Γαλλο-Τουρκική κρίση με φόντο την Λιβύη.

Τον τελευ­ταίο και­ρό ο Σαρ­κο­ζύ απλώ­νει τα φτε­ρά του σαν μην τον χωρά­ει ο τόπος… Προ­νο­μια­κός χώρος η Μεσό­γειος. Είναι αλή­θεια, πως από την αρχή της Θητεί­ας του ελάν­σα­ρε την ιδέα της «Ενω­σης για την μεσό­γειο», που γενι­κά δεν έτυ­χε θερ­μής υπο­δο­χής με ψυχρό­τε­ρη εκεί­νη της Τουρ­κί­ας… Η τελευ­ταία ανα­γνω­ρί­ζει στον εαυ­τό της χαρα­κτη­ρι­στι­κά τοπι­κής υπερ­δύ­να­μης ενώ δεν λησμο­νεί τους παρα­δο­σια­κούς δεσμούς (εναλ­λασ­σό­με­νης φιλί­ας και εχθρό­τη­τας) με τον Αρα­βι­κό κόσμο… Η προ­σπά­θεια του Σαρ­κο­ζύ να ανα­δεί­ξει τον ηγε­τι­κό ρόλο της Γαλ­λί­ας στην περιο­χή δεν συνά­ντη­σε και μεγά­λη συμπα­ρά­στα­ση από μεριάς συμ­μά­χων… Σε χαμη­λούς τόνους η Αμε­ρι­κά­νι­κη συμπα­ρά­στα­ση και σε ακό­μη πιο από­μα­κρους η γερ­μα­νι­κή υπο­χρέ­ω­σαν τον Αλαίν Ζυπέ να καταγ­γεί­λει επί­ση­μα το ΝΑΤΟ για αδρά­νεια… Την ίδια ώρα, που στο Κατάρ στή­θη­κε το σενά­ριο των δια­πραγ­μα­τεύ­σε­ων η Τουρ­κία παρα­κά­θη­σε σαν ισό­τι­μος εταί­ρος της δια­βού­λευ­σης για την Ειρή­νευ­ση στην περιο­χή, καθό­λου μειο­νε­κτι­κό­τε­ρη από την Γαλ­λία… Οι εξε­λί­ξεις στην Λιβύη μάλ­λον θα φωτί­σουν περισ­σό­τε­ρο τις γεω­πο­λι­τι­κές επι­διώ­ξεις και σκο­πι­μό­τη­τες στην περιοχή…