Αν δεν ήταν τα “καλά” τα ΜΜΕ…

😎Το success story ενα­ντί­ον του κορο­νοϊ­ού, που …συγκλό­νι­σε
όλη την Ευρώ­πη και την Αμε­ρι­κή και μας γέμι­σε εθνι­κή υπε­ρη­φά­νεια, δομή­θη­κε πάνω
σε μία απλά παραδοχή…Όταν οι μαζι­κές συνα­θροί­σεις και μετακινήσεις
απα­γο­ρεύ­ο­νται, μειώ­νε­ται καθο­ρι­στι­κά η ελεύ­θε­ρη διά­δο­ση του ιού… 

Δυστυ­χώς, όμως, ισχύ­ει και το αντί­στρο­φο… Όταν οι μαζι­κές συναντήσεις
και μετα­φο­ρές επι­τρέ­πο­νται αυξά­νε­ται εκθε­τι­κά η μετά­δο­ση του ιού…

Αυτό το παρα­πά­νω “αξί­ω­μα” της υγιει­νής στην διπλή του διατύπωση
δεν χρειά­ζε­ται πανε­πι­στη­μια­κούς τίτλους ή ακα­δη­μαϊ­κές υπο­ψη­φιό­τη­τες για να
ευστα­θεί… Λίγη, απλή λογι­κή και προ παντός ειλι­κρί­νεια… Συστη­μα­τι­κή, δηλαδή
απο­φυ­γή του δου­λέ­μα­τος ως τεχνι­κής πολι­τι­κής δημο­φι­λί­ας ή επιστημονικοφάνειας… 

Στην χώρα, όμως, του γαλα­ζο­πρά­σι­νου ήλιου, έμπλε­οι αλα­ζο­νι­κής “αυτο­πε­ποί­θη­σης”
οι κυβερ­νώ­ντες μας απο­φά­σι­σαν να ανοί­ξουν στο άψε σβή­σε κάθε
οικο­νο­μι­κο-κοι­νω­νι­κή δρα­στη­ριό­τη­τα -και τις μετα­φο­ρές- αλλά ταυ­τό­χρο­να να δηλώνουν
μέσω των ειδι­κών, πως ο ιός είναι εδώ… “Δικαί­ως”, λοι­πόν πλή­θος συμπα­τριω­τών μας
εκπαι­δευ­μέ­νων εξάλ­λου και στον …εθνι­κό τσα­μπου­κά, είπαν: Ποιος ιός, ρε!!! Δεν
τρέ­χει κάστα­νο… Κάστα­νο πράγ­μα­τι δεν έτρε­ξε, διό­τι το κάστα­νο είναι
φθι­νο­πω­ρι­νο-χει­μω­νιά­τι­κο φρού­το… Ο κορο­νο­ϊ­ός, όμως άρχι­σε πιο τολ­μη­ρά άλματα… 

Αυτό καταρ­χήν το είχαν προ­βλέ­ψει και οι ειδι­κοί και οι “γενι­κοί”,
λέγο­ντας, πως το φθι­νό­πω­ρο ανα­μέ­νε­ται ένα δεύ­τε­ρο κύμα, ενδε­χο­μέ­νως πιο βαρύ
κ.λ.π. Αλλά επί της ουσί­ας το έγρα­ψαν στα παλαιό­τε­ρα των υπο­δη­μά­των τους.
Διό­τι, μπο­ρεί να μας γέμι­σαν …λόγια και πρω­τό­κολ­λα αλλά δύο απο­λύ­τως καθοριστικοί
τομείς, σχο­λεία και συγκοι­νω­νί­ες αφέ­θη­καν …στην ευσπλαχνία
υπερ­φυ­σι­κών δυνά­με­ων… Ας τα δού­με ένα-ένα…

Στα σχο­λεία απο­φα­σί­στη­κε αύξη­ση (!) του μέγι­στου επι­τρε­πό­με­νου αριθμού
μαθη­τών ανά αίθου­σα… Όταν η στοι­χειώ­δης λογι­κή λέει, πως από την πρώ­τη μέρα της
παν­δη­μί­ας και έχο­ντας επί­γνω­ση της προ­ο­πτι­κής δεύ­τε­ρου κύμα­τος θα έπρε­πε να
αρχί­σει μία οργα­νω­μέ­νη και μεθο­δι­κή προ­σπά­θεια, που να περι­λαμ­βά­νει επιγραμματικά:
αύξη­ση του αριθ­μού των διδα­κτι­κών αιθου­σών (κατα­σκευ­ές, επι­σκευ­ές, ενοικιάσεις
κ.λ.π.),  αύξη­ση του αριθ­μού των έγκαιρα
διο­ρι­σμέ­νων δασκά­λων και καθη­γη­τών, αυστη­ρή τήρη­ση του μέγι­στου αριθμού
των 15 μαθη­τών ανά διδα­κτι­κή αίθου­σα σε ΟΛΟΚΛΗΡΗ την επι­κρά­τεια…

Αντί των αυτο­νό­η­των προ­τι­μή­θη­κε η σθε­να­ρή υπο­στή­ρι­ξη της φιλελέ
λογι­κής, που απε­χθά­νε­ται κάθε διεύ­ρυν­ση του εργα­σια­κού δυνα­μι­κού στον δημόσιο
τομέα… Σε βαθ­μό πλή­ρους αυτο­ε­ξευ­τε­λι­σμού με το διά­ση­μο πλέ­ον επι­χεί­ρη­μα του …μέσου
όρου των 17 μαθη­τών ανά αίθουσα… 

Ισως χει­ρό­τε­ρα από τα σχο­λεία να είναι τα πράγ­μα­τα στις συγκοινωνίες…
Χει­ρό­τε­ρα από άπο­ψη συγ­χρω­τι­σμού. Στά­σεις, πλατ­φόρ­μες και οχή­μα­τα μαρ­τυ­ρούν για
του λόγου το ασφα­λές… Πολύ χει­ρό­τε­ρα από ό,τι εδώ και μερι­κές δεκα­ε­τί­ες πριν τα
ευερ­γε­τι­κά μνη­μό­νια… Χει­ρό­τε­ρα και από άπο­ψη δουλέματος…Γιατί, το τί θα συνέβαινε
στις μαζι­κές μετα­φο­ρές ήταν πλή­ρως γνω­στό μέχρι τελευ­ταί­ας λεπτο­με­ρεί­ας… Και όμως,
προ­τί­μη­σαν να φτιά­ξουν και πρω­τό­κολ­λο για τις μετα­φο­ρές αλλά …ούτε ένα
λεω­φο­ρείο, ούτε ένας οδη­γός περισ­σό­τε­ρος να μην μπουν στις αστι­κές συγκοινωνίες
της Αθή­νας… Εικό­νες απί­στευ­του συνω­στι­σμού με τον ένα πάνω στον άλλο, έτσι που περιορίζεται
ακό­μη και η απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τη­τα της μάσκας… Εικό­νες, που σε έναν βαθμό
μετα­δί­δο­νται αλλά όσον αφο­ρά τα αίτια …φταί­ει η κακή μας η τύχη και το κακό μας
το ριζικό… 

Νεο­φι­λε­λεύ­θε­ρη συνέ­πεια υπε­ρά­νω όλων…Όχι διο­ρι­σμοί στο
δημό­σιο, όχι βελ­τιω­μέ­νες και αυξη­μέ­νες δημό­σιες υπο­δο­μές… Και  …βλέ­πο­ντας και κάνοντας !!! 

Η συνει­δη­το­ποί­η­ση, πως αυτή η κατά­στα­ση στα σχο­λεία και τις συγκοινωνίες
εγγυά­ται την μέγι­στη δυνα­τή δια­σπο­ρά και μετα­φο­ρά του ιού θα έπρε­πε να
προ­κα­λέ­σει οργι­σμέ­νη αντί­δρα­ση από τους υφι­στά­με­νους τις συνέ­πειες με απειλή
τιμή­μα­τος υγεί­ας και ζωής!!! Απ’ όλους εμάς, δηλαδή…

Ευτυ­χώς, όμως που τα ευλο­γη­μέ­να ΜΜΕ, πλου­σιο­πα­ρό­χως (για την
επο­χή) ευερ­γε­τη­θέ­ντα εφαρ­μό­ζουν το σχέ­διο: όνει­ρα γλυ­κά, με καταπληκτική
συνέ­πεια και υψη­λό­τα­τη απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τη­τα… Κάπως μας την …χαλά­νε οι μαθητές
αλλά τα καλά μας ΜΜΕ φρο­ντί­ζουν από την μία να εξα­φα­νί­ζουν την ειδη­σε­ο­γρα­φία της
ουσί­ας των κινη­το­ποι­ή­σε­ών τους και από την άλλη να συκο­φα­ντούν ασύ­στο­λα τους συμμετέχοντες
ως ταρα­ξί­ες, κατα­στρο­φείς, ακό­μη και ψεκα­σμέ­νους κ.λ.π. Μία αλη­θο­φα­νής μεροληψία
μερι­μνά για την απο­σπα­σμα­τι­κή, επι­λε­κτι­κά προ­γραμ­μα­τι­σμέ­νη “ενη­με­ρω­τι­κή” μας αποβλάκωση…

Μία εικό­να με …υπερ­χει­λί­ζου­σα “αντι­κει­με­νι­κό­τη­τα” κατα­φέρ­νει να συγκαλύπτει
το οργα­νω­τι­κό μπά­χα­λο της εξου­σί­ας και να διο­γκώ­νει την απο­γο­ή­τευ­ση, τον πεσιμισμό,
την καχυ­πο­ψία, τον εφη­συ­χα­σμό, την ηττο­πά­θεια, τον ατο­μι­κι­σμό…  

Αξιος ο μισθός τους…