ΛΕΞ, όρμα τους! - Φαιακία

ΛΕΞ, όρμα τους!

Ο Λεξ δημιούρ­γη­σε σε
πολ­λούς ταρα­χή αλλά σε όλους εντύ­πω­ση… Δεν είναι εύκο­λο να βλέ­πεις τέτοια
συνά­θροι­ση νέων σε μία καλ­λι­τε­χνι­κή εκδή­λω­ση με σαφώς πολι­τι­κό προσανατολισμό,
που αμφι­σβη­τεί πολ­λούς, σχε­δόν όλους. Σε αυτό το ‘φαι­νό­με­νο’ ανα­φέ­ρε­ται το
άρθρο του φίλ­τα­του Νίκου Μητσιά­λη, που παραθέτουμε.

 

«Κάθε
φορά που ακούω έναν πολι­τι­κό λόγο ή δια­βά­ζω αυτούς που μας διοι­κούν, εδώ και
χρό­νια, αισθά­νο­μαι τρό­μο, για­τί δεν ακούω τίπο­τε που να ηχεί ανθρώ­πι­να. Πάντα
οι ίδιες λέξεις που λένε τα ίδια ψέμα­τα.»
Αλμπέρ Καμύ

Αυτά
ο Γάλ­λος νομπε­λί­στας φιλό­σο­φος Καμύ τα έλε­γε προς το τέλος του ’50, λίγο πριν
συμπλη­ρώ­σει τα 47 χρό­νια του εκεί που τον βρή­κε ο θάνα­τος, ανα­φε­ρό­με­νος σε
πολι­τι­κούς που τώρα τους απο­κα­λούν «γίγα­ντες» της τότε πολι­τι­κής σκη­νής. Για
τους σημε­ρι­νούς πολι­τι­κούς, θα ήταν ασφα­λώς ασυ­γκρί­τως πιο καυ­στι­κός και
καταγ­γελ­τι­κός ο λόγος του…

Τέτοιος
είναι ο λόγος, για τη δια­χρο­νι­κή απά­τη της εξου­σί­ας, που ραπά­ρει ο ΛΕΞ, με άλλο
φυσι­κά ύφος! Σε μια «παγω­μέ­νη» επο­χή κατά­φε­ρε και γέμι­σε τις προ­άλ­λες το
Καυ­ταν­ζό­γλειο με 30.000 νέους κυρί­ως ανθρώ­πους! Το περα­σμέ­νο Ιού­λιο, στο γήπεδο
του Πανιω­νί­ου είχαν βρε­θεί 20 χιλιά­δες στις εξέ­δρες του! 

Ο
ΛΕΞ συγκέ­ντρω­σε συνο­λι­κά 50.000 στις δυο συναυ­λί­ες του, χωρίς αφί­σες και πανό,
χωρίς ανα­φο­ρές στα κανά­λια και τα ραδιό­φω­να – οι τηλε-οθό­νες βου­βά­θη­καν πριν
και μετά – χωρίς να κάνει καμπά­νια στα social media.

Από
στό­μα­τα, σε στό­μα μαζεύ­τη­καν, ραπά­ρο­ντας όλοι μαζί σε μια «βλά­στη­μη» χορωδία
δεκά­δων χιλιά­δων νέων ελπί­δων! Οι άλλοι, οι αμέ­τρη­τοι που δεν πρό­φτα­σαν το
εισι­τή­ριο του εξά­ευ­ρου και έμει­ναν στην απ’ έξω, περι­μέ­νουν σε μια νέα
συνά­ντη­ση με τον ΛΕΞ! 

Ο
ράπερ δεν έχει δεί­ξει ποτέ και με κανέ­ναν τρό­πο διά­θε­ση κομ­μα­τι­κής στράτευσης
και όπως λέει η ρίμα του: «Είμαι παι­δί αυτής της γης δεν θέλω βία, δεν βλέπω
χρώ­μα­τα, έχω αχρω­μα­το­ψία…». Αναμ­φί­βο­λα όμως οι ρίμες του ΛΕΞ είναι πολιτικές,
φλε­γό­με­νες και επι­θε­τι­κά καταγγελτικές!

Επι­μέ­νουν
όμως σκό­πι­μα να τον χρω­μα­τί­ζουν και από το γεγο­νός ότι στη συναυ­λία της
Θεσ­σα­λο­νί­κης, ανέ­βη­καν στη σκη­νή απερ­γοί της “Μαλα­μα­τί­νας”, μίλησαν
φεμι­νί­στριες για τον βια­σμό στο ΑΤ Ομό­νοιας και οι χιλιά­δες των παρευρισκόμενων
έκα­ναν άγριο φρα­στι­κό στρι­πτίζ της εξουσίας! 

Τον
χρε­ώ­νουν στο Σύρι­ζα οι «Προ­το­σάλ­τες» αφού πρώ­τα τον ευτε­λί­σουν για τους
«άθλιους» στί­χους ενός «υπο­τι­θέ­με­νου» καλ­λι­τέ­χνη. Δεν είναι βλέ­πεις ο ΛΕΞ
τρά­περ ή φυτό της Eurovision! Τον απα­ξιώ­νουν ως άτε­χνο stand up κωμικό,
ψευ­το-ράπερ ή θεό­μουρ­λο καλ­λι­τέ­χνη που η Αρι­στε­ρά τον περιθάλπει… 

Η
«αρι­στε­ρά» αλλη­θω­ρί­ζο­ντας μπρος στις πενή­ντα χιλιά­δες των συναυ­λιών του ΛΕΞ,
ζαλί­ζε­ται και ατύ­πως «δέχε­ται» τη πάσα της δεξιάς… Προ­σπερ­νώ­ντας το αν η
«Μου­σι­κή για τσό­γλα­νους» του ράπερ περι­λαμ­βά­νει ενδε­χο­μέ­νως και όσους διέπρεψαν
στη κωλο­τού­μπα του αιώ­να…  

Τότε
που προ­δό­θη­καν όνει­ρα εκα­το­ντά­δων χιλιά­δων νέων που πήραν στα χέρια τους την
υπό­θε­ση του δημο­ψη­φί­σμα­τος του Ιου­νί­ου του ’15… «Πάντα οι ίδιες λέξεις από
τους ίδιους που λένε τα ίδια ψέμα­τα…» όπως θα έλε­γε και ο Καμύ! 

Αυτές
οι συναυ­λί­ες είναι οι πολυ­πλη­θέ­στε­ρες μετά από εκεί­νες τις μετα­πο­λι­τευ­τι­κές του
Μίκη! Σε τέτοιο όγκο και νεα­νι­κή φρε­σκά­δα, που είναι όνει­ρο απλη­σί­α­στο πλέον
για κομ­μα­τι­κές παρα­τά­ξεις. Και όμως ούτε λέξη από «φωτι­σμέ­νους» ανα­λυ­τές για το
παρά­ξε­νο φαι­νό­με­νο της εποχής…

Ειδι­κά
τώρα που η Ευρώ­πη ελπί­ζει… σωτη­ρία, στη νεκρα­νά­στα­ση των φασιστικό-ναζιστικών
βρι­κο­λά­κων, ο ΛΕΞ με την ίδια ευκο­λία θα γεμί­σει ένα γήπε­δο σε όποια επαρχιακή
πόλη της χώρας θα επι­λέ­ξει να εμφανιστεί!

Αυτό
ενο­χλεί όσους τον βρί­ζουν, αλλά και αυτούς που τον… χαϊ­δεύ­ουν! Και αυτός τους
ξεβρα­κώ­νει ραπά­ρο­ντας:  «Φταί­ει που
πει­νού­σα και δεν χόρ­τα­σα, βρή­κα 10 λέξεις και τις κόλ­λη­σα, το ραπ είναι ο πατέρας
που δεν γνώ­ρι­σα…» και το Καυ­ταν­ζό­γλειο «φλέ­γε­ται» από τα νιά­τα που ανάβουν
κόκ­κι­νους πυρσούς!

Το
ραπ του ΛΕΞ ηχεί ανθρώ­πι­να, λέει απλές ρίμες για μια ζωή κοστο­λο­γη­μέ­νη με τον
υπο­κα­τώ­τα­το: «Πήρες χαμπά­ρι ότι ζεις στο περι­θώ­ριο…» τρα­γου­δά­ει ο ΛΕΞ, λόγια
που φανε­ρώ­νουν το αλη­θι­νό πρό­σω­πο μιας Ελλά­δας των «αρί­στων» του συστήματος! 

 

0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
2 Comments
Oldest
Newest Most Voted
Roussis

Προ­φα­νώς ο κύριος Μητσια­λης αγνο­εί την ύπαρ­ξη του φεστι­βάλ της ΚΝΕ , την συμ­με­το­χή δεκά­δων χιλιά­δων νέων σε αυτό και τον πολι­τι­κό λόγο που εξέπεμψε.