Ε! και τι έγινε….

Δυσκο­λεύ­ο­μαι να κατα­νο­ή­σω τον θόρυ­βο, που έχει ξεσπά­σει με αφορ­μή την αυτο­κτο­νία του 77χρονου συντα­ξιού­χου φαρ­μα­κο­ποιού… Και για τις άλλες καθη­με­ρι­νές αυτο­κτο­νί­ες ανά την επι­κρά­τεια… Για καμία 700αριά γίνε­ται λόγος… Ε! και!!! Πως θα πετύ­χου­με την εξυ­γί­αν­ση των οικο­νο­μι­κών του τόπου !!! Πως θα υπερ­βού­με τις εγγε­νείς αδυ­να­μί­ες του πολι­τι­κού μας συστή­μα­τος ώστε να αρθού­με στις απαι­τή­σεις των περι­στά­σε­ων, που επι­βάλ­λουν καθα­ρό, πεντα­κά­θα­ρο, ανό­θευ­το και γνή­σιο φιλε­λευ­θε­ρι­σμό!!! Η αλή­θεια είναι βέβαια, ότι κάποιες …παρά­πλευ­ρες απώ­λειες μας προ­κα­λούν ορι­σμέ­να προ­βλή­μα­τα κυρί­ως στην δημό­σια εικό­να της ανορ­θω­τι­κής μνη­μο­νια­κής (ακό­μη και της όψι­μης ή και ολί­γον αντι­μνη­μο­νια­κής) προ­σπά­θειας, που τρία χρό­νια τώρα επι­χει­ρούν οι υγιείς δυνά­μεις του τόπου. Αυτές, που … καμία σχέ­ση δεν έχουν με το όργιο υπο­τα­γής, λαϊ­κι­σμού, ρου­σφε­το­λο­γί­ας, παρο­χο­λο­γί­ας, συντε­χνια­σμού… Αυτές οι δυνά­μεις, που από την τέφρα τους συνε­χώς ανα­γεν­νού­με­νες τους, ανέ­λα­βαν το δύσκο­λο έργο του …από­λυ­του, του μακρο­χρό­νιου, του εγγυ­η­μέ­νου εξαν­δρα­πο­δι­σμού. Πάντο­τε … «τοις κεί­νων ρήμα­σι πεπει­σμέ­νοι». Των εις την Εσπε­ρί­αν σχε­δια­στών αυτού του χρη­σι­μό­τα­του για το σύστη­μα πει­ρά­μα­τος ραγδαί­ας κοι­νω­νι­κής υπο­βάθ­μι­σης και μακρο­πρό­θε­σμης ουσια­στι­κής εθνι­κής υπο­δού­λω­σης…
Δεν μπο­ρούν …ανό­η­τοι μικρο­συ­ναι­σθη­μα­τι­σμοί να παρε­μπο­δί­σουν την επέ­λα­ση των …φιλε­λεύ­θε­ρων αγο­ρα­στών, που καλού­νται να επι­πέ­σουν στον λεη­λα­τη­μέ­νο κοι­νω­νι­κό ιστό της χώρας για να «επεν­δύ­σουν»… Όπως π.χ. στην Βουλ­γα­ρία, που ο ίδιος ο Πρό­ε­δρός της ομο­λό­γη­σε, ότι η ανά­καμ­ψη της οικο­νο­μί­ας δεν επήλ­θε ποτέ παρ’ όποιες επεν­δύ­σεις με μισθο­λό­για αυστη­ρής φτώ­χιας… Ποιος χε…κε για τα εκα­τομ­μύ­ρια των πει­νώ­ντων και διψώ­ντων άρτον και δικαιο­σύ­νην… Αρκεί να δου­λεύ­ουν, να πει­θαρ­χούν και να υπο­τάσ­σο­νται… Μερι­κές αυτο­κτο­νί­ες μπο­ρούν να ενερ­γο­ποι­ή­σουν αντα­να­κλα­στι­κά φιλαν­θρω­πί­ας, που προ­σφέ­ρο­νται ιδιαί­τε­ρα για το μασκά­ρε­μα της πιο απο­τρό­παι­ης ανθρω­πο­φα­γι­κής όρε­ξης των αφε­ντι­κών… Κι αν τα πράγ­μα­τα, παρ’ ελπί­δα, δυσκο­λέ­ψουν υπάρ­χουν και τα ΜΑΤ και κάθε λογής μηχα­νι­σμοί άγριας κατα­στο­λής, που μπο­ρούν να ανα­λά­βουν -με όποιο τίμη­μα- την περι­φρού­ρη­ση των αγο­ρών.
Συμπλή­ρω­μα του σκη­νι­κού η «εκσυγ­χρο­νι­στι­κή» ευρω­λα­γνεία ορι­σμέ­νων, που οι προσ­δο­κί­ες τους από την Εσπε­ρία αντα­γω­νί­ζο­νται ισά­ξια σε δογ­μα­τι­σμό, φανα­τι­σμό και κενό­τη­τα λόγου εκεί­νους, που επί 10ετίες έτρε­φαν ορά­μα­τα στραμ­μέ­νοι προς την Ανα­το­λή… Ασφα­λώς δεν είναι η συμ­βο­λι­κά ατυ­χής συγκυ­ρία Μέρ­κελ και Σαρ­κο­ζί γεν­νή­τρια των δει­νών των Ευρω­παϊ­κών (και όχι μόνο) λαών αλλά ένα ολο­κλη­ρω­μέ­νο και άψο­γα λει­τουρ­γούν σύστη­μα δια­πλε­κό­με­νων θεσμών Τρα­πε­ζο­οι­κο­νο­μι­κής Κυριαρ­χί­ας και αντι­προ­σω­πευ­τι­κής δήθεν δημο­κρα­τί­ας. Συμπλή­ρω­μα ακό­μη, η απα­ξιω­τι­κή περι­φρό­νη­ση των ανα­γκών του σήμε­ρα στο όνο­μα υψι­πε­τών ιδε­ω­δών του … εκεί και τότε… Χωρίς καμία «γέφυ­ρα μετά­γου­σα τους εκ γης προς Ουρα­νόν» εξα­σφα­λί­ζου­με με τον απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τε­ρο τρό­πο την καθή­λω­ση στο τώρα ωφε­λού­με­νοι μόνον ως προς την … ιδε­ο­λο­γι­κή μας καθα­ρό­τη­τα…
Αγα­να­κτι­σμέ­νος σε βαθ­μό έσχα­της συνέ­πειας ο αυτό­χει­ρας. Πολι­τι­κο­ποι­η­μέ­νος και προ­φα­νώς όχι κομ­μα­τι­κά φανα­τι­σμέ­νος, για­τί όλα τα κόμ­μα­τα θα του πρό­τει­ναν … αγώ­νες από τις γραμ­μές τους, για να …δικαιω­θούν τα ιδα­νι­κά του. Μεγι­στο­ποί­η­σε την αξιο­πρέ­πεια της ανθρώ­πι­νης ζωής, στε­ρώ­ντας την από τον εαυ­τό του. Δεν είμα­στε κρι­τές αυτής της μορ­φής δια­μαρ­τυ­ρί­ας του. Απλά υπεν­θυ­μί­ζου­με, ότι χει­ρί­στη­κε την δική του ζωή και δεν τόπαι­ξε …θεός με δικαιώ­μα­τα στις ζωές άλλων.
Ούτως ή άλλως στε­κό­μα­στε με σεβα­σμό στη μνή­μη του.