Από την σκοπιά του Τζώρτζ - Φαιακία

Από την σκοπιά του Τζώρτζ

Το δια­βά­σα­με στο δια­δί­κτυο και το βρή­κα­με ενδια­φέ­ρον… Ο Τζώρτζ Σόρος ξέρει πολ­λά… Πολύ περισ­σό­τε­ρα από εκεί­να που λέει και γρά­φει αλλά όσα λέει και γρά­φει έχουν ενδιαφέρον… 

O Πούτιν δεν είναι σύμμαχος της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Το Βήμα – The Project Syndicate
Αποτέλεσμα εικόνας για George SorosΟι ηγέ­τες των Ηνω­μέ­νων Πολι­τειών και της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης
(ΕΕ) κάνουν μεγά­λο λάθος πιστεύ­ο­ντας ότι ο πρό­ε­δρος της Ρωσί­ας Βλα­ντί­μιρ
Πού­τιν
είναι πιθα­νός σύμ­μα­χος στη μάχη κατά του Ισλα­μι­κού Κρά­τους. Τα
στοι­χεία τους δια­ψεύ­δουν. Στό­χος του Πού­τιν τώρα είναι να συμ­βά­λει στην
απο­δό­μη­ση της Ευρω­παϊ­κής Ένω­σης και ο καλύ­τε­ρος τρό­πος για να το κάνει αυτό
είναι να την πλημ­μυ­ρί­σει με Σύριους πρό­σφυ­γες. Τα ρωσι­κά μαχη­τι­κά βομ­βαρ­δί­ζουν πολίτες
στη νότια Συρία, υπο­χρε­ώ­νο­ντάς τους να ζητή­σουν κατα­φύ­γιο στην Ιορ­δα­νία και
στον Λίβα­νο. Υπάρ­χουν 20.000 Σύριοι πρό­σφυ­γες που έχουν κατα­σκη­νώ­σει στην έρημο
περι­μέ­νο­ντας να τους επι­τρέ­ψουν να μπουν στην Ιορ­δα­νία. Ένας μικρό­τε­ρος αριθμός
περι­μέ­νει να μπει στον Λίβα­νο. Ο αριθ­μός αμφο­τέ­ρων αυξάνεται. 
Η Ρωσία επί­σης εξα­πέ­λυ­σε μίας μεγά­λης κλί­μα­κας αεροπορική
επί­θε­ση σε πολί­τες στη βόρεια Συρία. Ακο­λού­θη­σε μία χερ­σαία επί­θε­ση του στρατού
του σύριου προ­έ­δρου Μπα­σάρ αλ Άσαντ στο Χαλέ­πι, μία πόλη που
είχε 2 εκα­τομ­μύ­ρια κατοί­κους. Οι βόμ­βες – βαρέ­λια (σσ. αυτο­σχέ­διοι εκρηκτικοί
μηχα­νι­σμοί μεγά­λης ισχύ­ος σε βαρέ­λια ή κυλίν­δρους) υπο­χρέ­ω­σαν 70.000 πολί­τες να
κατα­φύ­γουν στη Τουρ­κία. Και οι χερ­σαί­ες επι­θέ­σεις θα ξερι­ζώ­σουν ακόμη
περισ­σό­τε­ρους. Αυτές οι οικο­γέ­νειες δεν θα στα­μα­τή­σουν στα σύνο­ρα της Ευρώπης. 
Η Γερ­μα­νί­δα καγκε­λά­ριος Άνγκε­λα Μέρ­κελ στις
9 Φεβρουα­ρί­ου προ­χώ­ρη­σε σε μία συμ­φω­νία του τελευ­ταί­ου λεπτού με τη Τουρκία
ώστε οι πρό­σφυ­γες που βρί­σκο­νται εκεί να παρα­τεί­νουν την παρα­μο­νή τους.
Προ­σφέρ­θη­κε να μετα­φέ­ρει αερο­πο­ρι­κά 200.000-300.000 Σύριους πρό­σφυ­γες τον χρόνο
κατευ­θεί­αν στην Ευρώ­πη με την προ­ϋ­πό­θε­ση η Τουρ­κία να τους απο­τρέ­πει να
πηγαί­νουν στην Ελλά­δα και να τους δέχε­ται πίσω αν το κάνουν. 
Ο Πού­τιν είναι ένας χαρι­σμα­τι­κός τακτι­κι­στής αλλά όχι και
στρα­τη­γι­στής. Είναι πιθα­νό να επε­νέ­βη στη Συρία με σκο­πό να κλι­μα­κώ­σει την
προ­σφυ­γι­κή κρί­ση της Ευρώ­πης. Όμως η επέμ­βα­ση στρα­τη­γι­κά ήταν ατό­πη­μα για­τί η
Ρωσία ενε­πλά­κη σε μία σύγκρου­ση με τον τούρ­κο πρό­ε­δρο Ρετζέπ Ταγίπ
Ερντο­γάν
, γεγο­νός που έχει βλά­ψει τα συμ­φέ­ρο­ντα και των δύο. 
Αλλά από τη στιγ­μή που ο Πού­τιν οσμί­στη­κε ότι θα μπο­ρού­σε να
επι­τα­χύ­νει την απο­δό­μη­ση της ΕΕ, άδρα­ξε την ευκαι­ρία. Δικαιο­λό­γη­σε τις
ενέρ­γειές του, μιλώ­ντας για συνερ­γα­σία στη μάχη ενά­ντια στον κοι­νό εχθρό, το
Ισλα­μι­κό Κρά­τος. Ακο­λού­θη­σε μία παρό­μοια προ­σέγ­γι­ση στην Ουκρα­νία, υπογράφοντας
τη συμ­φω­νία του Μινσκ, την οποία όμως παρα­βιά­ζει. Δεν είναι εύκο­λο να καταλάβει
κανείς για­τί οι ηγέ­τες τόσο των ΗΠΑ όσο και της ΕΕ εμπι­στεύ­ο­νται τον Πούτιν
αντί να επι­κρί­νουν τη συμπε­ρι­φο­ρά του. Η μόνη εξή­γη­ση που μπο­ρώ να βρω είναι
ότι οι δημο­κρά­τες πολι­τι­κοί προ­σπα­θούν να καθη­συ­χά­ζουν τους λαούς τους,
παρου­σιά­ζο­ντας μία εικό­να καλύ­τε­ρη από εκεί­νη που η πραγ­μα­τι­κό­τη­τα δικαιολογεί.
Αυτό που είναι δεδο­μέ­νο είναι ότι η Ρωσία του Πού­τιν και η
ΕΕ έχουν επι­δο­θεί σε έναν αγώ­να δρό­μου. Το ερώ­τη­μα είναι ποιος θα καταρρεύσει
πρώ­τος. Το καθε­στώς Πού­τιν μπο­ρεί να έρθει αντι­μέ­τω­πο με την χρε­ο­κο­πία το 2017.
Η δημο­τι­κό­τη­τα του Πού­τιν βασί­ζε­ται στην οικο­νο­μι­κή στα­θε­ρό­τη­τα και στην αργή
αλλά στα­θε­ρή βελ­τί­ω­ση του βιο­τι­κού επι­πέ­δου των πολι­τών. Οι δυτι­κές κυρώ­σεις σε
συν­δυα­σμό με την από­το­μη πτώ­ση της τιμής του πετρε­λαί­ου, θα ανα­γκά­σουν το
καθε­στώς να απο­τύ­χει. Ο μόνος τρό­πος που θα μπο­ρέ­σει ο Πού­τιν να απο­τρέ­ψει την
κατάρ­ρευ­ση του καθε­στώ­τος θα είναι να καταρ­ρεύ­σει πρώ­τα η ΕΕ. Και όπως έχουν τα
πράγ­μα­τα, η κατάρ­ρευ­ση της ΕΕ είναι επικείμενη. 
Από την αρχή της χρη­μα­το­πι­στω­τι­κής κρί­σης και τη διά­σω­ση της
Ελλά­δας, η ΕΕ έμα­θε πως τα να κου­τσο­φέρ­νει περ­νώ­ντας από τη μία κρί­ση στην
άλλη. Αλλά σήμε­ρα είναι αντι­μέ­τω­πη με πέντε ή έξι κρί­σεις ταυ­τό­χρο­να, που ίσως
απο­δει­χθούν πολ­λές. Όπως η Μέρ­κελ σωστά προ­έ­βλε­ψε, η προ­σφυ­γι­κή κρί­ση μπο­ρεί να
κατα­στρέ­ψει την ΕΕ. Όταν τα κρά­τη έρχο­νται αντι­μέ­τω­πα με έναν θανά­σι­μο κίνδυνο,
είναι καλύ­τε­ρο οι ηγέ­τες τους να αντι­με­τω­πί­σουν την σκλη­ρή πραγ­μα­τι­κό­τη­τα από
το να την αγνο­ούν. Η μάχη για την επι­βί­ω­ση φέρ­νει την ΕΕ αντι­μέ­τω­πη με τη Ρωσία
του Πού­τιν. Το Ισλα­μι­κό Κρά­τος συνι­στά απει­λή και για τους δύο, αλλά δεν θα
πρέ­πει να την υπερεκτιμούμε. 
Οι επι­θέ­σεις που εξα­πο­λύ­ουν οι τζι­χα­ντι­στές, όσο τρομακτικές
και να είναι, δεν συγκρί­νο­νται με την απει­λή της Ρωσί­ας. Η ρωσι­κή απει­λή θα
είναι δύσκο­λο να αντι­με­τω­πι­στεί. Μία απο­τυ­χία ανα­γνώ­ρι­σής της θα καταστήσει
αυτό το έργο ακό­μη πιο δύσκολο. 

O Τζορτζ Σόρος είναι πρό­ε­δρος του Soros Fund Management και του
Ινστι­τού­του για την Ανοι­χτή Κοινωνία.
0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted