“Ανεξάρτητη” επιστήμη

Μία από τις μεγα­λύ­τε­ρες απά­τες συντή­ρη­σης του μύθου της ελευθερίας
στον καπι­τα­λι­σμό απο­τε­λεί και η πολυ­δια­φη­μι­ζό­με­νη ουδε­τε­ρό­τη­τα της επιστήμης!
Δηλα­δή η ανε­ξαρ­τη­σία της από την εξου­σία, τα κέντρα λήψης των απο­φά­σε­ων, τα
οικο­νο­μι­κά συμ­φέ­ρο­ντα… Πάντα ήταν έτσι στον καπι­τα­λι­σμό, αφού η επιστημονική
έρευ­να δεν μπο­ρεί να πραγ­μα­το­ποιεί­ται χωρίς οικο­νο­μι­κή στή­ρι­ξη… Αυτήν που
πενι­χρό­τα­τα και όλο και λιγό­τε­ρο παρέ­χουν οι φιλε­λεύ­θε­ρες κυβερ­νή­σεις σε πανεπιστήμια
και ερευ­νη­τι­κά κέντρα… 

Τις σκαν­δα­λώ­δεις κρα­τι­κές ανε­πάρ­κειες “προ­θυ­μό­τα­τα” καλύ­πτει το
μεγά­λο επι­χει­ρη­μα­τι­κό κεφά­λαιο, που μέσα από τον εξαν­δρα­πο­δι­σμό των ερευνητών
και του προ­ϊ­ό­ντος της εργα­σί­ας τους έχει ταυ­τό­χρο­να πολ­λα­πλά οφέ­λη, όπως:

-προ­σα­να­το­λι­σμό του ερευ­νη­τι­κού αντι­κει­μέ­νου σε περιο­χές του
άμε­σου και του μακρο­πρό­θε­σμου κερ­δο­σκο­πι­κού τους ενδια­φέ­ρο­ντος ανε­ξάρ­τη­τα και
αδιά­φο­ρα από τις κοι­νω­νι­κές ανά­γκες και προτεραιότητες.

-μετα­τρα­πή -έμμε­ση ή άμε­ση- του επι­στη­μο­νι­κού δυνα­μι­κού σε εξάρτημα
του παρα­γω­γι­κού του μηχα­νι­σμού με τον πιο σκλη­ρό και αδυ­σώ­πη­το τρό­πο. Δεν είναι
μόνον οι “θετι­κές” επι­δρά­σεις των “χορη­γών” στους στα­θε­ρά εναρ­μο­νι­σμέ­νους αλλά
και οι εξαι­ρε­τι­κά επώ­δυ­νες στην περί­πτω­ση, που οι τελευ­ταί­οι απω­λέ­σουν την
εύνοια. 

-κατο­χύ­ρω­ση πατε­ντών από τις οποί­ες οι ερευ­νη­τές-εφευ­ρέ­τες θα
εισπρά­ξουν ψυχία και οι επι­χει­ρη­μα­τί­ες την μερί­δα του λέοντος. 

Ολο αυτό το απο­λύ­τως υπαρ­κτό και απο­τε­λε­σμα­τι­κά λει­τουρ­γούν δομικό
πλαί­σιο φορά­ει συνε­χώς τον μαν­δύα της αρε­τής και του ιδε­α­λι­σμού, ώστε να καλύπτεται
όσο περισ­σό­τε­ρο γίνε­ται ένας βόρ­βο­ρος συναλ­λα­γών και διαπλοκών… 

Το αφε­λές πλή­θος, κρέ­με­ται από τα χεί­λη τηλε­ο­πτι­κο­ποι­η­μέ­νων αστέρων
της επι­στη­μο­νι­κής ενη­μέ­ρω­σης… Από αυτούς ακού­ει την μονα­δι­κή, την ακατάρριπτη,
την αιώ­νια αλή­θεια, που με περισ­σό θρά­σος προ­σαρ­μό­ζε­ται στην βού­λη­ση αλλό­τριων προς
την επι­στή­μη κέντρων… 

Δυστυ­χώς, δεν την πάτη­σαν μόνον οι αφελείς… 

Αξί­ζει τον κόπο να πραγ­μα­το­ποι­ή­σει κανείς ανά­κλη­ση στις μνή­μες της
τελευ­ταί­ας χρο­νιάς… Είναι απο­λύ­τως απο­κα­λυ­πτι­κές για το πώς λει­τουρ­γοί της επι­στή­μης -φυσι­κά όχι όλοι- συμ­με­τέ­χουν στην δια­μόρ­φω­ση της κοι­νής γνώ­μης κατά τρό­πο …ασφα­λή και συμφέροντα…
Η δια­χεί­ρι­ση δεδο­μέ­νων σχε­τι­ζό­με­νων με την υγεία και την ανθρώ­πι­νη ζωή ανέδειξε
πλή­θος αστέ­ρων, που κατέ­θε­σαν τον επι­στη­μο­νι­κό τους τίτλο σε όφε­λος της τηλεθέασης…

Το βίντεο που παρα­θέ­του­με απο­τε­λεί ολι­γό­λε­πτο από­σπα­σμα από την
συνέ­ντευ­ξη του καθη­γη­τή Υγιει­νής στο Πανε­πι­στή­μιο του Stanford Γιάν­νη Ιωαν­νί­δη στον δημο­σιο­γρά­φο Γιώρ­γο Σαχί­νη στο Κρή­τη TV. Σας διαβεβαιώ
αξί­ζει τον κόπο…

Ειρή­σθω εν παρό­δω, πως η ΦΑΙΑΚΙΑ δεν υιο­θε­τεί άλλες θέσεις του κ. Ιωαν­νί­δη όπως π.χ. τον αρχι­κό εφη­συ­χα­σμό για την δυνα­μι­κή της παν­δη­μί­ας, την κρι­τι­κή του στα εμβό­λια. Ζητή­μα­τα για τα οποία και επί τη ευκαι­ρία αλλά και γενι­κά έχου­με τοποθετηθεί…