Το λάθος που “απογείωσε” τη λιτότητα στην Ελλάδα - Φαιακία

Το λάθος που “απογείωσε” τη λιτότητα στην Ελλάδα

Πολύ αμφι­βάλ­λου­με ότι πρό­κει­ται για λάθος… Αντί­θε­τα πολύ πιστεύ­ου­με, πως πρό­κει­ται για συνι­δη­τή πολι­τι­κή μεγά­λων κοι­νω­νι­κών ανα­διαρ­θρώ­σε­ων σε βάρος των λαών και υπερ της πλου­το­κρα­τί­ας… Εντού­τοις σας ανα­δη­μο­σιεύ­ου­με το σημεί­ω­μα από τον ιστό­το­πο NOOZ (http://www.nooz.gr). Για­τί ακό­μη και έτσι να είναι αφή­νει ριζι­κά έκθε­τους τόσο τους εμπνευ­στές όσο και τους εγχω­ρί­ους δεξιο-κεντρο-αρι­στε­ρούς κου­βα­λη­τές των μνη­μο­νί­ων ή για αφέ­λεια σε βαθ­μό ηλι­θιό­τη­τας ή για άλλες βαθύ­τε­ρες σκο­πι­μό­τη­τες… Δια­λέ­γε­τε και παίρ­νε­τε αλλά καλύ­τε­ρα δια­βά­στε το…
 Με τίτλο «Λιτό­τη­τα: Έχου­με κάνει λάθος εφ’ όλης της ύλης», το εβδομαδιαίο
περιο­δι­κό «
Μarianne» δημο­σιεύ­ει μεγά­λο αφιέ­ρω­μα στο «απί­στευ­το
λάθος των ειδι­κών του ΔΝΤ». Είναι το πρώ­το από τα γαλ­λι­κά έντυ­πα που προσπαθεί
να ρίξει φως και να κατα­νο­ή­σει την έκθε­ση του
Ολι­βιέ Μπλαν­σάρ, επι­κε­φα­λής
του ερευ­νη­τι­κού τμή­μα­τος του ΔΝΤ, που δόθη­κε στη δημο­σιό­τη­τα στις 3
Ιανουαρίου. 
Από τα γαλ­λι­κά μίντια μόνο το κρα­τι­κό κανά­λι France2 είχε κάνει μια
σύντο­μη ανα­φο­ρά, ενώ κατά τα άλλα το θέμα έχει περά­σει στα ψιλά της έντυπης
δημοσιογραφίας.
Στο πολυ­σέ­λι­δο αφιέ­ρω­μα της «Μarianne» γίνε­ται συνε­χής ανα­φο­ρά στις συνέπειες
που έχει υπο­στεί η Ελλά­δα από την επι­βο­λή της λιτό­τη­τας που επέ­βα­λαν οι
«ειδι­κοί» του ΔΝΤ και αυτό, όπως λέει, εξ αιτί­ας ενός λάθος στους
υπολογισμούς…
«Πρό­κει­ται για την απί­στευ­τη ομο­λο­γία!», γρά­φουν οι συντά­κτες του άρθρου.
«Τέσ­σε­ρα χρό­νια μετά την έναρ­ξη της μεγά­λης κρί­σης που κλυ­δω­νί­ζει τις
δυτι­κές οικο­νο­μί­ες, ένας από τους σημα­ντι­κό­τε­ρους ειδι­κούς οικο­νο­μο­λό­γους του
πλα­νή­τη, ο Ολι­βιέ Μπλαν­σάρ, διευ­θυ­ντής του ερευ­νη­τι­κού τμή­μα­τος του ΔΝΤ, έδωσε
στη δημο­σιό­τη­τα μια μελέ­τη στην οποία ομο­λο­γεί ότι το ΔΝΤ και μαζί του το
σύνο­λο των Ευρω­παί­ων ηγε­τών, των υπουρ­γών οικο­νο­μί­ας, της Κομι­σιόν και της ΕΚΤ,
έκα­ναν σοβα­ρό λάθος στους υπο­λο­γι­σμούς τους. Υπο­τί­μη­σαν τις καταστροφικές
συνέ­πειες των πολι­τι­κών λιτό­τη­τας που επέ­βα­λαν στα υπερχρεωμένα
κράτη».

Το απί­στευ­το αυτό κεί­με­νο της 43σέλιδης έκθε­σης του Ολιβιέ
Μπλαν­σάρ έχει τίτλο: «Τα λάθη των προ­γνω­στι­κών ανά­πτυ­ξης και οι
δημο­σιο­νο­μι­κοί πολ­λα­πλα­σια­στές
». 

Το λάθος αφο­ρά σε έναν
συντε­λε­στή
, γνω­στό στην οικο­νο­μία με την ονο­μα­σία «πολ­λα­πλα­σια­στής»
(multiplicateur). 

Μετα­ξύ του 1970 και του 2007, οι ασχολούμενοι
με τις προ­βλέ­ψεις είχαν δια­πι­στώ­σει ότι η μεί­ω­ση κατά 1% στις δημό­σιες δαπάνες,
ή κατά 1% επι­πλέ­ον έσο­δα από τη φορο­λο­γία, οδη­γού­σαν, κατά μέσον όρο, σε 0,5%
μεί­ω­ση της ανά­πτυ­ξης στις προηγ­μέ­νες χώρες. 

Εξ αυτού δια­μόρ­φω­σαν τον
πολ­λα­πλα­σια­στή 0,5 τον οποίο και χρη­σι­μο­ποί­η­σαν στις προκαταρκτικές
εργα­σί­ες τους για τα προ­γράμ­μα­τα που επι­βλή­θη­καν σε Ελλά­δα και Πορτογαλία. 

Το πρό­βλη­μα είναι ότι τα δεδο­μέ­να αυτά ίσχυαν πριν από την κρί­ση, η
οποία με την ανα­σφά­λεια που έφε­ρε στις χώρες, επη­ρέ­α­σε τη συμπε­ρι­φο­ρά των
καταναλωτών. 

Στο «Πανό­ρα­μα της Παγκό­σμιας Οικο­νο­μί­ας» που
δημο­σί­ευ­σε το ΔΝΤ τον περα­σμέ­νο Οκτώ­βριο, ανα­γνω­ρί­ζει ότι με τις σημερινές
συν­θή­κες, οι πολ­λα­πλα­σια­στές κινού­νται ανά­με­σα στο 0,9 έως και το 1,7 (!) ήτοι
δύο με τρεις φορές μεγα­λύ­τε­ροι από το 0,5.

Την πλη­ρο­φο­ρία αυτή
το ΔΝΤ την έχει γρά­ψει στα ψιλά του «Πανο­ρά­μα­τος» και μόνο οι ιδιαί­τε­ρα έμπειροι
ανα­λυ­τές μπο­ρού­σαν να αντι­λη­φθούν το μέγε­θος της σημα­σί­ας της. 

Αβυσ­σα­λέ­ες συνέπειες 


Ο Ολι­βιέ Μπλαν­σάρ ανα­γνω­ρί­ζει αυτό που κάθε πολί­της μπο­ρού­σε να αντιληφθεί
περ­πα­τώ­ντας για λίγο στις ρημαγ­μέ­νες από τη λιτό­τη­τα αγο­ρές των πόλε­ων της
νότιας Ευρώ­πης –που όμως οι μεγά­λοι εξπέρ στα γρα­φεία τους με τα κομπιουτεράκια
τους φάνη­καν ανά­ξιοι να αντιληφθούν. 
Υπο­χρε­ώ­νο­ντας τις κυβερ­νή­σεις της νότιας Ευρώ­πης σε δρα­στι­κή μεί­ω­ση των
μισθών των δημο­σί­ων υπαλ­λή­λων
, αλλά και των συντά­ξε­ων, ανα­γνω­ρί­ζει η
έκθε­ση, προ­κλή­θη­κε μια πτώ­ση της εσω­τε­ρι­κής ζήτη­σης δύο με τρεις φορές
ταχύ­τε­ρη απ’ ό,τι αναμενόταν. 
Οι συνέ­πειες ήταν αβυσ­σα­λέ­ες: σει­ρά πτωχεύσεων,
εκτί­να­ξη της ανερ­γί­ας, τερά­στιες δια­δη­λώ­σεις στους δρό­μους της Αθή­νας και της
Λισαβόνας.
«Ο πολ­λα­πλα­σια­στής δεν είναι κάτι που πέφτει εξ ουρανού»,
εξη­γεί ο Ερίκ Εγέρ, οικο­νο­μο­λό­γος στο Γαλ­λι­κό Παρα­τη­ρη­τή­ριο Οικονομικών
Συγκυ­ριών (OFCE). 

«Μετα­βάλ­λε­ται ανά­λο­γα με τις συγκυ­ρί­ες: εξαρ­τά­ται από το σημείο του
οικο­νο­μι­κού κύκλου στο οποίο βρι­σκό­μα­στε πάνω ή κάτω, από την πολι­τι­κή των
γει­το­νι­κών χωρών, από το εάν μπο­ρού­με να κάνου­με υπο­τί­μη­ση στο νόμι­σμά μας. Μόνο
συνυ­πο­λο­γί­ζο­ντας όλα αυτά τα στοι­χεία μπο­ρού­με να εκτι­μή­σου­με τις συνέ­πειες μιας
θερα­πεί­ας λιτό­τη­τας –και όχι εφαρ­μό­ζο­ντας έναν πολ­λα­πλα­σια­στή επει­δή λειτούργησε
προη­γού­με­να, όταν η ανά­πτυ­ξη ήταν στο ραντε­βού», υποστηρίζει.

Κι όμως,
αυτά έκα­ναν τα λαμπρά μυα­λά του ΔΝΤ
. Τώρα που η ομο­λο­γία είναι και γραπτή,
απο­μέ­νει να πει­σθούν Κομι­σιόν και ΕΚΤ, χωρίς αυτό να θεω­ρεί­ται άμε­σα εφικτό,
σημειώ­νουν οι συντά­κτες της «Μarianne». 


Παρα­τη­ρούν ότι τόσο στις
Βρυ­ξέλ­λες όσο και στο Βερο­λί­νο συνε­χί­ζουν να πιστεύ­ουν ότι η θερα­πεία θα έλθει
μέσα από τη θερα­πεία λιτό­τη­τας και συνε­χί­ζουν να υπο­τι­μούν τις αρνητικές
επι­πτώ­σεις στην ανάπτυξη. 

Το άρθρο κατα­λή­γει λέγο­ντας ότι τέλος πάντων
δεν υπάρ­χει έρευ­να χωρίς να γίνο­νται λάθη, το νοη­τι­κά σοβα­ρό όμως, είναι η
επα­νά­λη­ψη του λάθους. Το δε ασυγ­χώ­ρη­τα σοβα­ρό, είναι η διαιώ­νι­ση του λάθους.
0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted