Για την Ουκρανία και πάλι… - Φαιακία

Για την Ουκρανία και πάλι…

Γρά­φει ο James Petras, ακτι­βι­στής, καθη­γη­τής κοι­νω­νιο­λο­γί­ας στο Παν/μιο Binghampton της Νέας Υόρ­κης και
συγ­γρα­φέ­ας πολυά­ριθ­μων βιβλί­ων, μετα­φρα­σμέ­νων σε δεκά­δες γλώσ­σες. Εχου­με ξανα­πα­ρου­σιά­σει κεί­με­νά του στην ΦΑΙΑΚΙΑ και πάλι για το ίδιο θέμα, που φαί­νε­ται, ότι το κατέ­χει… Αντι­γρά­φου­με από την ISKRA.

ΟΥΚΡΑΝΙΑ
– ΕΚΕΧΕΙΡΙΑ ‘Η ΔΟΥΡΕΙΟΣ ΊΠΠΟΣ: ΥΠΟΧΩΡΗΣΗ, ΕΠΑΝΕΞΟΠΛΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΕΠΑΝΕΚΚΙΝΗΣΗ 

Εισα­γω­γή: Ο πόλεμος
με πλη­ρε­ξού­σιο του ΝΑΤΟ στην Ουκρα­νία (σ.σ ο συγγραφέας
χρη­σι­μο­ποιεί τον όρο proxy war που σημαί­νει πόλε­μος που υπο­κι­νεί­ται από μια
μεγά­λη δύνα­μη, η οποία όμως δεν εμπλέ­κε­ται άμε­σα) ξεκί­νη­σε με τη βίαιη ανατροπή
της εκλεγ­μέ­νης κυβέρ­νη­σης, με τη χορη­γία των ΗΠΑ και της
ΕΕ, μέσω ενός πρα­ξι­κο­πη­μα­τι­κού όχλου τον
Φλε­βά­ρη του 2014. Χρη­μα­το­δο­τή­θη­κε πλου­σιο­πά­ρο­χα με 5 δισε­κα­τομ­μύ­ρια δολάρια,
σύμ­φω­να με την βοη­θό Γενι­κό Γραμ­μα­τέα του Κρά­τους για τις Ευρω­παϊ­κές και
Ευρα­σια­τι­κές Υπο­θέ­σεις του προ­έ­δρου Ομπά­μα, Victoria Nuland.
Το απο­τέ­λε­σμα ήταν
μια χού­ντα, που απο­τε­λού­νταν από νεο­φι­λε­λεύ­θε­ρες
μαριο­νέ­τες
, δεξιούς εθνι­κι­στές και φασί­στες, η οποία
κατευ­θεί­αν προ­χώ­ρη­σε στην εκκα­θά­ρι­ση της Ουκρα­νι­κής Βου­λής από κάθε πολι­τι­κό που
ενα­ντιω­νό­ταν στο πρα­ξι­κό­πη­μα, και την υπα­γω­γή του Κιέ­βου στην Ευρω­παϊ­κή
Ένω­ση
και το ΝΑΤΟ. Το πελα­τεια­κό καθε­στώς υπό τη
χορη­γία του ΝΑΤΟ στη συνέ­χεια προ­χώ­ρη­σε γρή­γο­ρα στην διεύ­ρυν­ση του ελέγ­χου του
με τη συγκέ­ντρω­ση της εξου­σί­ας και ανα­τρέ­πο­ντας την επί­ση­μη πολι­τι­κή διγλωσσίας
(ρωσι­κά και ουκρα­νι­κά) στις νοτιο­α­να­το­λι­κές περιο­χές. Ετοι­μα­ζό­ταν να σπά­σει την
μακράς διαρ­κεί­ας συμ­φω­νία του πάνω στην τερά­στια Ρώσι­κη ναυ­τι­κή βάση στην
Κρι­μαία και να αθε­τή­σει τα τερά­στια χρέη του στη Ρωσία για
εισα­γω­γές αερί­ου και πετρελαίου.
Αυτά τα
εξτρε­μι­στι­κά μέτρα από ένα βίαιο πρα­ξι­κο­πη­μα­τι­κό καθε­στώς επέ­φε­ραν μια ριζική
ρήξη με τους υπάρ­χο­ντες οικο­νο­μι­κούς, πολι­τι­σμι­κούς και πολι­τι­κούς θεσμούς και,
φυσι­κά, προ­κά­λε­σαν μια ισχυ­ρή απά­ντη­ση από μεγά­λα τμή­μα­τα του πλη­θυ­σμού. Η
συντρι­πτι­κά ομι­λού­σα τη Ρωσι­κή, πλειο­ψη­φία στην Κρι­μαία συγκά­λε­σε ένα
δημο­ψή­φι­σμα με 90% συμ­με­το­χή: το
89% ψήφι­σε υπέρ της
από­σχι­σης και της επα­νέ­νω­σης με τη
Ρωσία. Οι εθνι­κά Ρωσι­κές και δίγλωσ­σες, βιομηχανοποιημένες
νοτιο­α­να­το­λι­κές περιο­χές της Ουκρα­νί­ας διορ­γά­νω­σαν τα δικά τους δημοψηφίσματα,
σχη­μά­τι­σαν λαϊ­κές πολι­το­φυ­λα­κές και ετοι­μά­στη­καν για μια ένο­πλη απά­ντη­ση από
αυτό που θεω­ρού­σαν ως μια παρά­νο­μη χού­ντα στο Κίε­βο. Απει­λού­με­νη από τα νέα
μέτρα ενά­ντια στη γλώσ­σα της και τους παρα­δο­σια­κούς και οικο­νο­μι­κούς δεσμούς με
τη Ρωσία, η
αντί­στα­ση άντλη­σε τους πολε­μι­στές της από την
πλα­τιά δεξα­με­νή των ειδι­κευ­μέ­νων
βιο­μη­χα­νι­κών εργα­τών,
μεταλ­λω­ρύ­χων και τοπι­κών επι­χει­ρη­μα­τιών που
κατα­νο­ού­σαν ότι θα έχα­ναν χιλιά­δες θέσεις εργα­σί­ας και πρό­σβα­ση στις ρωσικές
αγο­ρές, καθώς και πολι­τι­σμι­κούς και οικογενειακούς
δεσμούς κάτω από την μπό­τα της μαριο­νέ­τας της ΕΕ και του ΝΑΤΟ
στο Κίεβο. 
Ουκρα­νι­κές, Ευρω­Ε­νω­σια­κές και
μαυ­ρο­κόκ­κι­νες φασι­στι­κές σημαί­ες δίπλα-δίπλα κατά το πρα­ξι­κό­πη­μα του
Μαϊντάν

Για κρί­σι­μα τμήματα
της Ουκρα­νί­ας, η χού­ντα του Κιέ­βου ήταν
απο­νο­μι­μο­ποι­η­μέ­νη, επο­μέ­νως οι επό­πτες του ΝΑΤΟ μαγεί­ρε­ψαν τις
εκλο­γές με έναν προ­ε­πι­λεγ­μέ­νο υπο­ψή­φιο, τον Πέτρο Πορο­σέν­κο, έναν εκατομμυριούχο
ολι­γάρ­χη, πρό­θυ­μος να υπη­ρε­τή­σει ως “έμπι­στος” πλη­ρε­ξού­σιος, παρά το ιστορικό
του αμφί­ση­μων “επι­χει­ρη­μα­τι­κών” συμ­φω­νιών, ο οποί­ος θα εφάρμοζε
την ατζέ­ντα της ΕΕ και των ΗΠΑ. Παρό­τι μεγά­λα τμή­μα­τα του πλη­θυ­σμού μποϋκόταραν
τις εκλο­γές-απά­τη, ο “νικη­φό­ρος Πρό­ε­δρος” Πορο­σέν­κο ταυ­τί­στη­κε
αμέ­σως με την ΕΕ, κατα­κερ­μα­τί­ζο­ντας τις σε μεγά­λο βαθ­μό επι­δο­τού­με­νες και
γεν­ναιό­δω­ρες συμ­φω­νί­ες αερί­ου με τη Ρωσία, καθώς και απο­κό­βο­ντας την Ουκρανία
από τις βασι­κές εξα­γω­γι­κές της αγο­ρές. Υπέ­γρα­ψε πρό­θυ­μα μια συμ­φω­νία με το ΔΝΤ
τερ­μα­τί­ζο­ντας σημα­ντι­κές επι­δο­τή­σεις για τους χαμη­λό­μι­σθους Ουκρανούς,
ιδιω­τι­κο­ποιώ­ντας δημό­σιες επι­χει­ρή­σεις και ανε­βά­ζο­ντας το κόστος βασικών
δημό­σιων υπη­ρε­σιών και του φαγη­τού. Πυρο­δό­τη­σε μια ολο­μέ­τω­πη στρατιωτική
εκστρα­τεία ενά­ντια στην περιο­χή του Ντον­μπάς, χρη­σι­μο­ποιώ­ντας
πυραύ­λους, αερο­πο­ρι­κές επι­δρο­μές, πυρο­βο­λι­κό και χερ­σαί­ες δυνά­μεις ενώ
δια­βε­βαί­ω­νε τους αφέ­ντες του στην Ουά­σινγ­κτον και τις
Βρυ­ξέλ­λες ότι θα συνέ­τρι­βε εύκο­λα κάθε αντί­στα­ση στα
δικτα­το­ρι­κά του δια­τάγ­μα­τα και θα επέ­βαλ­λε την
ριζο­σπα­στι­κή τους αντι­δρα­στι­κή ατζέντα.

Η έκτα­ση και το
βάθος των αλλα­γών και ο καθο­λι­κός τρό­πος με τον οποίο δια­μορ­φώ­θη­καν και
εφαρ­μό­στη­καν προ­κά­λε­σε έναν εκτε­τα­μέ­νο λαϊ­κό ξεση­κω­μό στα νοτιο­α­να­το­λι­κά που
διέ­τρε­ξε ολό­κλη­ρο το κοι­νω­νι­κό φάσμα. Η λαϊ­κή δημο­κρα­τι­κή φύση
της αντι­πο­λί­τευ­σης στα ανα­το­λι­κά απέ­σπα­σε υπο­στή­ρι­ξη σε όλη την περιοχή,
φτά­νο­ντας πέρα από τα σύνο­ρα της Ουκρα­νί­ας. Η αντί­στα­ση
κατέ­λα­βε εύκο­λα Ουκρα­νι­κά στρα­τιω­τι­κά φυλά­κια ενώ επιστρατευμένοι
στρα­τιώ­τες, πρώ­ην στρα­τιώ­τες και τοπι­κές αστυ­νο­μι­κές μονά­δες ενώ­θη­καν με την
αντί­στα­ση, φέρ­νο­ντας τα όπλα τους μαζί τους.
Το καθε­στώς του
Κιέ­βου και οι ολο­έ­να πιο φασι­στι­κές δυνά­μεις κρού­σης του απά­ντη­σαν με τακτικές
τρο­μο­κρα­τί­ας, βομ­βαρ­δί­ζο­ντας μη στρα­τιω­τι­κές υπο­δο­μές και γει­το­νιές. Στην
εθνι­κά μει­κτή πόλη της Οδυσ­σού, με τον πολυ­πλη­θή ρωσόφωνο
πλη­θυ­σμό της, οι φασί­στες με ορμη­τή­ριο το Κίε­βο πυρ­πό­λη­σαν το
κεντρι­κό κτί­ριο των συν­δι­κά­των της πόλης, όπου είχαν κατα­φύ­γει άμαχοι
δια­δη­λω­τές, καί­γο­ντας ζωντα­νούς ή αργό­τε­ρα σφά­ζο­ντας
πάνω από 40 παγι­δευ­μέ­νους πολίτες
διαδηλωτές.
Η τρο­μο­κρα­τι­κή
τακτι­κή της κυβέρ­νη­σης του Κιέ­βου ώθη­σε χιλιά­δες ακό­μα να εντα­χθούν στην
αντί­στα­ση. Τρο­μο­κρα­τη­μέ­νοι και με πεσμέ­νο ηθι­κό Ουκρα­νοί
κλη­ρω­τοί,
στους οποί­ους είχαν πει ότι πολε­μού­σαν ενά­ντια σε
“Ρώσους εισβο­λείς”, αυτο­μό­λη­σαν ή παρα­δό­θη­καν μαζι­κά. Το θέαμα
της παρά­δο­σης και της κατά­πτω­σης ηθι­κού μετα­ξύ των ενόπλων
δυνά­με­ων
και της αστυ­νο­μί­ας του καθε­στώ­τος, υπο­νό­μευ­σε αυτή τη φάση της
επι­θε­τι­κό­τη­τας του Κιέ­βου και οδή­γη­σε σε μια κρί­ση “νομι­μο­ποί­η­σης”.
Η
προ­πα­γαν­δι­στι­κή εκστρα­τεία των ΗΠΑ-ΕΕ ενέτεινε
την άρνη­ση της ανα­γνώ­ρι­σης κάθε αυθε­ντι­κό­τη­τας στην αντί­στα­ση των πολι­τών στα
νοτιο­α­να­το­λι­κά ως μια ανε­ξάρ­τη­τη, δημο­κρα­τι­κή, εθνι­κή δύνα­μη, βάζο­ντας τους την
ταμπέ­λα των “Ρώσων αυτο­νο­μι­στών” και “εισβο­λέ­ων”. Μαζί με τη μαριονέτα
τους-Πρό­ε­δρο Πέτρο Πορο­σέν­κο, οι ΗΠΑ-ΕΕ επι­χεί­ρη­σαν να δυσφη­μή­σουν τη λαϊκή
αντί­στα­ση μέσω μιας τερά­στιας προ­βο­κά­τσιας: Ουκρα­νι­κές κυβερ­νη­τι­κές υπηρεσίες
ελέγ­χου αέρος στο Κίε­βο άλλα­ξαν την κατεύ­θυν­ση ενός πολι­τι­κού αερο­σκά­φους, της
πτή­σης 17 των Malaysian Airlines, ώστε να πετά­ξει κατευθείαν
πάνω από την εμπό­λε­μη ζώνη, και το έρι­ξαν σκο­τώ­νο­ντας κοντά 300 επι­βά­τες και
πλή­ρω­μα. Η μαριο­νέ­τα στο Κίε­βο και τα αφε­ντι­κά τους στις Βρυ­ξέ­λες και την
Ουά­σινγ­κτον κατη­γό­ρη­σαν στη συνέ­χεια την αντί­στα­ση, καθώς και τη Ρωσία, για το
έγκλημα! 

Ο πύρ­γος ελέγ­χου του αεροδρομίου
του Ντο­νιέ­τσκ, σύμ­βο­λο της πολε­μι­κής ανα­μέ­τρη­σης στην Ουκρανία

Η τρο­μο­κρα­τι­κή
τακτι­κή του υπο­στη­ρι­ζό­με­νου από το ΝΑΤΟ πλη­ρε­ξού­σιου καθε­στώ­τος γύρισε
μπού­με­ρανγκ και προ­κά­λε­σε ακό­μα περισ­σό­τε­ρη οργή! Περισ­σό­τε­ρα Ουκρανικά
στρα­τεύ­μα­τα αρνή­θη­καν να πυρο­βο­λή­σουν ενά­ντια στους ίδιους τους συμπατριώτες
τους. Το καθε­στώς-μαριο­νέ­τα στο Κίε­βο έπρε­πε να βασι­στεί στα ειδι­κά
φασι­στι­κά τάγ­μα­τα,
πρό­θυ­μα να σκο­τώ­σουν “Ρώσους”. Πολ­λοί απλοί
στρα­τιώ­τες εγκα­τέ­λει­ψαν αντί να υπα­κού­σουν δια­τα­γές να επι­τε­θούν με βαρύ
πορυ­βο­λι­κό ενά­ντια σε πυκνο­κα­τοι­κη­μέ­νες αστι­κές γει­το­νιές γεμά­τες παγιδευμένους
αμά­χους. Άλλα στρα­τεύ­μα­τα πέρα­σαν στην ασφά­λεια της γειτονικής
Ρωσί­ας, όπου παρα­δό­θη­καν και παρέ­δω­σαν τα όπλα τους
στην αντίσταση.
Η απί­στευ­τη
δύνα­μη της νοτιο­α­να­το­λι­κής αντί­στα­σης προ­ήλ­θε από διάφορες
πηγές: Πρώ­τα και κύρια, υπε­ρα­σπί­ζο­νταν πάτρια
εδά­φη:
τις οικο­γέ­νειές τους, συγ­γε­νείς, φίλους, γεί­το­νες, σπίτια,
χώρους εργα­σί­ας, συστή­μα­τα μετα­φο­ράς, νοσο­κο­μεία και σχο­λεία, και έβλε­παν όλο
και περισ­σό­τε­ρο τους εαυ­τούς τους ως ένα έθνος που αντι­με­τω­πί­ζει τις
κατα­στρο­φές από μια δικτα­το­ρία επι­βε­βλη­μέ­νη
από το εξω­τε­ρι­κό, η οποία πωλού­σε αυθαί­ρε­τα τις βασι­κές οικο­νο­μι­κές τους
επι­χει­ρή­σεις και μέσα βιο­πο­ρι­σμού, ενώ ταυ­τό­χρο­να υπο­τασ­σό­ταν στις επι­τα­γές του
ελεγ­χό­με­νου από ΗΠΑ-ΕΕ, Διε­θνούς Νομισματικού
Ταμείου.
Αυτή η λαϊ­κή αντί­στα­ση ενι­σχύ­θη­κε ηθικά
και υλι­κά από ακτι­βι­στές υπέρ της δημο­κρα­τί­ας και αγω­νι­στές από την
Ευρώ­πη
και την Ασία, οι οποί­οι κατα­νο­ού­σαν ότι μια
νίκη του ΝΑΤΟ στην Ουκρα­νία θα οδη­γού­σε σε περισ­σό­τε­ρα πρα­ξι­κο­πή­μα­τα σε κυρίαρχα
κρά­τη, περισ­σό­τε­ρους εμφύ­λιους πολέ­μους και βάρ­βα­ρες κατα­κτή­σεις σε ολό­κλη­ρη την
περιο­χή – μια φόρ­μου­λα για οικο­νο­μι­κή και κοι­νω­νι­κή κατα­στρο­φή που πλήττει
δεκά­δες, αν όχι εκα­το­ντά­δες, εκα­τομ­μύ­ρια ανθρώπους.
Η έντο­νη παρουσία
του ΝΑΤΟ πίσω από το πρα­ξι­κό­πη­μα στο Κίε­βο ώθη­σε έναν
εθνι­κο­α­πε­λευ­θε­ρω­τι­κό αγώ­να στην Ουκρα­νία και την ανά­πτυ­ξη του
αντι-ΝΑΤΟι­κού διε­θνι­σμού περι­φε­ρεια­κά. Ο αγώ­νας έγι­νε κοι­νός. Η
επί­θε­ση του Κιέ­βου που στό­χευε σε μια γρή­γο­ρη νίκη δια­κό­πη­κε με αμη­χα­νία. Οι
μάχες για το Ντο­νέ­τσκ και το Λου­γκάνσκ
ανέ­τρε­ψαν την κατά­στα­ση. Η Αντί­στα­ση πέρα­σε στην επί­θε­ση. Πάνω από
800 στρα­τιώ­τες του Κιέ­βου σκο­τώ­θη­καν. Χιλιά­δες περισσότεροι
τραυ­μα­τί­στη­καν, αιχ­μα­λω­τί­στη­καν και εγκαταλείφθηκαν. 

Πολι­το­φύ­λα­κες του Ντονμπάς
ποζά­ρουν μπρο­στά απ’ το μνη­μείο του Β’ ΠΠ στο ύψω­μα Σαούρ Μογκί­λα μετά την
κατά­λη­ψή του
Η αντί­στα­ση
προ­έ­λαυ­νε προς τα δυτι­κά και το νότο, απει­λώ­ντας να δημιουρ­γή­σει χερ­σαία δίοδο
επι­κοι­νω­νί­ας με την Κρι­μαία και να περι­κυ­κλώ­σει μια ολόκληρη
μεραρ­χία. Το καθε­στώς-μαριο­νέ­τα του Κιέ­βου πανι­κο­βλή­θη­κε και παρα­κά­λε­σε τους
πάτρω­νες του Ε.Ε και Η.Π.Α να παρέμ­βουν άμε­σα. Οι διαι­ρέ­σεις εντός της
χού­ντας βάθυ­ναν:
οι φασί­στες απαί­τη­σαν έναν ολο­κλη­ρω­τι­κό πόλεμο
απέ­να­ντι στους ρωσό­φω­νους πλη­θυ­σμούς και γενι­κή επι­στρά­τευ­ση. Οι νεοφιλελεύθεροι
από την πλευ­ρά τους παρα­κά­λε­σαν για άμε­ση εμπλο­κή
του ΝΑΤΟ.
Στο μετα­ξύ
Ε.Ε και ΗΠΑ επέ­βα­λαν ευρείες
οικο­νο­μι­κές κυρώ­σεις ενα­ντί­ον της Ρωσί­ας,
απρό­θυ­μοι να πιστέ­ψουν ότι οι πολί­τες της περιο­χής του Ντον­μπάς στη
Νοτιο­α­να­το­λι­κή Ουκρα­νία θα ήταν ικα­νοί να αντι­στα­θούν στη μαριο­νέ­τα τους στο
Κίε­βο. Έφα­γαν την ίδια τους την προ­πα­γάν­δα, και κατη­γό­ρη­σαν τον Ρώσο πρόεδρο
Πού­τιν για την πανω­λε­θρία. Οι αυξα­νό­με­νες οικο­νο­μι­κές κυρώσεις
ενα­ντί­ον της Ρωσί­ας δεν είχαν κανέ­να αντί­κτυ­πο στην λαϊ­κή αντί­στα­ση στην
Ουκρα­νία, καθώς αυτή πήρε το χαρα­κτή­ρα εθνι­κό-απε­λευ­θε­ρω­τι­κού αγώνα.
Μολα­ταύ­τα, οι
κυρώ­σεις προ­κά­λε­σαν επώ­δυ­να αντί­ποι­να από πλευ­ράς Ρωσί­ας, η οποία επέ­βα­λε μεγάλα
εμπάρ­γκο στα αγρο­τι­κά προ­ϊ­ό­ντα από Ε.Ε και
ΗΠΑ, βαθαί­νο­ντας την ευρω­παϊ­κή οικο­νο­μι­κή ύφε­ση. Και να που το ΝΑΤΟ ανέπτυξε
δυνά­μεις και κοι­νά στρα­τιω­τι­κά γυμνά­σια στα σύνο­ρα της Ρωσί­ας στην Πολω­νία, τις
Βαλ­τι­κές χώρες και γύρω από τη Μαύ­ρη Θάλασσα.
Τελι­κά οι δυνάμεις
του ΝΑΤΟ συνει­δη­το­ποί­η­σαν ότι η στρα­τιω­τι­κή επέ­λα­ση της
μαριο­νέ­τας τους στην Ανα­το­λή δεν θα ήταν άλλος ένας
‘ρόδι­νος’ περί­πα­τος, αλλά στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα μετα­τρε­πό­ταν σε
μια κτη­νώ­δη φάρ­σα. Από πάνω έως κάτω οι ένο­πλες δυνά­μεις της χού­ντας ήταν σε
χάος. Η συνέ­χι­ση της προ­έ­λα­σης της λαϊκής
αντί­στα­σης
και η εμφά­νι­ση του χει­μώ­να χωρίς Ρώσι­κο
πετρέ­λαιο και φυσι­κό αέριο θα μπο­ρού­σε να
ανα­τρέ­ψει το καθε­στώς του Κιέ­βου και να επι­βάλ­λει νέες εκλο­γές ελεύ­θε­ρες από το
ΝΑΤΟ, τη Σ.Ι.Α και τις μηχα­νορ­ρα­φί­ες της
“Γ…την Ε.Ε” (σσ. Πρό­κει­ται για το στέ­λε­χος που είχε ανα­φω­νή­σει σε τηλεφωνική
συνο­μι­λία με έναν Αμε­ρι­κά­νο διπλω­μά­τη σχε­τι­κά με την πολι­τι­κή κρί­ση στην
Ουκρα­νία “Fuck the EU”) βοη­θού γραμ­μα­τέ­ως, και βασικής
υπεύ­θυ­νης στρα­τη­γι­κής του Ομπά­μα για την Ανα­το­λι­κή Ευρώπη,
Βικτώ­ριας Νού­λαντ.
Έχο­ντας στο μυαλό
του τους φόβους ΝΑΤΟ και Ουά­σινγ­κτον, ο Ρώσος πρόεδρος
Βλα­ντι­μίρ Πού­τιν πρό­τει­νε ένα ‘συμ­βι­βα­σμό’ για τον Πορο­σέν­κο, την άμεση
κατά­παυ­ση του πυρός και συνο­μι­λί­ες που θα οδη­γού­σαν σε πολι­τι­κή διευ­θέ­τη­ση του
ζητή­μα­τος μετα­ξύ Κιέ­βου και ανταρ­τών. Μπρο­στά στον κίν­δυ­νο στρα­τιω­τι­κής
πανω­λε­θρί­ας
στην Ανα­το­λή και αυξα­νό­με­νων εσω­τε­ρι­κών ρωγ­μών, η
μαριο­νέ­τα στο Κίε­βο συμ­φώ­νη­σε στην
εκε­χει­ρία.
ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ ΓΙΑ ΕΙΡΗΝΗ ΚΑΙ
ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ
Ο
Πορο­σέν­κο και οι Νατοϊ­κοί επόπτες του
πιά­στη­καν από το ειρη­νευ­τι­κό σχέ­διο Πού­τιν για να ανα­κό­ψουν την
προ­έ­λα­ση της λαϊ­κής αντί­στα­σης και να
κερ­δί­σουν χρό­νο ώστε να ανα­συ­ντα­χθούν, να ανα­συ­γκρο­τή­σουν και να επαν-εφοδιάσουν
τις ένο­πλες δυνά­μεις του Κιέβου. 
Οι αρχη­γοί του ΝΑΤΟ
προ­σβλέ­πουν σε μια “πολι­τι­κή” διευ­θέ­τη­ση όπου διαπραγματεύονται
πολι­τι­κές υπο­σχέ­σεις που σπά­νε εύκο­λα ως αντάλ­λαγ­μα για τον αφο­πλι­σμό και την
απο­στρά­τευ­ση της αντί­στα­σης υπό τον έλεγ­χο του Κιέ­βου. Δεν υπάρ­χει καμία ένδειξη
ότι ο άξο­νας ΝΑΤΟ-Κίε­βο σκο­πεύ­ει να εγκα­τα­λεί­ψει το
στρα­τη­γι­κό του στό­χο μετα­τρο­πής της Ουκρα­νί­ας σε
νατοϊ­κή βάση και υπο­τε­λές κρά­τος της
Ε.Ε.
Καθώς η εκεχειρία
επι­βάλ­λε­ται, οι δυνά­μεις του ΝΑΤΟ έχουν οργα­νώ­σει δύο γύρους στρατιωτικών
ασκή­σε­ων εντός της Ουκρα­νί­ας και στα κοντι­νά της σύνο­ρα – ευθέ­ως αμφισβητώντας
τα στρα­τη­γι­κά συμ­φέ­ρο­ντα της Ρωσί­ας. Η εν εξε­λί­ξει ανά­πτυ­ξη στρατευμάτων
απο­τε­λεί ένδει­ξη ότι το ΝΑΤΟ σκο­πεύ­ει να συμ­με­τά­σχει ευθέως
στην συντρι­βή της λαϊ­κής αντί­στα­σης στον επό­με­νο γύρο. Για το ΝΑΤΟ και το Κίεβο
είναι απλά θέμα χρό­νου να εφεύ­ρουν κάποιο πρό­σχη­μα ώστε να τερ­μα­τί­σουν την
εκε­χει­ρία. Στο μετα­ξύ, το ΝΑΤΟ αυξά­νει την ροή όπλων, συμβούλων
και έμμι­σθων μισθο­φό­ρων στο Κίε­βο. Ο ολι­γάρ­χης στο Κίεβο,
Πορο­σέν­κο, προ­σπα­θεί να ενι­σχύ­σει τις χερ­σαί­ες δυνά­μεις του
επι­βάλ­λο­ντας μια ιδιαί­τε­ρα αντι­δη­μο­φι­λή υποχρεωτική
επι­στρά­τευ­ση. Ακό­μη και οι πολί­τες της δυτι­κής Ουκρανίας
μπο­ρούν να δουν ότι ο πόλε­μος πάει άσχη­μα με την επι­στρο­φή τραυ­μα­τιών και τα
φέρε­τρα με τα ονό­μα­τα των παι­διών και των αδελ­φών τους. 
Τακτι­κά, οι
Πορο­σέν­κο και ΝΑΤΟ μπο­ρεί να προσφέρουν
‘χάρ­τι­νες’ υπο­χω­ρή­σεις, μεγα­λύ­τε­ρη “αυτο­νο­μία” … υπό την
εξου­σία της χού­ντας του Κιέ­βου και την απο­δο­χή του δίγλωσ­σου, αλλά πολιτικές,
διοι­κη­τι­κές, νομι­κές και δημο­σιο­νο­μι­κές εξου­σί­ες δεν θα παρα­χω­ρη­θούν στις
δημο­κρα­τί­ες του Ντό­νε­τσκ και του Λού­γκανσκ
προ­κει­μέ­νου να σχε­διά­σουν και να εφαρ­μό­σουν τις δικές τους πολιτικές
και να προ­στα­τέ­ψουν τα δικαιώ­μα­τά τους. Το καθε­στώς θα απαι­τή­σει την επαν-είσοδο
του στρα­τού του με πρό­σχη­μα τη δια­φύ­λα­ξη των συνό­ρων ενά­ντια στη Ρωσία. Δεν θα
υπάρ­ξουν απο­ζη­μιώ­σεις για τις μαζι­κές απώ­λειες ζωών και
υπο­δο­μών στην περιο­χή. Το Κίε­βο θα επι­διώ­ξει να περικυκλώσει
και να κατα­κερ­μα­τί­σει την αντί­στα­ση και να
απα­λεί­ψει το κομ­βι­κό δια­συ­νο­ρια­κό “ιερό άσυ­λο” με τη Ρωσία. Ο τελι­κός στό­χος θα
είναι η συμπί­ε­ση και η εκδί­ω­ξη της ηγε­μο­νευό­με­νης από την
αντί­στα­ση τοπι­κής αυτοδιοίκησης.
Η παρά­τα­ση των
δια­πραγ­μα­τεύ­σε­ων θα χρη­σι­μο­ποι­η­θεί προ­κει­μέ­νου να επαν-οικο­δο­μη­θούν οι
στρα­τιω­τι­κές δυνα­τό­τη­τες του Κιέ­βου. Στο μετα­ξύ, περισ­σό­τε­ρες αμερικανοκίνητες
Ευρω­παϊ­κές οικο­νο­μι­κές κυρώ­σεις ενα­ντί­ον της Ρωσί­ας δίνουν στην
Ουά­σινγ­κτον μεγα­λύ­τε­ρη δύνα­μη προ­κει­μέ­νου να εξα­πλώ­σει της επιρ­ροή της στην
Ευρώ­πη και να βαθύ­νει την πολι­τι­κή και εμπο­ρι­κή πόλω­ση μετα­ξύ Ε.Ε και Μόσχας.
Η Ουκρα­νι­κή
κρί­ση
απο­τε­λεί ένα μόνο κομ­μά­τι της στρα­τη­γι­κής
παγκό­σμιας στρα­τιω­τι­κής κλι­μά­κω­σης του καθεστώτος
Ομπά­μα, η οποία περι­λαμ­βά­νει επαν-είσο­δο στο Ιράκ, απευθείας
βομ­βαρ­δι­σμούς στη Συρία (συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νης της Δαμα­σκού) και
αυξα­νό­με­νες κυρώ­σεις ενα­ντί­ον εται­ριών και τρα­πε­ζών που συναλ­λάσ­σο­νται με
Ιράν και Κού­βα, καθώς και την περι­κύ­κλω­ση και
πρό­κλη­ση της Κίνας.
Μια ανε­ξάρ­τη­τη
Ρωσία είναι ο πραγ­μα­τι­κός στό­χος και η προ­σάρ­τη­ση της Ουκρα­νί­ας είναι μόνο ο
ακρο­γω­νιαί­ος λίθος στο δρό­μο για την Μόσχα. Υπό αυτό το στρα­τη­γι­κό (και
παρά­λο­γο) όρα­μα, οι ΗΠΑ και η Ε.Ε δεν θα
απο­δε­χτούν
ποτέ μια ουδέ­τε­ρη (εκτός ΝΑΤΟ),
ανε­ξάρ­τη­τη και δημο­κρα­τι­κή Ουκρα­νία. Η λαϊκή
αντί­στα­ση στα νοτιο­α­να­το­λι­κά της χώρας πρέ­πει να αντι­λη­φθεί ξεκά­θα­ρα αυτό το
στρα­τη­γι­κό στό­χο και να συνε­χί­σει τη μάχη. 
Πρέ­πει να
ανα­γνω­ρί­σουν ότι ο μόνος τρό­πος για να εγκα­θι­δρύ­σουν μια δημο­κρα­τία
και αυτο­διοί­κη­ση, ελεύ­θε­ρη από την επι­κυ­ριαρ­χία του
ΝΑΤΟ και του ΔΝΤ, και ελεύ­θε­ρη από τις
ληστρι­κές συμ­μο­ρί­ες των υπο­κι­νού­με­νων από το Κίε­βο ναζι­στι­κών εγκληματικών
ομά­δων – τα τρο­μο­κρα­τι­κά τάγ­μα­τα Αζοφ, Αιντάρ,
και Ντον­μπάς- είναι μέσα από ένα δημο­ψή­φι­σμα για πλή­ρη εθνική
ανεξαρτησία.
Η παρού­σα εκεχειρία
απο­τε­λεί Δού­ρειο Ίππο: μέσα στα σπλά­χνα αυτών των συνο­μι­λιών, οι
πολέ­μαρ­χοι του Κιέ­βου ετοι­μά­ζουν πυρε­τω­δώς την εξαπόλυση
περισ­σό­τε­ρων στρα­τιω­τι­κών περιτ­τω­μά­των – φασι­στι­κές ορδές και ιδιωτικοί
στρα­το
ί των ολι­γαρ­χών, οι τερα­τώ­δεις γόνοι του
εξο­πλι­σμέ­νου από το ΝΑΤΟ τάγ­μα­τος Αζόφ με τα
ναζι­στι­κά λάβα­ρα, που αθλεί­ται με τατουάζ σβά­στι­γκες και τρα­γού­δια μίσους. Η
επι­λο­γή είναι ξεκά­θα­ρη. 
0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted