ΤΟ ΥΠΕΡΟΠΛΟ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ - Φαιακία

ΤΟ ΥΠΕΡΟΠΛΟ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

Ετσι επι­γρά­φε­ται το άρθρο του Αρη Χατζη­στε­φά­νου, πρω­το­δη­μο­σιευ­μέ­νο στα “Επί­και­ρα”… Εχει να κάνει με πρα­κτι­κές δια­πι­στώ­σεις και προ­τά­σεις για μία ουσια­στι­κή και πιο μακρό­πνοη έξο­δο από την κρί­ση… Αρθρο, που όμως πάντα δια­κρί­νε­ται για την πλη­ρό­τη­τα και την σαφή­νεια του λόγου με ειδι­κό βάρος σημα­ντι­κό σε μία επο­χή συγ­χύ­σε­ων και αμφι­θυ­μιών… Παραθέτουμε:

ΤΟ ΥΠΕΡΟΠΛΟ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ 
Λέγε­ται συχνά ότι ελά­χι­στοι γνω­ρί­ζουν καλύ­τε­ρα τις γεωστρατηγικές
εξε­λί­ξεις στις χώρες της βαλ­κα­νι­κής όσο οι Αμε­ρι­κα­νοί διπλω­μά­τες. Όταν λοι­πόν ο
πρώ­ην πρέ­σβης στην Αθή­να, Ντά­νιελ Σπέκ­χαρντ, απο­φά­σι­σε πριν από μερι­κές ημέρες
να ανοί­ξει τα χαρ­τιά του σε μια εφ’ όλης της ύλης συνέ­ντευ­ξη στην πολιτική
επι­θε­ώ­ρη­ση Harvard
Political Review (HPR)
, όλοι περί­με­ναν μια
απο­κα­λυ­πτι­κή ανά­λυ­ση για τις ισορ­ρο­πί­ες με την Τουρ­κία, τις νέες σχέ­σεις με τη
Μόσχα ή ακό­μη και με το Ισρα­ήλ. Ο Σπέκ­χαρντ όμως προ­τί­μη­σε να εστιά­σει τα
σχό­λιά του στο Ευρώ και
το περι­βό­η­το πλέ­ον ενδε­χό­με­νο ενός Grexit.
«Μου προ­κα­λεί εκνευ­ρι­σμό και αγω­νία το γεγο­νός ότι μέχρι πολύ πρό­σφα­τα η Ευρώπη
δε έδι­νε σημα­σία στα γεω­στρα­τη­γι­κά ζητή­μα­τα που δια­κυ­βεύ­ο­ται από μια ενδε­χό­με­νη έξο­δο της Ελλάδας
από την ευρω­ζώ­νη» δήλω­σε ο πρώ­ην εκπρό­σω­πος της αμε­ρι­κα­νι­κής διπλω­μα­τί­ας στην Ελλά­δα. Ο ίδιος
έσπευ­σε να ξεκα­θα­ρί­σει ότι λέγο­ντας «Ευρώ­πη»
εννο­ού­σε τη Γερ­μα­νία
της Μέρ­κελ
: «Πρό­σφα­τες δηλώ­σεις από το Βερολίνο
απο­δει­κνύ­ουν ότι ακό­μη δεν κατα­νο­ούν πλή­ρως και δεν δίνουν την αρμόζουσα
σημα­σία στις επι­πτώ­σεις που θα υπάρ­ξουν σε επί­πε­δο γεω­στρα­τη­γι­κών εξελίξεων».
Για να μην υπάρ­ξουν παρερ­μη­νεί­ες σε τι ακρι­βώς ανα­φε­ρό­ταν ο πρώ­ην πρέ­σβης, το
HPR έσπευ­σε να διευ­κρι­νί­σει ότι σε περί­πτω­ση εξό­δου από το ευρώ η Ελλά­δα θα
στρα­φεί ανα­γκα­στι­κά και προς τη Ρωσία
και τότε η Αθή­να μπο­ρεί να μετα­τρα­πεί σε σημα­ντι­κό βαθ­μό ρυθ­μι­στής της ενερ­γεια­κής αυτο­νο­μί­ας ολό­κλη­ρης της
Ευρώ­πης
. Το άρθρο έδι­νε ιδιαί­τε­ρη βαρύ­τη­τα στις
επα­φές του Έλλη­να υπουρ­γού Παρα­γω­γι­κής Ανα­συ­γκρό­τη­σης, Περι­βάλ­λο­ντος και
Ενέρ­γειας, Πανα­γιώ­τη
Λαφα­ζά­νη
με την
ρωσι­κή Gazprom
και το ενδε­χό­με­νο να μετα­τρα­πεί η
Ελλά­δα σε ενερ­γεια­κό κόμ­βο για το πέρα­σμα της
ρωσι­κής ενέρ­γειας προς την Ευρώπη. 
«Καθώς
όμως η Ευρώ­πη δεν έβλε­πε μέχρι σήμε­ρα το Grexit
σαν ένα πραγ­μα­τι­κά πιθα­νό ενδε­χό­με­νο» κατέ­λη­γαν οι
ανα­λυ­τές του HPR «η Ελλά­δα δεν κατά­φερ­νε να χρη­σι­μο­ποι­ή­σει απο­τε­λε­σμα­τι­κά αυτό
το όπλο στις δια­πραγ­μα­τεύ­σεις
της με την Ε.Ε».
Παρά το
γεγο­νός ότι ο Σπέκ­χαρντ και
το Harvard Political Review εστί­α­ζαν το ενδια­φέ­ρον τους στην αγο­ρά ενέργειας,
φαί­νε­ται ότι είχαν πιά­σει το βαθύ­τε­ρο νόη­μα των συζη­τή­σε­ων που διε­ξά­γο­νται τις
τελευ­ταί­ες εβδο­μά­δες σχε­τι­κά με το ενδε­χό­με­νο εξό­δου της Ελλά­δας από την
Ευρωζώνη.
Οι
σοβα­ρό­τε­ροι ανα­λυ­τές συμ­φω­νούν πλέ­ον ότι οι εξε­λί­ξεις σε μια χώρας σαν την
Ελλά­δα, που αντι­προ­σω­πεύ­ει μόλις το 1.8%
του ΑΕΠ
των χωρών της Ευρω­ζώ­νης, δεν είναι πρωτίστως
οικο­νο­μι­κές αλλά πολι­τι­κές. «Η Ευρώ­πη, το ΝΑΤΟ και η Ε.Ε» σημεί­ω­νε πρό­σφα­τα ο
γνω­στός επεν­δυ­τής Μάρκ Φάμπερ
«δεν θέλουν να φύγει η Ελλά­δα από την ευρω­ζώ­νη για­τί σε μια τέτοια περί­πτω­ση θα
τις χτυ­πή­σουν την πόρ­τα άλλοι παί­χτες, όπως η Ρωσία και Κίνα». Ο ίδιος
συμπλή­ρω­νε ότι μπρο­στά στα μάτια μας «διε­ξά­γε­ται μια γεω­πο­λι­τι­κή σκα­κι­στι­κή παρ­τί­δα
με πολι­τι­κές και όχι τόσο οικο­νο­μι­κές προ­ε­κτά­σεις». Γνω­στός στην αγο­ρά με το
ψευ­δώ­νυ­μο Dr Doom (Δρ
όλε­θρος)
, ο Φάμπερ είχε την άνε­ση και το θάρ­ρος να
πει ξεκά­θα­ρα αυτό που δεν μπο­ρού­σε να δια­τυ­πώ­σει δημο­σί­ως ο Σπέκ­χαρντ: «Η
Ελλά­δα έχει μια πολύ ισχυ­ρή
δια­πραγ­μα­τευ­τι­κή θέση
» εξη­γού­σε ο γνω­στός επενδυτής
για να θέσει αμέ­σως μετά το ρητο­ρι­κό ερώ­τη­μα: «Και αν δηλα­δή απο­φα­σί­σουν να μην πλη­ρώ­σουν τι θα
κάνου­με
, θα εισβάλ­λου­με στη χώρα τους και θα τους
απαγ­χο­νί­σου­με έναν προς ένα;»
Την άπο­ψη
ότι το Grexit,
ως απο­τέ­λε­σμα μιας παύ­σης
πλη­ρω­μών
, απο­τε­λεί ένα πανί­σχυ­ρο διαπραγματευτικό
όπλο στα χέρια της ελλη­νι­κής κυβέρ­νη­σης είχε ανα­πτύ­ξει με δια­φο­ρε­τι­κό τρό­πο και
ο οικο­νο­μο­λό­γος Μαρκ Βάι­σμπροτ
από το Κέντρο Οικο­νο­μι­κών και Πολι­τι­κών Ερευ­νών της Ουά­σινγ­κτον (CERP). Λίγες
μόλις ημέ­ρες πριν από τις ελλη­νι­κές εκλο­γές ο Βάι­σμπροτ είχε υπο­στη­ρί­ξει ότι αν
υπάρ­χει ένας λόγος για τον οποίο η Γερ­μα­νία φοβά­ται το ενδε­χό­με­νο ενός Grexit είναι ότι
η ελλη­νι­κή οικο­νο­μία «θα ανα­κάμ­ψει τόσο γρή­γο­ρα, ώστε και οι υπό­λοι­πες χώρες
της ευρω­ζώ­νης θα
θέλουν να εγκα­τα­λεί­ψουν τη
νομι­σμα­τι­κή ένωση».
Το
γεγο­νός βέβαια ότι ένα πιθα­νό Grexit
σε συν­δυα­σμό με στά­ση πλη­ρω­μών
μπο­ρεί να έχει
εξαι­ρε­τι­κά θετι­κές
επι­πτώ­σεις για την ελλη­νι­κή οικο­νο­μία
δεν μειώ­νει
την ανη­συ­χία των κυρί­αρ­χων μέσων ενη­μέ­ρω­σης της
Ευρώ­πης
για τις αλυ­σι­δω­τές αντι­δρά­σεις που μπο­ρεί να
προ­κα­λέ­σει σε άλλες οικο­νο­μί­ες της Ευρω­ζώ­νης. Κινού­με­νο κοντά στα όρια της
υστε­ρί­ας το Bloomberg προει­δο­ποιού­σε ότι θα πρό­κει­ται για τη «μεγα­λύ­τε­ρη
αθέ­τη­ση πλη­ρω­μών στην ιστο­ρία του καπι­τα­λι­σμού». Ανα­λυ­τές της Barclays έκα­ναν
τις προη­γού­με­νες ημέ­ρες λόγο για το ενδε­χό­με­νο μετά­δο­σης σε άλλες χώρες της
ευρω­παϊ­κής περι­φέ­ρειας ενώ ουσια­στι­κά δήλω­ναν αδυ­να­μία να προ­βλέ­ψουν την αλλαγή
που θα επέλ­θει στη λει­τουρ­γία των αγο­ρών. Από την πλευ­ρά της η Goldman Sachs σε
έκθε­σή της
εντό­πι­ζε το επό­με­νο κρού­σμα στην οικο­νο­μία της Πορτογαλίας.
Ενώ
λοι­πόν κάθε ψυχρή οικο­νο­μι­κή ανά­λυ­ση θα κατέ­λη­γε στο συμπέ­ρα­σμα ότι μια
οικο­νο­μία που δεν ξεπερ­νά το 2% της
ευρω­ζώ­νης
δεν μπο­ρεί να επη­ρε­ά­σει σημα­ντι­κά την
ευρω­παϊ­κή οικο­νο­μία, στη συγκε­κρι­μέ­νη περί­πτω­ση φαί­νε­ται πως… η λογική
στα­μα­τά εκεί που ξεκι­νούν τα όρια των αγο­ρών. Η δημιουρ­γία κλί­μα­τος πανι­κού σε
περί­πτω­ση μιας ελλη­νι­κής
στά­σης πλη­ρω­μών και εξό­δου από το ενιαίο νόμισμα

μπο­ρεί πράγ­μα­τι να μετα­τρα­πεί σε αυτο­εκ­πλη­ρού­με­νη προ­φη­τεία καθώς οι
αντι­δρά­σεις των αγο­ρών δεν στη­ρί­ζο­νται σε πραγ­μα­τι­κά δεδο­μέ­να αλλά στο
γενι­κό­τε­ρο ψυχο­λο­γι­κό
κλί­μα
που θα επι­κρα­τή­σει. Όπως έχει δεί­ξει άλλω­στε η
οικο­νο­μι­κή ιστο­ρία των τελευ­ταί­ων αιώ­νων όταν ένα οικο­νο­μι­κό σύστη­μα βρίσκεται
αντι­μέ­τω­πο με δομι­κή κρίση,
ακό­μη και το πιο ασή­μα­ντο γεγο­νός μπο­ρεί να επι­φέ­ρει αλυ­σι­δω­τές αντιδράσεις.
Αν όμως η
Ουά­σινγ­κτον φοβά­ται
ότι το Grexit θα ενι­σχύ­σει την επιρ­ροή της Ρωσί­ας
στην Ευρώ­πη, εάν το Βερο­λί­νο
φοβά­ται ότι ίσως οδη­γή­σει σε ταχεία ανά­πτυ­ξη της
ελλη­νι­κής οικο­νο­μί­ας και έτσι θα απο­τε­λέ­σει πρό­τυ­πο
και για άλλες χώρες και εάν οι αγο­ρές φοβού­νται ότι
θα απο­τε­λέ­σει τη σπί­θα που μπο­ρεί να φέρει την κατα­στρο­φή, μήπως η ελληνική
κυβέρ­νη­ση έχει στα χέρια της ένα υπε­ρό­πλο το
οποίο μέχρι στιγ­μής δεν έχει σκε­φτεί να χρησιμοποιήσει;
0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted