Σεπαρατισμός: επικίνδυνο υποκατάστατο ιδεολογίας και πολιτικής πρακτικής - Φαιακία

΄πολιτική

Σεπαρατισμός: επικίνδυνο υποκατάστατο ιδεολογίας και πολιτικής πρακτικής

Κυριακή 12 Φεβρουαρίου 2023
Μίλτος Βασιλείου
Το πετσό­κομ­μα της Ευρώ­πης σε κρα­τί­δια απο­τε­λού­σε το κρυ­φό όνει­ρο της Αμε­ρι­κά­νι­κης πολι­τι­κής, όπως με σαφή­νεια και αμε­σό­τη­τα εκφρά­στη­κε με τον Ευρω­παϊ­κό χάρ­τη του Κίσι­γκερ του 1989, λίγο πριν και λίγο μετά την κατάρ­ρευ­ση του Ανα­το­λι­κού μπλόκ. 
H υλο­ποί­η­ση αυτού του σχε­δί­ου δεν δίστα­σε, όπο­τε χρειά­στη­κε, να περά­σει δια πυρός και σιδή­ρου αλλά και εκα­τόμ­βης θυμά­των, όπως στην περί­πτω­ση της Γιου­γκο­σλα­βί­ας, όπου έχει αφή­σει ανοι­χτές πλη­γές. Πάντα, με την σύμ­φω­νη γνώ­μη και των ισχυ­ρών της ΕΕ, που εδώ και 20 χρό­νια δοκι­μά­ζουν διά­φο­ρες πολι­τι­κές πιο «ευέ­λι­κτες» για την καπι­τα­λι­στι­κή τους ολοκλήρωση… 
Σε όλες τις περι­πτώ­σεις της διά­λυ­σης κρα­τών επι­στρα­τεύ­τη­καν προ­ο­δευ­τι­κό­μορ­φα ιδε­ο­λο­γή­μα­τα του τύπου: δικαιώ­μα­τα μειο­νο­τή­των, κατα­πο­λέ­μη­ση του κρα­τι­κού υδρο­κε­φα­λι­σμού κ.λ.π. 
Μιας τέτοιας μορ­φής απο­σχι­στι­κές τάσεις ανα­πτύσ­σο­νται τελευ­ταία στην βόρεια Πορ­το­γα­λία. Η περιο­χή, ουσια­στι­κά εγκα­τα­λειμ­μέ­νη, με 4 εκα­τομ­μύ­ρια κατοί­κους σαν πολί­τες β’ κατη­γο­ρί­ας, με τους υψη­λό­τε­ρους δεί­κτες ανερ­γί­ας στην χώρα και με κλι­μα­κού­με­νη απο­βιο­μη­χά­νι­ση υφί­στα­ται -εδώ και κάποιες 10ε­τί­ες- την ουσια­στι­κή στέ­ρη­ση επεν­δύ­σε­ων τόσο σε επί­πε­δο υπο­δο­μών όσο κι σε επί­πε­δο παρα­γω­γής… Πολ­λοί παρο­μοιά­ζουν τον βορ­ρά της Πορ­το­γα­λί­ας με τον Νότο της Ιτα­λί­ας ή την Ανα­το­λή της Γερμανίας. 
Η ευθύ­νη της κεντρι­κής κυβέρ­νη­σης δεν είναι η δήθεν προ­σή­λω­σή της σε κάποιο είδος κεντρι­σμού ή κάποια προ­τί­μη­ση για την περιο­χή της Λισ­σα­βώ­νας. Απλά, η περιο­χή του κέντρου βολεύ­ει την συγκέ­ντρω­ση κεφα­λαί­ου, δια­με­τα­κο­μι­στι­κού κέντρου και αγο­ρών, που το σύστη­μα έχει για ίδιον όφε­λος επιλέξει. 
Την κοι­νω­νι­κο­οι­κο­νο­μι­κή αυτή νομο­τέ­λεια διά­φο­ροι συντη­ρη­τι­κοί παρά­γο­ντες από την κεντρο­α­ρι­στε­ρά ως την γνή­σια δεξιά προ­σπα­θούν να καλύ­ψουν κάτω από δήθεν προ­τί­μη­ση της κεντρι­κής κυβέρ­νη­σης για την περιο­χή της πρω­τεύ­ου­σας (για­τί άρα­γε;) με δήθεν θερ­μές καταγ­γε­λί­ες για τον Νότο, έτσι γενι­κά και αόρι­στα. Η επι­βο­λή διο­δί­ων σε 3 μεγά­λους αυτο­κι­νη­τό­δρο­μους του Βορ­ρά ήταν η στα­γό­να, που τελευ­ταία, ξεχεί­λι­σε το ποτήρι. 
Ο δήμαρ­χος του Πόρ­το και ηγέ­της της δεξιάς αντι­πο­λί­τευ­σης Ρούϊ Ρίο δήλω­σε πως ο Βορ­ράς είναι στα … όρια της εξέ­γερ­σης, παρ’ ό, τι το κόμ­μα του στή­ρι­ξε την από­φα­ση για την αύξη­ση των διο­δί­ων (κάτι άλλο μου θυμί­ζει αυτό…). Μέσα στις διερ­γα­σί­ες της δυσα­ρέ­σκειας και των δια­μαρ­τυ­ριών άρχι­σαν να ανα­δει­κνύ­ο­νται και οι …ηγε­τι­κές φυσιο­γνω­μί­ες του κινή­μα­τος του Βορ­ρά και ανά­με­σά τους το στέ­λε­χος των σοσια­λι­στών Pedro Baptista, που διεκ­δι­κεί την ηγε­σία του «κινή­μα­τος για κόμ­μα του Βορ­ρά». Στην Πορ­το­γα­λία, η λει­τουρ­γία κομ­μά­των περιο­χών είναι απα­γο­ρευ­μέ­νη από το ίδιο το Σύνταγ­μα της χώρα και από την επο­χή της επα­νά­στα­σης των γαρύ­φαλ­λων (1974). Τότε ο φόβος για απο­σχι­στι­κές τάσεις αφο­ρού­σε την Μαδέ­ρα και τις Αζόρες…
Ο Πορ­το­γα­λι­κός Βορ­ράς ήταν παρα­δο­σια­κά φτω­χό­τε­ρη περιο­χή με υψη­λό­τε­ρο δεί­κτη ανερ­γί­ας την ίδια ώρα, που η περιο­χή γύρω από την Λισ­σα­βώ­να συγκέ­ντρω­νε το 90% των προ­νο­μιού­χων δημο­σί­ων θέσε­ων εργα­σί­ας. Ο αντα­γω­νι­σμός των Ασια­τι­κών χωρών και η διεύ­ρυν­ση της Ε.Ε. οδή­γη­σε σε χρε­ω­κο­πία μεγά­λους τομείς της οικο­νο­μί­ας του Βορ­ρά (υπό­δη­ση, ξύλο, υφα­ντουρ­γία). Η κλι­μά­κω­ση της δυσα­ρέ­σκειας, χωρίς την δυνα­τό­τη­τα πει­στι­κού εναλ­λα­κτι­κού λόγου κάνει εξαι­ρε­τι­κά ελκυ­στι­κή την λύση ενός κόμ­μα­τος του Βορρά. 
Ας φαντα­στού­με σοβα­ρά ενι­σχυ­μέ­νες τις και παρ’ ημίν ανό­η­τες καταγ­γε­λί­ες περί … ανάλ­γη­του Αθη­ναιο­κε­ντρι­κού κρά­τους. Λες κι’ αυτό το κρά­τος ήταν σπο­ρά της τύχης… 
Στην Πορ­το­γα­λία λοι­πόν, ο …σοσια­λι­στής Πέδρο Μπα­πτί­στα ορα­μα­τί­ζε­ται μέχρι το 2011 ένα ισχυ­ρό κόμ­μα του Βορ­ρά και καμα­ρώ­νει για την συσπεί­ρω­ση πολ­λών, ιδιαί­τε­ρα νέων ανθρώ­πων από δια­φο­ρε­τι­κά κόμ­μα­τα ή χωρίς καμία προη­γού­με­νη πολι­τι­κή συμ­με­το­χή. Κι’ αν το κόμ­μα αντι­με­τω­πί­σει συνταγ­μα­τι­κά κωλύ­μα­τα ο Πέδρο Μπα­πτί­στα βρή­κε τη λύση: θα ονο­μα­στεί «Πορ­το­γα­λι­κό κόμ­μα των περιο­χών»… Η γεω­γρα­φι­κή ανα­κα­τα­νο­μή των δημο­σί­ων επεν­δύ­σε­ων είναι από τα πρώ­τα λογι­κά αιτή­μα­τα του κινή­μα­τος. Και ακο­λου­θούν …η περιο­ρι­σμέ­νη αυτο­νο­μία, το τοπι­κό κοι­νο­βού­λιο και η τοπι­κή κυβέρ­νη­ση. Δεν είμα­στε εθνι­κι­στές λέει ο Πέδρο Μπα­πτί­στα αλλά μπο­ρού­με και να γίνου­με αν η κεντρι­κή κυβέρ­νη­ση παρα­μέ­νει κουφή…
Πίσω από εύκο­λες δημα­γω­γί­ες και λαϊ­κι­σμούς κρύ­βο­νται πολ­λά σκο­τει­νά σχέ­δια αλλά δεν μπο­ρούν να κρυ­φτούν η απου­σία συνε­γεί­ρου­σας ιδε­ο­λο­γι­κής αύρας, ικα­νής να συσπει­ρώ­σει τον λαό γύρω από τα πραγ­μα­τι­κά αίτια της διαρ­κούς κρί­σης και όχι τα επι­φαι­νό­με­να, απο­σπα­σμα­τι­κά και απο­προ­σα­να­το­λι­στι­κά ιδε­ο­λο­γή­μα­τα των συστη­μι­κών «αντι­πά­λων» του συστήματος… 
Post Views: 6
0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted