Επειδή… - Φαιακία

Επειδή…

Ετσι επι­γρά­φει το πλη­ρο­φο­ρια­κό του σημεί­ω­μα ο φίλ­τα­τος της ΦΑΙΑΚΙΑΣ ΠΑΠ, που μας ενη­με­ρώ­νει για τα συμ­βά­ντα στην συνε­δρί­α­ση του Περι­φε­ρεια­κού Συμ­βου­λί­ου Αττι­κής και την έγκρι­ση του προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού του. Σας το προ­τεί­νου­με για προ­σε­κτι­κή μελέ­τη και προ­βλη­μα­τι­σμό… Προ­σέξ­τε ιδιαί­τε­ρα το εισα­γω­γι­κό σημεί­ω­μα του ΠΑΠ.

Επει­δή πολ­λές φορές έχει τύχει να δια­φω­νού­με μετα­ξύ μας, είτε σαν αντί­πα­λοι, είτε και σαν ομοϊ­δε­ά­τες ακό­μη, όταν συζη­τά­με θέμα­τα που αφο­ρούν προ­βλή­μα­τα που βρί­σκου­με μπρο­στά μας και λύσεις που προ­τεί­νου­με για την αντι­με­τώ­πι­σή τους στο μέλ­λον, άμε­σο ή απώτερο,
Επει­δή τις περισ­σό­τε­ρες από τις φορές αυτές, επι­κρα­τεί στο τέλος ο ισχυ­ρι­σμός ότι η ορθό­τη­τα της άπο­ψης του καθ’ ενός από μας θα δικαιω­θεί στο μέλλον
Επει­δή η πολι­τι­κή της κυβέρ­νη­σης εξου­θε­νώ­νει με τον πιο προ­κλη­τι­κό και θρα­σύ­τα­το τρό­πο τις οικο­νο­μι­κές δυνα­τό­τη­τες και προ­σβά­λει το κοι­νό αίσθη­μα δικαί­ου και την εθνι­κή υπε­ρη­φά­νεια του ελλη­νι­κού λαού,
Επει­δή οι αντο­χές της ελλη­νι­κής κοι­νω­νί­ας έχουν εξα­ντλη­θεί και μαζί μ’ αυτές κιν­δυ­νεύ­ει να σβή­σει κι η ελπί­δα για μια καλ­λί­τε­ρη ζωή,
Επει­δή τα χρο­νι­κά περι­θώ­ρια της σύγκρου­σης και της αντι­πα­λό­τη­τας ανά­με­σα στα συμ­φέ­ρο­ντα της πλειο­ψη­φί­ας και της μειο­ψη­φί­ας, με άλλα λόγια ανά­με­σα στα συμ­φέ­ρο­ντα του ελλη­νι­κού λαού και εκεί­να της ξένης ολι­γαρ­χί­ας, που σέρ­νει μαζί της ως υπο­τα­κτι­κή και τη ντό­πια ολι­γαρ­χία με τους κυβερ­νη­τι­κούς εκπρο­σώ­πους της, στε­νεύ­ουν όλο και περισ­σό­τε­ρο, ακό­μη και με τους κανό­νες που επι­βάλ­λει το “καταρ­ρέ­ον” αστι­κό κρά­τος”, με τις εκλο­γι­κές ανα­με­τρή­σεις, (δεν μιλάω για ¨αστι­κή δημο­κρα­τία”, για­τί η μορ­φή αυτή της δια­κυ­βέρ­νη­σης του “αστι­κού κρά­τους” έχει ήδη υπο­κα­τα­στα­θεί…),
Επει­δή την επο­χή αυτή πολ­λοί υπό­σχο­νται και πολ­λοί επαγ­γέλ­λο­νται άλλη μια “αλλα­γή”, ίσως αυτή τη φορά πιο καθα­ρή από τις προηγούμενες,
Επει­δή κανείς δεν έχει δικαί­ω­μα συνει­δη­τά ή ασυ­νεί­δη­τα να παί­ζει παι­γνί­δια ή να αυτο­σχε­διά­ζει αντί­στοι­χα, πίσω και πάνω στις πλά­τες του λαού αντίστοιχα,
Επει­δή η ιστο­ρία δεν μας δίνει πάντα τη πολυ­τέ­λεια για δοκι­μές ή πει­ρα­μα­τι­σμούς, ιδιαί­τε­ρα όταν κατα­γρά­φε­ται σε κρί­σι­μες περιό­δους, που δεν αφή­νουν περι­θώ­ρια “ανα­θε­ώ­ρη­σης”, όπως – αν και  με κάποια δυσκο­λία – οι προϋπολογισμοί,
Επει­δή του­λά­χι­στον για μας τους μεγα­λύ­τε­ρους θα είναι δύσκο­λο να δικαιο­λο­γή­σου­με ένα ακό­μη λάθος από τον εαυ­τό μας ή από τη συμ­με­το­χή μας,
Επει­δή έχου­με κάθε δικαί­ω­μα να μετα­νιώ­νου­με για τα λάθη μας και να τα συζη­τά­με “θεω­ρη­τι­κά” – όπως συνη­θί­ζου­με άλλω­στε – αλλά δεν έχου­με το δικαί­ω­μα ούτε την πολυ­τέ­λεια, να επα­να­λαμ­βά­νου­με, έστω και άθε­λά μας τη δια­δι­κα­σία αυτή, για τα παι­διά μας και τις επό­με­νες γενιές,
Επει­δή όπως λέει και η λαϊ­κή σοφία : “η καλή μέρα από το πρωί φαίνεται”
Επει­δή δεν ισχύ­ει μόνο το: “κοντός ψαλ­μός αλλη­λού­ια” και “Απρί­λης – Μάης κοντά είναι το θέρος”, περι­μέ­νε­τε και θα δού­με, αλλά και το “κάλιο γαϊ­δου­ρό­δε­νε, παρά γαϊδουρογύρευε”,
Επει­δή προς το παρόν υπάρ­χουν ενδεί­ξεις και είναι καλ­λί­τε­ρα για όλους μας, να μη χρεια­στεί είναι ψάχνου­με για αποδείξεις,
Επει­δή οι προη­γού­με­νες εκλο­γι­κές ανα­με­τρή­σεις δόθη­καν με πολύ μεγά­λο κόπο και θυσί­ες, αλλά και πολ­λές υπο­σχέ­σεις, μαζί και ελπίδες,
Επει­δή είναι καλ­λί­τε­ρα να δια­φω­νού­με σήμε­ρα, παρά να συμ­φω­νού­με για τα λάθη μας την επό­με­νη της ήττας,
Επει­δή υπάρ­χουν ανοι­κτά θέμα­τα που απαι­τούν θαρ­ρα­λέ­ες διευ­κρι­νή­σεις, άμε­σες, τολ­μη­ρές, απο­φα­σι­στι­κές, απο­τε­λε­σμα­τι­κές (και μη βια­στεί­τε να ..), ρεα­λι­στι­κές λύσεις 
Επει­δή πιστεύω ότι μόνο ο τεκ­μη­ριω­μέ­νος” και καλο­προ­αί­ρε­τος διά­λο­γος είναι η μόνη λύση να βρού­με τη κρί­σι­μη αυτή στιγ­μή μια “εθνι­κή” διέ­ξο­δο (μην σπεύ­σε­τε να δια­φω­νή­σε­τε για τον όρο, ανα­ζη­τώ­ντας το “ταξι­κό” του περιε­χό­με­νο, καλ­λί­τε­ρα να το ανα­ζη­τή­σε­τε στη πρά­ξη, με τις απα­ραί­τη­τες κοι­νω­νι­κές συμ­μα­χί­ες) σας παρα­θέ­τω το κεί­με­νο που ακο­λου­θεί στο οποίο οδη­γή­θη­κα από τη ευγε­νι­κή προ­τρο­πή ενός φίλου μου και το οποίο ανα­ζή­τη­σα και βρή­κα στην ιστο­σε­λί­δα: http://www.jodigraphics.net/?p=6267, που το ανα­δη­μι­σιεύ­ει από την: http://anticapitalist-attiki.blogspot.gr/2014/10/blog-post_24.html

Αν και δεν ήμουν παρών, δεν έχω τη διά­θε­ση να αμφι­σβη­τή­σω τα όσα εκθέ­τει, έχω όμως τηδιά­θε­ση να ανα­ζη­τή­σω κάποιον αντί­λο­γο – αν υπάρ­χει – υπό τη προ­ϋ­πό­θε­ση ότι δεν θα περιέ­χει επα­να­λή­ψεις των όσων δικαιο­λο­γιών ανα­φέ­ρο­νται στο κεί­με­νο, και που στα σημεία του­λά­χι­στον που έκα­να τις υπο­γραμ­μί­σεις, γνω­ρί­ζω εκ πεί­ρας ότι του­λά­χι­στον από διοι­κη­τι­κή, δημο­σιο­νο­μι­κή άπο­ψη δεν ευσταθούν.

Προϋπολογισμός Περιφέρειας
Αττικής: βαφτίζοντας το κρέας ψάρι 

Συζη­τή­θη­κε και υπερ­ψη­φί­στη­κε χθες (23/10) ο προ­ϋ­πο­λο­γι­σμός του 2015
της
 
Περι­φέ­ρειας
Αττι­κής
από τους συμ­βού­λους των παρα­τά­ξε­ων Δούρου
και Σγου­ρού
!
Η Αντι­κα­πι­τα­λι­στι­κή Ανα­τρο­πή στην Αττική
τοπο­θε­τή­θη­κε, θέτο­ντας τα κρι­τή­ρια με τα οποία πρέ­πει να απο­φα­σί­σει το
Περι­φε­ρεια­κό Συμ­βού­λιο: Αν είναι ένας προ­ϋ­πο­λο­γι­σμός που απα­ντά­ει στα κοινωνικά
προ­βλή­μα­τα των εργα­ζο­μέ­νων, της νεο­λαί­ας και του λαού. Αν συμ­βάλ­λει στην
αντι­με­τώ­πι­ση της ανερ­γί­ας με θέσεις εργα­σί­ας και όχι με προ­γράμ­μα­τα κοινωφελούς
εργα­σί­ας ή συνε­ται­ρι­στι­κής επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τας.
 Αν συμ­βάλ­λει στην αντι­με­τώ­πι­ση των
κοι­νω­νι­κών προ­βλη­μά­των και στην αντι­με­τώ­πι­ση της δια­χεί­ρι­σης των δημοσίων,
κοι­νω­νι­κών αγα­θών προς όφε­λος των λαϊ­κών ανα­γκών, σε σύγκρου­ση με την αντιλαϊκή
πολι­τι­κή που ασκεί­ται και τους εκφρα­στές της -ή είναι ένας προϋπολογισμός
προ­ώ­θη­σης των επι­χει­ρη­μα­τι­κών συμ­φε­ρό­ντων, των εργο­λά­βων, των προ­γραμ­μά­των της
ΕΕ και του μοντέ­λου καπι­τα­λι­στι­κής ανά­πτυ­ξης, που προ­ω­θεί­ται από την κυβέρνηση
το κεφά­λαιο και την Τρόι­κα για την Αττι­κή. Στη βάση αυτών των κριτηρίων
κατα­ψη­φί­σα­με τον προϋπολογισμό.
Παρά τις μεγα­λο­στο­μί­ες της νέας
περι­φε­ρεια­κής αρχής για μια  «ριζι­κή
στρο­φή προς μια άλλη αντί­λη­ψη λει­τουρ­γί­ας της Περι­φέ­ρειας
», ο προ­ϋ­πο­λο­γι­σμός που προ­τά­θη­κε από τη
Δύνα­μη Ζωής στο Περι­φε­ρεια­κό Συμ­βού­λιο ήταν ο προ­ϋ­πο­λο­γι­σμός που είχε
δια­μορ­φώ­σει στις αρχές Σεπτεμ­βρί­ου ο απερ­χό­με­νος περι­φε­ρειάρ­χης Σγουρός,
ανα­θε­ω­ρη­μέ­νος
, κατά τη δήλω­ση του Αντι­πε­ρι­φε­ρειάρ­χη Οικο­νο­μι­κών κ.
Καρα­μά­νου, μόνο κατά το 10%! Τόσο
ήταν, μας είπαν, το ποσο­στό που αφο­ρού­σε ελα­στι­κές δαπά­νες, και δεν σχετίζεται
με «συμ­βα­τι­κές υπο­χρε­ώ­σεις» της Περι­φέ­ρειας (δηλ. συμ­βά­σεις έργων). Για αυτό,
άλλω­στε, και ο Σγου­ρός τον υπερ­ψή­φι­σε αφού περιε­λή­φθη­σαν όλα τα «κρί­σι­μα
κον­δύ­λια» και ενσω­μα­τώ­θη­καν πλή­ρως οι βασι­κές κατευ­θύν­σεις της πολι­τι­κής του.

Οι μέχρι τώρα αόρι­στες υπο­σχέ­σεις της νέας περι­φε­ρεια­κής αρχής του
ΣΥΡΙΖΑ ότι θα συγκρου­στεί με τα (ανώ­νυ­μα, πάντα) «συμ­φέ­ρο­ντα», δοκι­μά­στη­καν στη
δια­μόρ­φω­ση του προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού και δια­ψεύ­στη­καν οικτρά.
Για­τί εκεί υπάρ­χουν και τα 20 εκ. ευρώ
στον Μελισ­σα­νί­δη για να υλο­ποι­ή­σει τα σχέ­διά του στη Νέα Φιλα­δέλ­φεια, και τα 7
εκ. ευρώ στον Αλα­φού­ζο για να φτιά­ξει θέσεις
VIP στο γήπε­δο της Λ. Αλε­ξάν­δρας και τα λεφτά
για την εργο­λα­βία του Λάτση στο ΧΥΤΑ Γραμ­μα­τι­κού και τα κον­δύ­λια στο ΕΒΕΑ για
την «ανά­πτυ­ξη συστή­μα­τος επι­χει­ρη­μα­τι­κής ευφυί­ας» (
sic!).
Η απά­ντη­ση στην ανερ­γία είναι η
συγ­χρη­μα­το­δό­τη­ση σε προ­γράμ­μα­τα της ΕΕ για τη συνερ­γα­τι­κή οικο­νο­μία και την
και­νο­το­μία της νεα­νι­κής επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τας. Ο εξα­πλα­σια­σμός των κοινωνικών
δαπα­νών στα 13,1 εκ. ευρώ (!!!), που τόσο δια­φη­μί­στη­κε στη συνε­δρί­α­ση του
περι­φε­ρεια­κού συμ­βου­λί­ου, δεν απο­τυ­πώ­νε­ται που­θε­νά καθα­ρά στον προϋπολογισμό,
ούτε ως ποσό ούτε ως δρά­σεις. Η απά­ντη­ση στις εύλο­γες απο­ρί­ες για αυτό ήταν ότι
είναι «κρυμ­μέ­νες» δαπά­νες σε διά­φο­ρα κον­δύ­λια (όπως σε κον­δύ­λια που αφορούν
επι­χο­ρη­γή­σεις νομι­κών προ­σώ­πων) ενώ πλη­ρο­φο­ρη­θή­κα­με ότι κάμπο­σα θα περά­σουν μέσα
από φορείς, ΜΚΟ και την Εκκλησία.
Μπο­ρεί όμως να πανη­γυ­ρί­ζει κανείς σε μια Περι­φέ­ρεια με 5,5 εκ. κατοίκους
και 35% ανερ­γία, με συνο­λι­κό προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό 588 εκα­τομ­μυ­ρί­ων ευρώ, ότι θα δοθούν
13,1 εκ. ευρώ σε κοι­νω­νι­κές δαπά­νες;
Μπο­ρεί να δίνει σε κοι­νω­νι­κές ανά­γκες το
2,2% του συνο­λι­κού προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού,  κι αυτό να το βαφτί­ζει «αρι­στε­ρή
δια­κυ­βέρ­νη­ση»; Όταν μάλι­στα το 50% των εσό­δων του προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού  προ­έρ­χε­ται από
φόρους -που επι­βα­ρύ­νουν τα ήδη βάναυ­σα πλη­γέ­ντα λαϊ­κά στρώ­μα­τα- και το
απο­θε­μα­τι­κό της Περι­φέ­ρειας Αττι­κής είναι 288 εκ. ευρώ, τα οποία είναι υπαρκτοί
ίδιοι πόροι της περι­φέ­ρειας και μπο­ρεί να τους δια­χει­ρι­στεί με τις δικές της
προτεραιότητες;
Είναι δε χαρα­κτη­ρι­στι­κό ότι από τα 38
εκα­τομ­μύ­ρια που ισχυ­ρί­ζε­ται η Δύνα­μη Ζωής ότι «εξοι­κο­νό­μη­σε» από την αναθεώρηση
του προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού, μόνο το 30% δια­θέ­τουν για την αντι­με­τώ­πι­ση της ανθρωπιστικής
κρί­σης και την κοι­νω­νι­κή πολι­τι­κή. Το 70% θα πάει σε «ανα­πτυ­ξια­κές δράσεις»
(λέγε με: σε επιχειρηματίες).
Για να δικαιο­λο­γη­θούν όλα αυτά η νέα περι­φε­ρεια­κή αρχή εμφά­νι­σε διάφορες
αιτιά­σεις και  επι­χει­ρή­μα­τα (μέσα κι έξω από την αίθου­σα της
συνεδρίασης…)
·         Ότι δεν
μπο­ρού­σαν να ακυ­ρώ­σουν τις συμ­βά­σεις που είχαν ήδη υπο­γρα­φεί. Κι όμως, καμία
σύμ­βα­ση δεν υπάρ­χει ούτε για τα λεφτά του Αλα­φού­ζου, ούτε του Μελισ­σα­νί­δη, ούτε
του κλει­στού γηπέ­δου της Νέας Σμύρ­νης (για να πού­με μόνο μερι­κά από τα
παρα­δείγ­μα­τα). Αντι­θέ­τως, τα 7 εκ. ευρώ του Αλα­φού­ζου έχουν κρι­θεί παρά­νο­μα από
το Ελεγ­κτι­κό Συνέ­δριο μόλις τον Σεπτέμ­βριο -τα άλλα δεν έχουν καν ελεγχθεί!
Καμία τεχνι­κή δυσκο­λία δεν υπήρ­χε στο να καταρ­γη­θούν αυτές οι δαπά­νες. Ακό­μη και
τις σε εξέ­λι­ξη συμ­βά­σεις με τους εργο­λά­βους, όμως, δεν τους εμπο­δί­ζουν οι
τεχνι­κές δυσκο­λί­ες να τις καταρ­γή­σουν. Άλλω­στε, η εργο­λα­βία του Λάτση στο ΧΥΤΑ
Γραμ­μα­τι­κού προ­χω­ρά χωρίς ανα­νε­ω­μέ­νους περι­βαλ­λο­ντι­κούς όρους! Ποιος εμποδίζει
την Περι­φέ­ρεια Αττι­κής να στα­μα­τή­σει ένα έργο που εκτε­λεί­ται παρά­νο­μα; Κι όμως,
παρά τις εξαγ­γε­λί­ες ότι θα αλλά­ζουν «βασι­κές πολι­τι­κές όπως τη δια­χεί­ρι­ση των
απορ­ριμ­μά­των», οι σύμ­βου­λοι της Δύνα­μης Ζωής υπερ­ψή­φι­σαν κον­δύ­λι 2 εκ. ευρώ για
την ολο­κλή­ρω­ση του έργου στο Γραμ­μα­τι­κό. Αυτό βαφτί­στη­κε «σύγκρου­ση με
συμ­φέ­ρο­ντα». Την ίδια στιγ­μή αρνή­θη­καν να δώσουν το λόγο στους κατοί­κους από το
Γραμ­μα­τι­κό που παρα­βρί­σκο­νταν στην συνε­δρί­α­ση, με το πρό­σχη­μα ότι δεν
προ­βλέ­πε­ται από τον κανο­νι­σμό και ότι θα γίνει ειδι­κή συνε­δρί­α­ση συνο­λι­κά για το
θέμα των απορ­ριμ­μά­των.  Είναι φανε­ρό ότι μία δυσκο­λία υπήρ­χε μόνο, κι αυτή
δεν ήταν τεχνι­κή αλλά ήταν η πολι­τι­κή βούληση. 
·         Ανα­σύρ­θη­κε το γνω­στό επι­χεί­ρη­μα «να μην
χάσου­με τα λεφτά» του ΕΣΠΑ
. Πολ­λά θα μπο­ρού­σα­με να πού­με για το τι είναι αυτά τα λεφτά, πώς
σχε­διά­ζο­νται τα έργα του ΕΣΠΑ, για­τί οι κωδι­κοί του προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού είναι οι
συγκε­κρι­μέ­νοι και όχι άλλοι, όμως νομί­ζου­με ότι αρκεί ένα και μονα­δι­κό: το ίδιο
ακρι­βώς επι­χεί­ρη­μα χρη­σι­μο­ποιού­σε ο Σγου­ρός για να δικαιο­λο­γή­σει τα δικά του
έργα, το ίδιο επι­χεί­ρη­μα χρη­σι­μο­ποιεί η κυβέρ­νη­ση για να «κατα­πο­λε­μή­σει την
ανερ­γία» με πεντά­μη­να μέσω ΟΕΑΔ, ανα­σφά­λι­στα και με 450 ευρώ μισθό!
·         Ότι υπάρ­χουν
«συμ­βα­τι­κές υπο­χρε­ώ­σεις» και πρέ­πει να είμα­στε «ρεα­λι­στές». Ακού­σα­με κι άλλα,
όπως ότι το ζήτη­μα των γηπέ­δων «είναι περί­πλο­κο» και «υπάρ­χουν και οι οπαδοί»
που περι­μέ­νουν. Ότι πρέ­πει να είμα­στε «οικο­νο­μι­κά αξιό­πι­στοι» κ.α.. Όπως και το
«κλεί­σι­μο του ματιού» ότι μπο­ρεί μεν να προ­βλέ­φτη­καν τα κον­δύ­λια στον
προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό, αυτό όμως δεν σημαί­νει ότι θα δοθούν τελι­κά και τα χρή­μα­τα. Και την πίτα ολό­κλη­ρη και τον σκύλο
χορ­τά­το, δηλα­δή: και ο εργο­λά­βος εξα­σφα­λι­σμέ­νος, και ο κόσμος των κινημάτων
εφη­συ­χα­σμέ­νος ότι δεν θα γίνουν τελι­κά τα έργα.

Απο­κο­ρύ­φω­μα της παρελ­κυ­στι­κής ρητορικής
της νέας περι­φε­ρεια­κής αρχής είναι η δια­βε­βαί­ω­ση ότι ο προ­ϋ­πο­λο­γι­σμός είναι
«μετα­βα­τι­κός» και θα αλλά­ξει άρδην τον Ιανουά­ριο, οπό­τε και θα κατα­τε­θεί «νέος»
που θα αντι­στοι­χεί στο πρό­γραμ­μα της Δύνα­μης Ζωής. Ριζι­κές ανα­θε­ω­ρή­σεις του
προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού, όμως, δεν είναι επι­τρε­πτές εντός του ασφυ­κτι­κού νομι­κού πλαισίου
που ισχύ­ει. Οι όποιες επι­μέ­ρους ανα­θε­ω­ρή­σεις και ανα­μορ­φώ­σεις γίνο­νται με πολύ
συγκε­κρι­μέ­νες προ­ϋ­πο­θέ­σεις και όρους και παίρ­νο­ντας ως βάση τον ήδη ψηφισθέντα
προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό. Δεν είναι δύσκο­λο λοιπόν
να κατα­λά­βει κανείς πόσο μόνι­μος είναι ο «προ­σω­ρι­νός» προ­ϋ­πο­λο­γι­σμός, ούτε τι θα
συμ­βεί τον Γενά­ρη, όταν και πάλι θα γίνει επί­κλη­ση στο «ρεα­λι­σμό» των συμβατικών
υπο­χρε­ώ­σε­ων και στις κόκ­κι­νες γραμ­μές που θέτει το νομι­κό οπλο­στά­σιο της
δημο­σιο­νο­μι­κής πειθαρχίας…
Ο νέος προ­ϋ­πο­λο­γι­σμός της Περιφέρειας
Αττι­κής είναι ένας ισο­σκε­λι­σμέ­νος προ­ϋ­πο­λο­γι­σμός της μνη­μο­νια­κής εποχής.
Κομ­μέ­νος και ραμ­μέ­νος στα μέτρα του «Οικο­νο­μι­κού παρα­τη­ρη­τη­ρί­ου των ΟΤΑ», που θα
εγκρί­νει και την εκτέ­λε­σή του, με πετσο­κομ­μέ­νη την κρα­τι­κή χρηματοδότηση,
σχε­δια­σμέ­νος ώστε το 80% να κατευ­θυν­θεί στις τσέ­πες εργο­λά­βων και
μεγα­λο­ε­πι­χει­ρη­μα­τιών. Προ­ϋ­πο­λο­γι­σμός που προ­κρί­νει ως μοντέ­λο ανά­πτυ­ξης το
τσι­μέ­ντο, τον του­ρι­σμό και την «επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τα».
Όχι μόνο δεν συγκρού­στη­κε με αυτές τις
κατευ­θύν­σεις η Ρ. Δού­ρου, αλλά τις υπο­στή­ρι­ξε κιό­λας, μιλώ­ντας για «τη στή­ρι­ξη της και­νο­το­μί­ας των μικρομεσαίων
επι­χει­ρή­σε­ων, την ενί­σχυ­ση της ενδο­γε­νούς παρα­γω­γής, την προ­στα­σία του
περι­βάλ­λο­ντος με την ενί­σχυ­ση των υπο­δο­μών, την προ­ώ­θη­ση μέτρων για την, τραγικά
επί­και­ρη τού­τες τις μέρες, οδι­κή ασφά­λεια
». Εύσχη­μος τρό­πος να παρουσιάσεις
ως θετι­κά τα προ­γράμ­μα­τα του ΕΣΠΑ που θα ξεκο­κα­λί­σουν οι μεγα­λο­ξε­νο­δό­χοι, την
αύξη­ση των κον­δυ­λί­ων για εργο­λά­βους οδι­κών έργων (το πόση «οδι­κή ασφάλεια»
προ­σφέ­ρουν αυτά είναι γνω­στό πια, δυστυ­χώς), και για να παρου­σιά­σεις ως
περι­βαλ­λο­ντι­κά θετι­κή την ανέ­γερ­ση γηπέ­δων, εμπο­ρι­κών κέντρων και εργοστασίων
σκουπιδιών!
Αν αυτό που ζήσα­με στη συζή­τη­ση του
προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού στην Περι­φέ­ρεια Αττι­κής είναι πρό­βα δια­κυ­βέρ­νη­σης του ΣΥΡΙΖΑ,
τότε όλο αυτό δεν έχει καμία σχέ­ση με την υπό­θε­ση της Αριστεράς. 
Ως Αντι­κα­πι­τα­λι­στι­κή Ανα­τρο­πή έχου­με τοπο­θε­τη­θεί σχε­τι­κά με το ρόλο της
Περι­φέ­ρειας σαν τοπι­κό κρά­τος και τη συμ­βο­λή της στην υλο­ποί­η­ση της συνολικής
αντι­λαϊ­κής πολι­τι­κής. Θα συνε­χί­σου­με την προ­σπά­θεια συγκρό­τη­σης κινή­μα­τος για
την αντι­κα­πι­τα­λι­στι­κή ανα­τρο­πή της επί­θε­σης και ικα­νο­ποί­η­σης των σύγχρονων
κοι­νω­νι­κών λαϊ­κών αναγκών. 
0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted