Υπόθεση Κατρούγκαλου - Φαιακία

Υπόθεση Κατρούγκαλου

Το επι­κοι­νω­νια­κό (με ή χωρίς εισα­γω­γι­κά) ζήτη­μα των ημε­ρών απα­σχο­λεί και τον Νίκο Μπο­γιό­που­λο, που γρά­φει σχετικά…

Υπό­θε­ση Κατρούγκαλου
Ότι η «υπό­θε­ση Κατρού­γκα­λου» αξιο­ποιεί­ται από τη ΝΔ, το
ΠΑΣΟΚ, το Ποτά­μι, διά­φο­ρα μιντια­κά συγκρο­τή­μα­τα και λοι­πούς συγ­γε­νείς με τον
τρό­πο που αξιο­ποιεί­ται και ανα­δει­κνύ­ε­ται, έχει μια απλή και κατα­φα­νή εξήγηση:
    Είναι γνωστή
και παν­θο­μο­λο­γού­με­νη η απέ­χθεια όλων αυτών και απέ­να­ντι στη δια­φθο­ρά. Απέναντι
στη δια­πλο­κή. Απέ­να­ντι στον καρε­κλο­κε­νταυ­ρι­σμό. Απέ­να­ντι στην αξιο­ποί­η­ση του
κρά­τους για ίδιον όφε­λος. Απέ­να­ντι στο σύστη­μα των «off shore» που κάποιοι
(ακό­μα και δίπλα σε πρω­θυ­πουρ­γούς) παρ­κά­ρουν και ξεπλέ­νουν χρή­μα. Απέ­να­ντι στην
κατά­χρη­ση εξουσίας…
    Το γνω­ρί­ζει το
πανελ­λή­νιο: Ουδε­μία σχέ­ση έχουν οι καταγ­γέλ­λο­ντες με τη «Ζήμενς». Ούτε με τους
Χρι­στο­φο­ρά­κους που έφευ­γαν ανε­νό­χλη­τοι από την Ελλά­δα. Ούτε με την «λίστα
Λαγκάρντ». Ούτε με το ξεπού­λη­μα του δημό­σιου πλού­του κατό­πιν υπα­γω­γής της χώρας
υπό το αγγλι­κό δίκαιο.
    Ουδε­μία σχέση
έχουν με μίζες, με Μέγα­ρα, με «εθνι­κούς» εργο­λά­βους και «εθνι­κούς» προμηθευτές
που σιτί­ζο­νται από το δημό­σιο κορβανά.
    Ουδε­μία σχέση
έχουν με υπουρ­γούς που πριν γίνουν υπουρ­γοί φρό­ντι­ζαν να φυγα­δεύ­ουν τα
λεφτου­δά­κια τους στο εξω­τε­ρι­κό. 
Και φυσι­κά: Δεν
έχουν σχέ­ση ούτε καν με εκεί­νες τις δια­τά­ξεις του Συντάγ­μα­τος περί (μη) ευθύνης
υπουργών…
   

Γνω­ρί­ζου­με, για
παρά­δειγ­μα, ότι τόσο αφο­σιω­μέ­νοι είναι σε αυτό που ονο­μά­ζε­ται «υπε­ρά­σπι­ση του
δημό­σιου συμ­φέ­ρο­ντος» που όταν – πριν λίγους μήνες – εκδι­κα­ζό­ταν η υπό­θε­ση της
«Energa» και της «Hellas Power», των δυο εται­ρειών που κατέ­κλε­ψαν το δημό­σιο κατακρατώντας
το χαρά­τσι της ΔΕΗ, δεν είχαν βγά­λει άχνα για το γεγο­νός ότι: Αφε­νός από την
δίκη απου­σί­α­ζε εκπρό­σω­πος του Δημο­σί­ου ώστε να υπε­ρα­σπι­στεί τα συμ­φέ­ρο­ντα του
Δημο­σί­ου, αφε­τέ­ρου ο συνή­γο­ρος υπε­ρά­σπι­σης των εκλε­κτών εται­ρειών που
κατέ­κλε­ψαν το Δημό­σιο ήταν υπουρ­γός, κοι­νο­βου­λευ­τι­κός εκπρό­σω­πος και υψηλόβαθμο
στέ­λε­χος του τότε κυβερ­νώ­ντος κόμματος!

    Γνωρίζουμε,
επί­σης, από πού κρα­τά­ει η σκού­φια αυτού του εσμού των φαρι­σαί­ων. Ποιός δεν το
θυμά­ται, αλή­θεια: Την επο­χή που ο κοσμά­κης είχε πια­στεί στη μέγ­γε­νη του
Χρη­μα­τι­στη­ρί­ου, υψη­λό­βαθ­μοι παρά­γο­ντες του τότε κυβερ­νώ­ντος κόμματος
δικαιο­λο­γού­σαν τα δικά τους παι­χνί­δια στο Χρη­μα­τι­στή­ριο λέγο­ντας – την ώρα που
συντε­λεί­το ένα ανε­πα­νά­λη­πτο ριφι­φί κατά του ελλη­νι­κού λαού – ότι εκείνοι…
«ασκού­σαν το δικαί­ω­μά τους στην ατο­μι­κή ευημερία»!
    Γνω­ρί­ζου­με ποια
είναι η σχέ­ση τους και με το δημό­σιο συμ­φέ­ρον, γενι­κώς: Δεν πάνε παρά μόλις
μερι­κοί μήνες που όταν στον ΟΗΕ εγκρί­θη­κε ψήφι­σμα υπέρ του δικαιώ­μα­τος μιας
χώρας να ανα­διαρ­θρώ­νει το χρέ­ος της χωρίς να λαμ­βά­νει υπό­ψη πιστωτές,
κερ­δο­σκό­πους και τοκο­γλυ­φι­κά «funds», εκεί­νοι φρό­ντι­σαν να… απέ­χουν από την
ψηφοφορία!
    Αλλά αυτό που
απο­κα­λεί­ται «υπό­θε­ση Κατρού­γκα­λου» δεν έχει να κάνει μόνο με τους διάφορους
κλό­ουν που παρι­στά­νουν τους κήν­σο­ρες και τους τιμη­τές της πολι­τι­κής ηθικής.
    Και τού­το διότι
ουδείς μπο­ρεί να παρα­σιω­πά ότι: Τα τελευ­ταία χρό­νια – και ανε­ξαρ­τή­τως από καλές
προ­θέ­σεις – στή­θη­κε μια «βιο­μη­χα­νία» πάνω στο γεγο­νός ότι οι άνθρω­ποι έχαναν
τις δου­λειές τους και τα ασφα­λι­στι­κά τους δικαιώματα.
    Μια
«βιο­μη­χα­νία» που υπο­σχό­ταν – άλλο­τε από λόγους πολι­τι­κής αφέ­λειας και άλλοτε
από λόγους ιδιο­τέ­λειας – ότι οι λύσεις στα κοι­νω­νι­κά προ­βλή­μα­τα θα είναι
νομι­κές και όχι πολιτικές.
    Μια
«βιο­μη­χα­νία» που κέρ­δι­ζε καθώς οι άνθρω­ποι που έχα­ναν δου­λειές και ασφαλιστικά
δικαιώ­μα­τα στρέ­φο­νταν να ψάχνουν εκεί το δίκιο τους, με αντί­τι­μο που ξεκινούσε
από το «ένα 20ευρω η ερώ­τη­ση». Και στή­θη­κε από δικη­γο­ρι­κά γρα­φεία που
εξα­πλώ­θη­καν στο όνο­μα του… «αντι­μνη­μο­νια­κού αγώνα»!
    Οι
συμ­με­τέ­χο­ντες, λοι­πόν, σε αυτή τη «φάμπρι­κα» προ­φα­νώς δεν έχουν να απολογηθούν
τίπο­τα για τα όσα υπο­κρι­τι­κά τους κατα­λο­γί­ζουν οι συστη­μι­κοί πολι­τι­κοί τους
αντί­πα­λοι. Αλλά αυτό δεν σημαί­νει, επει­δή οι επι­κρι­τές τους είναι ιησουίτες,
ότι εκεί­νοι μπο­ρούν να διεκ­δι­κούν ρόλους ως άλλοι ήρω­ες από το «η χαμέ­νη τιμή
της Κατα­ρί­να Μπλουμ».
    Εν προκειμένω,
και σε ό,τι έχει να κάνει με τον κ.Κατρούγακλο και τον πολι­τι­κό του χώρο, τα
προη­γού­με­να – και φυσι­κά μόνο στο βαθ­μό που τους αφο­ρούν – μετα­φρά­ζο­νται στα
εξής:
    Πρώ­το: Η
γυναί­κα του Καί­σα­ρα δεν αρκεί να είναι τίμια, πρέ­πει και να φαί­νε­ται τίμια.
   Δεύ­τε­ρο: Ο,τι
είναι νόμι­μον δεν είναι και ηθικόν.
   Τρί­το – και
σπου­δαιό­τε­ρο: Ο αγώ­νας για τα δίκαια του λαού, εφό­σον είναι τέτοιος, η αφιέρωση
των ικα­νο­τή­των (επαγ­γελ­μα­τι­κών, νομι­κών, επι­στη­μο­νι­κών, τεχνι­κών κλπ), των
δυνα­το­τή­των και των γνώ­σε­ων του καθε­νός σε αυτόν τον πολι­τι­κό, κοινωνικό,
οικο­νο­μι­κό αγώ­να για την υπε­ρά­σπι­ση των δικαιω­μά­των του λαού, δεν μπο­ρεί να
γίνε­ται και να διε­ξά­γε­ται με ιδιω­τι­κά συμ­φω­νη­τι­κά για παρα­κρά­τη­ση 12% επί των δικαιωμάτων
του λαού…
0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted