Γι’ αυτό θυμη­θή­κα­με το ερώ­τη­μα του Αιτωλοακαρνάνα
πολι­τι­κού. Ανα­τω­τιό­μα­στε, λοι­πόν, ποιος φταί­ει, τί φταί­ει και προ­σεγ­γί­ζου­με τα
όρια της βιω­σι­μό­τη­τας στο ευρύ­τε­ρο Αττι­κό τοπίο…

Στο μέγα, λοι­πόν ερώ­τη­μα θα απα­ντή­σου­με με μία σειρά
επι­μέ­ρους ερωτήματα;

Τί φταί­ει, που η αυθαί­ρε­τη, άναρ­χη, χωρίς σχεδιασμό
και υπο­δο­μές οίκη­ση κατα­λαμ­βά­νει το συντρι­πτι­κά μεγα­λύ­τε­ρο μέρος της Αθήνας
αλλά και της Ελλά­δας ολόκληρης;;;

Για­τί η νομο­θε­σία, που αφο­ρά τους εμπρη­σμούς παραμένει
αναλ­λοί­ω­τη και επιεικέστατη;;; 

Για­τί το λεκα­νο­πέ­διο, έγι­νε ταυ­τό­χρο­να χώρος
πλη­θυ­σμια­κής εγκα­τά­στα­σης, βιο­μη­χα­νι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας και συγκεντροποιημένης
παρο­χής υπη­ρε­σιών, παρά το δυσμε­νές για την ανα­νέ­ω­ση του αέριου περιβάλλοντός
του γεω­γρα­φι­κό ανάγλυφο;;;

Χρειά­ζο­νται χρή­μα­τα και η καπι­τα­λι­στι­κή Ευρώ­πη και μαζί της η Ελληνική
κυβέρ­νη­ση δεν έχουν καμία πρό­θε­ση να παρε­κτρα­πούν από τις δημοσιονομικές
συντε­ταγ­μέ­νες του συστή­μα­τος… Ένα πράγ­μα μπο­ρεί και πρέ­πει να κάνει αυτό το κράτος…
Να φρο­ντί­ζει όσο γίνε­ται πιο έγκαι­ρα για την εκκέ­νω­ση των επι­κίν­δυ­νων ζωνών
όταν αυτές πιά­σουν φωτιά…

Η θλι­βε­ρή εμπει­ρία στο Μάτι υπήρ­ξε πολύ­τι­μος σύμβουλος
για την διά­δο­χη του ΣΥΡΙΖΑ κυβέρ­νη­σης… Στο διά­ο­λο δέντρα, δάση σπίτια,
κατοι­κί­δια, άγρια ζώα, λαϊ­κές περιου­σί­ες, κοπά­δια, αγροκτήματα… 

Εκεί­νο, που χαλά­ει την δημό­σια εικό­να του κυβερνώντος
κόμ­μα­τος με πιθα­νές ανε­πα­νόρ­θω­τες ζημιές στο εκλο­γι­κό του προ­φίλ είναι η βλάβη
ή η απώ­λεια ανθρώ­πι­νης ζωής… Που ασφα­λώς και σε κάθε περί­πτω­ση και με
οποιο­δή­πο­τε κόστος πρέ­πει να απο­τε­λεί υψη­λή προτεραιότητα. 

Υπάρ­χει ανθρώ­πι­νη ζωή σε ένα βαθιά διαταραγμένο
περι­βάλ­λον, όπως αυτό της Αττι­κής, σύμ­φω­να με την μαρ­τυ­ρία ειδι­κών και
αμε­ρό­λη­πτων επιστημόνων;;;

😦Η Αττι­κή, η Ελλά­δα κάρ­βου­νο και το γνω­στό γαϊ­τα­νά­κι της ευθυνολογίας
έχει ξεκι­νή­σει προς εξυ­πη­ρέ­τη­ση της …αγί­ας δημό­σιας εικό­νας… Η κυβέρ­νη­ση, που έχει
μέχρι στιγ­μής συγκε­ντρώ­νει υψη­λό­τα­το βαθ­μό στην επι­κοι­νω­νια­κή της πολι­τι­κή έχει
ρίξει από την πρώ­τη στιγ­μή το σύν­θη­μα (εύλο­γο κατά τα άλλα): πρώ­τα οι
ανθρώ­πι­νες ζωές… 

Είναι απί­στευ­τα σατα­νι­κό και εξαι­ρε­τι­κά βολι­κό να
χρη­σι­μο­ποιείς το αυτο­νό­η­το για να καλύ­ψεις πρω­το­φα­νείς ανε­πάρ­κειες του κρατικού
μηχα­νι­σμού πολι­τι­κής προ­στα­σί­ας… Με τον τρό­πο αυτό εξη­γεις για­τί ασχο­λεί­σαι σχεδόν
απο­κλει­στι­κά με την εκκέ­νω­ση και για
τα υπό­λοι­πα …γαία πυρί μιχθήτω… 

Υπάρ­χει το προη­γού­με­νο στο Μάτι και έτσι, η επι­τυ­χής, χωρίς θύματα
δηλα­δή εκκέ­νω­ση, σου δίνει απί­στευ­τους επι­κοι­νω­νια­κούς πόντους… Δια­θέ­τεις και
την …αντι­κει­με­νι­κά επι­λε­κτι­κή ενη­μέ­ρω­ση από τα πλεί­στα ΜΜΕ και είσαι εντάξει…

Θλί­ψη προ­κα­λεί η αντί­δρα­ση της αξιω­μα­τι­κής αντι­πο­λί­τευ­σης, που
περιό­ρι­σε την κρι­τι­κή της στην κακή οργά­νω­ση του κρα­τι­κού μηχα­νι­σμού κάνοντας
και ψιλο-αυτο­κρι­τι­κή για την δική της κυβερ­νη­τι­κή περί­ο­δο. Πώς θα μπορούσε
άλλω­στε να ανα­φερ­θεί σε δομι­κές-συστη­μι­κές ανε­πάρ­κειες αφού και η ίδια τις αποδέχτηκε
με την πολι­τι­κή της…

Γενι­κά, λοι­πόν, πήγα­με καλά… Θα μπο­ρού­σα­με και καλύτερα…

Κάπως έτσι κατα­τί­θε­ται στην συνεί­δη­ση της κοι­νής γνώ­μης το μήνυμα
για μία συγκλο­νι­στι­κή περι­βαλ­λο­ντι­κή καταστροφή,
που δια­μορ­φώ­νει νέους, πολύ χει­ρό­τε­ρους όρους ζωής στο Αττι­κό λεκα­νο­πέ­διο.
Τον τόπο δια­μο­νής περί­που 5 εκα­τομ­μυ­ρί­ων Ελλή­νων… Του μισού πλη­θυ­σμού της χώρας,
που η εγκα­τά­στα­σή του εκεί είναι προ­ϊ­όν ενός συνει­δη­τού δια­χρο­νι­κού πολιτικού –
συστη­μι­κού εγκλή­μα­τος…  Που ταυ­τό­χρο­να
έχει αφα­νί­σει πρω­το­φα­νή έκτα­ση πρα­σί­νου σε πολ­λές περιο­χές της Ελλά­δας κακοποιώντας
κρί­σι­μα την χλω­ρί­δα και την πανί­δα του τόπου… 

Κάπου εκεί θα εξα­ντλη­θεί η κυρί­αρ­χη συζή­τη­ση… Σε ζητή­μα­τα καλύτερης
“οργά­νω­σης”.

Πέρα και έξω δηλα­δή από τα πραγ­μα­τι­κά συστη­μι­κά αίτια, γιατί:

-Η κλι­μα­τι­κή αλλα­γή, που σαρώ­νει τον πλα­νή­τη δεν είναι φυσικό
φαι­νό­με­νο ή προ­ϊ­όν αμέλειας. 

-Η παντε­λής έλλει­ψη προ­ε­τοι­μα­σί­ας για από­λυ­τα προ­βλέ­ψι­μες αυξημένες
ανά­γκες αντι­πυ­ρι­κής πολι­τι­κής δεν προ­κύ­πτει από την αβελ­τη­ρία και την ανοησία
των αρμο­δί­ων, που την αντι­λαμ­βα­νό­μα­στε εμείς οι … έξυπνοι…

-Οι τερά­στιες ελλεί­ψεις σε επί­γεια και ενα­έ­ρια μέσα πυρόσβεσης
δεν προ­έρ­χο­νται από συνή­θη παρά­λει­ψη ή από σκαν­δα­λώ­δη δια­χεί­ρι­ση χρη­μά­των, όσο
και αν αυτό συμ­βαί­νει πολύ τακτικά… 

-Οι απί­στευ­τες ελλεί­ψεις σε ανα­γκαίο προ­σω­πι­κό δεν προ­έ­κυ­ψαν από
κάποια ευαι­σθη­σία περι­φρού­ρη­σης του δημό­σιου χρή­μα­τος, που σπαταλιέται
προ­κλη­τι­κά και κατά­φο­ρα σε καθη­με­ρι­νή βάση…

Ολες αυτές οι “κακο­δαι­μο­νί­ες”, που υπο­βαθ­μί­ζουν τη ζωή μας, αποτελούν
συνει­δη­τή και φανα­τι­κή ιδε­ο­λο­γι­κο­πο­λι­τι­κή επι­λο­γή των διοι­κού­ντων τη χώρα και
τον πλα­νή­τη με καπι­τα­λι­στι­κούς όρους…  Οροι,
που πλέ­ουν απει­λούν ανοι­χτά την ανθρώ­πι­νη ζωή, την ζωή στον πλα­νή­τη γενικότερα…
Θα το βιώσουμε!!! 

Μόλις ο κουρ­νια­χτός της επι­και­ρό­τη­τας κατα­κά­τσει θα αισθανθούμε
τι σημαί­νει για την καθη­με­ρι­νό­τη­τά μας ο ολο­κλη­ρω­τι­κός αφα­νι­σμός της αττικής
φύσης και των αντί­στοι­χων εκα­το­ντά­δων χιλιά­δων δασι­κών στρεμ­μά­των στην περιφέρεια.
 

Οι πυρ­κα­γιές, τα πολι­τι­κά τους αίτια και το περι­βαλ­λο­ντι­κό τους στίγμα
είναι του­λά­χι­στον μία προ­κλη­τι­κή ευκαι­ρία να σκεφτούμε…

Αλλιώς στά­χτη και κάρβουνο!

ΥΓ. Αν θέλε­τε πραγ­μα­τι­κά να πλη­ρο­φο­ρεί­στε αντι­κει­με­νι­κά για τις πυρκαγιές,
όπως και για όλα όσα συμ­βαί­νουν, παρα­κο­λου­θεί­τε τον ΣΚΑΙ… Αν δεν το λέει ο ΣΚΑΙ
είναι …για­τί πολύ απλά δεν συμβαίνει.

Οφεί­λου­με όμως να παρα­δε­χτού­με, ότι τελευ­ταία μεγά­λη πρό­ο­δο σε
αντι­κει­με­νι­κό­τη­τα έχει σημειώ­σει και η ΕΡΤ. Αντι­θέ­τως άλλοι σταθ­μοί μας έχουν
απο­γοη­τεύ­σει κατά­καρ­δα… Αντί να περι­γρά­φουν συνε­χώς την έντα­ση, το πάθος και
την επι­τυ­χία της κυβερ­νη­τι­κής αντι­πυ­ρι­κής πολι­τι­κής, βγά­ζουν πού και πού …κάποιον
κακο­προ­αί­ρε­το κάτοι­κο περιο­χής που καψα­λί­στη­κε και ξερ­νά­ει ένα σωρό αηδια­στι­κά ψεύδη
αντι­κυ­βερ­νη­τι­κής χολής… 

Λες και ξέρει αυτός και δεν ξέρει ο ΣΚΑΙ…