Περιμένοντας τον Γκοντό… - Φαιακία

Περιμένοντας τον Γκοντό…


Ανά­γνω­ση πίσω από
την προ­πα­γάν­δα και την παραλ­λαγ­μέ­νη ουσία της πολι­τι­κής κατά­στα­σης επιχειρεί
στο άρθρο του ο φίλ­τα­τος Νίκος Μητσιά­λης… Ανά­γνω­ση χωρίς ωραιο­ποι­ή­σεις αλλά με
παρού­σα την μεγά­λη ελπίδα…

 

«Στις
ευρω­ε­κλο­γές όλη η Ευρω­παϊ­κή Ένω­ση έστρι­ψε δεξιά…Το παρα­δο­σια­κό κεντροδεξιό
Λαϊ­κό Κόμ­μα ή κάποια άλλη εκδο­χή της Δεξιάς νίκη­σε σε όλες τις μεγάλες
χώρες…». Συνε­χί­ζει ο αρθρο­γρά­φος: «Πάνω κάτω, το ίδιο ισχύ­ει και στην Ελλάδα.
Το άθροι­σμα φτά­νει στο εντυ­πω­σια­κό 50%…».

Οι
θαυ­μά­στριες του Μου­σο­λί­νι, οι ερα­στές του Αδόλ­φου, ο εσμός των βρι­κο­λά­κων που
γοη­τεύ­ο­νται από τα Ες-Ες, χαρα­κτη­ρί­ζο­νται ως «άλλες εκδο­χές» της δεξιάς στο
άρθρο του κ. Πρε­τε­ντέ­ρη στο Βήμα της περα­σμέ­νης Τετάρ­της. Και για­τί να το
κρύ­ψουν άλλω­στε! 

Ρεπορ­τάζ
της ΕΡΤ χαρα­κτή­ρι­ζε τον Μακρόν «Κεντρώο και Φιλε­λεύ­θε­ρο που παλεύ­ει κατά της
Ακρο­δε­ξιάς Λεπέν η οποία αν εκλε­γεί θα είναι η πέμ­πτη φάλαγ­γα του Πού­τιν. Έτσι,
θα υπο­νο­μευ­θεί η πάλη της Ευρώ­πης κατά της ρωσι­κής στρα­τιω­τι­κής εισβο­λής και
της κινε­ζι­κής οικο­νο­μι­κής επι­θε­τι­κό­τη­τας…». Λησμό­νη­σαν τις «φιλε­λεύ­θε­ρες»
πλα­στι­κές σφαί­ρες τους νεκρούς και τραυ­μα­τί­ες γάλ­λους διαδηλωτές… 

Τους
ίδιους «φόβους» είχαν και για τη Μελό­νι, προ­χθές η Τζόρ­τζια ήταν οικοδέσποινα
στο θέρε­τρο Borgo Egnazia στην Απου­λία υπο­δε­χό­με­νη τους ηγέ­τες της G7 σε μια
σύνο­δο κορυ­φής προ­κει­μέ­νου να «τακτο­ποι­ή­σουν» δεσμευ­μέ­να ρωσι­κά κεφά­λαια. Κατά
τον βρε­τα­νι­κό Τύπο, στο ύφος των ηγε­τών της G7 απο­τυ­πώ­θη­κε η εικό­να πως
πρό­κει­ται για την τελευ­ταία σύνο­δο κορυφής.

Μετά
την πατα­γώ­δη απο­τυ­χία του ο Γάλ­λος πρό­ε­δρος προ­κή­ρυ­ξε βου­λευ­τι­κές εκλο­γές με
την ελπί­δα να πετύ­χει τη παγί­δευ­ση του λαϊ­κού μετώ­που στον δεύ­τε­ρο γύρο! Ή σε
ενδε­χό­με­νη νίκη της Λεπέν την κυβερ­νη­τι­κή φθο­ρά της… Σε περί­πτω­ση «νίκης»
του, καβα­λά­ει το άλο­γο του Ναπο­λέ­ο­ντα, οδη­γώ­ντας τις στρα­τιές στις Ουκρανικές
πεδιά­δες εκεί που ηττή­θη­καν όσοι το τόλμησαν!

Οι
εγχώ­ριοι τηλε-ανα­λυ­τές προ­σπερ­νούν την τερά­στια απο­χή που έφθα­σε σχε­δόν στο
60%, όμως δεν τολ­μούν να χαρα­κτη­ρί­σουν, αυτή τη φορά, τους απέ­χο­ντες ως
λουό­με­νους. Το 41%, της συμ­με­το­χής κατα­γρά­φει τη παρακ­μή του πολιτικού
συστή­μα­τος με μια κυβέρ­νη­ση που εκπρο­σω­πεί μόνο ένα 12% των εγγε­γραμ­μέ­νων στους
εκλο­γι­κούς κατα­λό­γους. Αυτό ισχύ­ει για όλα τα κόμματα…

Απο­χή
με τιμω­ρη­τι­κά στοι­χεία, σημα­ντι­κός αριθ­μός από αυτούς/ες που απεί­χαν από τη
κάλ­πη μιας κάλ­πι­κης ελπί­δας, ήταν στους δια­δρό­μους των νοσο­κο­μεί­ων ψάχνοντας
ράν­τζο, αναι­σθη­σιο­λό­γο, ογκο­λό­γο… Στα σού­περ μάρ­κετ ανα­ζη­τώ­ντας τη «φθη­νή»
φέτα του κ. Μητσο­τά­κη… Στο μπά­ζω­μα και στο ξεμπά­ζω­μα των Τεμπών, στη λίστα
των ενά­μι­σι εκα­τομ­μυ­ρί­ων υπογραφών!

Ο κ.
Μητσο­τά­κης μετά τον τεκτο­νι­κό σει­σμό των ευρω­ε­κλο­γών προ­χώ­ρη­σε προχθές
Παρα­σκευή σε ανα­σχη­μα­τι­σμό… υφυ­πουρ­γών, ντύ­νο­ντας την αντι­λαϊ­κή πολι­τι­κή του
με «νέο» κου­στού­μι, αλλά­ζο­ντας σύν­θε­ση στην ομά­δα με τους ίδιους στη πλειοψηφία
παί­κτες… Φοβερό!

Τα
ηττη­μέ­να στε­λέ­χια του λεγό­με­νου «δημο­κρα­τι­κού τόξου» – παρά την άρνηση
Κασ­σε­λά­κη που οδεύ­ει ακά­θε­κτος για… πρω­θυ­πουρ­γός – προ­σπα­θούν να
συλ­λέ­ξουν    κατε­δα­φι­στέα υλι­κά κτίζοντας
μέτω­πο με «κεντρο­α­ρι­στε­ρό» προ­σα­να­το­λι­σμό παρα­με­ρί­ζο­ντας τον άχρω­μο Ανδρουλάκη.
Επι­χεί­ρη­ση ανα­δό­μη­σης: Ένα τίπο­τα με μπό­λι­κο καθόλου!

Τους
ευρω­παί­ους ηγέ­τες δεν τους απα­σχο­λεί η άμε­ση απει­λή ενός πυρη­νι­κού πολέ­μου. Στο
κέντρο των ενδια­φε­ρό­ντων τους το μοί­ρα­σμα θέσε­ων στα ευρω­παϊ­κά κέντρα
απο­φά­σε­ων. Σφυ­ρί­ζουν αδιά­φο­ρα με τη φτω­χο­ποί­η­ση των ευρω­παί­ων, «λησμό­νη­σαν» τα
τρα­κτέρ στο κέντρο των Βρυ­ξελ­λών και την απο­βιο­μη­χά­νι­ση που πετυ­χαί­νουν οι ΗΠΑ.
Η Γερ­μα­νι­κή Λοκο­μο­τί­βα δίχως καύ­σι­μα και η Γαλ­λία με 3,2 τρι­σε­κα­τομ­μύ­ρια ευρώ
δημό­σιο χρέ­ος και χωρίς αποι­κί­ες. «Σωσί­βιο» της ευρω­ε­λίτ η πολεμική
οικο­νο­μία.   

Ελπί­δα…
Περι­μέ­νο­ντας, όχι εκεί­νον τον αινιγ­μα­τι­κό Γκο­ντό του Σάμου­ελ Μπέ­κετ που τελικά
δεν εμφα­νί­ζε­ται, αλλά τη πραγ­μά­τω­ση της ουτο­πί­ας ενός ευρω­παϊ­κού αριστερού
ανα­τρε­πτι­κού κινή­μα­τος ως αντί­πα­λο δέος στις «εκδο­χές» της δεξιάς. Οψόμεθα…

 

0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
1 Comment
Oldest
Newest Most Voted
Roussis

Στην Ελλά­δα τυχαί­νει να υπάρ­χει Κομ­μου­νι­σι­τι­κο Κομ­μα κάτι το οποίο ο κύριος Μητσια­λης παρα­γνω­ρί­ζει όπως παρα­γνω­ρί­ζει ότι λαϊ­κό κίνη­μα δίχως πολι­τι­κό επα­να­στα­τι­κό υπο­κεί­με­νο δεν οδη­γεί πουθενά