Ελάβαμε το σημείωμα του φίλτατου της ΦΑΙΑΚΙΑΣ Βασίλη Θεοδωρόπουλου και το αναδημοσιεύουμε ασμένως… Εκφράζει πλήρως την πικρή γεύση και την σατυρική διάθεση, που γεννά η πραγματικότητα ακόμη και αυτών των τελευταίων ωρών…
That` s amore…
Unio mystica et physica
(μυστικιστική και σωματική ένωση)
That` s amore…
Αυτό ήταν το ρεφρέν του γνωστού τραγουδιού του αξέχαστου Dean Martin…
Αυτό ήταν και το ρεφρέν των εκλογών της 17ης Ιούνη…
That` s amore…
Αυτός ο Έρωτας, ο παχουλούλης θεός, ο γιός της Αφροδίτης, που ενέσκηψε απ` τον Όλυμπο και με τα ολόχρυσά του βέλη στόχευσε ξανά και ξανά τις καρδιές των μπαρουτοκαπνισμένων αρχηγών του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, αλλά και την καρδούλα του ατρόμητου κι αγέρωχου αρχηγού της ΔΗΜΑΡ…
Και , ω! του θαύματος…
Εγεννήθη Έρως σφοδρός κι ανίκητος, μεταξύ τους…
That` s amore…
Από χτες, έμπλεη η ψυχή τους απ` τη δημιουργία που ο παχουλούλης θεός ετόξευσε,
Βάλθηκαν να μας …σώσουν, βάλθηκαν να μας …κυβερνήσουν…
Για να θυμηθούμε τι είχε πει ο εθνικός μας ποιητής Διονύσιος Σολωμός (κατά παράφραση) για τους αθάνατους ελεύθερους πολιορκημένους του Μεσολογγιού:
«Ο Ιούνης με τον Έρωτα χορεύουν και γελούνε
Κι όσ` άνθια βγαίνουν και καρποί, τόσ` άρματα σε κλειούνε…»
Η συνάντησή τους, ιστορικής σημασίας…
Οι αιώνια ερωτευμένοι αρχηγοί της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, αντάλλαξαν όρκους αιώνιας πίστης και συνεργασίας…
Έτσι «βρέξει –χιονίσει», όποιος κι αν βγαίνει μ` εκλογές του λοιπού, απαραιτήτως θα συνεργάζεται με τον άλλον…
Αυτός ο έρωτας, θα καθοδηγεί την αιώνια, αδιάφθορη σχέση τους…
Μια σχέση εθνικής σωτηρίας…
Για την σωτηρία του γένους των ελεύθερων οιωνεί πολιορκημένων…
That` s amore…
Κι αν «στους δύο τρίτος δεν χωρεί», που λέει ο λαός μας για τους ερωτευμένους, αυτός ο καινούριος έρωτας, ενίκησε κάθε λαϊκή θυμοσοφία κι επέτρεψε, ώστε να χωρέσει και τρίτος, ο γηραιότερος, ο νέος Μωϋσής, που θα μας βοηθήσει, ώστε να μας οδηγήσουν στη νέα Χαναάν, όπου ρέει αειφόρως, «μέλι και γάλα», στη δική μας Γη της Επαγγελίας: Στην ΕΕ και στην Ευρωζώνη και στο ΔΝΤ και στην Τρόϊκα…
That` s amore…
Και για να μην είναι –τέλος πάντων – μια «μασκαρεμένη κυβέρνηση – ο αειθαλής αρχηγός της ΔΗΜΑΡ, προσέφερε τη Νέα Αποκάλυψη, δια της συμμετοχής του…
Πως, λοιπόν, να μην αναμένουμε τα μύρια, απ` αυτή την σφιχταγκαλιασμένη νέα κυβέρνηση; Σφίγγονται ο ένας δίπλα στον άλλο, κάτι που μοιάζει με μέγγενη, με το σφίξιμο βίδας και κατσαβιδιού, να νοιώσουν αυτή τη νέα λαχτάρα της νέας διανομής τίτλων κι εξουσιών, τη νέα λαχτάρα της ικανοποίησης «τοις κείνων ρήμασι πειθόμενοι»…
That` s amore…
Κι όλοι εμείς, η γνωστή – άγνωστη πλέμπα του ευρωπαϊκού νότου, έκθαμβοι ατενίζουμε το νέος φως της δημιουργίας, της ανάπτυξης ν` ανατέλλει ζωοφόρο, αειθαλές, ζωογόνο…
Εμείς του «Νότου οι κολασμένοι», ανασάναμε το οξυγόνο της Νέας Τάξης, νοιώσαμε το «βοριαδάκι» να μας δροσίζει, «στο καμίνι του νότιου καλοκαιριού»…
Δεν μας υποσχέθηκαν νέους Παρθενώνες, αλλά μας χαμογέλασαν ως θεοί με τ` αλκυώνειο χαμόγελό τους…
Εμείς οι άνθρωποι, δυστυχώς, είμαστε πιο ανθρώπινοι…
Ριγμένοι σε μια θορυβώδη και «πληβεία» εποχή κι επειδή δε θέλουμε «να φάμε απ` το ίδιο πιάτο», μπορεί εύκολα όλοι μας, οι μεγαλοφυείς άνθρωποι δηλαδή, να πεθάνουμε «από πείνα και δίψα» ή να χαθούμε απ` την «ξαφνική αηδία» μας, την «αηδία του απόδειπνου»…
That` s amore…
Εύκολα διορθώνεται η απουσία πλούτου, αλλά η φτώχεια της καρδιάς είναι αναντικατάστατη… Γιαυτό και δεν μπορείς πάντα να κατακτήσεις τα βουνά, παρά μόνο τον εαυτό σου κι όχι πάντα!
Ερωτεύσου, όμως, κι ίσως βρεις λύση…
«Ελεύθερον αδύνατον είναι τόν πάθεσι δουλεύοντα καί υπό παθών κρατούμενον» (Είναι αδύνατο να θεωρείται ελεύθερος, αυτός που είναι δούλος στα πάθη του και κυριαρχείται από αυτά), είπε κάποτε ο Πυθαγόρας… Να θεωρήσω, λοιπόν, πως κι οι ερωτευμένοι μας αρχηγοί δεν είναι «ελεύθεροι», κατά τον Πυθαγόρα;;
Τότε, προς τι ο Έρωτας; Προς τι ο φτερωτός, παχουλούλης θεός;;;
Ίσως ο Πυθαγόρας δεν τον γνώρισε ποτέ…
Ίσως οι αρχηγοί μας να το ξέρουν καλά, απ` τη ζωή και τις σπουδές τους…
Ίσως εμείς να μην καταλαβαίνουμε τίποτε, ζώντας στην «πληβεία» αυτή εποχή…
Κανείς δεν γνωρίζει ποιο θα είναι το αποτέλεσμα της κυοφορούμενης κατάστασης… Προφανώς θα έχουμε μια «αμασκάρευτη κυβέρνηση», χωρίς προσωπείο, ούτε καν ψευδαισθήσεις, που θα έχει σκοπό να οδηγήσει στη Γη της Επαγγελίας, όλους αυτούς που θέλουν «το καλό τους» δι` υμών των «πτωχών, πλην τιμίων» Ελλήνων…
That` s amore…
Ας περιμένουμε, λοιπόν, το αποτέλεσμα…
Κι ας μην ξεχνούμε πως:
«Τήν τών δήμων Ελευθερίαν ή τών αγαθών ανδρών άμιλλα φυλάττει» (Την ελευθερία των λαών διαφυλάττει η άμιλλα μεταξύ των έντιμων ανδρών) κατά τον Δημοσθένη…
ΥΓ. Να και μερικοί δικοί μου στίχοι:
…Απάντησε ο θαρραλέος οδοιπόρος της ερήμου…
«Όλοι θα θέλαμε να ψηφίσουμε τον καλλίτερο»,
Ενδόμυχα υποστηρίξαμε…
«Μ` αλλοίμονο, δεν είναι ποτέ υποψήφιος»,
Μας απάντησε η κοινή μας λογική!
Κι η παγκόσμια μνήμη ρώτησε μ` αγωνία:
«Μάθατε πως είν` ανάγκη των βλακών η σοβαροφάνεια;»
Το πρόβλημά μας, φίλοι και σύντροφοι της ερήμου μας,
Ανακύπτει σ` αυτούς που – δυστυχώς – περιμένουν…
Γιατί οι ευφυείς άνθρωποι λύνουν τα προβλήματα,
Ενώ οι μεγαλοφυείς απλά τα προβλέπουν…
Κι εμείς ουδέποτε υπήρξαμε,
Μεγαλοφυείς ή απλά και μόνον ευφυείς…
(Από το ποίημα «In Simile”)
Βασίλης Θεοδωρόπουλος Αθήνα 19-06-2012