ΤΟ ΧΟΥΝΕΡΙ - Φαιακία

ΤΟ ΧΟΥΝΕΡΙ

Το άρθρο του φίλ­τα­του Δημή­τρη Λεβέ­ντη μας θυμίζει
…ιστο­ρί­ες Αγγλο-Ελλη­νι­κής ρήξης… Μόνον που τότε, το 63 μία Εγγλέ­ζα αγωνίστρια,
η Μπέ­τυ Αμπα­ντιέ­λου, …στό­λι­σε την χιτλε­ρι­κή βασί­λισ­σα της Ελλά­δας Φρει­δε­ρί­κη… Αξίζει
να θυμη­θού­με και να επε­κτεί­νου­με στο μυα­λό μας τις αναλογίες…

Μα θυμί­ζει ακό­μη, την ουσία του ζητή­μα­τος, που ασφα­λώς υπερ­βαί­νει, την μικρό­τη­τα, την μιζέ­ρια ή την γελιό­τη­τα ενός ζητή­μα­τος δήθεν εθνι­κής υπερηφάνειας… 

Το σκί­τσο είναι έργο του συγ­γρα­φέα, που δια­θέ­τει και
αυτό το τάλαντο…

 

Βέβαια το χλε­μπο­νί­δι που έρι­ξε ο καρα­γκιό­ζης Σούνακ
στον κολ­λη­τή­ρι Μητσο­τά­κη δεν είναι μονα­δι­κό που έφα­γε το ελλη­νι­κό προτεκτοράτο
σε αγγλι­κό έδαφος.

Η Μπέ­τυ Μπά­τλερ Αμπα­τιέ­λου επι­τέ­θη­κε στη βασίλισσα
Φρί­κη τον Απρί­λη του 1963 έξω από το ξενο­δο­χείο Κλά­ρι­τζες, επει­δή εκείνη
αρνή­θη­κε να παρα­λά­βει μια επι­στο­λή για την απο­φυ­λά­κι­ση του συντρό­φου της, Τόνυ
Αμπα­τιέ­λου ναυ­τερ­γά­τη συν­δι­κα­λι­στή μέλους της Κεντρι­κή επι­τρο­πής του ΚΚΕ.

Η ναζί­στρια εστεμ­μέ­νη έφα­γε ένα φού­σκο που ήταν όλος
δικός της και με την πρι­γκι­πέσ­σα Ειρή­νη προ­σπά­θη­σαν να δια­φύ­γουν από το πλήθος
ενώ ο αστυ­νο­μι­κός συνο­δός τους είχε εξου­δε­τε­ρω­θεί από τους δια­δη­λω­τές, και
έστρι­ψαν σε μια πάρο­δο που όμως ήταν αδιέξοδο…Εντρομη, η Φρει­δε­ρί­κη αναγκάστηκε
να χτυ­πή­σει το κου­δού­νι της πρώ­της πόρ­τας που βρή­κε μπρο­στά της και να ζητήσει
από την έκπλη­κτη κυρία που έμε­νε στο σπί­τι αυτό, μια αμε­ρι­κα­νί­δα ηθο­ποιό, να
τους επι­τρέ­ψει την είσο­δο μέχρι να έρθουν οι αστυ­νο­μι­κοί να τις παραλάβουν.

Κατά την διάρ­κεια της εκδή­λω­σης δια­μαρ­τυ­ρί­ας στο
πλευ­ρό της Αμπα­τιέ­λου σε βάρος της Φρει­δε­ρί­κης, είχε συλ­λη­φθεί ένας Κύπριος
φοι­τη­τής ο οποί­ος οδη­γή­θη­κε στο αυτό­φω­ρο, όμως το αγγλι­κό δικα­στή­ριο τον αθώωσε
με το σκε­πτι­κό ότι οποιοσ­δή­πο­τε πολί­της μπο­ρεί όχι μόνο να απευ­θύ­νει τον λόγο
προς μία βασί­λισ­σα, αλλά και να εκφρά­ζει τις γνώ­μες του γι’ αυτήν με πλακάτ,
έστω κι αν αυτές οι γνώ­μες είναι δυσά­ρε­στες για την βασίλισσα.

Σε μια χώρα στην οποία υπάρ­χει πλή­ρης ελευ­θε­ρία λόγου,
η πρά­ξη του κατη­γο­ρού­με­νου δεν συνι­στά αδίκημα.

Ως εκ τού­του, ο κατη­γο­ρού­με­νος κηρύσ­σε­ται αθώος.

Στο πλευ­ρό της Αμπα­τιέ­λου είχε μετα­βεί και ο βουλευτής
της ΕΔΑ Γρη­γό­ρης Λαμπρά­κης, προ­κει­μέ­νου να της συμπα­ρα­στα­θεί. Εικο­σι­τρείς μέρες
μετά τα επει­σό­δια του Λον­δί­νου, ο Λαμπρά­κης δολο­φο­νή­θη­κε από παρα­κρα­τι­κούς της
Καρ­φί­τσας στην Θεσσαλονίκη.

Επί της ουσί­ας τώρα: η αντί­λη­ψη ότι τα μνημεία
πολι­τι­σμού και τέχνης ανή­κουν σε κάποιο συγκε­κρι­μέ­νο έθνος ή λαό ή κρά­τος είναι
εντε­λώς λαν­θα­σμέ­νη, ανι­στό­ρη­τη, βλα­κώ­δης
.

Όταν η συζή­τη­ση εστιά­ζε­ται στο τρό­πο πώλη­σης και τους
τίτλους ιδιο­κτη­σί­ας κι άλλα κωλό­χαρ­τα είναι μία τρύ­πα στο νερό και γίνε­ται για
να απο­προ­σα­να­το­λί­σει από την καρ­διά του ζητήματος . 


Ο Παρ­θε­νώ­νας όπως και όλα τ’άλλα μνη­μεία που έχουν
βαν­δα­λι­στεί και παρα­μέ­νουν μισά κι αυτό δεν είναι θέμα του ελλη­νι­κού λαού ή του
ελλη­νι­κού κρά­τους αλλά ολό­κλη­ρης της ανθρωπότητας.

Oι αδί­στα­κτοι αποι­κιο­κρά­τες λεη­λά­τη­σαν κι έκλεψαν
εκα­τομ­μύ­ρια έργα τέχνης από τους τόπους που πάτη­σαν και οφεί­λουν να τα
επι­στρέ­ψουν εκεί που γεν­νή­θη­καν. Από πνεύ­μα­τα λαμπρά κι ελεύ­θε­ρα και πήραν
μορ­φή από τα χέρια αμέ­τρη­των δού­λων που ξεψύ­χη­σαν πάνω τους… Ανή­κουν στην
ανθρω­πό­τη­τα ολάκερη. 

Κι εκεί θα πρέ­πει να τελειώ­νουν όλα τα επιχειρήματα
για το που πρέ­πει να βρί­σκο­νται τα βαν­δα­λι­σμέ­να κομ­μά­τια όλων αυτών των
μνημείων. 


Το θέμα της υπε­ξαί­ρε­σης χιλιά­δων μνη­μεί­ων όπως ο
δίσκος της Ροζέ­τας, τα μπρού­τζι­να του Μπε­νέν, η αγο­ρά της Μιλή­του, ο βωμός της
Περ­γά­μου είναι ένα διε­θνές θέμα που αφο­ρά όλη την ανθρω­πό­τη­τα… Κι’ αν θέλουμε
ποτέ να έχου­με μνη­μεία που δεν θα είναι μισά και βαν­δα­λι­σμέ­να θα πρέ­πει να
βρε­θεί τον τρό­πος να ανα­χθεί σε διε­θνές θέμα κι όχι εθνι­κό που θα ενώ­σει ΚΑΙ
ΠΟΛΙΤΙΚΑ τους λεη­λα­τη­μέ­νους λαούς .

YΓ: Οι επί­σης λήσταρ­χοι της Αφρι­κής Βέλ­γοι εγκαι­νί­α­σαν ένα
μου­σείο αφρι­κα­νι­κής τέχνης με 130.000 (!!!) αντι­κεί­με­να κλεμ­μέ­να από το Κογκό
που εκπο­λί­τι­σαν… Επέ­στρε­ψαν 850, για­τί αυτά δικαιού­νται οι Αφρι­κα­νοί! Τα
υπό­λοι­πα είναι ‘νόμι­μα’. λένε .

Έχει γού­στο πάντως να ζητή­σουν και οι Ιρα­νοί τον
θησαυ­ρό των Αχαι­με­νι­δών που ρευ­στο­ποί­η­σε ο Αλέ­ξαν­δρος και μετέ­φε­ρε από την
Περ­σέ­πο­λη και τα Σού­σα στα Εκβά­τα­να πάνω σε 5000 καμή­λες και 10.000 μουλάρια
μέσα σ΄ένα χρό­νο σύμ­φω­να με τον Πλού­ταρ­χο ή 180.000 τάλα­ντα κατά τον Διόδωρο
δηλα­δή 2,6 τρίς σημε­ρι­νά δολά­ρια… Μόνον οι Ισπα­νοί ξεπερ­νούν αυτόν τον όγκο σε
χρυ­σό κι ασή­μι από τα ορυ­χεία της Αμε­ρι­κής στην Ευρώ­πη και χρειάστηκαν
δεκα­ε­τί­ες (περί­που 3,5 φορές περισ­σό­τε­ρο). Δεν υπο­λο­γί­ζο­νται σ’ αυτά τα 18
χιλιά­ρι­κα που έσκα­σε στους δολο­φό­νους του Δαρεί­ου κατά τον Στράβωνα ….

Σκε­φτεί­τε, μετά την ποθού­με­νη ικα­νο­ποί­η­ση των
γερ­μα­νι­κών κατο­χι­κών απο­ζη­μιώ­σε­ων να πάρουν θάρ­ρος οι από­γο­νοι του Δαρεί­ου και
να μας ζητά­νε τα ρέστα από τότε που τους …εκπο­λι­τί­σα­με…

 

  

0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted