Αυτοί ξέρουν τι κάνουν… - Φαιακία

Αυτοί ξέρουν τι κάνουν…

Πάντο­τε αγα­πη­μέ­νος φίλος της ΦΑΙΑΚΙΑΣ ο Νίκος Μητσιά­λης μας έστει­λε ένα κεί­με­νο, που μας εκφρά­ζει κατά λέξη (πολύ περισ­σό­τε­ρο κατά νόη­μα). Δεν αναρ­τά­με βέβαια μόνον όσα σημειώ­μα­τα συμ­φω­νού­με μαζί τους…Αλλά εδώ θέλου­με να υπο­γραμ­μί­σου­με την επι­και­ρό­τη­τα και τη σημα­σία του κειμένου…


Αυτοί
ξέρουν τι κάνουν… Εμείς?
Ναι,
μην το αμφι­σβη­τεί­τε οι εσω­τε­ρι­κοί και οι εξω­τε­ρι­κοί «τροϊ­κα­νοί» ξέρουν πολύ
καλά τι κάνουν… Απλά το κάνουν με δόσεις… Ακρω­τη­ρια­σμός σε στά­δια με
αναι­σθη­τι­κό την ελπί­δα της επι­μή­κυν­σης, της ανά­πτυ­ξης, την εκκί­νη­ση της αγοράς,
την απο­κρα­τι­κο­ποί­η­ση, στο εκ νέου κού­ρε­μα και στο βάθος οι αγο­ρές στο 2050
μ.Χ.!
Ναι,
χωρίς αντίρ­ρη­ση αυτοί ξέρουν τι κάνουν και πως το κάνουν, ακό­μα και αυτό το
σήριαλ των συνα­ντή­σε­ων των αρχη­γών, οι δηλώ­σεις, οι «δια­φω­νί­ες» και κυρί­ως οι
κόκ­κι­νες γραμμές… 
Να και
τα σκάν­δα­λα με τις λίστες των ληστών για να κοι­τά­ξου­με αλλού και ολί­γον από το
πρα­ξι­κό­πη­μα του Ψυχά­ρη που ποτέ δεν έγι­νε, για να αλλά­ξου­με κου­βέ­ντα, γάτα ο
φίλος εκ παλαιόθεν…
Οι
μάχες του βου­τυ­ράν­θρω­που Στουρ­νά­ρα με τον «σκλη­ρό και απάν­θρω­πο» Τόμ­σεν έχουν
και αυτές την ακρο­α­μα­τι­κό­τη­τά τους στα βρα­δι­νά πανέλ της πολι­τι­κής τόλ­μης και
γοη­τεί­ας που ανα­δει­κνύ­ουν τους πρω­τα­γω­νι­στές που έρχο­νται και παρέρ­χο­νται από
το πρώ­το μνημόνιο… 
Μέχρι
και σήμε­ρα οι σκιές τους εκεί… Και είναι τόσοι πολ­λοί αυτοί που ανέλαβαν
εργο­λα­βία τη σωτη­ρία μας που σιγά, σιγά ξεχνά­με ονό­μα­τα και πρό­σω­πα των βιαστών
μας…
Έτσι
λοι­πόν ήρε­μα και απλά ξεκι­νώ­ντας από τον ανεκ­δι­ή­γη­το τότε πρω­θυ­πουρ­γό μας και
τώρα…καθηγητή του Χάρ­βαρντ ανε­χθή­κα­με την μέθο­δο του σαλα­μιού! Κοι­τά­ζα­με την…
παν­σέ­λη­νο όλοι εμείς όταν διέ­λυαν εκεί­νοι τον ιδιω­τι­κό τομέα και στη συνέχεια
πυρο­βο­λού­σαν τον δημό­σιο κλαί­γο­ντας με τηλε­ο­πτι­κούς λυγ­μούς για τον ιδιωτικό!!!
Τότε η μεσαία τάξη  δια­μαρ­τύ­ρο­νταν για
τις πορεί­ες που νέκρω­ναν την πιά­τσα… Τώρα θα παρα­κα­λεί να γίνει καμιά πορεία
για να δει λιγά­κι κόσμο στην πιά­τσα, ο μικρο­με­σαί­ος αστού­λης που βλέ­πει  πως εκεί­νη – η πιά­τσα δηλα­δή – έχει στεγνώσει
εντελώς…
Βέβαια
εκεί­νοι του ειδι­κού μισθο­λο­γί­ου ζώντας μέχρι χθες στον πλα­νή­τη μιας κάποιας
ειδι­κής προ­στα­σί­ας! Άλλοι σχε­τι­κά υπο­λο­γί­σι­μης και άλλοι αρκε­τά οικο­νο­μι­κά σοβαρής,
τώρα εξε­γεί­ρο­νται… Όπως εκεί­νοι της θεό­τυ­φλης θέμι­δας που όταν προ­σέ­φυ­γαν σ’
αυτήν συμπα­τριώ­τες μας για το συνταγ­μα­τι­κό ή μη του πρώ­του μνη­μο­νί­ου αυτή
απο­φάν­θη­κε για το άκρως συνταγ­μα­τι­κό του μαζι­κού μας θανά­του σε αντί­θε­ση με το
σήμε­ρα που μιλούν για το αντι­συ­νταγ­μα­τι­κό της μνη­μο­νια­κής μεί­ω­σης των αποδοχών
τους!
Αυτοί
ξέρουν τι κάνουν και το κυριό­τε­ρο πως το κάνουν… 
Για
τους δολο­φό­νους μας εννοώ… Ξέρουν πως ακό­μα και για πολύ και­ρό θα κυριαρ­χεί δυστυχώς
το Εγώ μας και το Εσείς θα το χει­ρί­ζο­νται αυτοί, αφού το Εμείς το έχουμε
ξεχά­σει από και­ρό… Και εκεί­νοι θα εξα­κο­λου­θούν να μας κου­νάν το δάκτυ­λο για τα
όσα «αμαρ­τή­μα­τα» δια­πρά­ξα­με και κατα­ντή­σα­με την πατρί­δα, όπως σε κάθε ευκαιρία
υπο­στη­ρί­ζουν,  στο χάλι που
βρί­σκε­ται  και για τού­το  μας κάνουν κιμά για σου­τζου­κά­κια στο μεγάλο
φαγο­πό­τι της αποκρατικοποίησης…
Ενώ οι γνωρίζοντες
απλά μαθη­μα­τι­κά ξέρουν ότι η αρρώ­στια μας είναι κατά βάση συστη­μι­κή που
εξα­πλώ­θη­κε καταρ­χήν στον ευρω­παϊ­κό νότο όπου ομο­λο­γου­μέ­νως ενδη­μού­σε και μια… χρόνια
δυσπε­ψία από τη βου­λι­μία της πολι­τι­κής και οικο­νο­μι­κής εξου­σί­ας. Όμως η κρίση
είναι κυρί­ως χρη­μα­το­πι­στω­τι­κή και που γι’ αυτόν ακρι­βώς το λόγο αντιμετωπίζεται
από τη ομά­δα της Φραν­κφούρ­της με τα ίδια ακρι­βώς θανα­τη­φό­ρα οικο­νο­μι­κά μέτρα
για τους λαούς όλων αυτών των χωρών συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νης και της Ιτα­λί­ας, μένοντας
ανοι­κτός προς το παρόν αυτός ο κατάλογος… 
Τα ανό­η­τα,
ότι κατα­να­λώ­σα­με περισ­σό­τε­ρα από ότι παρή­γα­με, ότι τεμπε­λιά­σα­με, ότι το σπάταλο
και διο­γκω­μέ­νο δημό­σιο φταί­ει για το κακό μας το ριζι­κό, κρύ­βουν έντε­χνα εκτός
των άλλων και τον αδη­φά­γο τρα­πε­ζι­κό δρά­κο που ενώ μας χρω­στά τον ξεπληρώνουμε
συνε­χώς… Το δε παρα­μύ­θι ότι όλα αυτά θα τα «για­τρέ­ψου­με» ξεπου­λώ­ντας, πετώντας
στη ανερ­γία και άλλες ζωντα­νές υπάρ­ξεις, καταρ­γώ­ντας ωρά­ρια, συμβάσεις,
μισθο­λό­για, αργί­ες, συντά­ξεις και τελι­κά σκο­τώ­νο­ντας κορ­μιά και ανθρώπινες
ψυχές, όσοι το ανα­πα­ρά­γουν σε ρυθ­μό παπα­γα­λί­ας λίγο το κακό, το ηλί­θιο το
προ­σπερ­νάς… Τους στρα­τευ­μέ­νους στο ψεύ­δος του συστή­μα­τος αυτοί είναι το κυρίως
πρό­βλη­μα, «Πες , πες και κάτι θα μεί­νει…» Του Γκέ­μπελς το αξί­ω­μα έγι­νε στις
μέρες μας τηλε­ο­πτι­κό εργα­λείο και έντυ­πο αγγελ­τή­ριο θανάτου! 
Αυτοί ξέρουν
τι κάνουν…Εμείς?
Εμείς? Έτσι
πριν από τρεις και κάτι μήνες ξανά, μανά όλοι αυτοί ψηφί­στη­καν από ανθρώπους
που βίω­ναν ήδη τη μνη­μο­νια­κή φτώ­χεια και απελ­πι­σία και μια τερά­στια αποχή
συμπλή­ρω­σε το σκη­νι­κό ανο­χής στους δημίους… 
Δικαιο­λο­γη­μέ­νο
λοι­πόν το σημε­ρι­νό μού­δια­σμα, εικό­να που εκτός των άλλων και η υποτονική
προ­χθε­σι­νή δια­μαρ­τυ­ρία για τα νέα δολο­φο­νι­κά μέτρα, συμπλήρωσε… 
Βέβαια
η ζωή δεν στα­μα­τά­ει εδώ ιδί­ως όταν η Ιβη­ρι­κή χερ­σό­νη­σος έχει πάρει φωτιά για τα
καλά, με μια Ισπα­νία που απει­λεί­ται εκτός των άλλων και με διοι­κη­τι­κή διάσπαση
και μια Πορ­το­γα­λία που ο πρω­θυ­πουρ­γός της ανα­γκά­στη­κε κάτω από την πίε­ση της
Λαϊ­κής αγα­νά­κτη­σης αλλά και της ανα­κοί­νω­σης του στρα­τιω­τι­κού συν­δέ­σμου, που τον
καλού­σε να εγκα­τα­λεί­ψει τη χώρα, να ανα­κα­λέ­σει προς το παρόν και κυρίως
προ­σω­ρι­νά τα αντι­λαϊ­κά μέτρα.  Ίδωμεν… 
0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted