Αγοραίοι έρωτες… - Φαιακία

Αγοραίοι έρωτες…

Στις αγκα­λιές και τα φιλιά των ηγε­τών του πλα­νή­τη, ανα­φέ­ρε­ται ο
φίλ­τα­τος Νίκος Μητσιά­λης, που μόνον σκο­πι­μό­τη­τες και συμ­φέ­ρο­ντα εκφρά­ζουν… Τα
αισθή­μα­τα τα αφή­νουν για μας τους αφε­λείς, που μας υπο­λο­γί­ζουν πιό­νια στις
σκα­κιέ­ρες τους… 

Αγο­ραί­οι έρωτες…

Δεν είναι τωρι­νό. Πάντα οι χει­ρα­ψί­ες με τα
συνο­δευ­τι­κά σφι­χτα­γκα­λιά­σμα­τα μετα­ξύ ηγε­τών χωρών ακο­λου­θού­σαν τις ιαχές και τα
εμβα­τή­ρια πολέ­μων, στους οποί­ους λαοί για συμ­φέ­ρο­ντα άλλων οδη­γή­θη­καν στη
σφα­γή. Και όταν για ειρή­νη μετά αυτοί μίλη­σαν ήταν και πάλι η ώρα να υπογραφούν
τα κατο­χι­κά δεσμευ­τι­κά μνη­μό­νια σε βάρος των ηττη­μέ­νων, απο­φέ­ρο­ντας στους
εμπό­ρους των λαών τερά­στια κέρδη!

Ισό­βιοι φίλοι και σύμ­μα­χοι δεν υπάρ­χουν για
τους παγκό­σμιους δια­πραγ­μα­τευ­τές της ζωής μας∙ χθες ο Μπάι­ντεν είχε απευθείας
τηλε­φω­νι­κή επι­κοι­νω­νία με τον «απο­μο­νω­μέ­νο» Ερτο­γκάν, παρά τους S-400 και την
ρωσό­φι­λη προ­κλη­τι­κή απει­θαρ­χία του! Δια­με­σο­λα­βη­τής για την ειρή­νη στην Ουκρανία
ο σουλ­τά­νος, παρά τον εξο­πλι­σμό των Ουκρα­νών με μη επαν­δρω­μέ­να Bayraktar TB2!
Ανοί­γει τώρα με το φιλι­κό του Σολτς και τη συζή­τη­ση για γερ­μα­νι­κά υπο­βρύ­χια και
κινη­τή­ρες αρμάτων…

Ποιος Αμε­ρι­κα­νός αξιω­μα­τού­χος θυμά­ται σήμερα
τον Χουάν Γκουαϊ­δό, τον «χάρ­τι­νο» Χουάν, που τον εξέ­θε­σαν ανεπανόρθωτα
ανα­κη­ρύσ­σο­ντας τον στις 11 Ιανουα­ρί­ου του ΄19 πρό­ε­δρο της Βενε­ζου­έ­λας. Ένα
βελού­δι­νο πρα­ξι­κό­πη­μα που το ανα­γνώ­ρι­σαν εκτός βεβαί­ως από τις ΗΠΑ, που το
κατα­σκεύ­α­σαν, και η Βρα­ζι­λία του Μπολ­σο­νά­ρου, το Που­έρ­το Ρίκο, μια υπερπόντια
κτή­ση των ΗΠΑ, η Κολομ­βία των ναρ­κο­συμ­μο­ριών, η τότε Χιλή των γενό­ση­μων του
Πινο­σέτ και οι… δημο­κρά­τες της Ε.Ε.!

Ένα πολι­τι­κό πρα­ξι­κό­πη­μα συνο­δευ­μέ­νο με
αμε­ρι­κα­νι­κές σκλη­ρές οικο­νο­μι­κές κυρώ­σεις ιδιαί­τε­ρα στο PDVSA (Πετρέ­λαια της
Βενε­ζου­έ­λας), που πάγω­σαν και τα οποια­δή­πο­τε περιου­σια­κά στοι­χεία έχει στις
Η.Π.Α ο Λαός της Βενε­ζου­έ­λας. Όμως οι φαβέ­λες αυτής της χώρας των «κόκ­κι­νων
μπε­ρέ­δων» κρά­τη­σαν τους Τσα­βί­στες στην εξου­σία παρά τα όσα προ­βλή­μα­τα διοίκησης
δικαί­ως οι Βενε­ζου­ε­λά­νοι τους καταμαρτυρούν… 

Σήμε­ρα, μετά τρία χρό­νια από την ανακήρυξη
του χάρ­τι­νου «προ­έ­δρου» Γκουαϊ­δό, ο πρό­ε­δρος της Βενε­ζου­έ­λας Νικο­λάς Μαδούρο
συνα­ντιέ­ται με ανώ­τε­ρους αξιω­μα­τού­χους του Λευ­κού Οίκου! Συνά­ντη­ση – αναγνώριση
του Μαδού­ρο, στην οποία, σύμ­φω­να με ρεπορ­τάζ του κρα­τι­κού teleSUR της
Βενε­ζου­έ­λας, συμ­φω­νή­θη­κε και η απο­φυ­λά­κι­ση των αμε­ρι­κά­νων πολι­τών, Gustavo
Adolfo Cárdenas, τότε διευ­θυ­ντή θυγα­τρι­κής πετρε­λαί­ου PDVSA και του José
Alberto Fernández, που κατη­γο­ρή­θη­κε για τρο­μο­κρα­τία. Μια πρά­ξη καλής θέλησης
από πλευ­ράς Μαδού­ρο που ανοί­γει ορί­ζο­ντες συνερ­γα­σί­ας με ΗΠΑ… 

Χαρα­κτη­ρι­στι­κά και τα όσα δήλω­σε ο πρόεδρος
της Βενε­ζου­έ­λας μετά τη συνά­ντη­ση με τους Αμε­ρι­κα­νούς αξιω­μα­τού­χους στο παλάτι
Miraflores, έδρα της κυβέρ­νη­σης: «Θεω­ρώ πολύ σημα­ντι­κό να μπο­ρώ να μιλήσω
πρό­σω­πο με πρό­σω­πο για θέμα­τα που παρου­σιά­ζουν μεγα­λύ­τε­ρο ενδια­φέ­ρον για τη
Βενε­ζου­έ­λα και τον κόσμο, μια θετι­κή ατζέ­ντα μετα­ξύ της κυβέρ­νη­σης των ΗΠΑ και
την κυβέρ­νη­ση της Μπο­λι­βα­ρια­νής Δημο­κρα­τί­ας της Βενεζουέλας…»

Όλα αυτά τα χαμό­γε­λα και οι χει­ρα­ψί­ες από
έναν μιση­τό εχθρό, που ελά­χι­στο χρό­νο πριν, δια στό­μα­τος του ειδι­κού συμβούλου
του Τζο Μπάι­ντεν για τη Λατι­νι­κή Αμε­ρι­κή Χουάν Γκον­ζά­λες στη «Φωνή της
Αμε­ρι­κής», απει­λού­σε πως: «Οι κυρώ­σεις κατά της 
Ρωσί­ας θα πλή­ξουν Βενε­ζου­έ­λα, Νικα­ρά­γουα και Κούβα…»

Όψι­μοι έρω­τες της αγο­ράς που βρωμάνε
πετρέ­λαιο! Αυτό το παχύ­ρευ­στο απω­θη­τι­κό υλι­κό που οι ιθα­γε­νείς της Λατινικής
Αμε­ρι­κής, σύμ­φω­να με τον μεγά­λο Ουρου­γουα­νό 
συγ­γρα­φέα Εντουάρ­ντο Γκα­λε­ά­νο, το απο­κα­λούν: τα «σκα­τά του διαβόλου».
Συμ­μα­χί­ες κρα­τών που οι διάρ­κειες τους παί­ζο­νται στα χρη­μα­τι­στή­ρια των αγορών!
Αν ποτέ οι «δικοί» μας κυβερ­νή­τες συνει­δη­το­ποιού­σαν πως δεν υπάρ­χουν φίλοι και
σύμ­μα­χοι αλλά μόνο οικο­νο­μι­κά συμ­φέ­ρο­ντα που ανε­βο­κα­τε­βά­ζουν τους δείκτες
«αξιών» στα χρη­μα­τι­στή­ρια των συμ­μα­χιών, ίσως τότε θα ανα­κά­λυ­πταν πως δεν
είμα­στε μόνο δύση…

Υπάρ­χουν μόνο «σύμ­μα­χοι» ευκαι­ρί­ας που
υπό­σχο­νται ελπί­δες βοή­θειας∙ ελπί­δες όπως αυτές που έδω­σαν στον Ζελένσκι,
εγκα­τα­λεί­πο­ντας τον μόνο και ξυπό­λη­το στα ρωσι­κά αγκά­θια, ανα­γκά­ζο­ντας τον στα
τρα­γι­κά αδιέ­ξο­δα του, να τους καταγ­γέ­λει: «Ποιος είναι έτοι­μος να πολεμήσει
μαζί μας; Δεν βλέ­πω κανέ­ναν. Ποιος είναι δια­τε­θει­μέ­νος να δώσει στην Ουκρανία
την εγγύ­η­ση για την εισ­δο­χή της στο NATO; Όλοι φοβού­νται…» Σαν άπει­ρος ο
Βολο­ντί­μιρ πίστε­ψε τα ψεύ­τι­κα στα λόγια τα μεγά­λα τους…

 

 

0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted