Εκλεκτικές συγγένειες…

Η πτώ­ση του αιμα­το­βαμ­μέ­νου και διε­φθαρ­μέ­νου καθε­στώ­τος του Τυνή­σιου Μπέν Αλί, ανοί­γει σιγά-σιγά τα ερμη­τι­κά κλει­σμέ­να επί 23 χρό­νια στό­μα­τα της ενη­μέ­ρω­σης του λαού. Ετσι, η εφη­με­ρί­δα «χρό­νος» (Le temps) απο­κα­λύ­πτει τις θερ­μές ειση­γή­σεις της κ. Michèle Alliot-Marie, υπουρ­γού εξω­τε­ρι­κών της Γαλ­λί­ας για συνερ­γα­σία σε θέμα­τα ασφα­λεί­ας με το απο­χω­ρή­σα­ντα από την εξου­σία τύραν­νο της Τυνη­σί­ας. Υπε­ρα­μύ­νε­ται της υπουρ­γού του ο Γάλ­λος πρω­θυ­πουρ­γός François Fillon, που θυμί­ζει, ότι … άλλοι ήταν αυτοί, που υπο­δε­χό­νταν με όλες τις τιμές τους εκλε­κτούς του καθε­στώ­τος Μπεν Αλί, κάνο­ντας σαφή νύξη για τον Λιο­νέλ Ζοσπέν… Οι ίδιοι οι Τυνή­σιοι δεν ξεχνούν και τις θερ­μές φιλο­φρο­νή­σεις του Φραν­σουά Μιτ­τε­ράν, που δεν παρέ­λει­πε να επι­δα­ψι­λεύ­σει φιλο­φρο­νή­σεις στο Τυνη­σια­κό καθε­στώς, επι­κα­λού­με­νος την … εξα­δελ­φι­κή συγ­γέ­νεια των δύο λαών… Μία πραγ­μα­τι­κή ιστο­ρία, που μας θυμί­ζει για πολ­λο­στή φορά, ότι το Ευρω­παϊ­κό κεφά­λαιο (και όχι μόνον αυτό) ενσω­μά­τω­σε ληστρι­κά την υπε­ρα­ξία, που παρή­γα­γαν οι λαοί της Αφρι­κής για πολ­λές δεκαετίες…