Μπούρκα: οι υπέρ, οι κατά και η ουσία

Στις 22 Ιού­νη, ο Νικο­λά Σαρ­κο­ζύ κήρυ­ξε τον πόλε­μο κατά της Μπούρ­κας: «Δεν μπο­ρού­με να ανε­χθού­με στην χώρα μας γυναί­κες φυλα­κι­σμέ­νες, πίσω από ένα ρού­χο, κομ­μέ­νες από την κοι­νω­νι­κή ζωή, στε­ρη­μέ­νες από κάθε ταυ­τό­τη­τα». Με θερ­μά χει­ρο­κρο­τή­μα­τα στις Βερ­σαλ­λί­ες έγι­νε δεκτή η δήλω­ση του Γάλ­λου προ­έ­δρου… Αντι­φα­τι­κή η υπο­δο­χή του κοι­νού και των ΜΜΕ στον κόσμο. Ο ίδιος ο πρό­ε­δρος Ομπά­μα, μιλώ­ντας στο Κάϊ­ρο, εμμέ­σως πλην σαφώς, κατη­γό­ρη­σε κυβερ­νή­σεις Δυτι­κών χωρών, που θέλουν να παρέμ­βουν στον τρό­πο ένδυ­σης των Μου­σουλ­μά­νων… Οι Βρε­τα­νι­κές εφη­με­ρί­δες χαρα­κτη­ρί­ζουν την γαλ­λι­κή από­φα­ση ως «κακή ελευ­θε­ρία», που παρα­βιά­ζει τις συνή­θειες του Μου­σουλ­μά­νων, ομο­λο­γου­μέ­νως αρκε­τά σεβα­στές στην Μ. Βρε­τα­νία. Ως άσκο­πη πρό­κλη­ση την περι­γρά­φουν γερ­μα­νι­κά ΜΜΕ. Αντι­φα­τι­κή είναι και η στά­ση αρα­βι­κών ΜΜΕ… Δεν λεί­πουν και αρα­βι­κής κατα­γω­γής φωνές, που ανα­γνω­ρί­ζουν στην Γαλ­λία να έχει τον δικό της τρό­πο ζωής. Αλλοι Αρα­βες, επί­σης μετριο­πα­θείς, προ­τεί­νουν διά­λο­γο για την αντι­με­τώ­πι­ση του ζητή­μα­τος και –φυσι­κά- δεν λεί­πουν οι θερ­μοί κατή­γο­ροι του Σαρ­κο­ζύ, προ­ερ­χό­με­νοι κυρί­ως από τον χώρο του Ισλα­μι­κού φοντα­με­ντα­λι­σμού… Αρκε­τά ΜΜΕ πάντως στην Ευρώ­πη συγ­χαί­ρουν τον Σαρ­κο­ζύ για την πρω­το­βου­λία του… «Η μπούρ­κα είναι ένα απε­χθές ένδυ­μα, που υπο­βι­βά­ζει την γυναί­κα στο επί­πε­δο μιας σκιάς» γρά­φει η Ισπα­νι­κή Vanguardia.
Μεγά­λη είναι και η σύγ­χη­ση προ­ο­δευ­τι­κών και συντη­ρη­τι­κών, αρι­στε­ράς και δεξιάς… Ο λόγος προ­φα­νής… Δεν μπο­ρεί ένα μεσαιω­νι­κό ένδυ­μα να κρα­τά­ει δέσμια την γυναί­κα ανα­χρο­νι­στι­κών φοντα­με­ντα­λι­στι­κών αντι­λή­ψε­ων, λένε κάποιοι προ­ο­δευ­τι­κοί… Είναι δικαί­ω­μα των Μου­σουλ­μά­νων να επι­λέ­γουν τον τρό­πο της ένδυ­σής τους, λένε άλλοι και υπο­γραμ­μί­ζουν, ότι η από­φα­ση απα­γό­ρευ­σης αμφι­σβη­τεί καί­ρια την αρχή της ανε­κτι­κό­τη­τας, που χαρα­κτη­ρί­ζει την Γαλ­λία, από την επο­χή της γαλ­λι­κής Επα­νά­στα­σης.
Πλού­σιος διά­λο­γος για το ένδυ­μα, ελά­χι­στος λόγος για το κύμα μαζι­κής μετα­νά­στευ­σης από Αφρι­κή, Εγγύς, Μέση και Απω Ανα­το­λή προς την Ευρώ­πη. Από χώρες- θύμα­τα δηλα­δή άγριας εκμε­τάλ­λευ­σης πλου­το­πα­ρα­γω­γι­κών πηγών και γεω­στρα­τη­γι­κής σπου­δαιό­τη­τας, που οι «Δυτι­κοί ελευ­θε­ρω­τές» δεν διστά­ζουν να τους … «πνί­ξουν στο αίμα δεί­χνο­ντάς τους την θα πει ελευ­τε­ριά», όπως έλε­γε εθνο­πα­τριω­τι­κό άσθμα κατά τον πόλε­μο στην Κορέα, 60 χρό­νια πριν αλλά πάντο­τε «επί­και­ρο» (βλ. Ιράκ, Αφγα­νι­στάν). Ούτε ίχνος πολι­τι­κής για την χει­ρα­φέ­τη­ση χωρών και λαών κατα­δι­κα­σμέ­νων στην έσχα­τη πενία, στις βαρύ­τε­ρες επι­δη­μί­ες, στον θάνα­το πεί­νας…
Η κοι­νω­νι­κή ανι­σό­τη­τα στο ζενίθ της δεν κρύ­βε­ται από κανέ­να ένδυμα…