Ερχεται η ώρα της - Φαιακία

Ερχεται η ώρα της

… Ευρω­παϊ­κής Ενω­σης, την ύπαρ­ξη της οποί­ας καθώς και τις …ανα­πτυ­ξια­κές και δημο­κρα­τι­κές της προ­ο­πτι­κές σε λίγο θα μεί­νει μόνον ο Ελλη­νας πρω­θυ­πουρ­γός να υπε­ρα­σπί­ζε­ται σαν κομ­μά­τι του άλλο­θι της Ιου­λια­νής “κωλο­τού­μπας”…
Το άρθρο του ΔΗΜΗΤΡΗ ΜΗΛΑΚΑ είναι σχε­τι­κό με την κατά­στα­ση στους κόλ­πους της ΕΕ και το αντι­γρά­φου­με από τoν imerodromo.gr και την ΙSKRA.

ΜΥΩΠΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΑΡΧΗΓΟΙ ΣΥΣΚΕΠΤΟΝΤΑΙ…

Για να αντι­με­τω­πί­σει κάποιος ένα πρό­βλη­μα απα­ραί­τη­τη προ­ϋ­πό­θε­ση είναι να το προσ­διο­ρί­σει επ’ ακρι­βώς και να το ανα­γνω­ρί­σει ως δικό του. Στην προ­κει­μέ­νη περί­πτω­ση «το ασφα­λι­στι­κό και το προ­σφυ­γι­κό», τα ζητή­μα­τα δηλα­δή που θα συζη­τη­θούν στη σύσκε­ψη των πολι­τι­κών αρχη­γών απο­τε­λούν απλώς πτυ­χές του τερά­στιου προ­βλή­μα­τος που αντι­με­τω­πί­ζει η χώρα και το οποίο, η πολι­τι­κή μυω­πία(και­ρο­σκο­πι­σμός) των αρχη­γών, το κάνει δυσδιάκριτο. 
Ακό­μα χει­ρό­τε­ρα, αυτές (ασφα­λι­στι­κό- προ­σφυ­γι­κό) οι πτυ­χές του μεγά­λου προ­βλή­μα­τος, αντι­με­τω­πί­ζο­νται από τα κόμ­μα­τα που θα σπεύ­σουν στη σύσκε­ψη των πολι­τι­κών αρχη­γών ως «πολι­τι­κό κόστος» που θα προ­σπα­θή­σουν να το μετα­φέ­ρουν το ένα στην πλά­τη του άλλου. Το συνο­λι­κό πρό­βλη­μα ωστό­σο είναι τόσο μεγά­λο που τέτοιου είδους και­ρο­σκο­πι­σμοί δεν θα βοη­θή­σουνκαμία πολι­τι­κή δύνα­μη να απο­φύ­γει τη σύν­θλι­ψη από το βάρος της περίστασης. 
Ποιο είναι το πρό­βλη­μα; Η χώρα είναι δεμέ­νη (τρί­το μνη­μό­νιο και η συνα­φής εφαρ­μο­στι­κή νομο­θε­σία)να εκπλη­ρώ­σει υπο­χρε­ώ­σεις και δεσμεύ­σεις για να συμ­μορ­φω­θεί με ευρω­παϊ­κές προ­δια­γρα­φές και στό­χους, που ήδη έχουν αλλά­ξει.  
Και ενώ, λοι­πόν, η ελλη­νι­κή κυβέρ­νη­ση νομο­θε­τεί για περι­κο­πές συντά­ξε­ωνμισθών και ξεπού­λη­μα δημό­σιας περιου­σί­ας προ­κει­μέ­νου η χώρα να πιά­σει τους στό­χους του Συμ­φώ­νου Στα­θε­ρό­τη­τας και να παρα­μεί­νει στην Ένω­ση, κάθε μέρα γίνε­ται σαφές ότι: 
Δεν υπάρ­χει Σέν­γκεν– δηλα­δή ο ελά­χι­στος κοι­νός πολι­τι­κός παρο­νο­μα­στής που δημιουρ­γεί την αίσθη­ση σύν­δε­σης και «κοι­νό­τη­τας» μετα­ξύ των χωρών μελών της ΕΕ
Δεν υπάρ­χει –αμφι­σβη­τεί­ται στην πρά­ξη— το ίδιο το Σύμ­φω­νο Στα­θε­ρό­τη­τας που θέτει τις προ­δια­γρα­φές που πρέ­πει να τηρεί ένα κρά­τος μέλος της Ευρω­ζώ­νης. Ήδη ο ίδιος ο Σόι­μπλε– ο αρχιε­ρέ­ας της σταθερότητας—την περα­σμέ­νη βδο­μά­δα είπε πως το προ­σφυ­γι­κό είναι ένα μεγα­λύ­τε­ρο πρό­βλη­μα από αυτό των ισο­σκε­λι­σμέ­νων προ­ϋ­πο­λο­γι­σμών.
Ταυ­τό­χρο­να, μετά τις τρο­μο­κρα­τι­κές επι­θέ­σεις στο Παρί­σι, η Ευρω­παϊ­κή Ενω­ση βρί­σκε­ται ήδη αντι­μέ­τω­πη με έναν πόλε­μο και τις απαι­τή­σεις του. Σύμ­φω­να με το Bloomberg περί τα 50 δισε­κα­τομ­μύ­ρια Ευρώ ανα­μέ­νε­ται να κατευ­θυν­θούν από τις έτσι κι αλλιώς ασυ­νε­πείς (σε σχέ­ση με τους όρους του Συμ­φώ­νου Στα­θε­ρό­τη­τας) οικο­νο­μί­ες των χωρών μελών της ΕΕ – όπως η Γαλ­λία και η Ιτα­λία–σεεξο­πλι­σμούς και παρεμ­φε­ρείς δαπάνες. 
Δύο ακό­μη στοι­χεία που περι­γρά­φουν τη δρα­μα­τι­κή και ραγδαία αλλα­γή της ευρω­παϊ­κής πραγ­μα­τι­κό­τη­τας είναι: 
Οι ανα­κοι­νώ­σεις, μιας-μιας των χωρών μελών της ΕΕ για την αδυ­να­μία (απρο­θυ­μία) τους να δεχτούν πρό­σφυ­γες.
Ηαπό­φα­ση­της Γερ­μα­νί­ας ναε­μπλα­κεί στο πεδίο της μάχης στη Συρία στέλ­νο­ντας μαχη­τι­κά ανα­γνω­ρι­στι­κά αερο­σκά­φη που θα συν­δρά­μουν τις γαλ­λι­κές από αέρος- προς το παρόν- επιδρομές.
Όλα αυτά, με πιο απλά λόγια, σημαί­νουν ότι οι Ευρω­παί­οι θα κλι­μα­κώ­σουν τη στρα­τιω­τι­κή τουςδρά­ση στη Συρία, η οποία θα πολ­λα­πλα­σιά­σει τη ροή των προ­σφύ­γων, τους οποί­ους έχουν ήδη απο­φα­σί­σει ότι δεν θα δεχτούν στις χώρες τους αλλά, προ­φα­νώς, θα τους «απο­θη­κεύ­σουν» στην Ελλάδα! 
Και ενώ αυτά συμ­βαί­νουν με τόσο σαφή τρό­πο που δεν μπο­ρεί να τον αγνο­ή­σει κανείς, η ελλη­νι­κή κυβέρ­νη­ση συνε­χί­ζει να ικα­νο­ποιεί προ­α­παι­τού­με­να και δεσμεύ­σεις για να εκπλη­ρώ­σει όρους συμ­με­το­χής της χώρας σε ένα πλαί­σιο (ευρω­παϊ­κό) το οποίο απο­συ­ντί­θε­ται!  
Και, ακό­μα χει­ρό­τε­ρα, ο πρω­θυ­πουρ­γός προ­σκα­λεί σε σύσκε­ψη τους πολι­τι­κούς αρχη­γούς για να ανα­ζη­τή­σει τη συμ­φω­νία τους στη συνέ­χι­ση αυτής της πολι­τι­κής, και οι πολι­τι­κοί αρχη­γοί σπεύ­δουν απλώς για να απο­τι­νά­ξουν από πάνω τους την ευθύ­νη. Προ­φα­νώς, οι πολι­τι­κές δυνά­μεις αδυ­να­τούν να «δουν» την πορεία σύν­θλι­ψης της χώρας. Ή, ακό­μα χει­ρό­τε­ρα, βλέ­πουν την επερ­χό­με­νη συντρι­βή, ως ευκαι­ρία
0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted