Τι άλλο θα φωταγωγήσει ο Μακρόν;

Το επί­μα­χο ζήτη­μα των ημε­ρών στην Γαλ­λία και κατά προ­έ­κτα­ση στον
κόσμο είναι η αιμα­τη­ρή περι­πέ­τεια, που έχει ξεκι­νή­σει με αφορ­μή την γελιοποίηση
θρη­σκευ­τι­κών ανα­φο­ρών των Μου­σουλ­μά­νων από το σατυ­ρι­κό γαλ­λι­κό περιο­δι­κό… Λεπτές
γραμ­μές ανά­με­σα στην ελευ­θε­ρο­τυ­πία και την προ­σβο­λή επε­ξερ­γά­ζε­ται ο φίλ­τα­τος Νίκος
Μητσιά­λης στο κεί­με­νό του, που παραθέτουμε.

Τι άλλο θα φωτα­γω­γή­σει ο Μακρόν;

Πριν δέκα χρό­νια η σκι­τσα­ρι­σμέ­νη γελοιο­ποί­η­ση του Μωά­μεθ σε μια
Δανέ­ζι­κη εφη­με­ρί­δα ανα­στά­τω­σε τον μου­σουλ­μα­νι­κό κόσμο. Στις δια­δη­λώ­σεις που
ακο­λού­θη­σαν μετά τη δημο­σί­ευ­ση των σκί­τσων, σε διά­φο­ρες χώρες είχε ως
απο­τέ­λε­σμα 250 άνθρω­ποι να χάσουν τη ζωή τους. Δανέ­ζι­κα ιδρύ­μα­τα δέχθηκαν
επι­θέ­σεις κι η πρε­σβεία της Δανί­ας στη Δαμα­σκό πυρπολήθηκε.

 Ως ένας απ’ τους κύριους
εμπλε­κό­με­νους στην τρα­γω­δία με τις γελοιο­γρα­φί­ες του Μωά­μεθ, πρώ­ην πολιτικός
συντά­κτης της εν λόγω εφη­με­ρί­δας Φλέ­μιγκ Ρόουζ ανα­ρω­τιέ­ται: «Πώς θα
δια­τη­ρή­σου­με τις θεμε­λιώ­δεις ελευ­θε­ρί­ες όπως είναι η ελευ­θε­ρία του λόγου και
της θρη­σκεί­ας, γεγο­νός που συνε­πά­γε­ται να μπο­ρείς να λες όχι ακό­μη και στη
θρη­σκεία, σε μια κοι­νω­νία που γίνε­ται όλο και περισ­σό­τε­ρο ποικιλόμορφη…»

Ίσως ο Δανός δημο­σιο­γρά­φος και οι όμοιοί του Γάλ­λοι σκιτσογράφοι
να θεω­ρούν ως μια από τις «δυτι­κές αξί­ες» και το ελεύ­θε­ρο να εξευ­τε­λί­ζεις τα
θρη­σκευ­τι­κά σύμ­βο­λα του άλλου. Το όχι στη θρη­σκεία, είναι μια ολόκληρη
περί­πλο­κη δια­δι­κα­σία και βέβαια όχι προ­σβάλ­λο­ντας τον οπα­δό της, ξεφτιλίζοντας
τον όποιον θεό του. Να εξη­γείς τη άρνη­σή σου στις θρη­σκεί­ες που δρουν σαν
αναι­σθη­τι­κό στην υπη­ρε­σία των εκμε­ταλ­λευ­τών, κάτι που περιέρ­γως δεν φαίνεται
στα σκί­τσα τους…

Σκί­τσα όμως που προσβάλλουν
θρη­σκευ­τι­κά σύμ­βο­λα, είναι ένας ρατσι­σμός καλυμ­μέ­νος με το «δικαί­ω­μα» στην
ελευ­θε­ρία του λόγου, φτύ­σι­μο των…πολιτισμένων στην θρη­σκευ­τι­κή λατρεία
αλλο­θρή­σκων, κυρί­ως μελαμ­ψών! Και οι φανα­τι­κοί τζι­χα­ντι­στές δολο­φό­νοι, που τους
εξό­πλι­σε η δύση όταν τους είχε στη δού­λε­ψή της, τ’ ειρω­νι­κά σχό­λια που βγάζουν
τα σκί­τσα των «ταλα­ντού­χων» της γρα­φί­δας τ’ αντα­πο­δί­δουν με αίμα από τις
στυ­γνές δολο­φο­νί­ες που δια­πράτ­τουν σε ανυ­πο­ψί­α­στους Γάλ­λους και άλλους αθώους
πολίτες. 

 Ας κατε­βά­σει ο Μακρόν
λοι­πόν τους δια­κό­πτες από τα φωτι­σμέ­να κυβερ­νη­τι­κά κτί­ρια με τα επί­μα­χα σκίτσα
του περιο­δι­κού Charlie Hebdo που απει­κο­νί­ζουν τον Μωά­μεθ σε απαράδεκτες
στά­σεις… Και ας φωτα­γω­γή­σει το προ­χθε­σι­νό μήνυ­μα του ύπα­του εκπρο­σώ­που της
Συμ­μα­χί­ας των Πολι­τι­σμών των Ηνω­μέ­νων Εθνών, Μιγκέλ Άνχελ Μορα­τί­νος:  «Οι προ­σβο­λές σε βάρος θρη­σκειών και ιερών
θρη­σκευ­τι­κών συμ­βό­λων προ­κα­λούν το μίσος και τον εξτρε­μι­σμό, οδη­γώ­ντας στην
πόλω­ση και στο θρυμ­μά­τι­σμα της κοινωνίας…»

 Όμως οι πρόσφατες
δηλώ­σεις του Μακρόν, πως η Γαλ­λία δε θα υπο­χω­ρή­σει ούτε ως προς τα σκί­τσα, ούτε
ως προς την ελευ­θε­ρία της έκφρα­σης, απο­δει­κνύ­ουν τη σκό­πι­μη κρα­τι­κή φωταγώγηση
της καρι­κα­τού­ρας του Μωά­μεθ… Μια από­φα­ση που ηθε­λη­μέ­να δε μέτρη­σε «το μίσος
και τον εξτρε­μι­σμό…» που γέν­νη­σε ο ρατσι­σμός της φωτα­γώ­γη­σης, προ­κει­μέ­νου να
δημιουρ­γή­σει τη σταυ­ρο­φο­ρι­κή εικό­να του Μακρόν, εν όψει της πάντα Λεπενικής
απει­λής! Παράλ­λη­λα έδω­σε την δυνα­τό­τη­τα στον Σουλ­τά­νο Ερντο­γάν, να ηγη­θεί της
εκστρα­τεί­ας του μποϊ­κο­τάζ των γαλ­λι­κών προ­ϊ­ό­ντων, σ’ ολό­κλη­ρο το μουσουλμανικό
κόσμο με εξαι­ρε­τι­κή επι­τυ­χία, ανε­βά­ζο­ντας τις μετο­χές του!

 Έτσι τώρα στη Γαλ­λία ο
δικαιο­λο­γη­μέ­νος τρό­μος του Covid-19 αντα­μώ­νει με την ατο­μι­κή τρο­μο­κρα­τία των
δολο­φό­νων Ισλα­μι­στών και οχυ­ρώ­νε­ται με πάνω από 7.000 στρα­τιώ­τες επι­πλέ­ον από
τις αστυ­νο­μι­κές δυνά­μεις, με τις κάνες στραμ­μέ­νες προς όλες τις κατευθύνσεις…
Όλα τα παρα­πά­νω «εργα­λεία» μαζί με το lockdown που ανα­κοί­νω­σε προ­χθές ο
πρό­ε­δρος Μακρόν, θωρα­κί­ζουν το «σύστη­μα» και το αφή­νουν ανε­νό­χλη­το από
διεκ­δι­κη­τι­κές  πορεί­ες, δια­δη­λώ­σεις και
απερ­γί­ες προ­κει­μέ­νου να ολο­κλη­ρώ­σει, ευκαι­ρί­ας δοθεί­σης, την απο­δό­μη­ση της
όποιας κοι­νω­νι­κής προ­στα­σί­ας έχει απο­μεί­νει. Είναι ένα φιλμ νουάρ που
τηρου­μέ­νων των ανα­λο­γιών παί­ζε­ται σ’ ολό­κλη­ρη την Ευρώ­πη και όχι μόνο…