κάνουν δεν είναι για να στέλνουν
άρμα­τα μάχης για σαφά­ρι στις ερή­μους του Περ­σι­κού Κόλ­που αλλά
για να τα μετα­πω­λούν όπου τους ζητά η Ουά­σινγ­κτον. Ο εξο­πλι­σμός λόγου χάρη των
τζι­χα­ντι­στών της Συρί­ας, που σήμε­ρα απο­τε­λούν τον ISIS, έγι­νε
μέσω αυτής της πλά­γιας οδού, με τα αρα­βι­κά καθε­στώ­τα να πραγ­μα­το­ποιούν τη
βρό­μι­κη δου­λειά που δεν μπο­ρού­σε να κάνει δημό­σια η αμε­ρι­κα­νι­κή βιομηχανία
οπλι­κών συστημάτων.

Όπως όλα δεί­χνουν λοι­πόν, το μοντέ­λο που θα
χρη­σι­μο­ποι­η­θεί για τη στρα­τιω­τι­κή ενί­σχυ­ση της κυβέρ­νη­σης του Κιέ­βου είναι να
εξο­πλί­ζε­ται μέσω φιλο­α­με­ρι­κα­νι­κών καθε­στώ­των, ενώ την ίδια στιγ­μή το ΔΝΤ και η
ΕΕ θα πλη­ρώ­νουν το λογα­ρια­σμό με δανεια­κές ενέ­σεις και χαλά­ρω­ση της υποχρέωσης
απο­πλη­ρω­μής παλαιών δανεί­ων. Για άλλη μια φορά δηλα­δή η ΕΕ
κιν­δυ­νεύ­ει να πλη­ρώ­σει το λογα­ρια­σμό για να ενι­σχύ­σει τη γεω­στρα­τη­γι­κή κυριαρχία
της Ουά­σινγ­κτον στην Ευρώ­πη. Ανά­με­σα στον ηλί­θιο
παρά­δει­σο και την έξυ­πνη κόλα­ση, για την οποία μιλού­σε κάπο­τε ο
Βίκτορ Ουγκό, το Βερο­λί­νο φαί­νε­ται ότι επέ­λε­ξε και πάλι την
ηλί­θια κόλαση.