Φτώχεια ή επί το Ευρωπαϊκότερο ανάπτυξη … - Φαιακία

Φτώχεια ή επί το Ευρωπαϊκότερο ανάπτυξη …

Και­ρό είχα­με να γρά­ψου­με ή και να αντι­γρά­ψου­με θεω­ρώ­ντας πως …όλα συνέ­χεια αλλά­ζου­νε και όλα μένουν ίδια… Τέλος πάντων, μας διέ­κο­ψε την επι­θυ­μία απο­χής το άρθρο του Περι­κλή Κορο­βέ­ση στην Εφη­με­ρί­δα των Συντα­κτών περί φτώ­χειας… Ενδια­φέ­ρον για τις δια­πι­στώ­σεις και τους αιτιο­πα­θο­λο­γι­κούς του προ­βλη­μα­τι­σμούς βάζει επι­τα­κτι­κό­τε­ρο μπρο­στά μας το ζήτη­μα: τι να κάνουμε !!!

Φτώ­χεια: ένα θέμα ταμπού

φτώχεια«Τα χει­ρό­τε­ρα είναι σαφέ­στα­τα πίσω μας», δήλω­σε ο πρω­θυ­πουρ­γός. Πού στη­ρί­ζει αυτήν την αισιο­δο­ξία ο κ. Τσί­πρας είναι άκρως απόρρητο.

Ενα κρα­τι­κό μυστι­κό που αν διαρ­ρεύ­σει θέτει σε κίν­δυ­νο την εθνι­κή μας ασφά­λεια και μπο­ρεί να αντι­δρά­σουν άσχη­μα οι αγο­ρές και να φάμε πόρ­τα. Ακό­μα και εκεί­νοι οι συνά­δελ­φοι που ειδι­κεύ­ο­νται να κάνουν τις διαρ­ρο­ές του Μαξί­μου ρεπορ­τάζ, εσίγησαν.
Εντού­τοις κάποιοι άνθρω­ποι είναι περί­ερ­γοι -και είναι κρί­μα που η περιέρ­γεια δεν έχει γίνει ακό­μα επάγ­γελ­μα- και ψάχνουν να βρουν τα ερεί­σμα­τα αυτής της αισιο­δο­ξί­ας σε μια χώρα πτω­χευ­μέ­νη και σε βαθιά κατάθλιψη.
Ανά­με­σά τους και εγώ. Αλλά επει­δή δεν έχου­με στοι­χεία για­τί χαί­ρε­ται ο πρω­θυ­πουρ­γός μας και χαμο­γε­λά­ει όλη την ώρα, θα αρκε­στού­με σε μερι­κές υπο­θέ­σεις εργασίας.
Η κυβέρ­νη­ση έχει δρο­μο­λο­γή­σει ένα νέο ομο­λο­για­κό δάνειο. Δηλα­δή, στο υπάρ­χον χρέ­ος θα προ­σθέ­σου­με ένα και­νούρ­γιο για να πλη­ρώ­σου­με τα τοκο­χρε­ο­λύ­σια του παλιού χρέ­ους, το οποίο δεν μειώνεται.
Είναι ένα τέρας που ανα­γεν­νά­ται κατα­βρο­χθί­ζο­ντας μισθούς και συντά­ξεις. Ομό­λο­γα είχε εκδώ­σει και η κυβέρ­νη­ση Σαμα­ρά κάτω από αντί­στοι­χες συν­θή­κες. Το γνω­στό ομό­λο­γο Σαμα­ρά ανα­νε­ώ­νε­ται με το ομό­λο­γο Τσί­πρα. Ο τότε υπεύ­θυ­νος Οικο­νο­μι­κών του ΣΥΡΙΖΑ, και νυν υπουρ­γός Οικο­νο­μι­κών Ευκλ. Τσα­κα­λώ­τος, είχε δηλώ­σει: «Η έξο­δος στις αγο­ρές, με δεδο­μέ­νο ότι το χρέ­ος παρα­μέ­νει μη βιώ­σι­μο, απα­ντά στα πολι­τι­κά και επι­κοι­νω­νια­κά προ­βλή­μα­τα της κυβέρ­νη­σης (Σαμα­ρά)…
»Είναι προ­φα­νές ότι η μεγά­λη πλειο­ψη­φία της ελλη­νι­κής κοι­νω­νί­ας δεν πρό­κει­ται να δει καμία βελ­τί­ω­ση στη σκλη­ρή πραγ­μα­τι­κό­τη­τα που βιώ­νει» («Εφ.Συν.» 26.7.17). Να είναι αυτό μια ανα­χρο­νι­σμέ­νη κρι­τι­κή στο ομό­λο­γο Τσίπρα;
Οχι, βέβαια. Οι βου­λευ­τές του ΣΥΡΙΖΑ, μετά την τελευ­ταία του διά­σπα­ση και την απο­χώ­ρη­ση του Αρι­στε­ρού Ρεύ­μα­τος (τώρα ΛΑ.Ε.), συνει­δη­τά ή ασυ­νεί­δη­τα επέ­λε­ξαν ένα καθα­ρά αρχη­γο­κε­ντρι­κο­δε­ξιό σοσιαλ­δη­μο­κρα­τι­κό κόμ­μα (ακραίο Κέντρο), και το μέλ­λον τους εξαρ­τά­ται από την εύνοια του αρχη­γού και του περι­βάλ­λο­ντός του.
Με τη λίστα οι βου­λευ­τές στην ουσία δεν εκλέ­γο­νται. Διο­ρί­ζο­νται από τον αρχη­γό στην εκλό­γι­μη θέση. Και αυτό επι­τυγ­χά­νε­ται διά της υπο­τα­γής. Με άλλα λόγια, δημο­κρα­τι­κός συγκε­ντρω­τι­σμός σε νεο­φι­λε­λεύ­θε­ρο περιβάλλον.
Και εδώ έχου­με ακό­μα έναν θρί­αμ­βο του καπι­τα­λι­σμού. Με έναν σμπά­ρο δυο τρυ­γό­νια. Από τη μία ανα­νέ­ω­σε την πολι­τι­κή του εκπρο­σώ­πη­ση. (Μόνο ο ΣΥΡΙΖΑ μπο­ρού­σε να σχη­μα­τί­σει κυβέρ­νη­ση) και από την άλλη, διέ­λυ­σε αυτό που λέγα­με Αρι­στε­ρά, συνε­χί­ζο­ντας την πορεία των μνη­μο­νια­κών προ­κα­τό­χων του. Στην ουσία το ίδιο έργο παί­ζε­ται από την επο­χή του Γ. Παπανδρέου.
Αυτό που αλλά­ζει είναι οι ρόλοι. Αλλά ο σκη­νο­θέ­της είναι πάντα ο ίδιος: η γερ­μα­νι­κή Ε.Ε. Και αφού ο κ. Τσί­πρας μετέ­τρε­ψε την Αρι­στε­ρά σε Δεξιά, φυσι­κό επα­κό­λου­θο ήταν να ανα­τρέ­ψει και τα νοή­μα­τα της γλώσ­σας. Και ίσως βρε­θεί κάποιος λεξι­κο­γρά­φος του ΣΥΡΙΖΑ για να κατα­λά­βου­με τη νέα γλώσ­σα. Π.χ. θα καταρ­γή­σου­με τα μνη­μό­νια σημαί­νει θα φέρου­με νέα μνημόνια.
Ο λαός δεν θα πλη­ρώ­σει ούτε ένα ευρώ παρα­πά­νω, σημαί­νει νέες περι­κο­πές μισθών και συντά­ξε­ων και αύξη­ση της φορο­λο­γί­ας. Και πολ­λά άλλα. Τα χει­ρό­τε­ρα είναι σαφέ­στα­τα πίσω μας σημαί­νει πως τα χει­ρό­τε­ρα είναι μπρο­στά μας.
Αλλά ας δού­με τι λέει επ’ αυτού ο διευ­θυ­ντής ερευ­νών του ΕΚΚΕ Διο­νύ­σης Μπα­λούρ­δος σε μια συνέ­ντευ­ξη που έδω­σε στην πάντο­τε εύστο­χη Ιωάν­να Σωτήρ­χου («Εφ.Συν.» 24.7.17). «Μερι­κά πράγ­μα­τα πάνε από το κακό στο χει­ρό­τε­ρο, όπως είναι η έντα­ση της φτώ­χειας, όπου η κατά­στα­ση είναι δρα­μα­τι­κή, η διάρ­κειά της, αφού δύσκο­λα κατα­φέρ­νει κάποιος να ξεφύγει. (…)
Η φύση της φτώ­χειας φαί­νε­ται να έχει αλλά­ξει: υπό τις συν­θή­κες αύξη­σης των ανέρ­γων (ή φτω­χών εργα­ζο­μέ­νων) το μέλ­λον μεγά­λων κοι­νω­νι­κών ομά­δων γίνε­ται λιγό­τε­ρο ασφα­λές, πιθα­νόν πιο σκο­τει­νό και ακαθόριστο».
Και εκεί που πιστεύ­α­με πως είμα­στε Ευρώ­πη, η έρευ­να του ΕΚΚΕ μάς προ­σγειώ­νει. Είμα­στε εγγύ­τε­ρα σε φτω­χές πρώ­ην σοσια­λι­στι­κές χώρες: Βουλ­γα­ρία, Ρου­μα­νία, Κρο­α­τία, Εσθο­νία, Λιθουα­νία, Λετο­νία. Τα στοι­χεία που παρα­θέ­τει η έρευ­να είναι συγκλονιστικά.
Θα ανα­φερ­θώ μόνο σε ένα. Το 35,6% των Ελλή­νων βιώ­νουν τον απο­κλει­σμό και τις στε­ρή­σεις (δηλα­δή παρα­πά­νω από ένας στους τρεις). Σε χει­ρό­τε­ρη θέση από μας βρί­σκε­ται μόνο η Λετο­νία. Αλλά, όπως πάμε, πιθα­νό­τα­τα να την ξεπε­ρά­σου­με. Ακό­μα μια ελλη­νι­κή πρω­τιά, αυτή τη φορά από Αριστερά.
Ποια είναι τα προ­γράμ­μα­τα κυβέρ­νη­σης και αντι­πο­λί­τευ­σης για την κατα­πο­λέ­μη­ση αυτής της εθνι­κής συμ­φο­ράς; Κανο­νι­κά θα έπρε­πε το θέμα αυτό να βρί­σκε­ται στην πρώ­τη γραμ­μή της επι­και­ρό­τη­τας. Είδα­τε πολ­λά πρω­το­σέ­λι­δα ή εκπο­μπές με αυτό το τερά­στιο κοι­νω­νι­κό πρό­βλη­μα; Και μια έρευ­να του ΕΚΚΕ δεν έχει το κοι­νό του «Survivor».
Μήπως η πεμ­πτου­σία του νεο­φι­λε­λευ­θε­ρι­σμού είναι η ραγδαία φτω­χο­ποί­η­ση των λαών και καλός κυβερ­νή­της είναι αυτός που αυξά­νει τους ρυθ­μούς απο­κλει­σμού και στε­ρή­σε­ων χωρίς τελειω­μό; Η πραγ­μα­τι­κό­τη­τα, τόσο στη χώρα μας, όσο και στην Ε.Ε. το επιβεβαιώνει.

0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted