Το μεγαλείο της συστημικής φαυλότητας στην τοπική αυτοδιοίκηση - Φαιακία

Το μεγαλείο της συστημικής φαυλότητας στην τοπική αυτοδιοίκηση

Σωροί τα ξερα­μέ­να χόρ­τα έξω από κήπους και αυλές…
Υπα­κοή στην κυβερ­νη­τι­κή εντο­λή, που έχει αλλά­ξει χίλιες δύο φορές αφού η επιθυμητή
‘κάθαρ­ση’ των οικο­πέ­δων έχει απο­λή­ξει στην συγκέ­ντρω­ση εύφλε­κτης ύλης…

Παγι­δευ­μέ­νοι ακό­μη και οι ίδιοι οι εντο­λείς. Να
συνε­χί­σουν να απαι­τούν το μάζε­μα των ξερό­χορ­των ή να σφυ­ρί­ζουν αδιά­φο­ρα και να
μετα­θέ­σουν τις απει­λές για ποι­νές στο εκεί και τότε;;;

Φυσι­κά τα δεύ­τε­ρο… Η κυβέρ­νη­ση, που έχει υπέρ­τα­τη αρχή
την αυστη­ρή εφαρ­μο­γή των φιλε­λεύ­θε­ρων κανό­νων ανα­θέ­τει το έργο της τελικής
συλ­λο­γής και δια­χεί­ρι­σης στους οργα­νι­σμούς τοπι­κής αυτο­διοί­κη­σης. Και οι
τελευ­ταί­οι αδυ­να­τούν για έναν πολύ απλό λόγο:
Τα
ταμεία είναι άδεια
 Οι επι­δο­τή­σεις
των ΟΤΑ μηδενικές.

Εφαρ­μό­ζο­ντας οι κεντρι­κές κυβερ­νή­σεις με συνέ­πεια τις μνημονιακές
εντο­λές έχουν οδη­γή­σει την τοπι­κή αυτο­διοί­κη­ση σε από­λυ­τη αδυ­να­μία ακό­μη και
βασι­κών σημεια­κών παρεμ­βά­σε­ων.  

Ο θεσμός πλέ­ον είναι κυριο­λε­κτι­κά εικο­νι­κός. Οι
δημο­τι­κοί άρχο­ντες έχουν περισ­σό­τε­ρο δια­κο­σμη­τι­κή απο­στο­λή. Ή μάλ­λον όχι, αφού τους έχει ανα­τε­θεί μέγα μέρος του φοροει­σπρα­κτι­κού έργου… 

Το ‘καλό’ για την κυβέρ­νη­ση είναι πως η συντριπτική
πλειο­ψη­φία των εκλεγ­μέ­νων αυτο­διοι­κη­τι­κών ανή­κουν στην …παρά­τα­ξη και …ποιούν
την νήσ­σα για την πλη­θώ­ρα των συσ­σω­ρευ­μέ­νων προ­βλη­μά­των… Η σιω­πή τους υπο­δειγ­μα­τι­κή… Η παντε­λής έλλει­ψη χρη­μα­το­δό­τη­σης στους ΟΤΑ γίνε­ται απο­δε­κτή σαν φυσιο­λο­γι­κή, σαν κανονική. 

Το ίδιο γίνε­ται και με την υδρο­δό­τη­ση σε μία εποχή
αυξη­μέ­νης ξηρα­σί­ας, κλι­μα­τι­κής κατα­στρο­φής και αλό­γι­στου υπερτουρισμού. 

Με την
δια­χεί­ρι­ση των απο­βλή­των, την συντή­ρη­ση του οδι­κού δικτύ­ου με τις παρεμ­βά­σεις στους
δημό­σιους χώρους, την καθα­ριό­τη­τα κ.λ.π.

Η απο­δυ­νά­μω­ση του θεσμού της τοπι­κής αυτοδιοίκησης
είναι πρω­τεύ­ου­σα επι­λο­γή του συστή­μα­τος, που χαρα­κτη­ρί­ζει πολυ­τέ­λεια και
σπα­τά­λη ό,τι έχει να κάνει με την ποιό­τη­τα της καθη­με­ρι­νής ζωής του πολίτη.

Για την ώρα τα μαζε­μέ­να ή τα αμά­ζευ­τα ξερό­χορ­τα στην
υπέρ­θερ­μη ατμό­σφαι­ρα των ημε­ρών μας απειλούν… 

Προς δόξαν του καπι­τα­λι­στι­κού παρα­λο­γι­σμού και της δικής
μας ανοχής.

 

0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted