Ενδιαφέρουσα συνάντηση, σημαντικοί προβληματισμοί…

Ο
ΑΛ. ΑΛΑΒΑΝΟΣ ΜΙΛΑ ΣΤΗΝ ΙΤΑΛΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΡΙΣΗ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ Β

Σε
Συνέ­δριο με θέμα «Μπο­ρεί η Ιτα­λία να τα κατα­φέ­ρει;»
που διορ­γά­νω­σε το Πανε­πι­στή­μιο της Πεσκά­ρα και η κίνη­ση A/SYMMETRIE στις
8 και 9 Νοεμ­βρί­ου στην Πεσκά­ρα εκλή­θη­κε ο Αλ. Αλα­βά­νος από το
Σχέ­διο Β, όπως και ο AlbertoMonteroSoler από
το Podemos για να παρου­σιά­σουν την κατά­στα­ση στην
Ελλά­δα και στην Ισπα­νία αντι­στοί­χως. Στο
Συνέ­δριο συμ­με­τεί­χαν ακα­δη­μαϊ­κοί από την Οξφόρ­δη, τα Πανε­πι­στή­μια της
Ουά­σιγ­κτον, QueenMary του Λον­δί­νου, του Μιλά­νου, του Σάσ­σα­ρι, της Παβία, της
Ιτα­λι­κής Ελβε­τί­ας, της Σιέ­να και της Εθνι­κής Σχο­λής Δημό­σιας Διοί­κη­σης της
Ιτα­λί­ας. Σκο­πός του Συνε­δρί­ου ήταν να εξε­τά­σει τη δυνατότητα
εξό­δου της Ιτα­λί­ας από την κρίση
με την ταυ­τό­χρο­νη έξο­δό της από την
Ευρωζώνη. 

Η ομι­λία του Αλ.
Αλα­βά­νου είχε ως θέμα «Τα Πέντε Παρά­δο­ξα της Ελλη­νι­κής Κρίσης». 

Πρώ­το
παρά­δο­ξο, ενώ το ευρώ είναι κοι­νό νόμι­σμα των 18 κρα­τών της Ευρωζώνης,
η Ελλά­δα δια­θέ­τει η ίδια δύο νομί­σμα­τα: το ασθε­νές εσωτερικό
ευρώ, υπο­τι­μη­μέ­νο λόγω παρα­τε­τα­μέ­νου υψη­λό­τε­ρου πλη­θω­ρι­σμού από τον
μέσο όρο της Ευρω­ζώ­νης, και το ισχυ­ρό ευρώ των διεθνών
συναλ­λα­γών της, εξαι­ρε­τι­κά υπερ­τι­μή­μέ­νο σε σχέ­ση με την
αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τά της λόγω Γερμανίας.

Δεύ­τε­ρο
παρά­δο­ξο, ενώ στην Ελλά­δα έγι­νε με το PSI το
2012 η μεγα­λύ­τε­ρη περι­κο­πή δανεί­ου στην παγκό­σμια ιστο­ρία του
κρα­τι­κού χρέ­ους, το χρέ­ος της Ελλά­δας ως ποσο­στό του ΑΕΠ
αυξήθηκε.

Τρί­το
παρά­δο­ξο, παρά το γεγο­νός ότι η Ελλά­δα δια­νύ­ει την πιο
επώ­δυ­νη και παρα­τε­τα­μέ­νη κρί­ση σε ανα­πτυγ­μέ­νη χώρα τις τελευ­ταί­ες δεκα­ε­τί­ες, της
έχουν αφαι­ρε­θεί όλα τα εργα­λεία αντιυφεσιακής
πολι­τι­κής: υπο­τί­μη­ση, αύξη­ση του νομι­σμα­τι­κού όγκου κυκλοφορίας,
δημό­σιες επενδύσεις.

Τέταρ­το παρά­δο­ξο, Παρό­τι η κρί­ση στην
Ελλά­δα έχει δημιουρ­γη­θεί από την Ευρω­ζώ­νη λόγω των δομι­κών διαφορών
κέντρου – περι­φέ­ρειας, η σωτη­ρία είναι αδύ­να­το να προ­έλ­θει από την
Ευρω­ζώ­νη, αντί­θε­τα απαι­τεί μέτρα ρήξης μαζί της, όπως το εθνι­κό νόμι­σμα, το
εκδο­τι­κό προ­νό­μιο της Τρά­πε­ζας Ελλά­δας, η παύ­ση πλη­ρω­μών για το
χρέος.

Πέμ­πτο
παρά­δο­ξο, Παρό­τι μια απο­χώ­ρη­ση της Ελλάδας
από τη ζώνη του ευρώ επι­φα­νεια­κά φαί­νε­ται ως εθνική
ανα­δί­πλω­ση, στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα είναι μια κίνη­ση με ισχυ­ρό διεθνικό
χαρα­κτή­ρα. Και για την Ελλά­δα αφού αφαι­ρεί το στρε­βλω­τι­κό φίλ­τρο του
ευρώ και της επι­τρέ­πει μια πιο ευνοϊ­κή συμ­με­το­χή στον διε­θνή καταμερισμό
εργα­σί­ας. Και για την Ευρώ­πη για­τί μπο­ρεί να πυρο­δο­τή­σει ευρύ­τε­ρες ριζοσπαστικές
εξελίξεις.

Η ομι­λία έγινε
θετι­κά δεκτή από το ιτα­λι­κό κοι­νό, που τη διέ­κο­πτε σε διά­φο­ρα σημεία με
χει­ρο­κρο­τή­μα­τα, ιδιαί­τε­ρα όταν ανα­φέρ­θη­κε ότι «η λέξη στα νέα ελληνικά
για την έννοια δια­φθο­ρά είναι Siemens» ή «ότι δεν μπο­ρού­με να έχουμε
υπο­μο­νή και να βλέ­που­με το άνθος της νεο­λαί­ας να εγκα­τα­λεί­πει την πατρί­δα μας»,
πρό­βλη­μα που βιώ­νουν έντο­να και στην Ιταλία.